Yazar:
Necib Mahfuz
Çevirmen:
Aslı Çıngıl
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
2010
İlk Yayın Tarihi:
1981
Yayınevi:
Turkuvaz Kitap
Orijinal Adı:
Afrah al-qubba (فراح القبة)
ISBN:
9786055596385
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
NECİB MAHFUZ VE KİTAP YASAKLAMA HAKKINDA
1000k'dan önce yazarın hayatını öğrenme, düşünceleri ışığında eserleri ile buluşma gibi bir hedefim olmamıştı hiç. Şimdi ise kitabı okuduktan sonra ilk düşündüğüm olgu. Necib Mahfuz 1988 Nobel ödüllü, Mısır orijinli ve zamanında kitapları yasaklanmış, hakkında 'fetva' verilmiş bir yazar. Aziz Nesin'in Salman Rushdie'ye ait Şeytan Ayetleri kitabını çevirmesine ilişkin tartışmalar sonrası radyoda kendini savunduğu sırada 93 yılında çevirmek istediğini söylediği kitap da Mahfuz'un 
Cebelavi Sokağı'nın Çocukları. Hatta Mahfuz için Cebelavi Çocukları olmasaydı Şeytan Ayetleri yazılamazdı denmiş ve yazar 1994 yılında kılpayı ölümden dönmüş. ( Şeytan Ayetleri'nin Türkçesi basıldı mı bilemiyorum.)
Türkiye’de de kitapları toplatmak, yasaklamak ya da yazarlarını yargılamak, hedef göstermek sıradan olaylar. Tüm yasaklanan kitaplar diye bir liste yapılsaydı karşımıza sadece kitap isimlerinden oluşsa bile muhtemelen bir kaç cilti bulacak bir seri çıkardı. Çünkü sadece Türkiye'de bugüne kadar olanlar 23000'i geçmiş durumdaymış.
Genel olarak bazı sebepler ön plana çıkıyor yasaklama mevzusunda. Halkı suça teşvik etmesi, halkın bir kesimini diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmesi, müstehcen olması, komünizm/siyonizm/..izm propagandası yapması, dine saldırı/dini değerleri aşağılaması en popüler nedenler. Mesela 
Bülbülü Öldürmek 'ırkçılık' içerdiği için, 
Alice Harikalar Diyarında 'hayvanlara haddinden fazla insan özellikleri yüklenmiş olmasının insanlara hakaret sayılacağı' gibi trajikomik sebeplerle çeşitli ülkelerde yasaklanmış.
Şimdi asıl soru bazı kitaplar yasaklanmalı mı ya da her kitap illa basılmalı mıdır? Bazı
Cebelavi Sokağı'nın Çocukları. Hatta Mahfuz için Cebelavi Çocukları olmasaydı Şeytan Ayetleri yazılamazdı denmiş ve yazar 1994 yılında kılpayı ölümden dönmüş. ( Şeytan Ayetleri'nin Türkçesi basıldı mı bilemiyorum.)
Türkiye’de de kitapları toplatmak, yasaklamak ya da yazarlarını yargılamak, hedef göstermek sıradan olaylar. Tüm yasaklanan kitaplar diye bir liste yapılsaydı karşımıza sadece kitap isimlerinden oluşsa bile muhtemelen bir kaç cilti bulacak bir seri çıkardı. Çünkü sadece Türkiye'de bugüne kadar olanlar 23000'i geçmiş durumdaymış.
Genel olarak bazı sebepler ön plana çıkıyor yasaklama mevzusunda. Halkı suça teşvik etmesi, halkın bir kesimini diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmesi, müstehcen olması, komünizm/siyonizm/..izm propagandası yapması, dine saldırı/dini değerleri aşağılaması en popüler nedenler. Mesela Bülbülü Öldürmek 'ırkçılık' içerdiği için, Alice Harikalar Diyarında 'hayvanlara haddinden fazla insan özellikleri yüklenmiş olmasının insanlara hakaret sayılacağı' gibi trajikomik sebeplerle çeşitli ülkelerde yasaklanmış.
Şimdi asıl soru bazı kitaplar yasaklanmalı mı ya da her kitap illa basılmalı mıdır? Bazı
Oyunda anlatılanlar gerçeği mi yansıtıyor?
Oyunun yazarı nerede?
Katil kim?
Kahire’de sergilenen çarpıcı bir tiyatro oyununun dört farklı karakter tarafından dört bölümde ele alındığı sürükleyici bir roman. Kitabın son bölümünde tüm cevapları bulacak, rahatlayacaksınız. Okumanızı tavsiye ederim.
Abbas, genç bir oyun yazarı. Düğün evi adlı oyunu beğenilir ve tiyatroda oynanır. Bu oyunda kendi gözüyle gördüğü yasamış olduğu hayatı konu eder ve birçok mesajda bırakır. Abbas’ı tanıyan ailesi ve tiyatro çalışanları Abbas’ın bu oyunla ne demek istediğini sorgularlar. Bu oyun kurgu mu yoksa gerçek mi?
Usta yazar Necib Mahfuz’un toplumun derin ahlaki değerlerini ele aldığı bu eseri beğenerek okudum.
