Yazar:
Hıfzı Topuz
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Abdülmecit’e dair..
Hıfzı Topuz’un “Abdülmecit” kitabı, Osmanlı’nın en kritik dönemlerinden birine farklı bir pencereden bakmamızı sağlıyor. Genelde yüzeysel geçilen bir padişah olan Sultan Abdülmecit’in hem insan yönünü hem de devlet adamlığını daha yakından tanıyoruz.
Kitap, Tanzimat sürecinin sancılarını oldukça anlaşılır bir dille aktarıyor. Abdülmecit’in batılılaşma çabaları, yenilik isteği ve aynı zamanda içinde bulunduğu siyasi baskılar dengeli bir şekilde verilmiş. Özellikle genç yaşta tahta çıkan bir padişahın omuzlarına binen yükü hissedebiliyorsunuz.
En sevdiğim yanı ise, tarihi kuru bilgi olarak sunmak yerine bir hikâye akışı içinde anlatması oldu. Okurken hem dönemi öğreniyorsunuz hem de karakterlerle bağ kurabiliyorsunuz.
Kısa ama yoğun bir kitap. Osmanlı’nın değişim sürecini merak edenler için güzel bir başlangıç olabilir.
Osmanlının son dönem padişahlarından Sultan Abdülmecid döneminde yaşananların ele alındığı bu eseri okurken kâh üzüntü kâh kızgınlık duygularını bir arada yaşıyorsunuz.
• Saray harcamalarının son derece arttığı, "Devr-i Safahat" olarak da adlandırılan bu dönemde yaşananlar, alınan dış borçların yatırım amaçlı değil de yine sarayın lüks ve konforu için kullanılması ve bütün bunların sonucunda önlenemez ekonomik çöküntü nedenler ile ayrıntılı olarak anlatılmakta.
• Ayrıca eserde Osmanlı' nın batıya yönelme çalışmalarının son derece hız kazandığı Tanzimat ve Islahat fermanı ile sosyal yaşamdaki gelişme ve değişmelere de değinilmiş. Özellikle toplum hazır olmadan yapılan bu değişiklikler ( ki ben bunu bir bebeğe yetişkin kıyafeti giydirmeye benzetiyorum ) doğal olarak istenilen sonucu vermediği gibi yabancı devletlerin iç işlerimize karışmasına da zemin hazırlamış.
• Okuyucuyu, sadece "iyi niyetin" ülke yönetmek için yeterli olmadığı daha pek çok farklı özelliğe de sahip olunması gerektiği sonucuna da ulaştırmakta.
Abdülmecit’in tahta çıktığı andan itibaren ölümüne dek süren 22 yıllık padişahlık döneminin siyasal, ekonomik ve sosyal gelişmelerini anlatan bir yaşam öyküsü.
Toplumun Batı müziği ile buluşmasına önayak olunmuş,Tanzimat Fermanı bu dönemde ilan edilmiş; İlim, fen ve sanat eğitimi veren okullar ile bugünkü üniversitenin temeli olan Darülfünun kurulmuştur.
Abdülmecit’in padişahlık döneminde annesi Bezmialem Sultan, halası Esma Sultan, Mustafa Reşit Paşa, Ali ve Fuat paşalar kendisine destek olmuşlardır.
Sarayda yaşanan şaşalı, lüks hayat ve sonrasında imparatorluğunun borç batağına sürüklenmesi anlatılmaktadır.
Keyifli okumalar.
Yazar Hıfzı Topuz bu kitabında Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde padişah olan ve büyük değişimlerde bulunan Abdülmecit'in hayatını (! ) ağırlıklı olarak da haremde yaşananları anlatıyor...
Tarihsever okurlara tavsiye eder iyi okumalar dilerim.
Osmanlı Devleti=Harem hayatı, cariyeler, eğlenceler vb. DEĞİLDİR!
