Yazar:
Necib Mahfuz
Çevirmen:
Aslı Çıngıl
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Haziran 2020
İlk Yayın Tarihi:
1981
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
Orijinal Adı:
Afrah al-qubba (فراح القبة)
ISBN:
9786059799201
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
》Kahire'de bir tiyatroda, Abbas Yunus adında genç bir yazarın oyunu sahneleniyor. Abbas'ın bütün aile sırlarını ortaya döken bu oyun büyük bir başarı kazanıyor. Ancak oyunda ihanetten tutun da, yalan, iftira, cinayet ve intihara kadar tartışmalı bir çok sahne mevcut. Ve insanlar da bu oyunun gerçek bir aile trajedisi mi yoksa yalnızca bir kurgu mu olduğu konusunda ikileme düşüyor.
》Fakat oyunun yazarı ortada yok. Bu da insanların kafasını daha çok karıştırıyor.
》Düğün Evi toplumsal yapıdaki çarpıklıkları ve ahlaki tutarsızlığı kitabın dört karakterinin bakış açısından ayrı ayrı anlatıyor. Buna bağlı olarak yoğun bir olay örgüsü olmamasına rağmen gayet akıcı bir kitap.
》Kitap her karakterin ağzından başka bir gizeme dönüşüyor. Ve hangi karakterin gözüyle bakarsanız adeta ona hak veriyorsunuz. Ve bittiğinde Necip Mahfuz'un da Abbas Yunus'un da gerçekliğini sorguluyorsunuz.
》》Bu cinayet, bu intihar gerçekten yaşandı mı, yoksa oyun yazarı hayal gücünü ustaca kullanmayı mı başardı?
Düğün Evi, Necib Mahfuz'dan okuduğum ilk eser oldu... 
Kitap Dünyam ile #güncelikeşfet maratonumuzun mayıs ayı oylama kitabıydı...
.
Abbas Yunus'un yazdığı bir tiyatro metni etrafında, dört farklı kişinin bakış açısından anlatılan bir roman Düğün Evi... Bu tiyatro metninin bir itiraf olduğunu düşünen aktör Tarık Ramazan'ın bakış açısıyla başlıyor anlatı... Daha sonra Kerem Yunus'un gözünden bakıyoruz yaşanılanlara... Sonra Halime El-Kebş ve Abbas Yunus'un açılarına geçiyoruz... Her geçişte kimin haklı olduğuna dair karmaşa yaşanıyor... Son noktayı da Abbas Yunus'a bırakıyor Mahfuz... Yani tiyatro metninin yazarına...
.
Hepsi de kendini aklama, diğerlerini suçlama peşinde... Kirli çamaşırları dökme merasimi gibi herbir bölüm... Kıskançlık, kin, nefret, insanları kullanma üzerine cümlelerle hayattan soğudum okurken...
.
Kimi der bu bir itiraf, kimi der bunların hepsi kurgu, kimi der ben oyunun başarısına bakarım... Der de der... Ve son tahlilde mikrofon Abbas'a döner... O da ortalıktan kaybolup, diğerleri için gizemini koruyarak çıkar okurun karşısına...
.
Bilinç akışı tekniğiyle yazılmış, akıcılıkta üst düzey, sayfa yapısı, puntosu göz dostu() bir kitap... Bir olaya farklı bakış açılarıyla bakmak güzeldi, bunu sevdim ancak öyle ahım şahım bir okuma olmadı benim için... Ortalama bir kitaptı...
Kitap Dünyam ile #güncelikeşfet maratonumuzun mayıs ayı oylama kitabıydı...
.
Abbas Yunus'un yazdığı bir tiyatro metni etrafında, dört farklı kişinin bakış açısından anlatılan bir roman Düğün Evi... Bu tiyatro metninin bir itiraf olduğunu düşünen aktör Tarık Ramazan'ın bakış açısıyla başlıyor anlatı... Daha sonra Kerem Yunus'un gözünden bakıyoruz yaşanılanlara... Sonra Halime El-Kebş ve Abbas Yunus'un açılarına geçiyoruz... Her geçişte kimin haklı olduğuna dair karmaşa yaşanıyor... Son noktayı da Abbas Yunus'a bırakıyor Mahfuz... Yani tiyatro metninin yazarına...
.