Nobel ödülü alan kitaplara biraz ön yargılıyım sanırım. Eğer nobel varsa birilerinin ekmeğine yağ sürmüş diye düşünürüm. Bu kitabı da elimde evirip çevirip yerine geri koyacakken -yazarın “Midak Sokağı” kitabını çok beğendiğin için- hele bir bakayım zaten inceymiş düşüncesiyle okudum.
Kitap aktör Tarık, suflör Kerem, Halime ve tiyatro yazarı Abbas karakterlerinin ağzından anlatılıyor. Dört bölümden oluşuyor. Hepsi aslında aynı olayı anlatıyorlar ancak acaba en doğrusunu hangisi anlatmaktadır. Abbas bir tiyatro metni yazar.Bu metin kendi evinde geçmektedir ve yakın bir zamanda ölen karısı Tahiye , karısının eski sevgilisi Tarık, yozlaşmış anne ve babası Kerem’le Halime de tüm günahlarıyla gözler önündedir. Herkes metinde geçenlerin gerçek hayatla birebir uyuştuğunu fark etmektedir ancak itiraf etme konusunda o kadar yürekli değillerdir. Hele olayı anlattıklarında kime inanacağınızı şaşırırsınız. Burada iş okura düşüyor. Artık okurun bilinçaltı yargıya varacak.
İyiki de okumuşum! Beğendiğim bir kitap oldu. Bir eseri sanata dönüştüren gerçek hayattan alınmış olması mıdır, yoksa kurgu mu onu muhteşem kılar?Gerçeklikle kurgu arasında kalmak romanın konusudur. Fakat roman öyle güzel kurgulanmış ki sayfaların arasında acaba hangisi gerçek yaşam hangisi kurgu diye düşünerek kayboluyorsunuz.
Yazarın hayata, sanata, tiyatroya bakış açısını ustalıklı bir şekilde aktarmasına tanık oluyorsunuz.
Kahire’de Abbas Yunus’un yazdığı Düğün Evi adlı oyunun yazılışı,tartışma yaratacak derece gerçekçi gözükmektedir.Yoksa Abbas’ın hayal gücümüdür?İçinde ki kahramanların gözünden anlatılan olaylar en son Abbas ile açıklığa kavuşuyor.Miramar kitabını anımsattı bana
.
Ben Necip Mahfuz okumayı seviyorum.Anlatımı sade ve akıcı sıkmıyor okurunu.olayları tekrar ediyor gibi gözüksede bir yerde o farklılığı yakalıyor.Şimdiden okurlara keyifli okumalar dilerim
Sade ve akıcı anlatım aradığımda Necip Mahfuz bunu karşılıyor. Kitapların orijinal dili Mısır dili olsun. İtalyanca, İngilizce, Almanca yahut İspanyolca çevirisi olsun. Bu çevirileri alıp güzel dilimiz Türkçe’ye kazandıralım. Adeta anadil çevirisi tadı vermese de ona yakın bir tat verir. Çünkü dili çok anlaşılırdır.
Necip Mahfuz’u tanımak ve onun ilk eserini okumak isteyenlereyse bu kitabı önermeyeceğim. Bunun birkaç sebebi var ancak biri çok fazla karakter kullanılması ve bu kadar yalın bir dil ve epey anlaşılır dil kullanarak yazdığı kitaplarıyla tanıdığım yazarın bu eseri beni çok şaşırtıcı. Çünkü akıcı bir dil çok fazla değil ve her olay neredeyse her karakterden anlatıldığı için kafa karışıklığı oluşturuyor. Sadece bu sebeplerden bile ilk kitabınız olmasını tavsiye etmiyorum dostlarım.
Hepimize iyi ve sabırlı okumalar dilerim..
DÜĞÜN EVİ
(Roman İncelemesi)
Necib Mahfuz (1911–2006)
1911–2006 yılları arasında yaşamış olan Necib Mahfuz, modern Mısır edebiyatının en önemli romancılarından biridir. Yazarın ustalık dönemine ait sayılabilecek Düğün Evi, onun Kahire toplumuna tuttuğu ahlaki ve toplumsal aynalardan biridir.
Tıpkı Kahire Modern romanında olduğu gibi burada da modernleşen Mısır’ın yozlaşma, kimlik bunalımı ve manevi boşluk içindeki çırpınışı anlatılır. Mahfuz, Batı tarzı modernleşmenin yüzeysel etkilerini, köksüzlüğü ve kültürel kopuşu karakterlerin iç dünyasında işler.
⸻
Romanın Tekniği ve Yapısı
Roman, Mahfuz’un en modernist eserlerinden biridir.
Bilinç akışı, çoklu anlatıcı tekniği ve iç monologlar aracılığıyla olaylar dört farklı bakış açısından aktarılır.
Bu yönüyle roman, Proust’un ya da James Joyce’un psikolojik derinlik arayışlarını hatırlatır.
Olaylar bir ölümün etrafında döner: Bu ölümün intihar mı, cinayet mi yoksa doğal mı olduğu belirsizdir.
