Yazar:
Vanessa Bennett
Çevirmen:
Kerime Dalyan
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
1 Nisan 2026
İlk Yayın Tarihi:
2026
Yayınevi:
İrene Kitap
Orijinal Adı:
The Motherhood Myth
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786259787374
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitap, anneliğin zorluğunun aslında anneliğin kendisinden değil, toplumun ona yüklediği gerçek dışı beklenti ve mitlerden kaynaklandığını vurguluyor. “İdeal anne” olma baskısı, kadının kendi ihtiyaçlarını geri plana atmasına, eş ilişkilerinde uyum sorunları yaşamasına ve tükenmişlik hissetmesine yol açıyor. Bu anlamda kitabın altını çizdiği, anneliği kusursuz yapma çabasından uzaklaşıp sınırlar koymayı, öz benlikle yeniden bağ kurmayı ve ilişkilerde samimiyeti canlandırmayı öneren bir farkındalık ve yeniden doğuş yolculuğu konusunda önemli fikirler vereceğini düşünüyorum.
Yaşamın bazı yol ayrımları varsa bunlardan birisi de anne olduktan sonradır. Çünkü hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Duygusal inişler çıkışlar, bir günde gelen farklı sorumluluklar ve değişen yaşam ile birlikte, üstelik dışarıda kocaman bir dünya akarken kadın olarak bunlara yetişmek bazen zor olabiliyor. Anne olduktan sonra yaşanan kimlik değişimi, yalnızca yeni bir rol edinmekten ibaret olmuyor, kişinin kendini algılama biçiminin kökten dönüşme süreçtir aynı zamanda. Kadın, bir yandan çocuğunun ihtiyaçlarına yönelirken diğer yandan kendi eski benliğiyle yeni sorumlulukları arasında denge kurmaya çalışıyor. Bu süreçte öncelikler, değerler ve hatta hayaller yeniden şekilleniyor, bazen özgürlük duygusu daralır gibi hissedilirken, bazen de daha derin bir anlam ve bağlılık hissi ortaya çıkabiliyor. Kimlikte yaşanan bu değişim, zaman zaman kaybolmuşluk ya da yetersizlik duygularını beraberinde getirse de, aslında kişinin kendini yeniden tanıdığı, sınırlarını ve gücünü keşfettiği bir içsel dönüşüm yolculuğuna çıkarmak çok da zor değildir.
Kitap tam da bu noktada devreye giriyor ve kadınlara bu dönüşüm için fikir veriyor. Okurken ataerkil düzenin dönüşümü ile ilgili de fikir yürüteceksiniz eminim. Konuyla
Vanessa Bennett evlilik terapisti ve derinlik psikologu.
Kitapta hem kendi hikayesine hem de danışanlarının hikayesine yer vermişti. Bir psikolog olarak kendisinin de anne olduktan sonra ilişkisinde problemler yaşamasını ve bunu okurlarına aktarmasını filtresiz ve oldukça samimi buldum.
Kitap annelik sürecindeki kimlik değişiminin pek de kolay olmadığını ortaya koyuyor. Hemen hemen kadınların yüzde sekseni bu süreci zor atlatıyor. Ancak bunun en önemli sebeplerinden bir tanesi anneliğe atfedilen aşırı fedakâr rolü. Hemde yüzyıllardır.
“Bir daha bunaldığınız, aklınızı kaçırıyormuş gibi hissettiğiniz ya da “her şeyin üstesinden gelemediğiniz” için kendinizi başarısız bir anne gibi hissettiğinizde ve bu yüzden kendinizi hırpaladığınızda, bu beklentinin tarihsel ve evrimsel olarak yanlış olduğunu hatırlayın.”
Bölümlerin sonundaki derinlik çalışmaları da çok güzeldi. Kendini yorulmuş hisseden her annenin ya da anne olma yolundaki her kadının okuyabileceği güzel bir kitap.
Vanessa Bennett’ın Annelik Miti kitabını okurken, modern kadının omuzlarına yüklenen o “kusursuz anne” ve “kusursuz kadın” beklentisinin aslında ne kadar ağır bir yük olduğunu bir kez daha fark ettim. Yazar, bir psikoterapist olarak danışanlarının ortak sıkışmışlıklarını ve yaşadığı görünmez baskıları anlatırken, meselenin sadece annelerin yaşadığı bir kafa karışıklığı olmadığını da açıkça gösteriyor. Çünkü kitap yalnızca anneliği değil; kadınlığın yıllardır fedakârlık ve annelik üzerinden tanımlanmasını sağlayan o köklü kalıpları da sorguluyor. Bir yandan da bize sürekli sunulan “her şeye sahip olabilirsin” söyleminin ne kadar yorucu ve gerçek dışı olduğunu gözler önüne seriyor.
