Puan
8.110 üzerinden
Şu hayatta paradan daha kıymetli bir şey varsa o da daha çok paradır.·120 syf.·Edebiyat
9/10
2021 21. kitabı
Reading slump’a (Türkçesini bilen varsa söylesin şunun) girmeme ramak kala; akıcı, bir solukta bitecek, kitap okuma şevkimi harlayacak bir kitap önerisi istediğimde açık ara farkla kazanan bu kitap, dediğiniz kadar varmış sahiden. Okurken çok eğlendim, çok da merak ettim kitabın ahvalini ve nihayetini. Beklentim çokça yükseltildiği için hayal kırıklığına uğrayacağım sandım fakat uğramadım da. Vallahi ilaç mahiyetinde bir kitaptı benim için, emeği geçen herkese teşekkürler.
Moliere Fransız bir tiyatro yazarı ve haliyle bu kitap da bir tiyatro metni. Oyununa denk gelirsem kesinlikle giderim çünkü okuması kadar izlemesi de zevkli olacaktır eminim. Bana biraz Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kalemini andırdı bu kitap inanır mısınız? Onun da böyle eğlenceli bir dili vardır okuyanlar bilir. Kitap boyu devam eden tesadüfler zinciri, olayların bir noktada düğümlenmesi sonra çözülmesi, komik yanlış anlaşılmalar… Hepsi Gürpınar’ı anımsattı. Kim bilir belki de Moliere; okuduğu, sevdiği ve etkisinde kaldığı bir yazardır, yerli ve milli yazarımızın…
İş Bankası yayınları çok sağlam bir önsözle sunmuş kitabı okuyuculara. Moliere’in hayatı, eser hakkında bilgilendirmeler ve o dönem Fransa’sının durumunu içeren, doyurucu bir önsöz bu. Genelde önsözlerin kitaptan sonra okunmasını tavsiye ederim ama bu önsözü kitaptan önce okumanız daha hoş olabilir.
Harpagon’la tanıştığıma memnun oldum, unutulmaz karakterler arasına girdi benim için, cimriliğin ve paragözlülüğün sınırlarının bu kadar zorlanacağını tahmin etmezdim, helal olsun. Spoiler vermemeye dikkat ettim her zamanki gibi, okumadıysanız okuyun bu kitabı, biraz eğlenmek sizin de hakkınız. Okuyacak herkese keyifli okumalar dilerim. Kendinize iyi bakın. Hoşçakalın.
İncelemeye dair;
#131077719
İlk tiyatro okumamı bu güzel eserle başlatmış bulunmaktayım.İyi ki bu kitapla başlamışım tiyatro okumaya çünkü tiyatro okumaya hep önyargıyla bakıyordum; karakterler karışır, olayı anlayamam, sürükleyici olmaz gibi düşününcelerim vardı.Bu kitapla bu düşüncelerimi aştığım için mutluyum.
Kitabın adının hakkını sonuna kadar verdiğini düşünüyorum. 'Cimri' kelimesinin anlamını Harpagon karakteriyle iliklerinize kadar hissedeceksiniz.Ama bu bizim bildiğimiz cimrilerden değil ' cimrinin de cimrisi '.Düşündüğü tek bir şey var 'para'.Hatta bazı yerlerinde" yok artık bu kadar da cimrilik olmaz " diyececeksiniz.Ve çok güleceksiniz.
İnanılmaz keyifli bir okumaydı, okurken çok eğlendim.Konu hiç sıkmıyor, renkli karakterler var, diyaloglar efsane...Bir solukta okunabilecek film tadında bir eser.Kesinlikle tavsiye ediyorum.Keyifli okumalar:)
Reklam
Baştan sona kendini kahkahalarla okutan bir oyun! Ancak bir yandan da ana karakter Harpagon'un cimriliğinin nasıl ibretlik bir düzeye ulaştığını, hem kendine hem de ailesine zarar verişini ancak bunun farkında bile olamayacak durumda oluşunu şakayla karışık bir üzüntüyle okudum. Bana biraz yüzüklerin efendisi serisindeki Gollum'un yüzüğe olan tutkusunu, sonunda adeta onu bir kölesi haline getiren ve hayatından eden o zararlı ve yıkıcı sevgiyi hatırlattı. Burada da Harpagon malına ve mülküne "aşık" bir durumda ve bunu öyle bir takıntı haline getirmiş ki, herkesi potansiyel bir hırsız olarak görüyor.
Oldukça kısa ve sade bir dille yazılmış. Diğer karakterlerin dağılımı ve hikayelerinin işleyişi de hoşuma gitti. Biraz klişe hissiyatı da uyandırdı ama sonuç olarak iyi ki okumuşum dedirtiyor.
