Puan
8.310 üzerinden
NE YAPMALI;Edebiyat & Roman
1930 yıllar'a doğru yol alıyoruz bu defa.Gittiğimiz yer ise İtalya'nın küçük ve fakir köyü. Burada neler oluyor, bu insanlar niçin bu kadar fakirler bütün soruların cevabını almaya hazır mısınız? Buyrun!...
Sebepsiz değil elbette hiç birisi...Bir topluluğu oluşturan bireylerdir bu bireyleri tek tek tanıtmak isterdim fakat mümkün değil malesef.Topluluk olarak ele almak gerekirse,bu topluluğun en büyük düşmanı ve engeli "Korku"...
Önlerinde ki bu engel o kadar büyük bir yer kaplıyor ki bu duygularını yenemedikleri için evlerindeyken gece kiliseden gelen seslere kafalarını uzatıp bakamıyorlar bile...Sabah öğreniyorlar neler olduğunu...
Köylüleri bu derece esir almış bu duyguyu yapanlar tabii çıkar düşkünü,sadece kendi menfaatleri uğruna köylülerin canlarını hiçe sayan bir takım kalbur üstü insanlar...
Faşistler....Topraklarına toprak katmak için okuma,yazması olmayan cahil topluluğu istedikleri gibi kandırabiliyorlar.Sonuçta elde ne su kalıyor,ne elektrik...
Ay ışığı ile aydınlanmak zorunda kalan bu topluluk suları da ellerinden gidince tek yaptıkları tanrıya dua etmek. Kendi elleriyle imzaları karşılığında kullanma izni verilen suların artık kendilerine faydalarının olmadığını anlayınca suyu tanrıdan istiyorlar. Çünkü Tanrı,yaratandır. Göğü,yeri her yeri yaratandır...
Ara da sırada köyde çıkartılan harp ile köylülere verilen korku duygusunu daha da sağlamlaştırıyorlar.Dediğimizi yapın yoksa sonuç böyle olur der gibi....
Köyde bulunan bir adalet düzeni var fakat bu düzen köylüleri korumak için değil,toprak sahiplerinin topraklarına toprak katmak adına oluşturulmuş bir sistem...
Olan köylülere oluyor tabi...
1943 yılında Sebahattin Ali kazandırmış dilimize.Fakir Baykurtun çok sevdiği bir eser olan bu kitap toplumcu-gerçekçi akımına en büyük kanıt olduğunu
Bir 
Mahir Ünsal Eriş tavsiyesiydi bu kitap.
Çevirmeni iki gözümün çiçeği 
Sabahattin Ali
Önsözü de 
Can Yücel
Yazarını daha önce hiç duymasam da okumak için üç harika neden vardı.
Birinci Dünya Savaşı yılları, faşist Mussolini yönetimi altında ezilen köylülerin başkaldırı çabaları..
Her gün adım adım kaybettiği toprağına, elektriği, suyu, emeğine sahip çıkmaya çalışan bir köy, Fontamara’nın öyküsü..
Mahir Ünsal Eriş tavsiyesiydi bu kitap.
Çevirmeni iki gözümün çiçeği Sabahattin Ali
Önsözü de Can Yücel
Yazarını daha önce hiç duymasam da okumak için üç harika neden vardı.
Birinci Dünya Savaşı yılları, faşist Mussolini yönetimi altında ezilen köylülerin başkaldırı çabaları..
Her gün adım adım kaybettiği toprağına, elektriği, suyu, emeğine sahip çıkmaya çalışan bir köy, Fontamara’nın öyküsü..
Fontamara, baskı ve keyfî bir yönetim altında ,birileri kesesini doldururken kendi yetiştirdikleri ürünleri bile yiyemeyen, çaresiz ve umutsuz köylülerin hikayesi.
İnançları, ihtiyaçları,yaşam şekilleri üzerinden sömürülen ezilen halkın, hak arama mücadelesi.
Yine dünyanın değişmeyen düzeni,yine aynı isimler ,aynı olaylar ve aynı sömürü sistemi.
İnsan denen zorbanın, yine insan denen mazlumu ezmesi.
Kimin kime gücü yeterse..
Adı bazen anarşist,komünist, milliyetçi, ırkçı ,
bazen faşist, diktatör..
Çağlar değişiyor, mekanlar değişiyor insanoğlu değişmiyor.
Senaryo hep aynı..
Yazar bu kitabında bizi, yirminci yüzyılın ilk yarısına, Faşizm yönetimi altındaki İtalya'ya götürüyor.
Fontamara, İtalya'nın güneyinde deyim yerindeyse, dünyadan haberi olmayan , her şeyden uzak kendi dünyalarında yaşayan fakir ve cahil insanların yaşam sürdüğü bir köy. Ülkede olan rejim değişikliğinin bile farkına varılmadığı bir yerleşim yeri. Ama onların da Faşizmle karşılaşmamaları tabii ki mümkün değil. İşte kitapta bu köy halkının Faşizmle tanışmasından sonraki yaşanan olaylar, onların bakış açısıyla ve onların ağzından, trajikomik bir şekilde anlatılmaktadır.
Faşizme bir de bu zavallı insanların gözünden bakmaya ne dersiniz? Faşizm en basit bir şekilde daha nasıl anlatılır bilemiyorum. Olabilecek en basit olaylarla ve herkesin anlayacağı bir dille mükemmel bir Faşizm profili daha nasıl çizilebilir ki ?
Müthiş bir akıcılığa sahip olan bu kitabı ben büyük beğeniyle ve büyük keyif alarak okudum, okunmasını da herkese tavsiye ediyorum.
Toplumcu gerçekçi bir kitap okumak istiyorsanız ilk okuyacağınız kitaplardan biri olmasını tavsiye ederim. 1930ların Mussolini Italyasına götürüyor roman bizi. Hiçbirşeyden haberi olmayan Fontamaralılar faşizmle karşı karşıya geliyor. Tek istekleri karnını doyurmak olan köylüler bir anda ilk önce elektriksiz ardından susuz kalıyorlar. İşlettikleri tarlalar için bile hem ürünlerini hem paralarını alıyolar. Ve onları korumak için başlarında bulunanlar bile hep onları kandırıyor. O kadar çaresizler ki NE YAPMALI? kitabın sonunda bile tek sordukları bu NE YAPMALI? çok acı değil mi? Yer ve zaman farklı olsa da yaşanmışlıklar hiç yabancı gelmiyor. Çok üzücü çok sarsıcı bir roman.