Yazar:
Andy Weir
Çevirmen:
Emre Aygün
Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 11 dk.
Sayfa Sayısı:
536
Basım Tarihi:
Ocak 2026
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Project Hail Mary
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786052656631
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
11 veremiyor muyuz be.
Kitabi alırken ilk zaten kapagi dikkatimi cekti. Oha dedim Ryan Gosling var.Yazar Andy Weir 
Marslı nin yazari. Dedim anaa guzeldir bu. Cevirdim bir baktim arkasında 
George R. R. Martin 
Brandon Sanderson 
Taylor Jenkins Reid yorum yapmis. Kitabin her yakası ayri bir güzel. Dedim ben bunu okurum. Beğenirim de.
VE ÖYLEDE OLDU
Kesinlikle su ana kadar okudugum en iyi sci-fiydi. Yazim dili olsun, konu olsun, karakterler olsun hepsine bayildim. Ama favorim Rocky oldu. Hayatimda gördüğüm-okudugum- EN IYI UZAYLI. O kadar tatlis birisi ki aglicam falan da neyse simdi konuyu anlatiyim
Simdi bizim güneşimiz sogumaya baslamis bilim adamlarida iste nedenini anlamaya calisiyorlar. Astrofaj denilen bir uzayli türü gunesin enerjisini soğuruyor(dogru kelimemi bilemedim) Ama bu astrofajlarda böyle küçücük mikroskobik canlilar. Bizim adamimizda Ryland Grace, 
Ernest Cline ninda(kim oldugunu bilmiyorum) dedigi gibi hayatinizda gördüğünüz en iyi fen bilgisi öğretmeni. Bir sekilde bu astrofajlarin(hatta astrofajlarin adini grace koyuyor) üreyebilmesinj kesfediyor derken. Dünya onu Astrofaj konusunda en bilgili insan ilan ediyor. Böylede basliyor biseylerr.
Gracein bir seyleri kendine göre adlandirmasi benim o kafar hosuma gitti ki bir kaç örnek:Astrofaj, Blip-A, Rocky, Eridyanlar, Erid, Adrian. Aklima bunlar geldi.
Rockyi cok sevdim ya. Cok tatli bir karakter olmus. Ayni sekilde Ryland da baya iyi bir karakterdii. Konu bence zaten baya guzel. Ve iyi işlenmiş. Bilimsel kanitlarda serpilmiş. Tadindan yenmiyorr bu kitap.
20 Martta sinemaya filmi gelcek. VE BEN O KADAR HEYCANLIYIM KI. (bir sürü aglayan emoji) Hemen gelsin 20 mart : (
Her beyse okudugun icin tesekurlerr. Kendine dikkat ett bayyy
kitabı begendigimi söylemiş miydim?
Andy Weir Marslı nin yazari. Dedim anaa guzeldir bu. Cevirdim bir baktim arkasında George R. R. Martin Brandon Sanderson Taylor Jenkins Reid yorum yapmis. Kitabin her yakası ayri bir güzel. Dedim ben bunu okurum. Beğenirim de.
VE ÖYLEDE OLDU
Kesinlikle su ana kadar okudugum en iyi sci-fiydi. Yazim dili olsun, konu olsun, karakterler olsun hepsine bayildim. Ama favorim Rocky oldu. Hayatimda gördüğüm-okudugum- EN IYI UZAYLI. O kadar tatlis birisi ki aglicam falan da neyse simdi konuyu anlatiyim
Simdi bizim güneşimiz sogumaya baslamis bilim adamlarida iste nedenini anlamaya calisiyorlar. Astrofaj denilen bir uzayli türü gunesin enerjisini soğuruyor(dogru kelimemi bilemedim) Ama bu astrofajlarda böyle küçücük mikroskobik canlilar. Bizim adamimizda Ryland Grace, Ernest Cline ninda(kim oldugunu bilmiyorum) dedigi gibi hayatinizda gördüğünüz en iyi fen bilgisi öğretmeni. Bir sekilde bu astrofajlarin(hatta astrofajlarin adini grace koyuyor) üreyebilmesinj kesfediyor derken. Dünya onu Astrofaj konusunda en bilgili insan ilan ediyor. Böylede basliyor biseylerr.
Gracein bir seyleri kendine göre adlandirmasi benim o kafar hosuma gitti ki bir kaç örnek:Astrofaj, Blip-A, Rocky, Eridyanlar, Erid, Adrian. Aklima bunlar geldi.
Rockyi cok sevdim ya. Cok tatli bir karakter olmus. Ayni sekilde Ryland da baya iyi bir karakterdii. Konu bence zaten baya guzel. Ve iyi işlenmiş. Bilimsel kanitlarda serpilmiş. Tadindan yenmiyorr bu kitap.
