Great Expectations
Charles DickensPuan
8.610 üzerinden
Sadece Bir İyilik
Büyük Umutlar, 
Charles Dickens ın 13.romanı. Daha oturmuş bir edebi kalite oluşmuş durumda o nedenle. 14 romanı olduğunu düşünürsek, edebi tarzı çok net oturmuş durumda. Bildungsroman yani bir çocuğun yetişkinliğe geçişindeki yaşadıklarının anlatıldığı bir roman türü. Çocuğumuzun adı Pip. Pip i çok seveceksiniz. Benim bugün itibari ile en sevdiğim ana karakterlerden birisi oldu bile.
Kitap, birinci tekil şahıs ağzı ile yazılmış. Bu tarz Dickens için özel. Çünkü 
David Copperfield hariç hiçbir kitabında yok ve gayet de güzel uygulamış.
Londra kent hayatını ve dönem İngiltere sini görmek içinde kitap oldukça bence önemli bir yere sahip olmalı.
Abel Mahwitch adında bir mahkum hapishaneden kaçar, ayaklarında kelepçe vardır, çözülmesi için doğal olarak çok keskin bir testereye ihtiyacı vardır. İşte o esnada bizim anakarakter Pip ile karşılaşır. Pip ona testere konusunda yardım eder, ama ekstra olarak da bir turta verir. Abel e göre testere korkudan, turta ise iyi bir kalbe sahip olmasından dolayıdır. İşte o turta tüm hayatını Pip in değiştirir.
Karakterleri cidden çok farklıydı : Bayan Havisham tam bir ruh hastasıydı, Estella çok soğuk biri idi, demirci Joe ise yaptığı işin tersine hem eşine, hem de çevresine karşı nazikti. Pip den hiç bahsetmeyeceğim bile. Saf aşık, iyi kalp örneği idi. Çok hayran kaldığım bir karakter oldu.
Pip ve Estella nın aşk hikayesi bence tatmin edici düzeydeydi. Yanlış büyütülmüş bir çocuk olarak değerlendirirsek Estella yı yaşattığı her şey bu ortamda olabilecek en üst düzeydeydi. O nedenle Estella ya kızamadım hiç. Ne gördü ise onu yansıttı. Çünkü çocuklar aynadır.
Gelelim Bayan Joe ve Dolge konusuna. Bayan Joe antipatik bir karakterdi. İyi bir üvey anne profili değildi. Pip e köpek gibi davranıyordu. Ama gel görelim Pip ona hiçbir zaman saygısızlık yapmadı. DolgeBidünyakitapgrubu
Büyük Umutlar, Charles Dickens ın 13.romanı. Daha oturmuş bir edebi kalite oluşmuş durumda o nedenle. 14 romanı olduğunu düşünürsek, edebi tarzı çok net oturmuş durumda. Bildungsroman yani bir çocuğun yetişkinliğe geçişindeki yaşadıklarının anlatıldığı bir roman türü. Çocuğumuzun adı Pip. Pip i çok seveceksiniz. Benim bugün itibari ile en sevdiğim ana karakterlerden birisi oldu bile.
Kitap, birinci tekil şahıs ağzı ile yazılmış. Bu tarz Dickens için özel. Çünkü David Copperfield hariç hiçbir kitabında yok ve gayet de güzel uygulamış.
Londra kent hayatını ve dönem İngiltere sini görmek içinde kitap oldukça bence önemli bir yere sahip olmalı.
Abel Mahwitch adında bir mahkum hapishaneden kaçar, ayaklarında kelepçe vardır, çözülmesi için doğal olarak çok keskin bir testereye ihtiyacı vardır. İşte o esnada bizim anakarakter Pip ile karşılaşır. Pip ona testere konusunda yardım eder, ama ekstra olarak da bir turta verir. Abel e göre testere korkudan, turta ise iyi bir kalbe sahip olmasından dolayıdır. İşte o turta tüm hayatını Pip in değiştirir.
Karakterleri cidden çok farklıydı : Bayan Havisham tam bir ruh hastasıydı, Estella çok soğuk biri idi, demirci Joe ise yaptığı işin tersine hem eşine, hem de çevresine karşı nazikti. Pip den hiç bahsetmeyeceğim bile. Saf aşık, iyi kalp örneği idi. Çok hayran kaldığım bir karakter oldu.
Pip ve Estella nın aşk hikayesi bence tatmin edici düzeydeydi. Yanlış büyütülmüş bir çocuk olarak değerlendirirsek Estella yı yaşattığı her şey bu ortamda olabilecek en üst düzeydeydi. O nedenle Estella ya kızamadım hiç. Ne gördü ise onu yansıttı. Çünkü çocuklar aynadır.
Gelelim Bayan Joe ve Dolge konusuna. Bayan Joe antipatik bir karakterdi. İyi bir üvey anne profili değildi. Pip e köpek gibi davranıyordu. Ama gel görelim Pip ona hiçbir zaman saygısızlık yapmadı. DolgePip' in Umutları, Büyük Umutları1000k
Hani bitmesini istemediğiniz güzel şeyler vardır.
