Before the Coffee Gets Cold
Toshikazu KawaguchiYazar:
Toshikazu Kawaguchi
Çevirmen:
Geoffrey Trousselot
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
19 Eylül 2019
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 2015
Yayınevi:
Picador Publishing
Orijinal Adı:
コーヒーが冷めないうちに #1
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9781529029581
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çağdaş Japon Edebiyatından "Büyüleyici" gerçekçi bir eser olan "Before The Coffee Gets Cold" ile Toshikazu Kawaguchi bize efsunlu hayal dünyasının kapılarını açıyor. Kahve gibi iç ısıtan bu kitap, buruk zamanın acı bir kahvesi aynı zamanda.
Zamanda yolculuk yapabilme şansın olsaydı, ama ne yaparsan yap şimdini değiştiremeyecek olsaydın, yine de geçmişe ya da geleceğe gitmek ister miydin? Şimdiyi değiştiremeyeceksen eğer bunun ne anlamı var? Okura bu soruları sorduran etkileyici eser, iç ısıtan sevginin türlü hallerini bize göstermekle kalmıyor; pişmanlıkların, yarım kalmışlıkların, kayıpların iç burkan gerçekliğiyle bizi yüzleştiriyor da.
Eser öyle başarılı bir stilde işlenmiş ki, her ne kadar yitenler ya da yitirilecekleri konu alsa da, okuyucuyu karamsarlığa sürüklememeyi ve umut aşılamayı başarıyor. Yani bir başka deyişle "Before The Coffee Gets Cold" ya da Kahve Soğumadan Önce, okuyucuya geçmişin ve geleceğin zincirlerinden kurtulmak için geçmiş ve geleceğin hayaletleriyle barışılması gerektiğini gösteriyor. Evet, gerçek hayatta bu pekçok kez zor. Ama bu masalsı dünyada mümkün olan bir mucize. Geçmiş kırgınlıkların ve pişmanlıkların yükünden kurtulabilme ya da geçmiş ve gelecek zamanın kayıplarına bir anlığına da olsa tekrar kavuşabilmenin verdiği özgürlük ve öfori. Bir kahvenin ya da sevdiğin birine sarılmanın verdiği sıcaklığı veren bu kitap, okumak için ayırdığınız zamanda sizi karakterlerle birlikte zamanda yolculuğa çıkaracak.
Before the Coffee Gets ColdEdebiyat
Çok sevdiğim okuması rahat insana huzur veren bir kitaptı. Tüm olaylar yıllardır ayakta kalan küçücük bir kafede gerçekleşiyor. Bu küçük ama işlevi büyük kafemizde insanlar geçmişe gidip isteyip de yapamadıkları şeyleri ve tekrar konuşmak istedikleri insanlarla görüşmek için geçmişe dönüyorlar.
Tabi bu geçmişe yolculukları belli başlı kuralları var:
1.Kahven soğumadan önce içmelisin. Eğer zamanında içmeyip soğursa bir hayalete dönüşürsün.
2.Görüşmek veya görmek istediğin kişi mutlaka o kafeye daha önce gelmiş olmalı
3. Oturduğun sandalyeden asla kalkmamalısın.
Geçmişe gitmek her ne kadar güzel de olsa ne yazık ki olayların akışı aynı devam ediyor, şimdiki zaman için değiştiremiyorsun. Geriye gittiğinde o an için olayları değiştiriyorsun ama şimdin aynı kalıyor hep.
Kitabın içinde 4 farklı hikaye var. Yani hepsi geçmişe gitmek isteyen farklı ama birbiriyle bağlantılı hikayelerini okuyoruz.
Kitap bence okuması güzel bir kitaptı. İngilizcesi beni katiyen yormadı akıcıydı.
Kitapta en sevdiğim şey geçmişe gidip hiçbir şeyi değiştiremesen de şimdiki zamanda olduğun insana ders verir nitelikte olmasıydı. Geçmişe giden herkes bir ders mutlaka alıyordu.
Size de soruldu mu şu soru: Geçmişe gidebilme şansın olsaydı neyi değiştirirdin?
Tabii ki akla ilk gelen savaşlar-büyük yıkımlar veya bir yakının ölümü oluyor. Çünkü acının bıraktığı iz kapanmıyor.
Peki soruyu bu sefer Kawaguchi şu şekilde sorsa: ‘Şimdi önüne koyduğum kahven soğuyana kadar zamanda yolculuk yapabilir ama bugünü değiştiremezsin, bunu ister misin? Sandığından daha zor kurallarla elbette.’
İster miydiniz? Sadece kısacık bir an için, onca kurala rağmen, bugünün değişmeyeceğini bile bile.
.