Anne olmayı hiçbir zaman düşünmeyen bir feminist olarak bu kitabı okumak benim için oldukça güçlü bir yüzleşmeydi. Çünkü yıllardır kadınlara, “tam” ve “makbul” bir kadın olmanın yolunun annelikten, kendini adamaktan ve kendi isteklerini geri plana atmaktan geçtiği anlatıldı. Oysa kitapta da söylendiği gibi, kadının sınır koymasını ya da yalnız kalmak istemesini “bencillik” olarak gösteren bu anlayış aslında çok daha büyük bir sistemin parçası. Kendini feda etmeyi kutsallaştıran bu düzenin içinde, insanın kendi varlığını korumaya çalışması bile bazen suçluluk duygusuna dönüşebiliyor. Bu yüzden buna karşı çıkmak sadece bir tercih değil, insanın kendine karşı sorumluluğu gibi geliyor bana.
Kitabın özellikle “Seks Mitleri” bölümüne geldiğimde mesele benim için daha da derinleşti. Kadın bedeninin ve kadın arzusunun nasıl yıllarca erkek hazzı etrafında şekillendirildiğini okumak gerçekten çarpıcıydı. Sürekli partneri memnun etme kaygısı, toplumun beklentileri ve dışarıdan nasıl göründüğüne dair baskılar derken kadın zamanla kendi bedeninden ve ne istediğinden uzaklaşabiliyor. İnsan bir noktadan
"ANNELİK MİTİ"
"Ya sevgi, sevilen için yok olma süreci değil, sevilen için yeniden doğma süreciyse? Ya bir annenin sorumluluğu, çocuklarına sevginin seveni hapsetmediğini, özgürleştirdiğini öğretmekse? Ya sorumlu bir anne, çocuklarına yavaş yavaş ölmeyi değil, ölene kadar çılgınca canlı kalmayı öğreten biriyse? Ya bir annenin vazifesi kendini feda etmek değil, örnek olmaksa?
-Glennon Doyle, Yabani
Hayatın belki de en büyük yol ayrımı anne olduktan sonra başlıyor biz kadınlar için. Çünkü gerçek şu ki: hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Bir sabah uyanıyoruz ve artık sadece kendimiz değiliz. Duygularımızın bir anda iki katına çıktığını, sorumluluklarımızın ise on kat arttığını hissediyoruz. Dışarıda kocaman bir dünya akıp giderken, anneler bazen nefes almaya vakit bile bulamıyor.
Peki bu yorgunluğun asıl kaynağı;
Çocuk bakımının zorluğu mu, yoksa başka bir şey mi?
Anneliğin zorluğu, aslında anneliğin kendisinden değil, toplumun ona yüklediği gerçek dışı beklenti ve mitlerden kaynaklanıyor.
· Bebeğin neden ağladığını anlamak,
· Kendini ikinci plana atıp mutlu olmak,
· Yorgunluğa rağmen şefkat dolu kalmak,
· Eşiyle doğal bir ebeveynlik uyumu yakalamak,
.Anne olunca her şeyi doğal olarak bileceksin,
· Çocuğunu her an koşulsuz seveceksin.
· Yorgun olsan bile şefkatli kalacaksın,
· Eşinle doğal bir ebeveynlik uyumu yakalayacaksın,
· Kendi ihtiyaçların ikinci plana geçince mutlu olacaksın,
Oysa gerçekte durum hiç de öyle değil. Annelik kimliği paramparça eden, uykusuzluk, öfke, yalnızlık ve suçlulukla dolu inisiyatik bir dönüşüm. Bennett’e göre sorun annelikte değil; anneliğin etrafına örülen bu mitlerde.
“İdeal anne” olma baskısı. O masum görünen ama her gün biraz daha üzerimize binen yük. Kusursuz olmamız bekleniyor. Her şeye yetişmemiz, her an çocuğumuzun yanında olmamız
Bazı kadınlar anne olduktan sonra sadece hayatlarının değil, kimliklerinin de değiştiğini fark eder. Ama çoğu zaman bu dönüşümü konuşmaya bile fırsat bulamaz.
Bu kitap, anneliği “mükemmel görünmesi gereken” bir rol olmaktan çıkarıp daha gerçek bir yerden anlatıyor. Sürekli güçlü, sabırlı ve yetebilen biri olmak zorundaymış gibi hisseden kadınların iç sesine dokunan bir tarafı var. Özellikle anneliğin beraberinde getirdiği suçluluk hissi, tükenmişlik ve kişinin kendi benliğinden uzaklaşması üzerine düşündüren bölümleri beni en çok etkileyen kısımlar oldu.