Doya doya vakit geçirmek istersiniz ya.
Hani bitmesin diye çabalarsınız...
Bu eseri ben de bu hislerle bitirdim.
Tabi bir yandan büyük merak içerisinde, diğer yandan da keşke bitmese diye diye okudum.
Bu ikilemi yaşarken bir de baktım ki kitap bitivermiş.,
Bu kısımdan sonrası spoiler içerebilir, zaten uzun yazılar okumayı da pek sevmiyoruz. Artık ayrıntı tıklamaları görülebiliyor değil mi?
Her klasik esere harika diyenlerden değilim.
Herkes beğendi diye kendimi beğenmek zorunda da hissetmem, tam tersi de geçerlidir.
Ancak bu eser övgüyü hak ediyor.
Eserin ilk baskısının yayımlanma tarihi Ağustos 1861.
İşte hayrete düştüğüm nokta burası. 1861 yılında yazılıp tamamlanmış bir eser.
Bugün belki bu eserden esinlenen veya özgün olsa da benzer konular işleyen bir çok öykü bulunabilir belki ama 1861 yılı için mükemmel bir eser çıkmış ortaya.
Eserin dili sade, akıcı ve kendince samimi bir üsluba sahip. Bazen alaycı, şakacı dili, bazen hüznün aktarım dili tam anlamıyla mükemmel.
Bu konuda Didar Zeynep Batumlu' nun hakkını da yememek lazım. Gerçekten çevirmenin etkisi çok büyük. Özellikle dipnotları tam yerinde kullanarak, gerekli bilgilendirmeleri de zamanında yapmış. Teşekkürler.
Bir de kurguya gelelim. Yazıldığı dönemi bırakıp bugünle karşılaştırma yapsak bile oldukça etkili.
Bu kadar karakter, olay, duygu, coşku, sevgi, özlem bir kitaba nasıl sığdırılabilirin cevabı olsa gerek.
Kitabin tamamı kahramanımız Philip yada küçükken kendisine taktığı ismi ile Pip' in gözünden aktarılıyor.
Yazar dönemin İngiltere' sinde sosyo - ekonomik etkinin sınıflaşma üzerine etkisini, bunun en uç noktalarda olduğunu, fakirin çok fakir, zenginin ise çok zengin olduğunu, buna doğrudan etki eden eğitim seviyesi farkını mükemmel anlatmış. Bir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
UMUT CENNETİNDE BÜYÜK ACILAR...
''Pip, iki gözüm dostum benim, yaşamak dediğin nedir ki? Kaynakla birbirine tutturulmuş ayrılık halkalarından bir zincirdir, sözgelişi .'' diye yazıyor Dickens, bu hazinenin 305.sayfasına. Ve okurken onlarca kez düşünüyorum;
Gerçekten, yaşamak nedir? Hayal kurmak mıdır yaşamak, yoksa kaldırıma oturup ağlamak mı? Umutlarımızı çiçeklerimiz gibi sulamak mıdır, yoksa o umutlarımızı yangınlarda diri diri yakmak mıdır?
Umutsuz yaşayabilir mi insan mesela, hayal kurmadan...
Bu sorularla zihnimi doldurarak okudum bu harika kitabı.
Bilmeyenler için biraz Dickens'tan bahsedelim. İngiliz Edebiyatı'nın Viktorya Dönemi diye adlandırılan 1837-1901 seneleri arasını kapsayan bu dönemin elbette birbirinden önemli ve değerli temsilcileri var. Bunların başında 
Thomas Hardy, 
Emily Brontë, 
Charlotte Brontë, 
George Eliot gibi usta yazarlar geliyor.
Ve tabi ki Charles Dickens da bu özel listenin zirvesinde yerini alan bir yazar.
Kişisel yorumuma göre İngiliz Edebiyatı'nın en şaşalı, en gösterişli, en gerçekçi kitapları Viktorya Dönemi'nde yazıldı. Bu dönemde yazılan kitaplarda özellikle mekan tasvirleri, dönemin kıyafetleri, hitap şekilleri, doğanın resme bakar gibi yorumlanması dikkatimi çekiyor.
Kitabımızın baş karakteri bir çocuk ve ismi de Pip. Pip'i okurken ve kafamda resmederken aklım birden Oliver Twist'e gidiyor. Ah, Oliver nasıl özledim seni bir bilsen...
Kitap yoğun olarak Pip isimli bu çocuğun duyguları, pişmanlıkları, hayal kırıklıkları üzerinden ilerliyor. Pip'in ahlaki ve psikolojik gelişimine şahit oluyoruz.