Hepsi de kendini aklama, diğerlerini suçlama peşinde... Kirli çamaşırları dökme merasimi gibi herbir bölüm... Kıskançlık, kin, nefret, insanları kullanma üzerine cümlelerle hayattan soğudum okurken...
.
Kimi der bu bir itiraf, kimi der bunların hepsi kurgu, kimi der ben oyunun başarısına bakarım... Der de der... Ve son tahlilde mikrofon Abbas'a döner... O da ortalıktan kaybolup, diğerleri için gizemini koruyarak çıkar okurun karşısına...
.
Bilinç akışı tekniğiyle yazılmış, akıcılıkta üst düzey, sayfa yapısı, puntosu göz dostu() bir kitap... Bir olaya farklı bakış açılarıyla bakmak güzeldi, bunu sevdim ancak öyle ahım şahım bir okuma olmadı benim için... Ortalama bir kitaptı...
Kahire’de sahnelenmeye hazırlanan bir tiyatro oyunu, tiyatro çevresinin hayatlarından izler taşımaktadır. Birçok ‘sırrın’ veya ‘itirafın’ bulunduğu düşünülen metin büyük tartışmalara yol açar. Tiyatro metninin yazarı dahil dört farklı karakterin gözünden oyunun oluşumunda rol oynayan belli başlı olaylar aktarılır.
İlk üç karakterde dağınık ve parçalı bir şekilde geri dönüşlerle verilen hikayeler, son karakter olan metin yazarı Abbas tarafından kronolojik olarak anlatılıyor. Bu teknik belki de en doğru anlatımın Abbas’a ait olduğu algısı yaratsa da, Abbas’ın hikayesiyle diğer hikayeler arasındaki uyuşmayan noktalar nedeniyle, kitabın ‘metin’ ‘kurmaca’ gibi kavramlara yönelik farklı bakış açıları kazandırmaya yönelik olduğu düşünülebilir. ‘Halime diğer erkeklerle beraber oldu mu?’ ‘Tahiye neden öldü?’ Gibi kurgunun temelini oluşturan olaylar, her hikaye ile birlikte farklı şekillenebiliyor.
Mahfuz; kurgu bir metin yaratılırken bazen gerçeğin ta kendisinin, bazen de olmayan şeylerin anlatılabileceğini, bazen de gerçekliğin bükülebileceğini göstermek istiyor. Belki de tiyatronun sahibi Serhan’ın belirttiği gibi hikayeye sadece hikaye gözüyle bakılması gerektiği, fazla yorum yapılmasının gereksiz olduğu sonucu çıkarılabilir.
Kurmaca kavramı üzerine yazılmış birçok kurmaca metin var ve Düğün Evi bunların arasında son derece silik kalsa da; Mısır kültüründen ufak tefek izler taşıması, ikiyüzlük erdem gibi kavramlar üzerinde güzel diyaloglar içermesi ve akıcı olması açısından güzel bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
1988 Nobel Edebiyat Ödülü almış bir kitap ve dünya çapında öneme sahip önde gelen Arap yazarlardan birinin kitabı. Ödülü hakettigini düşünüyorum.. Guzel bir kitap.. Kurguyu, karakterlerin agzindan kendi his ve bakis acilariyla anlatmis, farklı ve güzel.. Tavsiye olunur
*Bazı kitaplar vardır. İlk okuduğunuzda anlamlandırmak zor gelir. Kim kimdir, ne nedir tam olarak bilinmez. Sonra yapboz gibi tamamlar o kitap kendini, tüm soru işaretleri cevaplarini bulur.İşte Düğün Evi de böyle bir kitap.Kitap dört kısımdan oluşuyor ve dördüncü kısımda tüm taşlar yerine oturuyor. Ve ardından büyük resmi görmeyi hak kazanıyorsunuz.
