Adı:
Amatka
Baskı tarihi:
28 Eylül 2018
Sayfa sayısı:
232
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786053758549
Kitabın türü:
Çeviri:
Göksu Göçhan
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Locus En İyi İlk Roman Ödülü Adayı
“AMATKA’YA HOŞGELDİNİZ.”

Dille şekillenen bir dünyada geçen, Margaret Atwood ve Ursula K. Le Guin geleneğinde bir çıkış romanı.
Vanja, şehir hakkında bilgi toplamak için kış kolonisi Amatka’ya gönderilir. Amatka’ya adım atar atmaz bazı tuhaflıkları fark etmeye başlar: İnsanlar garip davranıyorlardır ve şehir sakinleri hükümet karşıtı düşüncelere karşı izlenmektedir.

Amatka’da kısa bir süre kalmayı planlayan Vanja, ev arkadaşı Nina’ya aşık olunca ziyaretini uzatmaya karar verir. Burada, koloninin tehlike altında olduğunu ve hükümetin bunu halkından gizlediğini öğrendiğinde kendi araştırmasına başlayacak ve kendini büyük bir tehlikenin içinde bulacaktır.

Amatka’nın distopik dünyasında insan dilinin gerçekliği değiştirme gücü vardır. Objeler, binalar ve geri kalan her şey sürekli isimlendirilip bu isimler tekrar edilmezse yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Baskıcı bir kolonide kısılı kalan Vanya’nın da lisanı kullanarak kendini özgür kılmayı arzulaması gerçekliği bile tehdit edecektir.

Zeplin’in İsveçli yazarı Karin Tidbeck ilk romanı Amatka’yla 1984’ü andıran bir dünya yaratıp toplum kontrolü, değişim korkusu, dilin gücü ve devrimler üzerine sembollerle dolu politik bir masal anlatıyor.

“Amatka harika bir kısa hikâye yazarının daha da harika bir romancı olduğunu ortaya koyuyor.”
-Jeff Vandermeer

“Bu kitabı kesinlikle almalısınız.” -Ann Leckie
232 syf.
·2 günde·6/10
Arka kapak yazısından çok etkilenerek okumaya karar verdiğim Amatka, benim içim büyük bir hayal kırıklığı oldu. Yazarın kurgulamaya çalıştığı fikir bence harika. Dilin gücü ile nesneleri şekillendirebilmek? oldukça havalı. Tabii böyle yaratıcı bir fikri yazar ne yazık ki 'balçığa' çevirmiş.

Vanja isimli karaktere karşı okur olarak hep nötrüz, hatta kitaptaki tüm karakterlere nötrüz çünkü kitaptaki karakterler o kadar yüzeysel verilmiş ki hiçbirine ısınamıyoruz, kimsenin hikayesini tam anlamıyla öğrenemiyoruz ve sürekli bir yarım kalmışlık hissiyle boğuluyoruz.

Amatka, Vanja'nın merkez koloni Essre'den işi gereği Amatka'ya gitmesiyle başlıyor. Vanja'nın iş yerine yazıp gönderdiği raporlar sayesinde Amatka halkının hijyen alışkanlıklarını öğreniyoruz. Neyse devamında ne olduğunu değil de nelerden yakındığımı anlatayım. İlk 50 sayfa normal giderken devamında bir türlü olaylar gelişmiyor. Gelişse bile yazarın bunu etkileyici bir şekilde yapabildiğini düşünmüyorum. Evet bir şeyler oluyor ama kitaba girmekten o kadar uzağız ki ne anlayabiliyoruz ne tepki verebiliyoruz. Kurulan düzenin temeli yok, neden beş ayrı koloni farklı yerlere dağıldı, Vanja'nın yarım yamalak verilen geçmişi, eski dünyaya ne oldu..... Bir ton şey havada kalıyor. Ayrıca arka kapakta kitaba vurulmama sebep olan dil ile eşyaları şekillendirme olayı çok daha güzel , daha farklı, daha uzun işlenebilirdi. Keşke Karin ablamızın elinde harap olmasaydı demekten kendimi alamadım. Evet sayfa 200 küsürlere geliyoruz kitapta ara sıra bir şeyler oluyor ama yarım yamalak anlıyoruz tabii. Son bölümse tam bir curcuna her şey bir anda oluyor ve biz hiçbir şey anlamıyoruz. Zaten yazarın 'özgürleşen insan' dediği şeye verdiği şekil o kadar saçma ki offff anlatamıyorum derdimi bir türlü. Eğer son bölüm daha açık ve anlaşılır olsaydı kitaba puanım 7 olabilirdi.

