Yazar:
Mariana Zapata
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
500
Basım Tarihi:
10 Haziran 2017
Yayınevi:
Mariana Zapata
ISBN:
9780990429265
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mariana Zapata en sevdiğim yazarlardan biri. Yavaş yeşeren aşk hikayelerine bayılıyorum. Bu hikayeler MZ karakterleri ve üslubuyla da birleşince tadından yenmiyor. Ve bunlara rağmen kitabı sıkıcı buldum.
Kitap 24 bölümden oluşuyor ve 13. bölüme dek tamamen e-posta ve mesajlaşmaydı. Hatta 13. bölümde de sadece birkaç paragraf metin olduğu için 14. bölüme dek. Betimleme olmayınca, yaşantı görmeyince, karakter bu mesajı atarken ne yapıyordu ne düşünüyordu bilmeyince bağ kuramadım. Başta mektuplaşmalar güzeldi. Fakat mesajlaşmaların daha dörtte birini anca okumuşken "e bitmeyecek mi artık bu?" demeye çoktan başlamıştım. İlerledikçe diyaloglar boğdu, gereksizleşti. Yazar kendisi betimleme ve duygu aktarımıyla yönlendirme yapmadan bizim sadece konuşmalara bakarak karakterler arasında bir ilişki inşa etmemizi istemiş diye düşünüyorum. Bence bu da işin doğasına aykırı. Karakterlerin devamlı yazıştıklarını bilip her yazışmalarını okumamalıydık.
Ayrıca iki kitaptır yazara ne oldu bilmiyorum ama yellenme ve dışkı esprileri yapmanın, özellikle de bir kadının bunlarla ilgili espri yapabilmesinin komik ve havalı olduğunu düşünüp düşündürmeye çalışıyor. Bense iki kitaptır kız karakterlerinin davranış bozukluğu olduğunu düşünüyorum.
Davranış bozukluğu demişken Ruby'nin ailesi aklıma geliyor hemen. Aile içinde çok abartılı şeyler yapılıyordu ve yine bu komik hatta ailenin birbirine yakınlığından dolayıymış gibi gösterilmiş. Halbuki daha çok iletişim kuramayan ailelerin bir arada kalabilmek için yoğun çabası gibi bir şeydi.
Beklentim yüksek değildi. Bu kitap Mariana'nın çok sevilmeyen kitaplarından biri. O yüzden hayal kırıklığı olmadı. Altıdan azını vermiyorum çünkü akış, konuyu toparlaması, başı sonu nizamı iyi. Ama zevk aldım mı, hayır. Mesela altı verip bir daha okuyabileceğim
Sevgili Aaron çok sevdiğim kitaplardan biri!
Kitap şöyle başlıyor; Ruby gönüllü olarak askeri bir yardım kuruluşu aracılığıyla rastgele eşleştiği Aaron ile mailleşmeye başlar. Ardından iletişim kurdukça aralarında güçlü bir bağ gelişir. Birbirlerini daha önce hiç görmeyen bu iki kişi artık çok yakındır ve birbirlerine karşı bir şeyler hissetmeye başlar.
Kitabın yarısına kadar ‘sadece’ mail yazışmaları ve mesajlaşmaları okuyoruz. Ve ben bundan çok büyük bir zevk aldım.
Kitabı çok sevdim. Tavsiye ederim. Şahsen ben hiç sıkılmadan, büyük bir sırıtışla kitabı okudum. Hele ki ilk telefon ve buluşma sahnesi… Gerçekten çok güzeldi.
Nemesisten daha fazla Mariana Zapata kitabı bekliyorum.
Bu kitabı seveceğimden o kadar emindim ki üst üste kötü kitaplar okuduğum zor zamanlar için saklıyordum. Çünkü Mariana Zapata, Lukov'dan Sevgiler kitabıyla gönlümde taht kurmuştu ve kendisinden beklentim yüksekti. Ama beklentiler bazen üzüyor ne yazık ki.
Kitabın başları Ruby ile Aaron arasındaki e-postalardan oluşuyordu. Bu olay ilgimi çekti fakat bir yandan da başımı ağrıttı zira birbirlerini tanımak adına birçok soru sordukları ve bu sorulara karışık olarak cevap verdikleri için sürekli konudan konuya atladılar. Öyle ki çoğu zaman hangi soruya cevap verdiklerini bile hatırlayamadığım oldu. Geri dönüp kontrol edeyim dedim ama bu daha da yorucu olunca (çünkü bu e-posta işi 118 boyunca devam etti) vazgeçtim. Neyse ki bir noktadan sonra mesajlaşmaya başladılar da rahatladım.
