Kanaldaki Ev
Georges SimenonYazar:
Georges Simenon
Çevirmen:
Oktay Rifat
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
165
Basım Tarihi:
Kasım 2016
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Adı:
La Masion Du Canal
ISBN:
9786051850597
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Georges Simenon'dan okuduğum ilk kitap.. Tavsiye üzerine almıştım. Üslubu akıcı, kurgu ise sürükleyici..
Karakterlerini sağlam bir şekilde ve okuyucuya bıraktığı boşluklarla oluşturmuş. Okuyucuyu kitabın içine çeken bir anlatımla karşı karşıya kaldım. Diğer kitaplarından da okuyacağım.
Georges Simenon'u bir öneri üzerine okudum. Bu güne kadar Türk edebiyatının büyük ustaları tarafından çevirileri yapılmış böyle bir yazarı nasil olur da hiç tanımam, hiç denk gelmem diye düşünüyorum hala. Kanaldaki Ev bir Oktay Rifat çevirisi. Kendisi henüz kitap yazmadan çevirmiş bu kitabi ve kendi kitaplarinda Simenon karakterlerinin izleri varmış. Bu konuda pek bir yorum yapamayacağım, bilmiyorum ama güzel, çok guzel bir kitaptı. Bir sonraki Simenon okumam sanırım Bilge Karasu çevirisi olacak. Yine tanıştığıma cok sevindigim bir yazar ve kitapligima ekledigime cok mutlu olduğum bir kitap oldu. okunmalı...
Georges Simenon'un okuduğum ikinci kitabı oldu "Kanaldaki Ev".Maalesef benim için tam bir hayal kırıklığı.Okuduğum ilk kitabını da sevmemiştim(Katili Herkes Bulamaz) bu kitabını da hiç beğenmedim.Polisiye kitap ya sözde, kitabın sonuna kadar bir umutla bir heyecan ,aksiyon,gerilim bir şey bekledim ama durağanlıktan,sıradanlıktan bir türlü kurtulamayan bir kitap olmuş.Kitabın son 10 sayfasında gerçekleşen cinayet,romana nasıl bir heyecan katabilir inanın anlamış değilim.Okuduğum kitaplar hakkında bu denli olumsuz eleştiri yazmaktan hoşlanmasamda belki kitabı okumak isteyenlere bir nebze olsun fikir verebilmek amacıyla kitapla ilgili izlenimlerimi paylaşıyorum.Böyle bir kitabı bu dönemde yazıp yayınevleriyle görüşmeye gitseniz kitabınızı basacak yayınevi bulmazsınız diye düşünüyorum.
Çok merak ediyordum Simenon'u, eski bir kitabını buldum sahaflardan hemen aldım. "Kanaldaki Ev" Çok beğendim, sanki o devirlere gitmiş oralarda yaşıyormuş gibi hissettim kendimi. Boşuna Simenon değilmiş yani.
Simenon ayda iki roman yazarmış, müthiş bir şey bu. Kesinlikle deneyin, okuyun. Bence beğenirsiniz.
Bir sözüm de benim okuduğum kitabı basan Varlık Yayınları için olsun. Gerçekten günümüzde teknoloji devrinde bile bu kadar güzel, akıcı ve konuya hakim çeviri yapılamıyor. Üstelik benim okuduğum kitap biraz cep boy gibiydi, boyutlar küçük olduğundan yazı puntosu da çok küçüktü. okurken göz yoruyordu buna rağmen akıcıydı.