Sevgili Hıfzı Topuz bey, niçin Abdülmecit'in daha çok harem hayatını anlattınız? Ben buna bir anlam veremedim. Evet o dönemde yapılan israflar Osmanlı'nın batışını hızlandırmıştır. Lakin Abdülmecit diye atılan bir başlıkta o dönemde çok daha fazla önemli olan Kırım Savaşı' nı ayrıntılı şekilde görmek isterdim.
Kitapta Abdülmecit dönemini bir hikaye kurgusuyla anlatmış olan yazarımız anlatımı zenginleştirmek adına mübalağalara çok çok fazla yer vermiştir. Hatta o kadar fazla mübalağalarda bulunmuştur ki olaylarda gerçeklik payının olmadığı bariz ortaya çıkmıştır. Nitekim kendisi de bir tarihçi olmayıp gazeteci-yazar kimliği ile yazmış olduğu bu eserinde aşırı taraflı görüşleriyle nacizane okuyucusunu gülümsetmiştir :)
İmparatorluk çökerken sarayda 22 yılTarih
Abdülmecit
İmparatorluğun debdebeli,lüks,şatafat eğlence içinde aynı zamanda da borç batağına sürüklenmesi ile geçen yirmi iki yıl.
Abdülmecit in kadınlara olan zaafı ve bu yüzden bir imparatorluğu çöküşün eşiğine getirmesini akıcı bir dille anlatmış.Kitap o kadar etkileyici ve sürükleyici ki elimden bırakamadan okudum.Padişahın 16 yaşında tahta isteksiz ve korkarak geçmesi, herkesin kendisine bir kaç cariye sunmaları bunların sayısının haddi aşması ve bunlarla ve israflarıyla baş gelememesi.
Padişahın kendisinin de devlet yönetiminden hiçbirşey anlamamasını ,sadece sarayda zevk,sefa,cümbüş,içki alemi,kadınlar ve harcamalarla geçen koca bir saltanat.Nefis bir kitaptı okuyun çok bilgileneceksiniz...
Hıfzı Topuz ABDÜLMECİT
1808 yılında tahta çıkan 2. Mahmut’un ilk işi 3. Selim’in öldürülmesi işine karışan 31 kişiyi idam ettirmek oldu.
Abdülmecit Döneminde padişah dâhil, sofrada yalnızca kaşık kullanılıyordu. Masa ve sandalyenin kullanılmaya başlaması için yıllar vardır. Çatal ve bıçak yıllar sonra kültürümüze girdi. O yıllarda kahvaltı ve yemek, sini/tepsi üzerinde yeniyordu.
Hareme giren kadınlara genelde Farsça isimler verilirdi. Bu kadınlar ile sultan arasında nikah kıyılması gerekli görülmezdi. Çünkü kadınlar sultanın malı sayılırdı. Ancak Abdülmecit, iki kadınla düğün yaparak ve nikah kıyarak evlendi. Bunlardan biri PERESTİ adlı harem kızıydı. Genel olarak padişahların çoğunun gözdeleriyle ciddi sorunları vardı. Haremdeki kadınlar için bir cetvel tutulurdu. Bu geleneği Abdülmecit getirmişti.
Tanzimat Fermanı Pazar günü okunmuştur. Bu ferman ve içeriği, üst düzey yöneticilerden halktan kimselere kadar hiç kimseyi memnun etmemişti.
Abdülmecit zamanının önemli paşalarından olan Damat Sait Paşa, rüştiye okullarında Coğrafya dersinin okutulmasına kafir işi demiş ve karşı çıkmıştır.
Tanzimat, vergi toplama usullerini de değiştirmişti. Eskiden vergi peşin olarak toplanmaktaydı. Bu işi mültezimler yapmaktaydı. Vergilerin devlet memurları tarafından toplanmaya başlamasının yankıları uzun sürmüştür. Mültezimler Tanzimat’a bu nedenle karşı çıktılar. Onlar için büyük bir kazanç kapısı kapatılmış oluyordu. Takip edene dönemlerde çıkan iç isyanların çoğunda MÜLTEZİM lerin olduğu görülür.
