Yazar:
Robert Jordan
Tahmini Okuma Süresi:
30 sa. 50 dk.
Sayfa Sayısı:
1088
Basım Tarihi:
2022
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 1994
Yayınevi:
Азбука - Azbooka
Orijinal Adı:
Lord of Chaos
- The Wheel of Time (#6)
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9785389183124
Ülke:
Rusya
Dil:
Rusça
Format:
Ciltli
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Lord of Chaos (The Wheel of Time #6) | Kaos Lordu (Zaman Çarkı #6)
Goodreads: 4,8/5
1000kitap: 9,2/10
5/5
“Belki her çağın bir Son Savaş’ı vardır. Ya da çoğunun.”
“Zaman Çarkı. Çark döndükçe Çağlar gelir ve geçer.”
Sevdiğim bir serinin sevdiğim bir kitabı daha… Her kitabın sonunda bu eser ile tanışmış olmaktan daha da mutlu oluyorum. Tüm okurları, ilerleyen her kitap ile Tarmon Gaidon’a hazırlıyor yazar. Bu kitap ile en çok yokluğunu hissettiren karakter Moiraine oldu benim için, benim tek sevdiğim Aes Sedai idi kendisi, biliyorsunuz. Rand, giderek zorlaşan yolculuğunda saidin’i temizlemeyi ve böylece dünyayı erkeklerden korkmayacak, yeni bir dünya düzeni kurmayı hedefliyor. Rand, Mazrim Taim’den yönlendirebilen erkekleri eğitmesini istiyor ve böylelikle Rand al’Thor, Beyaz Kule’ye karşı Siyah Kule’yi kuruyor. Mazrim Taim’den konu açılmışken ciddi anlamda rahatsız olduğum bir karakter, Rand’a yanlış yapacakmış gibi hissediyorum kitabın ilerleyen bölümlerinde. Benim için zamanla ironik bir karaktere dönüşen Moghedien’i(bizim için artık ismi “Marigan”) Aes Sedailerle tanıştırıyorlar. “İçe bükme”(Güç örgüsünü ören kadın dışında kimsenin görmemesi) ve içtepi(insanların iradelerini kontrol etmek ve alıcının emirlerini yerine getirene kadar hatırlamamasını sağlamak) gibi saidar’a has bilgilerinden yararlansalar da kitabın sonunda Moghedien’in tekrardan Nynaeve, Birgitte ve Elayne’in başına bela olacağını anlamak zor olmadı. Okur olarak görüşüm; zaten böyle olacağı belliydi. Diğer Terkedilmişlerden Demandred’in Lews Therin Telemon’dan(Sabahın Efendisi) bir gün önce doğduğunu ve o zamanlar isminin ‘Barid Bel Medar’ olduğunu öğreniyoruz. Graendal(K), Sammael(E), Mesaana(K)’nın sonunu merak etmekle birlikte Osan’gar’ın Rahvin, Aran’gar’ın Lanfear olduğunu düşündüm bir ara.
8/10
2020 91. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 08 Aralık 2020 18:54
·Bu inceleme de spoiler olacaktır.
Öncelikle genel olarak bu benim seride en beğendiğim ve başarılı bulduğum kitap oldu. Başka pek çok yerde bu kitap ile olayların yavaşladığından bahsediyordu. Fakat bu kitap olay örgüsünün diğer kitaplardan farklı olarak belli bir düzenden çıktığı ilk kitaptı ve çok daha fazla entrika döndü kitapta ve pek çoğunun temeli atıldı. Bunların ne olduğu ve Rand'ın kuyusunu kimlerin kazdığının cevaplarının bir kısmı gelecek kitaplara kaldı.
Detaylı olarak karakterlerin üzerinden gidecek olursak; Rand için konuşacak olursam; bence ufak meseleler bunlar diyerek ertelediği pek çok şeyin aslında başına ne kadar bela olabileceğini gördük. Moiraine olmadan aslında işlerin ne kadar çığrından çıkabileceğini gördük. Çok bilge ve güçlü davranmasına rağmen aslında Rand çok değil yaklaşık iki yıl öncesine kadar sıradan bir çobandı. Moiraine sana çok net bir şey söyledi Aes sedai'lere güvenme ve Elaida'nın amacı da başından beri belliydi sana bunu yazmıştı. Sammele o kadar cok odaklanıyor ki arkaya ittirdiği sorunlar başına daha çok bela olacak gibi. Kitabın sonlarına doğru Perrin ile konuştuğu sahnede o küçük sorunların aslında elini kolunu ne kadar bağladığını anlatıyordu. Moiraine benim kitapta en sevdiğim ve en iyi yazıldığını düşündüğüm tek kadın karakter. Aslında Rand ne kadar kabul etmek isteme ona ihtiyacı var.