Kısacası, yazar kafasında bir şeyleri kurmuş oturtmuş ama bunu yazısına aktaramamış hikayeyi bize yarım yamalak anlatmış. Kendi kafasında da olaylar net diye bizim bu hikayeden her şeyi anlamamızı beklemiş. Tabii böyle bir şey mümkün değil.
232 syf.
·7 günde·5/10
Amatka canlı bir kitap. Bir eylem gibi değil, bir organizma gibi. Şekli olmayan, tek hücreli. Kıvranıp duran, akışkan bir lav gibi. Anlattığı karakterler gibi.
Tıpkı Le Guin' in Yerdeniz'deki ejderhalarının lisanı gibi, asıl kelimelerin anlamı ve büyüsünün önem taşıdığı bir koloni. Burası neresi bir muamma, ama Tanrı'nın "ol" dediğinde olduğu gibi kelimelerin yaratabildiği ve bir o kadar yok edebildiği bir yer. Aslında bunu var eden şey kelimeler mi yoksa o koloninin bulunduğu yer mi o da muamma. Nasıl dilerseniz öyle.
Ama insanların bu eylemden haberleri yok. Sadece komünün iyiliği icin nesneleri her zaman adlandırmak, etiketlendirmek zorundalar. Bunu yapmazlarsa nesnelerin yok olacağını biliyorlar, yaratma güçlerini bilmeden. Bu yüzden sürekli korkuyorlar, korkuyla yönetiliyorlar.
Peki birileri bundan vazgeçerse, özgür olmak için her seyin yok olması gerekirse? Amatka bunu cevaplamak istiyor.
Bir ilk kitap için fena olmasa da, boşluklarla dolu Amatka. Sizin yaratmanızı bekleyen bir kil gibi...
232 syf.
·4 günde·4/10
Olmamış Karin reyis. Olmamış bu kitap. Kapağındaki politik, karanlık bir distopya yazısına heyecan yapıp, bir de genç yeni yazarlara şans vereyim içgüdüsüyle aldıgım bu kitap maalesef beklentilerimi hiç karşılayamadı. Bunu yazarın henüz bu kulvarlarda yeni olmasına bağlıyorum zira kitapta geniş bir tecrübe eksikliği hissettim.

Konusuna gelirsek, Dünyada ileri bir zamanda herkes koloni modeli yaşamaktadır. Kadınmı erkekmi oldugunu bir türlü çözemedigim Vanja'da buraya gözlemci olarak gelir, geldiginin haftasında da yanında kalacagı ailedeki kıza aşık olur, bütün kariyerini işini gücünü mındar edip burada kalmaya karar verir çünkü hükümet bu koloniden birşeyler saklıyor, aslında sömürüyordur (ben öyle birşey göremedim gerçi, herkes işinde gücünde). Fakat bu dünyada tuaf şekilde bir nesneye ne diyorsak o hale geliyordur. Mesela bir nesneye kagıt dersek kagıt oluyor, çatal dersek çatal oluyor, bunu yapmazsak çamur gibi öz bir madde olarak kalıyor. Bu açıdan mantıksızda olsa bir özgünlük payı var aslında. Neyse Vanja ve yancıları bu hükümete iyice gıcık kaparlar, sonra bir takım olaylar olur, birşeyler değişir, finalde de herkes olaysız şekilde evlere dağılır ve kitap biter.
Çok kötü bir kitap degil fakat eksiği çok, artık bir dahakine :)
232 syf.
·2 günde·5/10
Beğenmedim. Bir türlü konunun toparlanamayışından tutundan da Vanja'nın amacını bir türlü gerçekleştirememesine kadar hep bir zorlama ile okudum diyebilirim. Bunun yanında ne Essre ne de Amatka'nın, daha doğrusu yaşadığımız distopya dolu bir mekan hakkında, şöyle dolu doluya bir mevzuat alamayışımız da ayrı bir problemdi benim için. Olay örgüsü hakkında birkaç şey söyleyebilirim ki;

Hijyen uzmanı Vanja, Amatka şehrine insanların temizlik adına ne tür malzemeler kullandığı hakkında bir rapor tutması için vazifelendirilir. Bu raporda bahsi geçen ürünler ise kozmetik, sabun gibi kimyasal maddelerdir. Fakat Vanja'nın görmesi gereken başka şeyler de meydana gelir. Amatka komününün, halkından yani sevgili kolonisinden sakladığı bir şeyler vardır. Bu durum Vanja ve taraftarlarını tedirgin eder. Tabii ki bir rapor tutma vazifesi başka bir boyuta dönüşür: Ajanlık.

