Kitap sevgisi de bütün öbür sevgiler gibi doğuştan vardır ; ama uyuyordur. Onun zamanı gelince uyandırılması gerekir.
Sayfa 42
Zeka geliştikçe artar okuma sevgisi. Sıhhatli bir zeka, kitapları çalışmalarına tabi kılar. Onun için eğlencelerin en asilidir okuma, daha doğrusu en asilleştiricisidir. Kitap zekayı kibarlaştırır. Hassasiyetimiz ile düşüncemizi ancak kendi içimizde, zihni hayatımızın derinliklerinde geliştirebiliriz. Bunun için okumak zorundayız.
Cemil Meriç
Kitap sevgisi de bütün öbür sevgiler gibi doğuştan vardır; ama uyuyordur. Onun, zamanı gelince uyandırılması gerekir.
"Boş vakitlerinizde ne yaparsınız?" "Kitap okurum." şeklinde ilerleyen diyalog ile "Ben de cahil değilim." demeye çabalayan insanlar için kitap okumak bir boş vakit faaliyetidir.
Duygusal Yük- Taşımayı Seçtiğin AğırlıklarKitap Alıntısı
Bir yerden sonra anlamaya başlarsın: iyilik, her şeyi taşımak değildir. Gerçek iyilik, artık neyi taşımaman gerektiğini fark edebilmekte gizlidir. Bazı yükleri yere bırakmak bencillik değil, kendine sadakattir. Çünkü kimsenin acısını taşıyarak huzur bulamazsın. Başkaları adına güçlü kalmak, seni kendinden uzaklaştırır. Duygusal yüklerden kurtulmak, hafiflemek değil, özgürleşmektir.
Ama bu bir “ bırakayım gitsin” kolaycılığıyla değil; her bir duygunun kime ait olduğunu fark etmekle olur. Bazen bir yükü bırakmak, “Bu benim değil,” diyebilmektir. Bazen de kendi yüküne bakıp, “Artık taşımak istemiyorum,” demektir. İyileşme, bazen sadece bir cümlede başlar: “Bu bana ait değil.” O cümle bir sınırdır. Seni başkalarının ağırlığından ve en önemlisi kendini suçlamaktan korur. Bazı yükleri taşımak görev değildir, alışkanlıktır. Bazen en büyük cesaret, o alışkanlığı bırakmakta saklıdır.
Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım. Ana sevgisi, kardeş sevgisi, yâr sevgisi gibi bir sevgi.