Min bu kitapta bana pek çok açıdan en anlamsız karakter olarak gelmeye başladı. Başlarda sevdiğim bir karakterdi ama yavaş yavaş beni irite etmeye başladı çünkü; ilk olarak Rand'a olan aşkı çok manasız. Sebebi ise sadece ona görülerinde gördüğü için aşık olması ve Rand'ı yılardır tanıyor gibi davranmasına rağmen ( Rand da öyle) ilk kitapta sadece Min'nin çalıştığı handa karşılaştılar ondan sonra "Yenidoğan Ejder" de Rand
Kendime not, sonuçta uzun bir seri :)Edebiyat
Serinin Altıncı kitabı.
Güzel bir tempoyla başladı. Yer yer güldüren diğerlerinden da eğlenceli, karakterlerin artık rollerini kabul edip, strateji geliştirerek amaçlarına ulaşmaya çalıştığı bir kitap oldu.
Salidardaki Aes Sedailer artık kendilerine yeni bir Amyrlin Makamı seçtiler. Perrin, Min, Loial Rand ın yanına gelebildi. Nynaeve şifa verilmeyen hastalıklara şifa buldu ancak tıkanıklığı hâlâ geçmedi.
Rand ın yönlendirebilen asker ordusu ilk savaşını, kendisini kurtarmak için verdi.
Bazı kısımlar devam kitabına bırakılarak bitti.
(Dikkat:Bol bol spoiler içerir.)
Önceki kitapta hissettiğim hüznün aksine,Kaos Lordunun sonu beni acayip ürpertti.Bunun dışında genel olarak kitaba bakarsam,kitabın başındaki önsöz kısmında uzun zamandır görmediğimiz karakterleri görmek çok güzeldi,kitabın ilerleyen sayfalarında açığa kavuşacak olan gizli planların imaları daha buradan yapıldı.
Rand'ın ciddi anlamda GERÇEKTEN delirmeye başladığı artık belli.Kafasının içindeki Lews Therin olmasa da delirmeye başladı,özellikle attığı neşeden uzak kahkahalar duyulmasa bile, okurken bile tüyler ürperticiydi.
Kitapta beni accayip şaşırtan,ağzımı açık bırakan iki olay oldu.İlki Alanna'nın bir anda Rand'ı muhafızı yaptığı andı.Aklıma ilk gelen şey Elayne oldu...Kıza daha ne kadar darbe vurabilirsin ey Robert Jordan?!Sevdiği adam (Rand) hakkında annesini öldürdüğü ve ilerde oturacağı tahtı ele geçirdiği haberleri bir yana,aynı adamı (Rand'ı) iki kadınla paylaşacağı gerçeği bir yana,daha birkaç sayfa önce kız Rand'ı Muhafızı yapacağını söylemişti... Bu arada Elayne ve Min önceki kitapta bu durumu kabul ettiler gibi gözüktü ama Elayne acayip rahatsız bu durumdan ve bu elbette üzücüydü.Min'i sevsem de (Aviendha'dan bahsetmiyorum bile pislik şey) bence Rand ve Elayne olmalıydı.Neyse sonuç olarak hepsinin gönlü yapılacak gibi :D Beni şoka uğratan diğer durum Galad ve Rand'ın kardeş çıkması daha doğrusu annelerinin aynı kişi olduğunun ortaya çıktığı andı.Galad yanına pek değinilmedi gerçi Rand direkt Elayne'yle akraba olup olmamasını düşündü.
