American Psycho
Bret Easton EllisYazar:
Bret Easton Ellis
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
399
Basım Tarihi:
1 Mart 1991
Yayınevi:
Vintage
Orijinal Adı:
American Psycho
ISBN:
9780679735779
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her şey dış görünüş mü?Hayata Dair
Puan vermedi
Önemli olan dış güzellik mi? Gösteriş mi?
Daha çok filmini baz alarak inceleme yapacağım ayrıca spoiler içermektedir.
Hikaye 80'li yıllarda geçmektedir, tüketim kültürünün, maskülenliğin, beğenilme arzusunun ve imajın her şeyin önüne geçtiği bir ortamda güzel bir mevkide çalışan psikopat patrickin hikayesine şahit oluyoruz. İmaj takıntısı o kadar yüksek boyutlara ulaşmış ki Jean BAUDRİLLARD'ın işaret değeri teorisinde ki gibi bir eşyanın işlevi yerine diğer insnalar tarafından nasıl göründüğüne önem verildiği bir ortam.
Mesela diğer arkadaşlarının kartvizitinin kendininkinden daha iyi olduğunu gören Patrickin kıskançlık krizine girmesi sonrasında arkadaşını öldürmesi. İçinden kanlar akan çantayı arabaya bindirmeye çalışırken arkadaşlarının dikkatini sadece çantanın markasının çekmesi gibi bu illüzyonda insnaların tamamen duyarsızlaşması.
Kitabın/filmin asıl anlatmak istediği şey Patrick gibi bir psikopatın bu toplumda var olması ve insnaların bunu göremeyecek kadar duyarsızlaşması.
Açıkçası kitap düşündüğümden çok uzun süre elimde kaldı. Kaldı ki ilk 100 sayfayı 2 günde okumuştum (ki sayfalar tam metin, satırlar arası boşluk çok az) ama bir ayda bitti. Kitabı ne çok sevdim ne de kitaptan çok nefret ettim ama hakkında bir şeyler yazmak istiyorum;
Şimdiiii öncelikle bu kitapla maskülen sayfalarında, Christian Bale abimizin o ünlü dudak hareketini yaparken ve istisnasız her editinde arkada Oliver Tree - Miss You şarkısı çalarken tanışmıştım. Patrick Bateman abimiz sözde alfa bir erkek (daha doğrusu sigma desek daha doğru olur) Allah’ına kadar marka takıntısı olan, (kitabı bitirince bütün dolabınızı Brooks Brothers’dan diziyorsunuz) para harcamayı seven ve bu dünyaya “s*kebileceğin kadar kız s*k!” mottosuyla geldiğine inanan birisi. (Sadece s*kme üstüne üstlük s*ktiğin kızları bir de ye!) artı abimiz sapık. Gerçekten sapık. İlişkiye girdiği kızlar için bir tehdit oluşturan bir tür karadul aslında. Detayları vermeyeceğim. Kitapta arada Bir Sırp Filmi esintisi gibi sahneler vardı. (Pense ve oral seks desem okuyanlar anlar)
Bir kitap yazarı olarak; Bret Easton abimize çok gıpta ettim. Yer yer okurken beni bile geren acayip betimlemelere sahip cinayet anlarını tasvir etmişti kitap. Temponun çook ama çok yükseldiği anlar oluyordu ama bu kadar başarılı tempoları akabinde dibe çekiyordu. Mesela kitapta bazı sahnelerde anlamadığım bir şekilde müzik gruplarından bahsediyordu. Alakasız bir şekilde. Bir önceki sayfada 2 biseksüel hatunu bir güzel düzen (kabul edin beyler ne kadar yanlış olsa da her erkeğin egosunu tatmin eder bu..) Bateman abimiz iki satır sonra falan grubunun filan single ından bahsediyor böyle uzun uzun ama. Ne alaka? Belki gözden kaçırdığım bir şey vardır bilmiyorum. Tempoyu aşırı düşürüyor bu (bu olayı en son moby dickte okumuştum lakin
Bu kitap benim Research and Composition ödevimdi ve açıkçası başlarda biraz önyargılıydım çünkü kitabın dil açısından pek akıcı olmadığını biliyordum. Ancak öyle kitaplar var ki, her cümlesini tekrar tekrar okumak zorunda kalıyoruz. O yüzden kendimi zorladım ve devam ettim. Ben alışık olduğumdan okurken pek sıkıntı çekmedim, hatta anlatımdaki tuhaflık hoşuma da gitti fakat elbette zorlanacak olanlar vardır. Bir de Türkçe çevirisini okuduğumda asıl anlatımdan farklılık gösterdiğini gördüm kendi adıma, okuma zorluğu bundan da kaynaklı olabilir.