Vanessa Bennett’in dili yargılayan değil, anlayan bir yerde duruyor. Kitap boyunca “doğru anne nasıl olunur?” sorusundan çok, “annelik sürecinde kadın kendini nasıl kaybetmez?” sorusunun peşinden gidiyor. Bu yüzden klasik ebeveynlik kitaplarından biraz ayrılıyor. Daha çok duyguların kökenine inmeye çalışan, psikolojik yönü ağır basan bir anlatımı var.
En sevdiğim taraflarından biri de anneliği tek bir duyguya sıkıştırmamasıydı. Çünkü burada her şey çok gerçek: yorulmak, bazen bunalmış hissetmek, eski kimliğini özlemek ama aynı zamanda sevginin dönüştürücü tarafını da yaşamak… Kitap tam olarak bu karmaşık duyguların arasında dolaşıyor.
Yer yer arketipler ve derinlik psikolojisine giren bölümler vardı. Açıkçası bazı kısımlar daha yavaş ilerledi ama kitabın genel hissi bence oldukça güçlüydü. Özellikle kadın kimliği ve toplumsal beklentiler üzerine düşündüren satırların altını sık sık çizdim.
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
Bazen bir kadının en çok ihtiyaç duyduğu şey, ona ne yapması gerektiğini söyleyen bir ses değil; hissettiklerinin normal olduğunu hatırlatan bir cümle.
Kimlere tavsiye ederim?
• Annelik üzerine daha gerçek ve psikolojik bir anlatı arayanlara
• Kadın kimliği ve toplumsal roller üzerine düşünmeyi
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2026 43. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 30 Nisan 2026 15:16
#VanessaBennett lisanslı aile ve evlilik terapisti, derinlik psikoterapisti, kolaylaştırıcı ve ruh sağlığı içerik üreticisidir.
Yazıları, hazırladığı programlar ve çalışmalar ile kadınların nesiller boyunca sıkışıp kaldığı kalıpları kırmasını ve gerçek benlikleri ile yeniden bağ kurmalarını hedefler. #AnnelikMiti de Bennett'in derinlik terapisti gözüyle kadına doğuştan yüklenen annelik rolünün baskısı ve toplumun beklentileri sonucu kadın benliğinde oluşan değişimleri ele aldığı çalışmalarını içerir.
Annelik miti eski çağlardan beri anneliği; kadın benliğini hiçe sayan, fedakarlıklarla dolu, içgüdüsel hareket eden, tamamen çocuk yetiştirme odaklı kutsal bir süreç olarak tanımlar.
Bennett kitabında yer verdiği mitolojik hikayeler, eski kültürlerden örnekler hatta yeni yapım film,dizi ya da ekranlarda yer alan programlardan örnekler vererek bu mitin insanlar üzerinde bıraktığı etkilere değinerek anneler üzerinde oluşan baskıya dikkat çekmiş.
Toplumda kabul görmüş mükemmel anne kavramının baskısı ile kadınların aile ilişkilerinde, çocuk ve eşi arasında kaldığı ikilemlerde danışanlarından örnekler vererek anneliğin sadece bir kimlik değişimi olduğunundan bahsetmiş. Eş ve aile büyükleri ile kurulan sağlıklı bağ ile bu sürecin daha rahat ve özgür biçimde geçirilebileceğine ait verdiği genellemeler ile de terapi havası oluşturmuş.
Geçmiş kültürlerde tekrar eden ve evrensel olarak kabul görmüş annelik mitlerine ait kalıplardan örnekler de veren kitap çocuk yetiştirme kılavuzu olarak görülmemeli. Bunun yerine daha derin bir konuya sahip ve anne olarak kadınların bu süreçte daha verimli ve sağlıklı bir biçimde kendilerini tüketmeden nasıl yol alacaklarını gösteren bir rehber olarak görülebilir.
@irene.kitap
@burcununseckileri ile okuyoruz
#inceleme #araştırma
Annelik Miti #okudumbitti
Hamileyken “anneliğe hazırlanıyorum” cümlesi kulağa çok sakin geliyor ama içi hiç öyle değil. Bir yandan heyecan, bir yandan belirsizlik… Ve fark etmeden üstümüze yapışan o görünmez beklentiler: “Zaten içgüdüsel bileceksin”, “doğal akacak”, “eşinle otomatik uyumlanacaksın”, “hep güçlü kalacaksın”… İşte Annelik Miti tam bu noktada iyi geldi bana.