Cairhien'e gelirsek,canım Egwene'm ve şeref yoksunu yüzsüz Berelain oradaydı,Bilgelerin bu kitaptaki bütün tavırlarına (Egwene'e karşı gösterdikleri iyilikler hariç) gıcık oldum.Evli bir adama (Perrin) yüzsüzce yanaşıp duran Berelain'ı pek bir sevdiler .Gerçi onların da böyle iğrenç bir
Serinin altıncı kitabı biraz durağan başlasa da sonradan çok güzel ilerledi ve karakterlerle ilgili çok şaşırtıcı gelişmeler oldu. Nynaeve'in yalıtılmışlara şifa verme özelliğini keşfetmesi, Egwene'in Amrylin Makamı olması beni en şaşırtanlardı. Ayrıca Rand'ın Galad ile kardeş olduklarını öğrenince de şok oldum. Nynaeve'in tutsak aldığı Terkedilmiş'in sorun çıkaracağı çok belliydi, ondan direkt kurtulması gerekiyordu.
* * *
Bu kitapla beraber favorim artık Mat oldu. Olver ile baba-oğul ilişkilerini okumak keyif vericiydi. Elayne'den iyice soğudum. Rand'i paylaşmaları, o muhabbetler çok rahatsız etti beni. Perrin-Faile de seriyi okuyan çoğu kişinin aksine sevdiğim bir çift.
* * *
Yedinci kitapla serinin biraz durağanlaştığını duysam da merakla okumayı bekliyorum.
Kaos Lordu bana göre seri içinde en sıkıcı kurguya sahipti.Ve aynı zamanda seri içinde en sarsıcı kitaptı.Şimdi içinizden diyeceksiniz ki o nasıl oluyor.Şöyle.Okurken ilk cümlemi sonuna kadar savunuyordum, kararımın değişmeyeceğinden yüzde yüz emindim.Ta ki son bölüm olan Dumai Kuyularını okuyana kadar.İnanılmaz bir bölümdü.İnanılmaz bi savaştı.Yazarın o detaylı anlatımı ile o kadar gerçekçiydi ki orada gibi hissettim kendimi.Rand’ın duygu geçişleri, çaresizliği, o raddeye geliş aşaması..Çok iyi ele alınmıştı o kadar içten hissettim duygularını.Kendini yalnız hissetmesine, kimseye kolay kolay güvenemediğine o kadar hak veriyorsunuz ki şu yaşananlardan sonra.Bizi artık çok daha farklı bi Rand bekliyor ilerki kitaplarda.Ve o Rand’ı ben çok merak ediyorum.
Gelelim kitabın sorunlu kısımlarına.Öncelikle ben şunu anladım.Robert Jordan benim olmasını bir heves beklediklerimi asla göstermeyip, daha çoook ilerki kitaplarda olmasını beklediklerimi şıp diye yapıvermeyi tercih ediyor.Ve bu çok canımı sıkıyor.Çünkü hikayede çok saçma duruyor.Mesela bir karakteri birden çok yüksek bi mevkiye getiriveriyor ve o karakteri öyleymiş gibi görmeye çalışırken buluyorsunuz kendinizi.Ama aslında öyle biri değil o.Bilmem anlatabiliyor muyum..Bazı şeyler gereksiz yere çok erken oluyor bazı şeyler aşırı yavaş oluyor ve kurgudaki denge bozuluyor.Bir diğer şey ise Aes Sedailer.Zaten aşırı soğuk bulduğum bi topluluk.Kendini beğenmişlik ve kibirden ibaretler.O kadar, o kadar çok sinir bozucular ki size anlatamam.Hatalarını asla kabul etmeyen, başkaların fikrine açık olmayan, hayır kelimesinin anlamından bi haber olan güçle donatılmış bi zır deli olarak da tanımlayabilirim.Tamam anlıyorum yazarın da amacı belki bu ama yani dozu azar azar mı verseydi?Beni bin küsür kitapta bunla boğmasa daha iyi olmaz