İkilinin yavaş yavaş birbirini tanımasını, yaptıkları şakaları, aralarındaki eğlenceli diyalogları ve zor zamanlarında birbirlerine destek olmalarını okumak hoşuma gitti. Gelgelelim kitabın yarısına kadar sadece mesajlaşmalarını okuduk ve bu durumun şöyle bir handikapı oldu: İkisinin de duygu ve düşüncelerini öğrenemedik. Bu, Ruby'nin ağzından yazılan bir kitap olduğu için Aaron'un olmasa da en azından Ruby'nin bu mesajlara tepkisini kitabın ilk yarısında da az da olsa okumak isterdim. Sadece mesajlaşmaları okumak, tamamen dışarıda kalıp hikâyenin içine girememem demek oldu ki bundan hiç hoşlanmadım.
Sonraları Ruby'nin ağzından bölümler gelmeye başladı ama bu sefer de hiç bilmediğim bir insanın hikâyesini ortasından okumaya başlamışım gibi hisettim. Çünkü Ruby'i doğru dürüst tanımıyordum. Ha, okudukça tanıyabildim mi? Hayır. Ruby'nin, mesajlarda kendini anlattığı gibi davrandığı zamanlar olmakla birlikte yapısına tamamen ters davrandığı zamanlar oldu. Bunu “değişmek” adı altında bir yerlere
Bu kitap için o kadaaar büyük beklentilerim vardı ki, o kadar heyecanlıydım ki bir yanım ya sevmezsem diye aşırı korkuyordu. Beklentilerimi karşıladığı için o kadar mutluyum ki teşekkür yazısının ilk paragrafını okurken ağlayacak gibi oldum.
Çok tatlıydı bu kitap, çok çok çok tatlıydı. (Şimdiden uyarıyorum inceleme boyunca çok fazla tatlı diyebilirim.)
Birazcık konusunda bahsedeyim yoksa çok tatlıydı diyerek incelemeyi bitiririm ben. Ana karakterimiz Ruby bir yardım kuruluşunda görev alıyor. Her hafta eşleştiği askere e-posta göndererek ona destek olması gerekiyor. Böylece Ruby ile Aaron birbirlerine e-posta göndermeye başlıyorlar.
Kitabın yaklaşık ilk 100 sayfasında ikilimizin sadece birbirlerine e-posta göndermesini ve arkadaş olmaya başlamaları okuyoruz. Sonraki 100 sayfada ise mesajlaşmalarını okuyoruz. Kısacası ilk yarıda sadece bir kere Ruby'nin ağzından okuyoruz, gerisi sadece bu tarz e-postalardan ve mesajlardan oluşuyor. Bu beni hiç rahatsız etmedi. O kadar tatlı ve eğlenceliydi ki bu konuşmalar kitabın tamamı böyle olsa yine severek okurdum.
İkinci yarıda ise ikilimiz telefonda konuşuyor ve kitap Ruby'nin ağzından anlatılarak devam ediyor.
Karakterleri çok sevdim. Ruby de Aaron da çok tatlı karakterlerdi. Birbirlerine bazı kısımlarda Ruron demeleri çok hoşuma gitti. Aynı şekilde Aaron'un Ruby'ye "Ruby Cube" demesi de. Birbirlerine destek olmaları aşırı hoştu. Aaron'un sürekli Ruby'yi desteklemesine bayıldım.
Sadece bir ara Aaron'un bazı şeyleri kendine saklayıp Ruby'ye anlatmaması canımı sıktı ama onu anlayabildiğim ve bu konu güzelce sonuca bağlandığı için sorun etmedim.
Kitapta buraya yazmamış olsam da sevdiğim çok fazla şey vardı ama içlerinde en sevdiğim şey ikilimizin birbirlerini daha görmeden birbirlerinden hoşlanmaya başlamalarıydı. Evet, Aaron
Ruby, yardım kuruluşunda ise başlamıştır ve eşleştiği bir askere mektup göndermesi gerekiyordur. İnsanlara da yardım etmeyi de sevdiği için bu onun için daha da iyidir. Neyse eşleştiği kişi de askerde Aaron'dur. İkili e-posta yoluyla konuşmaya başlarlar ve mektuplaştıkça hoşlanmaya başladıklarını fark ederler.
Merhabalar!
Fantasik evrene biraz ara verip, yine romantik kitap okuyan ben, bu kitabı biraz yavaş buldum. Kitap hızlı okunuyordu, ancak olaylar çok yavaş ilerliyordu. Slow burn kraliçesinin bir incisi galiba bu olay.