Teyzesiyle yaşamak üzere taşraya gönderilen genç Edmee, görünüşte uyum içinde yaşayan ailenin içine zehirli sarmaşık gibi yerleşir. Hem maddi manevi aileye zorunludur hem de hiçbirini sevmez, beğenmez, aile bireyleriyle kurduğu ilişkiler zaten çatırdayan aileyi parçalar ve göstere göstere gelen kendi felaketini hazırlar. Sonu en başından belli bir cinayet anatomisi, simenon farkı #kanaldakiev #georgessimenon
Georges Simenon’un romanları, edebiyatımızın usta yazarları tarafından dilimize çevrilmiş. Oktay Rifat, Sait Faik, Bilge Karasu, Tahsin Yücel var çevirmenler arasında. Ben de yazarın kitaplarını merak edip okumaya başladım. Yazarın okuduğum ilk kitabı. Polisiye roman diye anılsa da tam anlamıyla bir polisiye kitap beklemeyin. Cinayet, gerilim, psikoloji falan var elbet ama mesela bir Agatha Christie romanındaki gibi cinayet yok. Ancak yazarın üslubunu genel olarak beğendim. Kanaldaki Ev, ailesini kaybeden bir genç kızın, hiç tanımadığı taşradaki akrabalarının yanına taşınması ile başlıyor. Taşradaki hayat ve insanlar anlatılıyor.
Edmee ile kuzenleri arasındaki ilişki, güçlüyle güçsüz arasındaki, kompleksler ve ego arasındaki ilişki gibi... Simenon ne yazsa okunur. Hele de çeviri Oktay Rifat’tan olunca. Ama farklı bir Simenon eseri, bunu da söylemek gerek.
Son bölüme kadar herşey kusursuz olarak devam ediyordu ancak yazarımız kitabı bir anda bitirme kararı almış. Sonu daha iyi olabilirdi. Yine de tavsiye ederim.
Gerçekten aceleyle bitirilmiş bi kitap. Bi dünyadan aniden atılmışım gibi hissettim sonu biraz daha sürebilirdi. Yine de çok beğendim yormayan, kendi dünyanızdan uzaklaştıran bi kitap. Yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım mutlaka.
Polisiyenin sevebileceğim bir tür olduğunu bana düşündüren yazardır George Simenon. Simenon’un da bir dedektif karakter üzerinden kurguladığı kitapları var. Ama Kanaldaki Ev bu açıdan ayrı diyebilirim. Kitabın sonuna kadar aslında bu okuduğum polisiye mi değil mi diyerek ama ‘eee şimdi ne olacak’ merakıyla sayfaları çevirdiğim bir kitap oldu. Simenon’un tarzında sevdiğim, öykünün kendisiyle birlikte karakterlerin kişiliklerine, yaşam tarzlarına dair analizleri, yani bir cinayet sadece bir cinayet değildir, sizi o suçu işlemeye götüren bir dizi etmen vardır. Simenon da bunlar daha çok birey üzerinden tanımlanıyor, bir psikolog gözüyle bakınca benim için keyifli oluyor haliyle.
Reklam
Yazar Hakkında
Georges SimenonYazar · 47 kitap
1903 yılında Liège'de doğmuştur. Genç yaşlarda okulu bırakıp gazete muhabirliğine atılmış ve 19 yaşında Paris'e yerleşmiştir. İlk polisiye romanlarını bu dönemde Sim takma adıyla yayımlamıştır. 1945'te Amerika'ya yerleşmiş ve 20 yıl bu ülkede yaşadıktan sonra, önce Fransa'ya sonra da İsviçre'ye geçmiştir. 1989 Eylülünde Lozan'da ölmüştür. Polisiyeler dışında psikolojik romanlar ve denemeler de yazmıştır. Polisiyelerindeki psikolojik derinlik, gerilimi sürekli ayakta tutmakta ve okurun ilgisini sürekli sonuca yönelik olmaktan çıkarmaktadır. Birçok romanı sinema ve televizyona uyarlanmıştır. Bazı yapıtları: Pietr-le-Leton (1931, Letonyal Pietr), La Maison du Canal (1933, Kanaldaki Ev), L'homme Qui Regardait Passer les Trains (1938, Trenlerin Geçişini İzleyen Adam), La Chambre Bleue (1964, Mavi Oda).