Robert Jordan benim olmasını bir heves beklediklerimi asla göstermeyip, daha çoook ilerki kitaplarda olmasını beklediklerimi şıp diye yapıvermeyi tercih ediyor.Ve bu çok canımı sıkıyor.Çünkü hikayede çok saçma duruyor.Mesela bir karakteri birden çok yüksek bi mevkiye getiriveriyor ve o karakteri öyleymiş gibi görmeye çalışırken buluyorsunuz kendinizi.Ama aslında öyle biri değil o.Bilmem anlatabiliyor muyum..Bazı şeyler gereksiz yere çok erken oluyor bazı şeyler aşırı yavaş oluyor ve kurgudaki denge bozuluyor.Bir diğer şey ise Aes Sedailer.Zaten aşırı soğuk bulduğum bi topluluk.Kendini beğenmişlik ve kibirden ibaretler.O kadar, o kadar çok sinir bozucular ki size anlatamam.Hatalarını asla kabul etmeyen, başkaların fikrine açık olmayan, hayır kelimesinin anlamından bi haber olan güçle donatılmış bi zır deli olarak da tanımlayabilirim.Tamam anlıyorum yazarın da amacı belki bu ama yani dozu azar azar mı verseydi?Beni bin küsür kitapta bunla boğmasa daha iyi olmaz
Kaos Lordu; gerilim ve heyecan uyandıran süreçlerin sürprizlerle sonuçlandığı, güvensizliklerin büyüdüğü, güç peşinde olan insanların kendi oyunlarını harekete geçirdiği, entrikaların, bölünmüşlüklerin ve gizli amaçların ortaya çıktığı kurgusu ile bana göre serinin en hareketli ve etkileyici kitabıydı. Seriyi daha önce okuduğumda aklımda kalan, beni etkileyen ve iz bırakan tüm olayların bu kitapta olduğunu anımsamak, 1440 sayfayı bir solukta okumama sebep oldu. Karakterlerin düşünce ve duygularının, bulunulan ortamın,halkların ve kültürlerin detaylı betimlemeleri ile oluşturulan epik evren çok boyutlu ve derin bir yapıya sahip.
Kimseye güvenmeyen, derin bir yalnızlık hisseden ve zihninde duyduğu Lews Therin'in sesi ile deliliğe teslim olmamak için mücadele eden Rand, korkutucu güçleri ile Ashamanlar, uzun süre akıllardan çıkmayacak Dumai Kuyuları Savaşı, hiziplere ayrılmış Aes Sedailer'in gizli oyunları, Terkedilmişlerin tuzakları,Efsaneler Çağındaki unutulmuş büyülerin keşfi gibi etkileyici unsurlar bu kitabın öne çıkan özellikleri.
Rand Al Thor Caemlyn Kraliyet Sarayı'nı kurtardıktan sonra dikkatini İllian'a ve Lord Brend adı ile bilinen Sammael'e çevirir. Tear'da toplanan ordusu ve incelikli planları Mat'in önderliğinde hareket eden Kızıl El Birliği'nin de dahil olmasını gerektirmektedir. Rand'ın yönlendiren erkeklere yönelik ilan ettiği af, sahte ejder Mazrim Taim'in de kendisine katılmasına sebep olur. Mazrim Taim'in önderliğinde oluşturulan Ashamanlar, silah olma yolunda eğitim görmeye başlar. Bu sırada hem Elaida'nın Amrylin kabul edildiği Beyaz Kule'den, hem de Saldae'da toplanan Aes Sedailer'den iki farklı heyet Yenidendoğan Ejder ile görüşmek üzere yola çıkar.Saldae heyeti ile birlikte gelen Min, Aes Sedailere güvenmeyen Rand'a, iki farklı grubun gizli
Puan vermedi
Zaman çarkı kaos lordu
Her fantastik eser tuğla gibidir okuması zor kitaplardır ağır olur misal yüzüklerin efendisi 1500 sayfa harry Potter 7 cilt taht oyunları 10 kitaptan fazla yani okumak öyle her baba yiğide nasip olmaz her iş için sabır gerek tabi ancak bu işte daha fazla sabırlı olmak mecburidir zaten misal bir yazarın külliyatını okumakta öyle kolay değil kısaca insanın oturup kalkması bile ancak sabır ile mümkündür evet zaman çarkı fantastik serilerin en ağırıdır kitap sever değilseniz fantastik eserden hoşlanmıyorsanız bu kitabı elinize almayın yarım bırakır okuyamazsınız kitabımız ilk yaratılış anından itibaren meydana gelen kötü ile iyinin bitmeyen amansız savaşı üzerinedir evet dünya denen şu başlangıcı milyonlarca yıl öncesine dayanan kainatta bitmeyen amansız bir savaş var ve yok oluşa kadar iyi ile kötünün savaşı sürmeye devam edecek her iki tarafta büyük kayıplar olacak bu devirde dünya sarsılacak balzamon ve kötülüğün naipleri çökecek zaman çarkı döndükçe iyilik te devam eder kötülükte ve başka efsaneler yazılır