Dönemin bütün yazışmalarında Osmanlı Devletinden TÜRKİYE olarak söz edilir. Fransa, İngiltere ve Rusya devletin adını; TÜRKİYE olarak kullanır.
CERİDE-İ HAVADİS GAZETESİNİN HİKÂYESİ
William Churcill, Kadıköy yakınlarında avlanırken yanlışlıkla bir çocuğu vurdu. Bunun üzerine tutuklandı
Abdülmecit - Hıfzı Topuz
Topkapı Sarayı’ndayım. Zaman durmuş gibi. Her taşın altına gömülü bir fısıltı her pencerenin pervazında hapsedilmiş bir bakış var. Görüyorum, duyuyorum. Sarayın bahçelerinde yürürken içimde tanımadığım bir aidiyet hissi. Çok tuhaf. Sanki orada bir ömür yaşamışım da yeniden dönmüşüm gibi...
Ama Dolmabahçe bambaşka bir dünya… Topkapı, bir efsane gibi fısıldıyorsa Dolmabahçe bir rüyayı bağırıyor.
Ve işte Dolmabahçe Sarayı’ndayım. Boğaz’ın kenarında mermer merdivenlerde durup yukarı bakınca başım dönüyor: kristal avizeler, Fransız mobilyalar, tavan işlemeleri, sütunlar ve her biri ayrı diyarlardan gelmiş fildişleri, postlar, halılar...
Devasa salonlarda gezinirken fark ettim; sağ ile solun birbirine küsmeden durduğu, bir aynanın içinden yansıyan dünyaların birbirini taklit etmediği aksine tamamladığı o büyülü çizgiyi…
Simetri, ruhu dengeye çağıran estetik yasası. Zihnin huzuru. Gözün gıdası. Evrenin sessiz matematiğini içinde saklayan bir biçim değil sadece, niyetin de düzeni. İki gözümüz vardır, iki de kulağımız. İnsan kendi içindeki dengeyi dışarıda arar. Kaosun içindeki güzelliği görebilmek ise ancak denge ile mümkün olur.
Sultan Abdülmecit de bunu anlamış olabilir. Topkapı’nın iç içe geçmiş labirent gibi kurgulanmış gizeminden sıyrılıp Dolmabahçe’de ölçülü zarafetini aradı belki de.
Sarayın bahçesinden Topkapı Sarayı’na baktım ve hayal ettim o eski zamanları...
Bir yaz günü sabahında Sarayın kubbeleri kara bulutlarla kaplı, Haliç’in suları donmuş gibi hareketsiz, rüzgâr sarayın taş merdivenlerinde çekine çekine dolaşıyordu...
Hünkâr dairesinin içinde ürkütücü bir sessizlik vardı. Dışarıda ise fısıltılar giderek çoğalıyordu. Kapıkulu askerleri kalkanlarını gökyüzüne çevirmiş gibi susuyor, haremde cariyelerin yüzleri birer gölgeye dönüşüyordu.
Veliaht Abdülmecit
22 yıllık saltanatTarih
yazılmış biyografik bir kitapla geldim sizlere.
- Bu kitapta padişahın haberi olmadan kendini sadrazam ilan eden paşa anlatılıyor.
- Bu kitapta içkinin tadını ilk defa çalışanlar ile bakan padişah anlatılıyor
- Bu kitapta halkın dertlerini dinlemek için seyahate çıkan padişah anlatılıyor
- Tanzimat fermanı anlatılıyor. Gavura gavur demeyin diye yasak getiriliyor.
- Bu kitapta köleler, nerden nasıl geldikleri köle pazarları ve köleliği kaldırmak isteyen ve çare arayan padişah anlatılıyor.
- Bu kitapta harem ve hiyerarşisi kıskançlıklar doğumlar ölümler anlatılıyor
-Bu kitapta padişaha ihanet eden cariye anlatılıyor.
-Bu kitapta 10 yaşında annesini kaybeden analığından dayak yiyen şehzade anlatılıyor.