Konusu, askerlerle motivasiyon amaçlı gönüllü mektuplaşan veya epostalaşan bir kızla askerin arasındaki konuşmaları ele alıyor. Kitabın büyük bir kısmı epostalardan ibaret. Karakterlerimizi onlarla birlikte tanıyıp öğreniyoruz.
Bir noktaya değinmek istiyorum. Kız karakterimiz çok utangaç ve yapmak istediklerini kendi içine gömen biri. Dakikada bir kendisine aptal demesi beni birazcık sinirlendirmiş olabilir. Çünkü onun merceğinden bakınca diyorum ki, evet bunu yapmalıydı. Ama bunu yapınca aptal olmuyor. Ancak Ruby her addımında kendini ezikliyordu ve kitapta da bununla başa çıkması ve gittikçe daha da özgüven kazanması işleniyordu.
Ben soft kitapları severim. Bazılarına çokca bayılırım da. Ama bu kitap softunda softuydu. Bir de sonu daha uzun olsaydı keşke. Tamam kavuşmadan sonra sayfalarca aynı şey okumayı sevmiyorum. Ama bu da çok kısaydı canım. Bence daha çok noktaya dokunulurdu. Lukov'un yazarından daha dahasını beklediğimden midir bilinmez, beklentimin altında kaldı. 8.5'tan 9 veririm.
Böyle gömmüş gibi görüne bilirim, ama çokta sevdim. Romantik kitap okumak istiyorsanız, mektuplaşma tarzını seviyorsanız mutlaka okuyun.
Sevgiyle kalın
Ben gerçekten mektuplaşma tarzı kitaplara bayılıyorum. Sıkmadığı sürece tabi. Kitap aşşşırı keyifli ve tatlıydı. Gerçekten çok sevdim. Ruby ve Aaron'un arasındaki elektrik çok tatlıydı ya. Kitabı gerçekten severek okudum ama 10 veremedim maalesef. Slow Burn seviyorum evet ama sonlar o kadar uzamıştı ki yani kitabın son sayfaları beni sıkmaya başladı. Ne gerek vardı yani yazarcım bu kadar uzatmaya tadında bıraksana. Onun dışında güzeldi ama. Bilerek ilk bunu okudum sırada Lukov'dan Sevgiler var. Herkes ona ayılıp bayılıyor inşallah En Tatlı Kaçış'daki hayal kırıklığına uğramam cjxöxnnxx
Selam
En son hangi romantik kitabı bu kadar keyifle okudum hatırlamıyorum. Çok eğlendim okurken. Bazı yerleri çok komikdi, kahkalar atdım:))
Yavaş- yavaş, kendilerini tanıyarak, emek verilen aşkları okumak bana hep keyif veriyor. O yüzden okurken çok iyi geldi.
Sevmediğim tek yönü sonlara doğru aceleye gelmiş gibi. Hemen de aşklarını itiraf etsinler bitsin gitsin olmuş. Ama arkadaşları gerçekten keyif vericiydi. Hele sonlara doğru bir yüzme sahnesi var, gülmekten gözlerim den yaş geldi.
Böyle yavaş ilerleyen aşkları seviyorsanız size çok iyi gelecek :)
Keyifli okumalar
Puan vermedi·464 syf.·
2022 83. kitabı
Aralarındaki sevgiyi pek hissedemedim.
Kitabın çoğu yazışma içeriyor. Bir yıla yakın zaman boyunca konuşuyorlar sonra askerden geldiği için bulusma filan...
Daha bir tatlı buluşma olsaydı, birbirlerini yavas yavaş tanıtıp sevselerdi. Tamam mesajlarsirken hoşlandılar ama yani birbirlerini gördükten sonra sadece fiziksel özellikleri etken oldu. Ve bence yakışıklı ve güzel olmaları yerine bir birlerini karakterlerini tanıyarak sevmiş olmaya devam etselerdi. Kızın tek düşündüğü Asron u gördükten sonra yakışıklılığı oldu.
Sonunu beğenmedim. Genel olarak güzeldi de ama farklı olabilirdi.
Aşırı rahatlatıcı ve maksimum üç günde bitirilmesi gereken bir kitaptı. Çok yoğun haftalar geçirdiğim için benim okumam aşırı uzun sürdü ve zaten slow burn olan kitabı daha da slow hale getirdim afqoqjwlsk o yüzden bir tık sıkıldım. Ayriyetten Aaron'u taniyamadik sanki, onun yaralarını ve karakterini çok daha yakından tanımak aşırı isterdim ben... Aşkları da çok oldu bittiye geldi ve Sonsöz bölümü de çok anlaşılmazdı. Keşke text yerine normal bir anlatım olsaydı... Bunlara rağmen Aaron'a aşık oldum azıcık vee duygularını itiraf ettiği bölümü de çok sevdim
