777 midir peki?1000Kitap
Fena bir kitap değildi. Çekim yasasına giriş için uygun özellikle. Aynı şeyi defalarca tekrarlayıp beyninize kazıyor zaten böylece çekim yasası nedir kabaca öğrenmiş oluyoruz. Yine de gerçek dünyadan kopuk buldum yazarı. Hobini yaparsan iş yapıyor gibi hissetmezsin kendini ifade etmiş olursun, keyifle çalışırsın minvalinde koca bir paragraf var mesela ya da devamında topluma katkı sağladığınızı bilerek çalışırsanız keyif alırsanız tarzı bir konuşma.. sen bunu tarlada, fabrikada çalışmak zorunda kalan işçiye anlat bir de abla diyor insan içinden. İlişkiler konusunda da çok sığ kalmıştı mesela. Neyse uzun lafın kısası altı çizilecek satırları olan bir kitaptı. Demek ki benim ihtiyacım varmış bu kitaba ki elim gitmiş de okumuşum teşekkür ediyorum emeği geçen herkese
"Verimli Hilal" ve "Sosyal Darwinizm"
Roger Garaudy'nin bu kitabını "Verimli Hilal" ve "Sosyal Darwinizm" kuramları üzerinde inşaa ediyor.
Kronolojik olarak düşünüldüğünde ilk yaptığı şey "Verimli Hilal" kavramını ortaya atmaktır. Bu kavram sayesinde murad ettiği şey Batılı tarih anlatısını ortadan kaldırarak Filistin'i Mezopotamya'ya ya da Kenan diyarına bağlamaktır. Basitçe ifade etmeye çalışacak olursak; bu anlatı ile bu topraklara sonradan gelen işgalcilerin hak iddiaları yok sayılmalıdır, Graudy'e göre. Lakin kabul etmek gerekir ki; Fransız Graudy istilacı tanımını daha sonrasında her bir unsur için nasıl yapacaktır ya da bu ne kadar kabul edilecektir diğerleri tarafından bunlar hep tartışma konularıdır.
"Verimli Hilal" den günümüzdeki Filistin'e geçiş sürecini Graudy oldukça detaylı bir şekilde işlemeye çalışmıştır. Ama, itiraf etmek gerekir ki, bir yerden sonra bu okunması çok zor bir metin haline gelmiştir elimizdeki kitap. Sürekli bir şeyler alıntılanmıştır ve bunlar arasındaki geçişi yapmak konusunda Graudy'de çok titiz davranmamıştır. Böyle olunca da akademik anlamda bu konuyu çalışmayan biri için işbu eser okunması zor bir hale geliyor. Nihayetinde ben de kalan tarihi gerçekliği bir daha hatırlamak oldu. Yerli halkların varlığı, sonrasında Yahudi ve Hrıstiyanların sırasıyla bu toprakları ele geçirisi, Selçuklular ve Osmanlılar ile bu toprakların Müslümanlaşmasıdır. Osmanlı'nın yıkılması ile olanlar yakın tarihe işaret ediyor ve yaşananlar pek çok kimsenin malumudur (Ilan Pappe'nin- Modern Filistin Tarihi daha iyi bir kaynak gibi gelir bana; bu bilgiler açısından. #304599009 )
Yakın tarihte olanları Graudy, "Sosyal Darwinizm"i temel alarak tartışıyor. Aslında Siyonist rejimin bir mefkuresi olmadığı sadece rekabet şartlarından dolayı gelişim gösterdiği ve siyasi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mesele şu ki; yarın yine yaşamak gerekecek...
İntihar Dükkânı romanı, distopik ve kara mizah türünde oldukça etkileyici bir kitaptı.
İlk bölümlerinde karanlık ve umutsuz bir dünya sunarken ilerleyen sayfalarda bu atmosferi yavaş yavaş değiştirmeye başlar. Özellikle bazı karakterlerin yaşama karşı daha olumlu bir bakış açısı geliştirmesi, okuyucuda her şeyin düzeleceğine dair bir beklenti oluşturur. Ancak yazar, tam da bu umut hissi güçlenmişken hikâyenin yönünü değiştirerek okuru şaşırtır.