Zaman gelir geçer ancak iyi ile kötü hiç bir zaman değişmez hint felsefesinde iyiler başka bir vücutta kötüler başka bir vücutta tekrar karşımıza çıkar iyiler güzellerle oturur güzel huy edinirler kötüler birbirleriyle bile savaşsalarda dünyayı kötüleştirmekte üstlerine yoktur Rand Al Thor kahramanımızdır omzunda kahramanın sorumluluğu kralların sorumluluğu vardır ve her yöneten iktidar sahibi üzerinde görevini hakkı ile yaptığı müddetçe ağır bir sorumluluk taşır insanların yapması gereken bölünüp parçalanmak değil görevini yapan siyah bir kölede olsa ona saygı duymaktır hepimiz aslında bir kahraman olabiliriz çünkü dünyayı düzeltmek görevi hepimize verilmiştir ancak kaçımız kendini değiştirip kendini güzelleştirme kapasitesine sahip ki evet
SERİNİN EN GÜZEL SONLU KİTABI BUDURFantastik
Şu ana kadar seride en beğendiğim kitap olabilir ama sanırım net konuşmak için biraz zaman geçmesi gerekiyor. Özellikle sonu; bu zamana serideki kadar en güzel, en aksiyonlu en tatmin edici sondu. Son 300 sayfada acaba bu kadar kargaşayı nasıl toplayacak diye düşündüğüm yazar, sonu ile müthiş keyif verdi. Her zaman, her koşulda Rand tarafında olduğuma bu kitapta emin oldum.
Kitabın son kısımlarına doğru Perrin ve Faile'nin gelmesine sevindim. Çünkü geçtiğimiz kitapta isimleri bile yoktu. Umarım önümüzdeki kitapta bol bol görürüz. Çünkü ne kadar Yenidendoğan Ejder Rand olsa da en sevdiğim karakter kesinlikle Perrin.
Mat'in aptallığı sanırım hiçbir zaman son bulmayacak. İstemem yan cebime koy edasıyla koskoca orduyu yönetip her fırsatta "Pff Rand beni niye bu işe bulaştırdın" tavırlarından gına geldi gerçekten.
Kitapta beni en çok mutlu eden şey Egwene'in başa geçmesi oldu. Bence kızlar içinde karakteri en uygun olan zaten en başından beri oydu. İkinci olarak yine geçtiğimiz kitapta Min'in hiç sahnesi yokken bu kitapta özellikle sonlara doğru bol bol gördük. Rand ile dinamiği en çok uyan kişinin Min olduğunu düşünüyorum.
Rand ise özellikle son kısımla beraber Yenidendoğan Ejder olduğunu her kesime kanıtladı bence. Artık Sahte Ejder muhabbetini göreceğimizi düşünmüyorum. Gücünü açığa çıkartmasını,tam olarak bir lider gibi yaşamaya başlamasını ve içindeki Lews Therin le olan diyaloglarını okumaktan keyif aldım. Eskisinden çok daha güçlü bir Rand göreceğimize emin oldum.
Uzun lafın kısası bir önceki kitapta temponun düştüğünü,şahsen sıkıldığımı göz önünde bulundurarak, serinin 6.kitabının çok başarılı olduğunu belirtmek istiyorum. Umarım bir sonraki kitap da bu seviyede güzel olur. Ama sanırım seriye biraz ara verip başka türden kitaplara döneceğim. 6.kitapta
Rand, Andor tahtında mecburi olarak oturuyor çünkü kraliçe henüz bulunamadı, tahtı ise en kısa zamanda Kız-Veliaht olan Elayne’e bırakma niyetinde ancak Elayne’in çok başka önemli işleri var.Nynaeve ile yine yollara düşmeli ve ter’angreal bulmalılar.
Bir yandan Rand, sahte yenidoğan ejderler için af çıkarttı, yanına gelen ilk kişi ise Mazrim Taim oldu ve ona yönlendirebilen erkekleri eğitme görevini verdi.Asha’man adlı askerleri ve Beyaz Kule’ye karşı Siyah Kule’yi oluşturmaya başladı.Kafasının içinde Lews Therin’i duymaksa onu zorlayan bir başka problem.
