Yazar:
Miguel de Unamuno
Çevirmen:
Behçet Necatigil
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
56
Basım Tarihi:
2020
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750743863
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İki AnaEdebiyat
Kitap iki hikayeden oluşuyor.
İki Ana
Lumbria Markisi
İki hikayede de hırslı iki kadın arasında oyuncağa dönmüş basiretsiz bir erkek var. Ahlaksızlığı yapan erkek ama suçlu kadın vahlanacak olan erkek gösterilmiş. Gerçi şaşırmamak gerek. Döneminin kadın düşmanlığı her kötü şeyin ahlaksızlığın sebebinin kadın olduğu düşüncesi sinmiş hikayeye.. Baktığınız zaman bu öyle bir nefret ki o dönemde kiliselerde Adem in cennetten kovulmasına sebep Havva gösterilip bütün kadınları ifrit gibi gösteren düşünceler topluma aktarılırsa dönemin aydınlarına sirayet etmesi şaşılacak bir şey değil. Aile kutsallığı yok ahlaksızlığı yapan erkek alenen gösterse de vitrinde yine de kadın var. Neyse uzatmayayım.. Sevmedim konusunu ama dönemin doğal yaşantısını anlamak adına okunabilir.
Rachel, Juan ve Berta arasında geçen evlilik, çocuk sahibi olmak, anne olma ihtirası üzerine bir hikaye. Juan karakterine her yönden sahip bir kadın hırsları ve arzuları neticesinde herkesi manipüle ediyor...
Yazar Hakkında
Miguel de UnamunoYazar · 18 kitap
Miguel de Unamuno, İspanyol düşünür, yazar. Madrid Üniversitesi'nde felsefe ve edebiyat üzerine eğitim almış ve Bilbao'da felsefe öğretmenliği yapmıştır. 1891 yılında Salamanca Üniversitesi'nde Eski Yunan Dili Kürsüsü'nde profesör olmuştur.
20. yüzyıl İspanyası'nı düşünmüş ve yazmıştır. Dogmatik düşünceye (özellikle faşizme) karşı savaşmış ve bu uğurda 1924 yılında diktatör Miguel Primo de Rivera tarafından Fransa'ya sürgüne gönderilmiştir. 1930 yılında tekrardan Salamanca Üniversitesi'ndeki görevine dönen Unamuno, bu kez de diktatör Franco'ya karşı çıktığı için ev hapsine mahkûm edilmiştir. Tutuklu halde, 31 Aralık 1936 tarihinde ölmüştür. Roman, öykü, şiir, deneme ve oyun türünde eserler vermiştir.
“İnsan, kafasıyla düşünür, kalbiyle duyar ve midesiyle ister” ve "Başka yazarların neden bazı sözcükleri italik yazdığını anlayamıyorum. Sanırım o sözcüğe dikkat çekip önem artırmak istiyorlar. Hâlbuki, benim yazdığım her sözcük zaten önemlidir" gibi değinmeleri vardır.