Bana göre romanın en dikkat çekici yönü budur. Kitap boyunca umut giderek büyüse de yazar, okuyucunun tamamen rahatlamasına ve her şeyin mükemmel bir şekilde sonuçlanacağına inanmasına izin vermez. Böylece eser, hayatın her zaman kesin ve mutlu sonlarla ilerlemediğini hatırlatır. Bu yönüyle İntihar Dükkânı, okuru ne tamamen karamsarlığa ne de aşırı iyimserliğe sürükler; ikisi arasında düşündürücü bir denge kurarak etkisini son sayfaya kadar korur.
İlk defa Nöro-roman okuyorum tedirgin oldum başta lakin kusursuz bir eser tavsiye ediyorum
-Kuşkusuz ki en büyük önyargı; etrafımızdaki herkesi insan sanmamızdır.
Günday yine yapmış yapacağını. Sansürsüz dili ve insanın,ahlak kavramının sınırlarını zorlayışı kitabı okuduğum esnada hem beni dehşete sokuyor hem de düşünmeye sevk ediyor. Yazarın dili, benzetmeleri, karakterlerin iç dünyasına ait tasvirleri edebi bir tatmin duygusu oluşturuyor.
Hikaye sert. Her zamanki gibi. Bazen “bunu da yazmazsın be adam” diye geçirdim içimden, özellikle de Derdâ’nın hikayesinde. Kinyas ve Kayra’dan aşina olduğumuz iki karakterin ayrı ayrı ve beraber yaşantılarını konu alıyor diyebiliriz kısaca. Ağır konusuna rağmen oldukça akıcı ve merak duygusunu canlı tutmayı başarabilen bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Bir de Günday’ın hikayeye giren yan karakterlerin sonlarını muallakta bırakmamasını çok seviyorum. Kitap akışında beni rahatsız eden tek bir şey oldu o da başlarda tesadüflerin şaşırtırken sonlara doğru kabak tadı vermeye başlaması. Tüm olayları ve kişileri tesadüf eseri birbirine bağlamış yazarımız, ilk birkaçında okuma hazzı verse de her şeyin bu denli tesadüfi olması hikayenin gerçekçiliğinden götürmüş, insana gerek var mıydı dedirtiyor.
Dil adaletin temelidir; Türkçeyi korumak hakka ve vatana borçtur.
Puan vermedi
Akademik disiplinin ve entelektüel namusun omuzlarıma yüklediği o sarsılmaz mesuliyetle, adaletin sadece mahkeme salonlarında veya yayınevi koridorlarında değil, tarihin, sosyolojinin ve en nihayetinde dilin kalbinde aranması gerektiğine inanan bir fani olarak bu satırları kaleme alıyorum. İsmimin ve inandığım hakkaniyet ilkelerinin hakkını vermek adına, bugüne kadar emeğin sömürülmesine karşı verdiğim her mücadelede olduğu gibi, kültürel mirasımızın ve anadilimizin sömürülmesine karşı da sesimi yükseltmek benim için sarsılmaz bir ahlaki ödevdir. İşte tam bu noktada, dünya bilim arenasının zirvesine henüz 26 yaşında Amerika’da profesör unvanı alarak çıkmış dahi bir vatan evladının, Oktay Sinanoğlu’nun Türk kültür tarihinin en büyük uyanışçı çığlıklarından biri olan "Bye Bye Türkçe" adlı eserini masaya yatırmak, sıradan bir kitap incelemesinin ötesinde, bu topraklara borçlu olduğumuz vatandaşlık bilincinin mutlak bir gereğidir. Sinanoğlu bu başucu eserinde, bir milletin varoluşsal gayesini sadece kuru bir tarihsel kronolojiyle değil; dili, sosyolojiyi, şehir tarihini ve kültürel mirası bütüncül bir potada eriterek ele alıyor ki, bu analitik ve tavizsiz yaklaşım benim de hayatım boyunca savunduğum o yüksek entelektüel standartlarla kusursuz bir biçimde örtüşmektedir. Kitabın ana konusu ve yegane amacı; dilini ve dolayısıyla kültürünü kaybeden bir toplumun hafızasını, liyakatini ve en nihayetinde bağımsızlığını nasıl kaybedeceğini gözler önüne sererek, plansız ve programsız eğitim politikalarına karşı milli bir duruş sergilemektir.
Eserde beni derinden sarsan ve adalet arayışımın dil boyutundaki o asil karşılığını bulduğum şu satırlar, Sinanoğlu’nun bakış açısının ne denli haklı ve keskin olduğunu kanıtlar niteliktedir: "Kendi diliyle eğitim yapmayan bir ülke,