Tarihi bir roman Meyyale...
Hukukçu, gazeteci Hıfzı Topuz'un şimdiye kadar sanırım 5-6 kitabını okudum. Hepsi de Meyyale gibi çok akıcı çok öğretici hatta eğlenceli ve sürükleyiciydi.
Meyyale, Hıfzı Topuz'un büyükannesinin annesidir. Kitap Meyyale'nin hayatını anlatırken, Osmanlı'nın son dönemlerini tüm açıklığıyla gözler önüne seriyor.
Padişah Abdülmecit iken, kardeşi Abdülaziz'in bir çocuğu olacaktır. O dönemde tahta çıkmadan şehzadelerin çocuk yapması yasaktır. Abdülaziz'in annesi Pertevniyal Sultan çocuğun gizlice bir odada doğup, kimseye göstermeden büyümesini sağlar. Ancak çocuğun tek büyümesini istemez ve saraya gizlice iki kız çocuğu alır ve büyütür. Kafkasyadan göç eden kadın ve çocuklar arasından seçer Meyyale ve Çeşmidil'i. Abdülaziz tahta çıkana kadar kızlar Abdülaziz'in çocuğuna arkadaşlık ederler gizli dairede...
Abdülmecit zatürreden ölünce Abdülaziz tahta çıkar ve kızlar da saray içerisinde saray adetlerine göre yetiştirilirler.
Kitapta anlatılan zaman diliminde Abdülazizin tahtan indirilmesiyle yerine geçen 5. Murat ve Abdulhamit dönemi anlatılıyor. O sırada yaşanılan entrikalar, yaşanılan lüks, şatafat, yapılan dış borçlar, umarsızca harcanan paralar, cariyeler, kadınefendiler, harem, haremağaları, saraydaki bu lüks yaşamın aksine halkın fakirliği okuyucuya çok güzel aktarılıyor.
Koskoca Osmanlı İmparatorluğunun nasıl ve neden çöktüğünü kitap bir kez daha bütün açıklığıyla gösteriyor bizlere...
Kitapta en çok ilgimi çeken bölümlerden biri son harem ağası Hayrettin beyin anıları oldu. Çok küçük yaşta kaçırılan, ailelerinden koparılan, hadım edilen bu çocuklar saraydaki cariyelerin başlarında, padişahların yanlarında yer almışlar. Bu insanların çocuk iken ilkel şartlarda hadım edilmesi, çektikleri dayanilmaz acı, yaşadıkları ızdırap, hadım