Sezai Karakoç’un Körfez, 1959 yılında yayımlanan ilk şiir kitabıdır ve Türk edebiyatında önemli bir yere sahiptir. Bu eser, Karakoç’un İkinci Yeni şiir anlayışına yakın, ancak kendine özgü mistik ve metafizik unsurlarla zenginleştirilmiş şiirlerinden oluşan bir derlemedir. Körfez, şairin modern şiir dilini geleneksel ve İslami değerlerle harmanladığı, imge ve sembollerle yoğun bir anlatım sunduğu bir başyapıttır.
Kitapta yer alan “Balkon” şiiri, Türk edebiyatında dönüm noktası olarak kabul edilir. Bu şiir, hem İkinci Yeni’nin soyut ve imgeci anlayışını yansıtır hem de Karakoç’un kendine özgü mistik üslubunu ortaya koyar. Şiirde, balkon imgesi ölüm ve yaşam arasındaki sınırın bir metaforu olarak kullanılır:
“Çocuk düşerse ölür çünkü balkon / Ölümün cesur körfezidir evlerde”