Romanın temel anlatıcıları sırasıyla:
1. Tiyatro sahibi,
2. Oyuncu Ramazan,
3. Abbas’ın eşi Tahiye,
4. Ve Abbas’tır.
Her biri olayları kendi penceresinden anlatır; böylece roman, tek bir gerçeğin değil, birbirine zıt “kişisel gerçeklerin” iç içe geçtiği bir aynaya dönüşür.
⸻
Olay Örgüsü
8/10
2017 148. kitabı
Kesinlikle sabır gerektiren bir kitap. Eğer yarıda bırakma huyunuz varsa, ortalarına doğru bırakabilirsiniz. Necip Mahfuz yine çok kişili bir hikaye anlatıyor. Hatta aynı hadiseyi dört farklı kişiye anlattırıyor. İlk başlarda isimler birbirine karışıyor; kim, kimdir, anlamakta zorlanıyorsunuz. Ancak özellikle son anlatıcıya gelip, onu dinlediğinizde taşlar yerine oturuyor.
Puan vermedi
Mısırlı yazar Necib Mahfuz’un 1981’de yazdığı Düğün Evi, yazarın toplumsal konularla ahlaki ikilemleri ustalıkla ele aldığı ve kişisel hikâyelerin eşsizliğini bir kez daha vurguladığı bir roman. “Nobel Ödüllü yazarın romanı, her bölümü farklı bir karaktere anlattıran Faulknervari mekanizmayı kullanıyor. Dört anlatı da Kahire yaşamının gündelik ayrıntılarıyla bilinç akışı monologların ustalıklı bir karışımı.” Publishers Weekl
Nobel alan yazarların bazı benzerlikleri var. Düğün evi de bu kanaatimi pekiştirdi. Anlatımı oldukça güzel. Hikayeyi farklı ağızlardan dinlemek ve sonunda aslında ne olduğunu tam olarak kestirememek gerçek hayatta bir trajediyi dinliyormuş hissi uyandırdı. Değerlerin gerçek hayatla çatışması, ev içlerinin yıkımı...
Reklam
Yazar Hakkında
Necib MahfuzYazar · 48 kitap
Necib Mahfuz, (Arapça: نجيب محفوظ) 1988 Nobel Edebiyat Öülü sahibi Mısırlı yazardır. Nobel ödülü kazanan ilk müslüman ve tek Arap yazardır. "Ortadoğu'nun Balzac'ı" olarak tanınır.
Hayatı Mahfuz, Kahire'nin Cemaliye bölgesinde 6 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir tüccarın oğlu olan Mahfuz, adını kendisini doğurtan Profesör Necib Paşa Mahfuz'dan aldı. 70 yıllık kariyeri boyunca 34 roman, 350 küsur kısa hikaye yayımladı. Kitaplarının çoğunda, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin tarihi mahallelerindeki yaşamı; modern ve geleneksel yaşam arasında denge kurmaya çalışan sıradan insanları anlattı; pek çok kitabı Arap filmlerine konu oldu.
Edebiyata olan ilgisi, 1920'lerde Mustafa Lutfi el-Manfuluti'nin makale ve şiirlerini okumasıyla başlanıştı. Abbas Mahmud el-Akkad, Taha Hüseyin, İbrahim el-Mazini, M. Hüseyin Heykel, ilk dönemde kendilerinden en çok etkilendiği yazarlar arasındadır.
Yazı hayatına, 1928'de Selame Musa'nın çıkardığı el-Mecelle el-Cedide dergisinde yayımladığı değini yazıları ve öykülerle başladı. Kahire Üniversitesi'nde felsefe öğrenimi gören Mahfuz'un ilk romanı Abes el-Akdar 1939'da yayımlandı. 1957'de yazdığı Kahire Üçlemesi ile Arap edebiyatının tanınmış bir ismi oldu. Bu üçlemede Kahire'de yaşayan bir ailenin üç kuşağının 1. Dünya Savaşı ve 1952'deki Nasır darbesine kadar olan dönemde yaşadıklarını ve Mısır toplumunun değişimini anlattı.
Değişik kurumlarda çalışan Mahfuz, en son Kültür Bakanlığında müsteşar olarak görev yaptı. 1971'de söz konusu görevinden emekli olmasından sonra, el-Ahram gazetesinde yazar olarak çalışmıştır.
Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.
1989 yılında Mısırlı köktendinci Ömer Abdülrahman tarafından hakkında ölüm fetvası çıkartılan Mahfuz, 1994 yılında Kahire'deki evinin önünde bıçaklı saldırıya uğradı. Saldırıdan yaralı kurtulan Mahfuz, sağ kolundaki sinirler zedelendiği için yazmakta büyük güçlük çekmeye başladıysa da ilerleyen yaşına rağmen edebiyattan kopmadı ve kısa hikayeler yazmaya devam etti.
2006 Temmuz'unda düşerek kafasından yaralandı. 30 Ağustos 2006 günü Kahire'de 95 yaşında vefat etti. Mahfuz, ülser, böbrek ve kalp rahatsızlıklarından mustaripti. 31 Ağustos 2006 günü Kahire'de devlet töreniyle uğurlandı.