-Bu kitapta sarayın borçlanması,haremin kibirli cariyelerin israf düşkünlüğü, yapılan saraylar köşkler anlatılıyor.
Vee 38 yaşında 43 çocuğu olan 4 padişah babası Abdülmecit’in hayatı anlatılıyor. Kitap kaynakçalarla tarafsız sade akıcı bir dille yazılmış muhteşem bir Hıfzı Topuz eseri mutlaka okuyun derim. Şimdiden keyifli okumalar
#kitapyorumum
#Abdulmecit
#HifziTopuz
Osmanlı padişahlarından 22 yıl tahtta kalan Sultan Abdülmecit 'in biyografisi. Bir temmuz sabahı, babası 2.Mahmut'un vefatıyla 16 yaşında tahta oturturlar Abdulmecit'i. Uzun bir süre devlet erkanının başında olur. O yalnızca bir padişah değildir, aynı zamanda Adli mahlasıyla şiirler de yazar. Yenilikçi bir padişahtır. Döneminde Islahat ve Tanzimat Fermani'ni yapar. Devleti çöküşten kurtarmak için çareler arar fakat çırpındıkça batacaktır. Yüzünü Bati'ya döner. Bu yönüyle Şeriat taraftarlarını karşısına alır. Kırk milyon insanı yönetmek elbette kolay değildir. Bir yanda halk,bir yanda saray erkanı, bir yanda haremi...Kolay değildir 700 kadına söz geçirmek!
Batı müziğinin tanınmasına önayak olur. Laiklik,eşitlik ve adaleti ülkesine getirmeye çalışır. Elbette zordur ve tehlikelidir bunu yapmak dönemin koşullarında. Kitapta Sultan Abdulmecit'le uzaktan yakından ilişkili olaylar,durumlar ve kişiler başlıklar halinde ayrıntılı bir şekilde sunulur okuyucuya. Tavsiye olunur.
Yazar Hakkında
Hıfzı TopuzYazar · 40 kitap
Hıfzı Topuz, (d.1923) gazeteci ve yazar.
1923 yılında İstanbulda doğdu. Galatasaray Lisesini (1942), İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini (1948) yılında bitirdi. Strasbourg Üniversitesinde devletler hukuku ve gazetecilik alanlarında yüksek lisans (1957-59) ve yine Strasbourg Hukuk Fakültesinde gazetecilik alanında doktorasını yaptı (1960). 1947-58 yılları arasında Akşam gazetesinde önce istihbarat şefi, sonra yazı işleri müdürü olarak çalıştı. İstanbul Gazeteciler Sendikasının kurucuları arasında yer aldı ve başkanlığını yaptı. Pariste Unesco Genel Merkezinde Özgür Haber Dolaşımı şefi olarak çalıştı (1959-1983). Uluslararası gazetecilik örgütleri arasında mesleksel işbirliği, basın ahlâkı, gazetecilik eğitimi ve gazetecilerin korunması projelerini yönetti. Afrika ülkelerinde, Hindistanda, Filipinlerde gazetecilik eğitimi seminerleri düzenledi. Kara Afrika'da kırsal basın projesini oluşturdu. 1962 yılında Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesinin, o zamanki adıyla Basın-Yayın Yüksek Okulunun kuruluşu için, Pariste Unesconun merkezinde ilk projeleri hazırladı. 1974-75 yılları arasında TRTde Radyolardan Sorumlu Genel Müdür Yardımcılığı yaptı. 1986da halen başkanlığını sürdürdüğü İletişim Araştırmaları Derneğini (İLAD) kurdu. Vatan, Milliyet ve Cumhuriyet gazeteleriyle çeşitli dergilerde diziler ve inceleme yazıları yazdı. Anadolu Üniversitesi, Galatasaray ve İstanbul Üniversiteleri iletişim fakültelerinde basın, radyo-televizyon tarihi, uluslararası iletişim ve siyasal iletişim dersleri verdi.