Bu kitabı 
Burcu Ünlü vesilesiyle okudum ve iyi ki okumuşum. Vanessa Bennett, anneliği pembeleştiren cümleleri tek tek açıp “Asıl yük nereden geliyor?” sorusuna dürüstçe bakıyor. Bu kitap, anneliği zorlaştıran şeyin benim eksikliğim olmadığını; daha en baştan “ideal” diye önümüze konan kalıpların zaten gerçek hayata uymadığını anlatıyor. Üstelik bunu yargılayarak değil, gerçekten anlayan bir yerden yapıyor.
Bennett anneliği bir “beceri listesi” gibi değil, bir kimlik dönüşümü gibi ele alıyor. Hamileyken bile insanın zihninde bir eşik oluşuyor ya… Sanki eski benlik ile yaklaşan yeni rol arasında gidip geliyorsun. Kitap bu eşiği görünür kılıyor: bedenle ilişkinin değişmesi, kontrol ihtiyacı, kaygılar, “yetişebilecek miyim?” düşüncesi… Hepsini konuşulabilir hale getiriyor. Üstelik mitoloji ve arketipler (Kali, Demeter gibi) üzerinden anlattığı yerler, meseleye daha geniş bir perspektif ekliyor.
Bir de ilişki kısmı… “Biz bunu birlikte nasıl taşıyacağız?” sorusu ara ara içinden geçiyor ya; kitap bunu kişisel bir başarısızlık gibi anlatmıyor. Roller ve beklentiler nasıl kuruluyor, neden zorlanıyoruz, bunu gösteriyor. Ve bana şunu düşündürdü: Daha başlamadan bazı şeyleri konuşmak, sınırları ve ihtiyaçları netleştirmek mümkün.
Bence Annelik Miti bir “çocuk yetiştirme” kitabı değil; bu sürece sızan baskıyı fark ettiren bir uyanış rehberi. Ben okurken “ileride kendimi kaybetmemek için bugünden neyi farklı
Burcu Ünlü vesilesiyle okudum ve iyi ki okumuşum. Vanessa Bennett, anneliği pembeleştiren cümleleri tek tek açıp “Asıl yük nereden geliyor?” sorusuna dürüstçe bakıyor. Bu kitap, anneliği zorlaştıran şeyin benim eksikliğim olmadığını; daha en baştan “ideal” diye önümüze konan kalıpların zaten gerçek hayata uymadığını anlatıyor. Üstelik bunu yargılayarak değil, gerçekten anlayan bir yerden yapıyor.
Bennett anneliği bir “beceri listesi” gibi değil, bir kimlik dönüşümü gibi ele alıyor. Hamileyken bile insanın zihninde bir eşik oluşuyor ya… Sanki eski benlik ile yaklaşan yeni rol arasında gidip geliyorsun. Kitap bu eşiği görünür kılıyor: bedenle ilişkinin değişmesi, kontrol ihtiyacı, kaygılar, “yetişebilecek miyim?” düşüncesi… Hepsini konuşulabilir hale getiriyor. Üstelik mitoloji ve arketipler (Kali, Demeter gibi) üzerinden anlattığı yerler, meseleye daha geniş bir perspektif ekliyor.
Bir de ilişki kısmı… “Biz bunu birlikte nasıl taşıyacağız?” sorusu ara ara içinden geçiyor ya; kitap bunu kişisel bir başarısızlık gibi anlatmıyor. Roller ve beklentiler nasıl kuruluyor, neden zorlanıyoruz, bunu gösteriyor. Ve bana şunu düşündürdü: Daha başlamadan bazı şeyleri konuşmak, sınırları ve ihtiyaçları netleştirmek mümkün.
Bence Annelik Miti bir “çocuk yetiştirme” kitabı değil; bu sürece sızan baskıyı fark ettiren bir uyanış rehberi. Ben okurken “ileride kendimi kaybetmemek için bugünden neyi farklıYazar Hakkında
Vanessa BennettYazar · 0 kitap
Vanessa Bennett, LMFT is an author, holistic psychotherapist, and codependency expert. Her therapeutic approach integrates years of study and practice in Depth, Buddhist, and Yoga Psychology. She co-hosts the Cheaper Than Therapy Podcast, leads soul-based retreats and workshops, and creates and facilitates curriculum for non-profit and corporate events and conferences.
She connects with people through her writing, teaching, and social platforms by being transparent about her struggles in relationships and by normalizing how hard it can be to be human. Especially a human on the path of self-betterment.