Bu soruyla yola çıkıp 4 hikâye anlatıyor Toshikazu Kawaguchi. ‘Aşıklar, Karıkoca, Kız Kardeşler, Anne ve Çocuğu’. Hikayeler boyunca karakterleri tanıyor, Funiculi Funicula’da sayısız kahve içiyoruz. Hem mekan hem karakterlerle bağ kuruyoruz. Bir tiyatro oyununun romanlaştırılması aslında Kahve Soğumadan Önce. Büyük sözlerin olmadığı ama yüreğe dokunan hikayelerin anlatıldığı bir eser. Ve tabii ki sorgulatan türden. Kitabı okurken ‘peki ben ne yapardım?’ diye sormadan edemedim. Kaybını yaşadığım bir kişiyle bir iki kelam etmek ister miydim, yaramı kanatır mıydım, yoksa o bir kahve içimlik süre bile mutluluk sebebim olabilir miydi? Fazlasıyla derin bir ikilem bu.
Ama sonra şöyle dedim kendi kendime : İnsanlarla iletişimimi-bugünümü değiştiremesem bile birkaç cümlemi değiştirebilirdim. Daha anlayışlı olabilirdim örneğin, önyargısız ve daha sakin. Zaten büyük değişimler de ufak farklılıklar ve zamanlama sayesinde yaşanmıyor mu? Sevdiğinizi söylemeyi ertelemekten, kızdığınızı gizlemekten, gerçeklerden kaçmaktan olmuyor mu pişmanlıklar?
Bunları düşünüp, bazı sayfalarda gözümü doldurduğu, bazı sayfalardaysa sevgi dolu hissettiğim için tavsiye ederim Kahve Soğumadan Önce’yi. Ve tabii ki sıcacık bir kahve eşliğinde okumanızı da..
.
İngilizce ’den çeviride Şebnem Tansu yer almakta-
Sıkıcı, tekrar edici, male gaze dolu1000Kitap
İlk kez Remzi’de, Hiro Arikawa’nın şahane The Travelling Cat Chronicles’ıyla birlikte sergilenirken gördüm Before the Coffee Gets Cold’u, ve konusu o kadar büyüleyici geldi ki yıllarca okunacaklar listemde bekledi “doğru zaman”ı. Nasıl bir zaman aradığımı hala bilmiyorum, çünkü o “doğru an”ı asla hissetmedim; fakat birkaç ay önce bir buddy-read okuması seçildiğinde katılmak isteyerek okumaya başladım.
Belki kimi kitapları, dizileri, filmleri sadece konusunu vaat edici bularak “doğru an” için sakladığımızda farkında olmadan gözümüzde çok büyütüyoruzdur. Yine de, yıllarca değil de yalnızca birkaç gün bekleseydim bile izlenimim bakımından değişen bir şey olmazdı diye düşünüyorum, çünkü kitabın içeriği, konusunun büyüleyiciliğinden fersah fersah uzak.
Before the Coffee Gets Cold’un konusu, çok özel hikayelere elverişli olabilecek kadar iç ısıtıcı, ve bir o kadar da açık uçlu: Tokyo’da ufak bir kafede müşteriler, geçmişe gidebiliyorlar, fakat kahveleri soğumadan geri dönmek zorundalar. Kitap, dört bölümden oluşuyor; her birinde bir kişinin hikayesine odaklanılsa da kafenin çalışanları ve müşterilerinin hikayeleri de yavaş yavaş geliştiriliyor.
Çeviri kitapları değerlendirirken biraz tereddütte kalıyorum: kullanılan dilin ifadelerinin, akıcı olup olmamasının ne kadarı gerçekten kitaptan, ne kadarı çevirinin yetersizliğinden kaynaklanıyor bilmek mümkün olmuyor — özellikle herhangi bir ritmin çeviride kaybolup kaybolmadığını bilemeden kimi konularda yorum yaparken çok kesin konuşmak istemiyorum. Elbet ki kesin olarak söyleyebileceğim pek çok şey var: kitabın esas konusu olan zaman yolculuğu, bölümlerin yaklaşık son 1/3ünde vuku buluyor (ki ilk bölümde son birkaç sayfada yaşanıyor!); hem bölümler arasında hem de her bölümün kendi içinde bu zaman yolculuğunun kuralları tekrar
Olaylar zamanda yolculuğun mümkün olduğu bir kafede geçiyor. Fakat bu zaman yolculuğunda çeşitli kurallar var. En önemli kurallardan ikisi: önüne koyulan kahvenin soğuması kadar bir zaman içinde şimdiki zamana dönmen gerekiyor ve bu kısa sürede ne yaparsan yap şimdiki zamanda olan olayları değiştiremezsin. Olacak olayları değiştiremediğin için bu yapılan zaman yolculukları ilk başta yararsız gibi görünse de o kısa zaman içerisinde yaşananlar sonucu geriye dönenler hayatlarında yeni bir farkındalığa varıp kişiliklerinde ve davranışlarında büyük gelişmeler kaydediyorlar.
Hiçbir şeyi değiştiremeyecek olmasına rağmen 4 öyküde de genel olarak kişilerin pişmanlık ve vicdan azaplarından dolayı sevdikleri kişilere söylemek istediklerini söylemek için risklerine rağmen geçmişe gitmeyi göze aldıklarını görüyoruz.