Moliere'nin cimrisi Harpagon.. Öylesine bizden, öylesine içten bir karakter ki. Kitabı okurken evet dedim var böyle insanlar ve bizzat aramızda yaşıyorlar. Tapındıkları şey sadece para. Ne acınası haldeler bir bilseler. Her şeyin üstündedir o paracıkları... Onun için yapamayacağı, vazgeçemeyeceği tek bir şeyleri yoktur. Öylesine değer verirler ki kendileri için bile harcamaya kıyamazlar zira kendi benliklerinin üstündedir.
Düşündüren, bizden bir metin. Okunması kolay ve akıcı, dili zorlamıyor.
İkinci tiyatro okumamdı. Tavsiye edebilirim.
Korkunç bir şey tutumluluğun bu kadarı!Edebiyat
Edebiyatın ve sanatın en önemli türlerinden biri olan tiyatro, yediden yetmişe toplumun hemen her kesimine kolayca ulaşmayı sağlayan araçlardan biri. Zira tiyatro, insanları güldürürken düşündürüyor, düşündürürken de güldürüyor. Bu özelliğiyle tiyatro, başta insanları eğlendirmenin yanında kültürün aktarımında, sorunların hicvedilerek dile getirilmesinde, insanların kendini tanımasında ve eğitiminde çok büyük işlevleri yerine getiriyor.
• • •
Tiyatronun bu işlevlerini, 
Molière’in kaleme aldığı 17. yüzyılda Parisli bir burjuva ailesini anlatan "
Cimri" adlı beş perdelik kısa oyunu okurken bütün boyutlarıyla gördüğümü söylemeliyim. Eser, yaşam felsefesi yalnızca para olan, her şeyden ve herkesten önce yalnızca kendini düşünen, çocukları dâhil kimseye güvenmeyen, bencil, paranoyak bir kişi olan Halpagon’un yaşamını anlatıyor. Yazar onu, “Onun sevmesinden kuru, onun okşamasından kısır bir şey olamaz. Vermek öylesine zoruna gider ki, selam bile vermez kimseye, onu bile alır; yalnız alır” sözleriyle resmediyor.
• • •
Molière’in Halpagon’un şahsında cimrilerin bu özelliklerini o kadar başarılı bir şekilde ortaya koyuyor ki, eserin neden Fransız ve dünya edebiyatının başyapıtlarından biri olduğunu daha iyi anlıyor insan. Yazar, oyunu her yaştan insanın anlayabileceği sade ve basit ifadelerle kaleme almış ve bir yönüyle tiyatroyu burjuva sınıfının bir eğlencesi olmaktan çıkarıp geniş halk kesimlerine taşımış. Eserdeki diyaloglar öylesine sade ve akıcı bir dille kaleme alınmış ki okurken kendinizi tiyatroda oyunu izliyormuş hissine kapılıyorsunuz.
• • •
Gerçekten de insanlık tarihinden bu yana cimriliğin, bir kişilik özelliği olarak hiçbir zaman değişmediğini görüyoruz. Aslında cimrilik eserde de anlatıldığı gibi özünde bir “paylaşmama/paylaşamama” sorunudur. Cimriler, yalnızca
Molière’in kaleme aldığı 17. yüzyılda Parisli bir burjuva ailesini anlatan "Cimri" adlı beş perdelik kısa oyunu okurken bütün boyutlarıyla gördüğümü söylemeliyim. Eser, yaşam felsefesi yalnızca para olan, her şeyden ve herkesten önce yalnızca kendini düşünen, çocukları dâhil kimseye güvenmeyen, bencil, paranoyak bir kişi olan Halpagon’un yaşamını anlatıyor. Yazar onu, “Onun sevmesinden kuru, onun okşamasından kısır bir şey olamaz. Vermek öylesine zoruna gider ki, selam bile vermez kimseye, onu bile alır; yalnız alır” sözleriyle resmediyor.
• • •
Molière’in Halpagon’un şahsında cimrilerin bu özelliklerini o kadar başarılı bir şekilde ortaya koyuyor ki, eserin neden Fransız ve dünya edebiyatının başyapıtlarından biri olduğunu daha iyi anlıyor insan. Yazar, oyunu her yaştan insanın anlayabileceği sade ve basit ifadelerle kaleme almış ve bir yönüyle tiyatroyu burjuva sınıfının bir eğlencesi olmaktan çıkarıp geniş halk kesimlerine taşımış. Eserdeki diyaloglar öylesine sade ve akıcı bir dille kaleme alınmış ki okurken kendinizi tiyatroda oyunu izliyormuş hissine kapılıyorsunuz.
• • •
Gerçekten de insanlık tarihinden bu yana cimriliğin, bir kişilik özelliği olarak hiçbir zaman değişmediğini görüyoruz. Aslında cimrilik eserde de anlatıldığı gibi özünde bir “paylaşmama/paylaşamama” sorunudur. Cimriler, yalnızcaReklam
Reklam