Kitap genel olarak toksik maskülenite, tüketim kültürü, marka takıntısı, üst gerçeklik ve Yuppie Kültürü gibi önemli konulardan, tuhaf bir yoldan da olsa, bahsediyor. Ana fikre odaklandığımda anlatılmak isteneni çok daha iyi anladığımı farkettim. Sürekli bir sonuç veyahut mesaj çıkarmaya çalışmak devamlılık açısından bana ziyadesiyle yardımcı oldu.
Bitirdikten sonra en sevdiğim kitaplardan biri oldu American Psycho. Elbette bu görüşümü mantıksız bulanlar olacaktır ancak ağırlığı ve verdiği bütün mesajları bir tarafa bıraktığımda, suçlu psikolojisi ve genel olarak psikolojik araştırmalarım açısından da pek yararlı olduğunu farkettim. İlgileniyorsanız bir göz atın derim. (Cross-reading de yapılabilir.)
Bu kitaba başlamadan önce Jean Baudrillard'ın kuramları ve kitaplarını tavsiye ederim. Özellikle işaret değeri ve üst gerçekçilik kuramlarını anlamak, daha hızlı bir okuma yapmaya yardımcı oluyor.
Hedonist Seri Katil Bateman
Wall Street kurdu, P&P'de çalışan, hedonist, antifeminist, 26 yaşında, tek derdi dış görünüşü ve markalar olan zengin ve yakışıklı karakter Patrick Bateman ve sonu gelmez seri cinayetlerinin ve şaşaalı gece yaşamının anlatıldığı eser... Patrick zengin, yakışıklı ve çevresinden ilgi gören biri olduğu halde mutlu değil. Tek ve geçici -bir sonraki cinayetine kadar sürecek olan- mutluluk kaynağı karşısındaki (çoğunlukla kadın olan) kurbanının can çekişmesi olan Patrick kötülüğün dünyanın tek sürekliliği olduğunu düşünüyor. Patrick için 'Düşünmek yararsız, dünya anlamsız.' Öldürüyor çünkü tüketmek, yok etmekten haz alıyor. Kitapta tüketim kültürü ve çılgınlığının, marka takıntısının eleştirisi var. Patrick'in ağzından yazılan eserde ürün yerleştirme olduğunu da söyleyebilirim. Bölüm bölüm çeşitli müzik gruplarının/sanatçılarının albümleri ve şarkılarının eleştirileri yer alıyor.
Büyük bir beklentiyle başladığım kitabı 19 günün sonunda bitirebildim. Tamamen marka ve yemek isimlerinden oluşan sayfalar var kitapta. Bu yüzden de kitabın akıcı olmadığını ve gereksiz uzatıldığını düşünüyorum. Kitabın aynı isimle uyarlanan 2000 yapımı, başrolünde Christian Bale'in yer aldığı filmi de var.
Amerikan Sapığı Bret Easton Ellis
Amerikan Sapığı Bret Easton Ellis
Breat Easton Ellis'in bir romanı. Şimdiye kadar macera, polisiye ve bilim kurgu üzerine pek çok roman okumuştum fakat bu hepsinden farklı hatta aşk romanlarından bile. İnsanların nasıl markalaştığını, yalnızlaştığını, id'in karaktere hakim oluşunu anlatan bir cinayet romanı.Kitabın kapak sayfasında karakterden "aramızda gün doldurmakta olan azap içinde bir ruh": O Amerikan Sapığı... olarak anlatıyorlar.