**Necip Mahfuz'dan okuduğum üçüncü kitap.Çok popüler olmayan bir kitabı olmasına karşın benim en sevdiğim kitabı oldu.
Puan vermedi·140 syf.·
2020 26. kitabı
Düğün Evi, Mahfuz’un son dönem kitaplarından. Diğer kitaplarından farklı olarak bilinç akışı tekniğini kullanarak yazdığı eser, okurken ekstra heyecanlanmama neden oldu. Kitapta hikaye, tüm ülkeden ve politik süreçlerden azade; bir grup insana indirgenmiş olarak ve olaylar farklı bakış acılarıyla kişiler üzerinden anlatılıyor. Genç bir yazar olan Abbas Yunus’un, tiyatroda sahnelenen Düğün Evi adlı eseri büyük bir başarı kazanmış, ancak oyun aile sırları ve bu sırlara şahit olanları ortaya döktüğü için, Abbas’ın çevresindeki bir çok insanı da huzursuz ederek tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Oyunun başarısı, oyuna ilham veren karakterlerin ve yaşananların çirkinliğiyle ters orantılıdır.
Anlatılan benim hikayemdir…Edebiyat
1 günde bitirebildiğim, içerik bakımından yoğun olmayan bir kitaptı.
Tarık Ramazan, Halime, Kerem, Abbas anlatıyor bize olan biteni… Dört bölüme ayrılan kitapta, her karakter kendilerine ayrılan bölümlerde kalemi alıyor eline ve kendileri yazıyor hikayeyi…
Düğün Evi adında bir tiyatro oyunu yazan Abbas Yunus, eseriyle büyük sükse yaratır. Oyunda aslında Abbas Yunus’ un bir zamanlar ailesiyle yaşadığı kokuşmuş evini ve kokuşmuş misafirlerini anlattığı düşünülür. Her muhatap, ‘kahraman anlatıcı’ olarak rollerini üstlenip kendi penceresindeki perdeyi aralayarak anlatmaya başlar işin aslını…
1.Bölümde Aktör Tarık Ramazan perdeyi araladığında kapkaranlık bir manzaraya bakar. Düşmanı Abbas aşağılık bir katildir. Tahiye de o aşağılık katilindir. Hınçla püskürür sayfalara çünkü Tahiye her şeyi hak etmiştir.
2.Bölümde Kerem alır kalemi eline. Pencereden bakınca yapayalnızdır. Halime’nin sevgisiz eşi ve Abbas’ın afyon bağımlısı babası olarak var olabiliyordur sadece. Özgürdür kendi içinde ama Halime gibi bir ‘fahişeyle’ yaşamaya mahkum edilmiştir.
3.bölümde Halime aralar perdeyi ve sadece oğlu Abbas’ı görür. Kurtuluşunun anahtarını ve yaşama sevincini yani. Her şey Abbas içindir ve herkes bunu bilmelidir.
4. ve son bölümde Abbas yazar hikayeyi… Perdeyi aralar ve sadece bir kalabalık görür. Annesi, babası, diğerleri ve Tahiye… Nefret ettiği ve merhamet ettiği kim varsa onları bulundukları yerde bırakıp kendi içine döner.
Kitabı okurken akış olarak fazla sevdiğim söylenemez. ‘Her kahraman kendi hikayesinde haklıdır çünkü bu onun hikayesidir’ temasının işlenişi güzeldi ama olayların döne döne anlatılması biraz yorucuydu. Olaylar ve duygular netti ama yer yer havada kalan şeyler vardı. Abbas bir kötü adam olsaydı daha da sevebilirdim sadece.
Bir olayın, bütün kahramanlarının gözünden tektek anlatılması sonucunda, olaylara farklı yönden bakabilmeyi; aynı olayın farklı insanların gözünden, ne kadar farklı bir bakış açısına dönüştüğünü yazarın kitaplarında görebiliyoruz.
Necib Mahfuz okumayı çok sevdiğim bir yazar. Kendisini Miramar kitabıyla tanımıştım. Düğün evi kitabında da aynı olayı farklı kişilerin bakış açılarından okuyoruz. Ortada bir ölüm ve bu ölümü konu alan bir tiyatro eseri var. Tiyatro eseri acaba gerçeği mi yansıtıyor yoksa sadece bir hayal ürünü mü? Kitap boyunca bu soruyu çözmeye çalışıyoruz aslında. Son kişinin bölümüne geldiğimizde ise aynı olay farklı kişilerce ne kadar değişik anlaşılmış şaşırıyoruz. Okuması kolay, zevkli ve merak uyandırıcı bir kitap.
İlk kez okuduğum bir yazar Necib Mahfuz ve bu kitap 2020 nin okuduğum son kitabıydı.