Ama sanılmasın ki kitap sadece bu karaktere bağlanmış. Dickens öyle bir kurgu yazmış ki kitaptaki her karakter çok önemli. Her karakterle ilgili ayrı bir kitap yazılabilir. Pip'in etrafında çember oluşturan bu karakterlerin hepsinin hayatı ucundan kıyısından bir şekilde Pip'e dokunuyor ve küçük dokunuşlar
Thomas Hardy, Emily Brontë, Charlotte Brontë, George Eliot gibi usta yazarlar geliyor.
Ve tabi ki Charles Dickens da bu özel listenin zirvesinde yerini alan bir yazar.
Kişisel yorumuma göre İngiliz Edebiyatı'nın en şaşalı, en gösterişli, en gerçekçi kitapları Viktorya Dönemi'nde yazıldı. Bu dönemde yazılan kitaplarda özellikle mekan tasvirleri, dönemin kıyafetleri, hitap şekilleri, doğanın resme bakar gibi yorumlanması dikkatimi çekiyor.
Kitabımızın baş karakteri bir çocuk ve ismi de Pip. Pip'i okurken ve kafamda resmederken aklım birden Oliver Twist'e gidiyor. Ah, Oliver nasıl özledim seni bir bilsen...
Kitap yoğun olarak Pip isimli bu çocuğun duyguları, pişmanlıkları, hayal kırıklıkları üzerinden ilerliyor. Pip'in ahlaki ve psikolojik gelişimine şahit oluyoruz.
Ama sanılmasın ki kitap sadece bu karaktere bağlanmış. Dickens öyle bir kurgu yazmış ki kitaptaki her karakter çok önemli. Her karakterle ilgili ayrı bir kitap yazılabilir. Pip'in etrafında çember oluşturan bu karakterlerin hepsinin hayatı ucundan kıyısından bir şekilde Pip'e dokunuyor ve küçük dokunuşlarFırtına bir delirir, bir diner. Hayat böyledir işte!Bidünyakitapgrubu
1861 yıl içinde yazılmış; sade akıcı samimi bir uslupla kurgulanmış, klasikler arasında yerini alarak, yazıldığı dönemle birlikte günümüzde de oldukça etkili bir eser.
Bazen alaycı, bazen şakacı dili, bazen de hüzünlü aktarımı ile tam anlamıyla mükemmel bir eser.
Karakterler, olaylar, Duygu, Coşku, Sevgi, Özlem bir kitaba nasıl sığdırabilirsin cevabı olsa gerek.
Kahramanımızın kendisine taktığı pip'in anlatımıyla okuyoruz kitabı.
İngiltere'nin sosyoekonomik yapısının etkisini, sınıflaşmanin ve fakirin fakir, zenginin Zengin olduğu dönemde eğitim seviyesinin farkını, olayların geçtiği mekanların betimlemeleri ile harika bir eser oluşturmuş yazarımız.Kendinizi bazen köy bataklığında,demirci atölyesinde, ruhunu kaybetmiş,solmuş çiçekleriyle yalıda, bazen de Londra sokaklarında hayal ediyorsunuz.
Annesi ve babasını kaybeden pip ablasının büyüttüğü bir çocuktur. Ablası ve demirci olan eniştesi ile birlikte imkansızlıklar içinde yaşamaktadır.
Köyün mezarlıkların da gezerken kaçak bir mahkum'la yolları kesişen pip'in kaderimi değişiyor, umutlarımı çiçek acıyor, yoksa buna etken yaşlı bir kadını mutlu etmesi mi yoksa güzel estellamı?
Umutlarını bu noktada büyüten pip eniştesinin yanında demirci çırağı olmayı düşünürken kendisine nereden geldiği başta bilinmeyen bir miras ve varis ile bir beyefendi olması yolunda Londra'ya düşer yolu. İnsanın umudu biter mi gitmez geleceğini büyük umutlara bağlayan pip'in hayallerini estella süsler.
Eserimiz kahramanımızın Londra hayatı, estallanin varlığı ,demirci jeo, mahkum adam ve birçok karakterin sarmalında şaşırtıcı olaylarla devam ediyor.
Umutların beslendiği Hayat sarmalında yazarımız üzücü bir son yazsa da biz okuyuculara Umut vadeden sürpriz bir sonla veda ediyor.
Aslında detaylı bir incelemeye hak eden bir eser olsa da fazla
Puan vermedi·656 syf.··
Beğendi
·2015 131. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 15 Eylül 2015 00:00
Yazarın okuduğum üçüncü kitabı. Okumaktan büyük bir zevk aldığımı söyleyebilirim. Roman kahramanı "Pip" tesadüfen kaçak bir mahkuma rastlar ve yaşamı beklemediği bir şekilde değişir. "Pip" sonunda hayatta istenen şeyleri elde etmenin; başkalarına umut bağlayarak değil kendi azim, kararlılığı ve çalışkanlığıyla mümkün olabileceğini öğreniyor. Yazar bu kurgu üzerinden dönemin İngiliz toplumunun yaşantısını okuyucusuna etkileyici bir anlatımla aktarıyor. Kesinlikle tüm okurların kitaplığında bulunması gereken bir klasik olduğunu düşünüyorum.