Patrik Bateman 26 yaşında her şeyi elde edebilecek kadar zengin ve yakışıklı ama onu mutlu eden karşısındaki insanın can çekişmesi. Düşünsenize karşınızda çok yakışıklı bir erkek var ve sizinle ilgileniyor kayıtsız kalamıyorsunuz sizde, onun sizden hoşlandığını düşünüyorsunuz ama onun kafasından geçen ise gözünüzü oyarken, parmaklarınızdaki eti dişleriyle kemirirken nasıl canınızın yandığı ve atacak olduğunuz çığlıklar. Bunu yaparken nasıl zevk aldığını anlatıyor. Bir zaman sonra bunlar bile yetersiz kalıyor.
Roman diğer yönüyle 80'li yılların markalarının ve müziğinin reklamını da yapıyor. Ben ürün yerleştirme sadece TV’de olduğunu zannediyordum. O
dönemin dinlenen hit müziklerine, restoran ve barlarına da sıkça yer verilmiş. Diğerlerinden farklı dememin sebebi bunlardı. Mutlaka okuyun diye önermiyorum kimseye. Ben seve seve sıkılmadan okudum. Beğendim mi? Evet çok beğendim. Hatta yazımın son cümlelerini de romanın sonunda Batemın'ın kendisini anlattığı son cümleleri ile bitirmek istiyorum.
"Valla, olmamak olmaktan daha iyi, biliyorum ama yirmi yedi yaşındayım canına yandığımın, ve de, ııı New York'un bir barın da ya da gece kulübünde hayat bize kendini böyle gösterir, belki de herhangi bir yerde, bu yüzyılın sonunda ve de insanlar, yani, işte, ben böyle davranırız ve de Patrik olmanın anlamı benim için budur, sanıyorum, işte onun için, ııı..." Ve ardından bir iç
Kitapta çok fazla detay mevcut. Yani insanların üzerindeki kıyafetlerden bize ne? Bunlar okuyanı çok sıksa da olaylar çok enteresan. Modern yaşamın insanı ne hale getirdiğini, kişinin psikolojisini çok iyi anlatmış. Aynı zamanda zenginliğin aslında her tutkuyu tatmin etmediğini de çok güzel bir biçimde vurguluyor. Pat bu yaptıklarını gerçekten mi yaptı, yoksa hepsi onun bilinçaltının oyunu mu? Bilemeyiz.
3/10
2022 8. kitabı
Valla hiç öyle fularımı takıp da süslü süslü cümleler kuramayacağım. Kitap oldukça sıkıcı ve markalardan oluşan paragraflardan ibaretmiş gibi hissettiriyor. Tüketim kültürüymüş, trend eleştirisiymiş bilmem ne; bu kadar bayık bir anlatıma rağmen ilgisini kaybetmeyip kitabı bitiren okuyucuya saygı duyarım ama ben tamamlayamadım. Filmini çok beğenince okumak istemiştim. Muhtemelen çevirinin de etkisi var bunda ancak kitap kesinlikle akmıyor, odaklanamıyorum.
242 - Filmi izleyip çok beğenip kitabın ise sadece yorumlarını okumakla yetinmiştim. Yorumları okurken de 'film böyleyse kitap kim bilir ne kadar güzeldir' diye geçirmiştim içimden. Sonra izlememin üstünden yıllar geçti, ancak okuyabildim. Şimdi ben burada "tüketim toplumunu böyle anlatmış, varoluşumuzun ve tüketim çılgınlığımızın ne kadar boş olduğunu şöyle yüzümüze vurmuş" falan diye fularlı incelemeler yapmayacağım. O kısımları zaten yeterince evirip çevirmişler, hem de çok daha entelektüel (!) bir dille. Benim öncelikli takıldığım nokta şu ki; kitabın adı Amerikan Psycho diye tutup da sapık gibi, psikopat gibi bu kadar betimleme yapacak, bu kadar marka verecek ne vardı? Tamam, anlatımı çok kuvvetlendirmiş. Hatta o kadar kuvvetlendirmiş ki kitaptan 20 sayfa okurken yanınızda bir moda ve markalar sözlüğü bulundurursanız bir sonraki İstanbul Moda haftasında sizin de bir kreasyonunuz sergilenebilir. O kadar bilgi ve kültür sahibi olursunuz hem de sadece betimlemeleri okuyarak. 70'li yıllarda Wall Street'te çalışan ve tüm hayatı markalarla fiyat etiketlerinden ibaret olan insanları güzel aktarmış Brat bey. Bir de Bateman var işte. O insanlardan tek farkı onlarla aynı hayatı yaşarken, aynı marka çılgınlıklarını yaşarken, aynı gece hayatına ve aynı ortamlara akarken, aynı dilencileri ve evsizleri aşağılarken arada bir de birilerini öldürmekle veya birilerine işkence etmekle vakit geçiren Bateman. Bunları yapıyor çünkü yapabiliyor. Tüm o şaşaalı hayatın ortasında mutlak bir anlamsızlık da hakim aslında. Bateman da aslında bu anlamsızlığa bir anlam katmaya çalışıyor demek isterdim ama aslında pek öyle de yürümüyor işler. Karakterimiz bir anlam arayışı içinde de değil. Sadece yapıyor. Çünkü yapabiliyor. Hepsi bu.