Mahfuz'u çok beğendim. Şu anlık iki kitabı var elimde ama Cebelavi Sokağı'nın Çocukları'nı okuduktan sonra daha fazlasını edinebilirim
Öncelikle dili çok sade ve hikaye son derece akıcıydı.
Olay bir tiyatro topluluğunda geçiyor.
Abbas Yunus, Düğün Evi adında bir oyun yazar ve çok beğenilir. Ancak tiyatroda da tartışmalı hale gelmiştir.
Çünkü oyunun tüm karakterleri Abbas'ın yakın çevresindendir ve dahası bu oyunda aile sırlarını dökmektedir. Ustelik oyuna göre karısının ve oğlunun katili de kendisidir.
Yazar aynı olayları dört farklı kişiye anlattırıyor. Her birinde bir çok bölümü yeniden okuyor olmanıza rağmen kesinlikle sıkmıyor çünkü farklı kisilerin o diyaloglara ve olaylara bakış açısını okumak, ahlaki konuların farklı kişilerdeki etkisini izlemek biz okuyanlara zevk veriyor.
Son bölüm Abbas tarafından anlatıldığı için oyunun içindeki olayların gerçekliği ve kurgusallıgı kitabın sonunda açıklığa kavuşuyor.
Tavsiye ederim
Yazar Hakkında
Necib MahfuzYazar · 48 kitap
Necib Mahfuz, (Arapça: نجيب محفوظ) 1988 Nobel Edebiyat Öülü sahibi Mısırlı yazardır. Nobel ödülü kazanan ilk müslüman ve tek Arap yazardır. "Ortadoğu'nun Balzac'ı" olarak tanınır.
Hayatı Mahfuz, Kahire'nin Cemaliye bölgesinde 6 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir tüccarın oğlu olan Mahfuz, adını kendisini doğurtan Profesör Necib Paşa Mahfuz'dan aldı. 70 yıllık kariyeri boyunca 34 roman, 350 küsur kısa hikaye yayımladı. Kitaplarının çoğunda, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin tarihi mahallelerindeki yaşamı; modern ve geleneksel yaşam arasında denge kurmaya çalışan sıradan insanları anlattı; pek çok kitabı Arap filmlerine konu oldu.
Edebiyata olan ilgisi, 1920'lerde Mustafa Lutfi el-Manfuluti'nin makale ve şiirlerini okumasıyla başlanıştı. Abbas Mahmud el-Akkad, Taha Hüseyin, İbrahim el-Mazini, M. Hüseyin Heykel, ilk dönemde kendilerinden en çok etkilendiği yazarlar arasındadır.
Yazı hayatına, 1928'de Selame Musa'nın çıkardığı el-Mecelle el-Cedide dergisinde yayımladığı değini yazıları ve öykülerle başladı. Kahire Üniversitesi'nde felsefe öğrenimi gören Mahfuz'un ilk romanı Abes el-Akdar 1939'da yayımlandı. 1957'de yazdığı Kahire Üçlemesi ile Arap edebiyatının tanınmış bir ismi oldu. Bu üçlemede Kahire'de yaşayan bir ailenin üç kuşağının 1. Dünya Savaşı ve 1952'deki Nasır darbesine kadar olan dönemde yaşadıklarını ve Mısır toplumunun değişimini anlattı.
Değişik kurumlarda çalışan Mahfuz, en son Kültür Bakanlığında müsteşar olarak görev yaptı. 1971'de söz konusu görevinden emekli olmasından sonra, el-Ahram gazetesinde yazar olarak çalışmıştır.
Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.
1989 yılında Mısırlı köktendinci Ömer Abdülrahman tarafından hakkında ölüm fetvası çıkartılan Mahfuz, 1994 yılında Kahire'deki evinin önünde bıçaklı saldırıya uğradı. Saldırıdan yaralı kurtulan Mahfuz, sağ kolundaki sinirler zedelendiği için yazmakta büyük güçlük çekmeye başladıysa da ilerleyen yaşına rağmen edebiyattan kopmadı ve kısa hikayeler yazmaya devam etti.
2006 Temmuz'unda düşerek kafasından yaralandı. 30 Ağustos 2006 günü Kahire'de 95 yaşında vefat etti. Mahfuz, ülser, böbrek ve kalp rahatsızlıklarından mustaripti. 31 Ağustos 2006 günü Kahire'de devlet töreniyle uğurlandı.