Mat, Rand’in ona verdiği görev sebebiyle yollarda.Perrin, ta’veren çekilmesini hissettiği için Rand’in yanına döndü ve döndüğü gibi kendini savaşların içinde buldu.
Egwene ise çağrılması sebebiyle Aiel bilgelerinin yanından ayrıldı ve Aes Sedai’lerin yanına döndü ve döndüğü gibi büyük değişimlerin göbeğinde rol aldı.
Hızlı tempolu bir kitaptı, iyice heyecanlı olmaya başlıyor konular artık, bayılarak okudum.
Reklam
Yazar Hakkında
Robert JordanYazar · 17 kitap
Robert Jordan olarak bilinen James O. Rigney (d. 17 Ekim 1948, Güney Carolina - ö. 16 Eylül 2007), Zaman Çarkı adlı epik fantazya dizisinin yazarıdır.
Karısı ve yayıncısı Harriet ile Güney Carolina'da yaşamaktadır. Jordan yirmili yaşlarının sonunda bu yana yazmaktadır ve farklı isimler altında, farklı türlerde pek çok eser vermiştir. Kullandığı isimler arasında Reagan O'Neal, Jackson o'Reilly ve Chang Lung vardır. Jordan adı altında bir Conan dizisi de yazmıştır.
Robert Jordan yazmaya küçük yaşlarda ilgi duydu. Büyürken ağabeyi sık sık ona bakıcılık yapar, kitaplar okurdu. Ağabeyi ona çocuk kitapları okumak yerine Mark Twain ve H.G.Wells gibi kendi tercih ettiği yazarların eserlerini okurdu. Jordan hikâyelere kendini öyle kaptırırdı ki ağabeyinin bıraktığı yerde beklemek yerine kitapları kendi kendine okumak için sözcükleri çözmeye çalışırdı. Bu büyük yazarlardan kendine ders çıkartan Jordan bir gün kendisinin de hikâyeler yaratacağına karar verdi.
Yazar olacağını daha küçükken bilmesine rağmen Jordan yazmaya ileri yaşlarına kadar başlamadı. Yetişirken okuduğu kurgu romanlara benzer romanlar yazmak için ihtiyaç duyduğu yaşam deneyiminden yoksun olduğunu biliyordu. Bu yüzden kendi kendine bir gün gerçekten yazacağını söyleyerek bekledi.
Bu dönemde Jordan epey deneyim edindi. ABD Ordusu'na katıldı ve Vietnam'da iki dönem geçirdi. Orada geçirdiği zamanda pek çok madalya kazandı. Jordan aynı zamanda South Carolina'daki askeri kolej the Citadel'den fizik diploması aldı ve nükleer mühendis oldu. Sonunda, yirmili yaşlarının sonunda, yaralanarak hastaneye yatan Jordan yaşamın o 'bir gün'ü beklemek için fazla kısa olduğuna karar verdi.
Jordan Zaman Çarkı'nın hikâyesini yazmaya başlamadan çok önce düşünmeye başlamıştı. Hikayenin zihninde beklemesine, yazıya dökmeye hazır hissedene kadar büyümesine izin verdi. Gerçekten de düşündüğü kadar hazırlıklı değildi, çünkü Dünyanın Gözü'nü bitirmesi dört senesini aldı. Ana hikâyeye devam etmeden önce, dünya ile ilgili daha fazla kurgu yapması gerektiğini gördü. Ve sonuçta ortaya çıkan dünya öyle dinamik, öyle karmaşıktı ki neredeyse gerçek gibi görünüyordu.
Dünyanın Gözü yayınlandıktan sonra Jordan uluslararası alanda beğenilen bir fantazya yazarı oldu. Zaman Çarkı dizisi pek çok dile çevrildi.
Jordan yazmadığı zamanlarda avcılık ve balıkçılık yapar, poker, satranç ve bilardo oynar. Antika silahlar, kılıçlar, eski tüfekler, Asya ve Afrika sanatı koleksiyonu yapar. Jordan kendini tarih meraklısı saymakta ve gelecek senelerde yazmaya devam etmeyi planlamaktadır.
16 Eylül 2007 tarihinde, bir yılı aşkın süredir mücadele ettiği hastalık "amyloidosis" yüzünden ölmüştür.