American Psycho2023 Okuma Raporları
Aşırı büyük beklentiyle başladığım ve her okuduğum sayfada o heyecanın yerini bitsin de kurtulayım hissinin aldığı o kitap. Yazar tüketim çılgınlığını ve toksik erkekliği iyi eleştiriyor buna lafım yok ama eksiklikleri kitabın iyi yanlarını yok ediyor. Kitabın ilk yarısında neredeyse hiçbir olay yok ve sayfalar rastgele marka adlarının birbiri ardına sıralanmış gibi hissettiriyor. Ve bölüm bitince aklımda kalan sadece o markalar oluyor. Patrick ile bağlantı kurmak neredeyse imkansız çünkü kitabın betimlemeleri arasında Patrick'in iç dünyası geri planda kalıyor. Bir diğer kötü olan konu ise kitabın akıcılığı. Aşırı fazla betimleme ve marka adları sonucunda kitabın akıcılığı da bundan olumsuz etkileniyor. Kısaca American Psycho filmiyle kitabıyla son yılların en abartılmış eserlerinden birisi.
Kitap hakkında fikirlerimDuygu/Düşünce
Öncelikle "war is over" demek istiyorum çünkü kitabı bitirmek benim için çok zordu. 32 günde anca okuyabilmişim. 1 yıldan daha fazladır bu kitabı alıp başlamak istiyordum ve kitaba çok büyük umutlarla başlamıştım. Ne yazıkki kitabı neredeyse hiç sevemedim ve kitapta çok büyük bir kadın düşmanlığı var. Bu beni çok hayal kırıklığına uğrattı. Kitabın yarısından fazlasında insanların giydikleri tasvir ediliyor ve bunları okurken çok sıkıldım. Sürükleyici yerleri yoktu diyemem bazı yerler kendini okutturdu ama genel anlamda sürükleyici bir kitap değildi. Bitirebildiğime çok sevindim bir an kitap hiç bitmeyecek sandım.
Yazar Hakkında
Bret Easton EllisYazar · 5 kitap
Bret Easton Ellis (7 Mart 1964, Los Angeles, Kaliforniya) çağdaş bir Amerikalı yazardır. Eleştirmenlerce Generation X yazarları olarak tanımlanan grubun en dikkat çekici yazarıdır. Romanlarının tarzı ve içeriği taban tabana zıt olabilen yorumlara konu olmaktadır. Farklı eleştirmenlerce, hem 'derin ahlaki mesajlar taşıdığı' hem de 'nihilist olduğu' değerlendirmeleri yapılabilmiştir. Romanlarının kahramanları genelde boşluk içinde, sefih bir hayat sürdürdüklerini bilen, ve bundan tat çıkaran, genç yalnızlardır. Romanları genelde 1980'li yıllarda, büyük şehirlerde (Los Angeles veya New York) geçmekte, tüketim toplumu fonunu yoğunlukla işlemektedirler. Aynı kahramanlar yazarın farklı romanlarında, hikâyenin içinde farklı önem derecelerine sahip olacak şekilde, okurun karşısına çıkabilmektedirler.