Farklı bir bilim-kurgu kitabı diyebilirim bu esere. Ama ne bir gerilim ne de merak uyandırıcı bir şeyler var kitapta. Bir distopya türünde geçen Amatka eyaletinin baskıcı yönetimi, halkından her zaman disiplinli olmasını ister ve onları her türlü eşyayı isimlendirmekle görevlendirir. Ne tuhaftır ki işaretlenmeyen yani ismi yazılmayan herhangi bir materyal aniden erir ve balçığa dönüşür. Buna yanlış isim telaffuzları da dahil. Ve Vanja da bu işleri epey kavrar. Bazen zararlarını görse de.

Bir ders almamız mahiyetinde küçük bir maceraya çıkacağımız bu kısa roman, kurgunun tam oturmamış olmasından dolayı biz okuyucuları da epey üzecektir. Bazı noktalarda sevebilecekken, bazı zeminlerde Vanja'nın attığı adımlarla adrenalimiz bir üst seviyeye çıksa da ve yine baskıcı hükümetin koloni üzerinde yarattığı etkiyi daha iyi anlayabilecekken, genel anlamda zayıf bir tablo çıkması da ayrı bir olumsuzluk olabiliyor. Bunun içindir ki okurken, kitaptan tamamen soğutmayan fakat bunun yanında da şöyle güzel bir zevk alamayan bir yapıda olacağımız unutulmamalıdır. Saygılar...
..... "İnsan bir sözcük yaratır. Dünyaya teslim olur ve o sözcük halini alır." Sesi bir soluk gibiydi. " Senin sözcüklerin yok. Sen ayrıştın."
Yalnızlık tehlikelidir. Sessizlik tehlikelidir. Yalnızlık ve sessizlik yüzünden, küçük bir hoşnutsuzluk hissi büyüyüp hastalığa dönüşebilir.
akşam çökerken
hatırlarız ki
sabah olduğunda
her şey aynı olacaktır;
sabah olurken
hatırlarız ki
bugün
dünün aynısıdır.
Vanja not defterini ve kalemini aldı. ''Sarollardan Ulla Üç, emekli doktor. Uzmanlık alanınız?''
''Pratisyen hekim,'' diye yanıtladı Ulla. ''On beş yıldır emekliyim.''
''Peki, şimdi ne yapıyorsunuz?''
''Ölmeyi bekliyorum veya daha güzel günleri.''

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Amatka
Baskı tarihi:
28 Eylül 2018
Sayfa sayısı:
232
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786053758549
Kitabın türü:
Çeviri:
Göksu Göçhan
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Locus En İyi İlk Roman Ödülü Adayı
“AMATKA’YA HOŞGELDİNİZ.”

Dille şekillenen bir dünyada geçen, Margaret Atwood ve Ursula K. Le Guin geleneğinde bir çıkış romanı.
Vanja, şehir hakkında bilgi toplamak için kış kolonisi Amatka’ya gönderilir. Amatka’ya adım atar atmaz bazı tuhaflıkları fark etmeye başlar: İnsanlar garip davranıyorlardır ve şehir sakinleri hükümet karşıtı düşüncelere karşı izlenmektedir.

Amatka’da kısa bir süre kalmayı planlayan Vanja, ev arkadaşı Nina’ya aşık olunca ziyaretini uzatmaya karar verir. Burada, koloninin tehlike altında olduğunu ve hükümetin bunu halkından gizlediğini öğrendiğinde kendi araştırmasına başlayacak ve kendini büyük bir tehlikenin içinde bulacaktır.

Amatka’nın distopik dünyasında insan dilinin gerçekliği değiştirme gücü vardır. Objeler, binalar ve geri kalan her şey sürekli isimlendirilip bu isimler tekrar edilmezse yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Baskıcı bir kolonide kısılı kalan Vanya’nın da lisanı kullanarak kendini özgür kılmayı arzulaması gerçekliği bile tehdit edecektir.

Zeplin’in İsveçli yazarı Karin Tidbeck ilk romanı Amatka’yla 1984’ü andıran bir dünya yaratıp toplum kontrolü, değişim korkusu, dilin gücü ve devrimler üzerine sembollerle dolu politik bir masal anlatıyor.

“Amatka harika bir kısa hikâye yazarının daha da harika bir romancı olduğunu ortaya koyuyor.”
-Jeff Vandermeer

“Bu kitabı kesinlikle almalısınız.” -Ann Leckie

Kitabı okuyanlar 17 okur

  • Keziban Dinç
  • Irish
  • Okan Can İnce
  • Kubilay
  • Burak Aygün
  • İrem
  • Emir can
  • Sena*
  • Hülya Ayan
  • Meriç Ünal

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%9.1 (1)
8
%18.2 (2)
7
%9.1 (1)
6
%9.1 (1)
5
%27.3 (3)
4
%18.2 (2)
3
%9.1 (1)
2
%0
1
%0