Kafenin atmosferi ve müşteri ve çalışanlar arasındaki yakınlık okurken çok huzurlu hissettirdi. Bunun yanı sıra kitap, sevdiğim insanlara yeterince sevgimi gösterip göstermediğimi onlara zaman ayırıp ayıramadığımı da sorgulamama sebep oldu.
Zaman yolculuğu gibi şimdiye kadar çok fazla işlenen, nispeten klişe bir konu birbiriyle bağlantılı dört öykünün olay örgüsü içerisine gayet samimi ve yaratıcı bir şekilde işlenmiş. İkinci kitabını da okumayı düşünüyorum.
İngilizce metninden okuduğum kitap bana çok büyük ümit vermiyordu. Çerez niyetine bir okuma olacağının farkındaydım, öyle de oldu. Aslında konusu itibariyle ilgili çekici sayılabilecek bir kitap. İnsanların geçmişe ve geleceğe yolculuk yapabildiği bir cafede geçiyor olaylar. Yaz tatiline çıktım; kafa yormadan, telaşsız, hoş vakit geçirmek için bir şeyler okumak istiyorum derseniz tam bavula atmalık kitap.
Japon yazar Toshikazu Kawaguchi''nin tiyatro oyunundan roman olarak uyarlanan kitabı ..
Belli pişmanlıklariniz olursa ya da sevdiğiniz kişi sizi ansızın kariyeri için terkedip uzaklara giderse , sizin de bir kafede geçmişe gitme imkanınız olsa ama geçmişe yapmış olduğunuz bu zaman yolculuğu ne geleceği ne de günümüzü etkilemese de yine de zaman. da yolculuk yapar mıydınız?
Bu kitap öyle bir olay örgüsü üzerine yazılan belli pişmanlikları olan ya da zamanında bir şeyi sevdiğine söylemek istediğini söylemeyen bir grup insanın bir kafedeki zaman yolculuğuna odaklanmış bir eser.
Ben keyifle okudum ...
#okudumbitti
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde kapağını kapatıp öylece uzaklara dalarsınız... Kahve Soğumadan Önce tam olarak o hissi bıraktı bende.
Tokyo’nun ara sokaklarında, zamanın sanki farklı aktığı küçücük bir kafe hayal edin. Orada bir sandalye var ki; size geçmişe gitme şansı sunuyor. Ama kuralları o kadar naif ve bir o kadar sarsıcı ki... En önemlisi şu: Ne yaparsanız yapın bugünü değiştiremiyorsunuz ve kahveniz soğumadan geri dönmek zorundasınız.
Okurken kendime şunu sordum: Sonucu değiştiremeyeceğimi bilsem bile, sadece o "an"ı tekrar yaşamak ya da içimde kalan o tek cümleyi söylemek için o sandalyeye oturur muydun?
Kitap, büyük olaylardan ziyade kalbe dokunan o ince sızılara, pişmanlıklara ve aslında bizi biz yapan o küçük anlara odaklanıyor. Spoiler vermeden söyleyebileceğim tek şey; bitirdiğinizde elinizdeki kahveye ve sevdiklerinize çok daha başka bir gözle bakacaksınız.
İçinizi ısıtacak, sakin ama derin bir yolculuk arıyorsanız bu kitap tam size göre.
Çok zevk alarak okuduğum bir kitap olamadı maalesef. Beklentim çok yüksek olduğu için olsa gerek. Hikaye birbiriyle bağlantılı birkaç parçaya bölünmüş olarak ele alınmış ama sanki bir bütün olarak tek bir bireyin yaşadığı olaylar olarak ele alınsa daha güzel olabilirdi. Hatta daha fazla bölünse ve daha renkli olaylar okusak daha zevkli olabilirdi. Hikâyenin konisi o kadar güzel ve yaratıcı ki başka bir yazar ele alsa bir şaheser çıkarabilirdi ortaya. Okunabilir ama derinlemesine anlamlar çıkarılamayacak bir kitap. Duru anlatımı ile beni okumaya bağlasa da ortalara doğru iyice sıkıldım. Sonu ise biraz üzdü.
Gozlerimden dusen yaslarDuygu ve Düşünce
Bir çok yorumlarda sıkıcı bir kitap oldugunu anlatanlar oldu. Buna ragmen bence onlarin bu kitabin derinligini anlamak icin kapasiteleri yetmemisti. Kacar chapterlerinde agladim, ara verdim, devam etmek icin o kadar sabirsizdim ki. Iyi ki bu kitabi okumusum. Kisaligina bakmayin icerigi derin ve etkiyici. Mutlaka hayattayken bu kitabi okuyun.
Yazar Hakkında
Toshikazu KawaguchiYazar · 3 kitap
Toshikazu Kawaguchi, Japonya'nın Osaka kentinde doğmuş bir Japon yazar, senarist ve yönetmendir Before the Coffee Gets Cold adlı eserinin sahne versiyonuyla Suginami Tiyatro Festivali'nin Büyük Ödülü'nü aldı ve roman versiyonuyla da Kitapçılar Ödülü'ne aday gösterildi.