20 Martta sinemaya filmi gelcek. VE BEN O KADAR HEYCANLIYIM KI. (bir sürü aglayan emoji) Hemen gelsin 20 mart : (
Her beyse okudugun icin tesekurlerr. Kendine dikkat ett bayyy
kitabı begendigimi söylemiş miydim?
Bu seneki en iyi kitabım olabilir.·536 syf.·
10/10
2026 3. kitabı
Bu sene sadece 3 kitap okuyabilmis olsam da bir sure daha iyisini okuyacagimi sanmiyorum. O kadar guzeldi ki!... Son kisimlardaki duygusal yogunluk yuzunden cok agladim ve Rocky ile Ryland'in arkadasligini asiri tatli buldum. Sonunu da tahmin etmiyordum acikcasi ve en son sayfadaki olay da cok iyiydi bence sasirdim yani ama guzel olmus jajs. Kesinlikle herkese oneririm bazi bilimsel konusmalar zorluyor cok anlayamadigim yerler de oldu ama okuyup gectim yani illa mantik oturtmaniza gerek yok belli basli anlasaniz yeter bence.
İnsan her şeyi bilmek zorunda değil,
ama vazgeçmemek zorunda.
Andy Weir’in Kurtuluş Projesi kitabını okurken şunu fark ettim:
Bu aslında bir bilimkurgu hikâyesi değil,
bilinmezliğin içinde yalnız kalmış bir insanın hayatta kalma çabası.
Başta klasik bir “uzay görevi” hikâyesi gibi geliyor.
Ama ilerledikçe iş sadece bilimle, görevle falan kalmıyor.
Asıl mesele şu oluyor:
Hiçbir şey bilmediğin bir yerde, tek başına ne yaparsın?
Kitapta en çok hoşuma giden şey, olayların sadece “heyecanlı” olmamasıydı.
Evet, gerilim var ama asıl güçlü taraf
karakterin sürekli düşünmesi, çözmesi, denemesi…
Yani olaydan çok süreç önemli.
Ve şu çok net hissettirdi bana:
İnsan bazen korktuğu için değil,
başka seçeneği olmadığı için cesur davranıyor.
Bilim kısmı da ilginçti ama boğmadı.
Aksine, olayların içine doğal şekilde yedirilmişti.
Okurken “ben bunu anlamam” demedim.
Daha çok “acaba şimdi ne yapacak?” diye düşündüm.
Bir de kitapta yalnızlık hissi çok güçlü.
Ama bu yalnızlık klasik anlamda bir yalnızlık değil.
Daha çok,
her şeyi tek başına çözmek zorunda olma hâli.
bu kitabı okuyun. tamam mı, soru?1000Kitap
Selam dostlarımm <3 herkes iyi mi, soru?
Bu inceleme de hem kitabın hem de filmin incelemesi olacaktır. Spoiler da bulunacak ama merak etmeyin, uyarı var.
Konu: Güneş’in ışığını emen ‘Astrofaj’ mikroorganizması insanlığın son bulmasına sebep vermektedir. Bunun için oluşturulan bir uzay görevi başlatılır. Geri dönüşü olmayan bir intihar görevidir. Ryland Grace bu projenin bilim insanıdır ama kendini tek başına uzay gemisinde bulur. Komada olmanın ardından neden burada olduğunu ve neler yapması gerektiğini hatırlamaya çalışır. Dünyayı kurtarmaya çalışmasında ona yardım eden bir yabancı ile bir çalışmaya başlarlar.
İçerik: Her yaşa uygundur.
İnceleme Eveett geldik asıl konumuzaaaa. Uzun zamandır böyle bir bilim kurgu okumamıştım ve iyi ki okumuşum dedirtti. İçinde matematiksel terimler olmasına rağmen hiç sıkılmadım. Uzay, fizik gibi konulara ilginiz varsa da daha zevkli okuyacağınıza eminim.
Ana karakterimiz Ryland Grace o kadar komik ki kjfbnrks, okurken baya eğlendim. Onunla beraber neden orada olduğunu ve neler yapacağını aşama aşama öğrenmek benim daha çok hoşuma gitti. Betimleme konusunda da oldukça başarılı buldum. Zihnimde canlandırmam kolay oldu. Dili zaten sürükleyiciydi; dediğim gibi özellikle Grace’nin zihnini okurken baya aktı.
Ve benim favori karakterim ROCKY :’) MY SHAYLAAAA <3 <3 siz de onu seviyorsunuz, soru? Rocky’nin dilinin kitapta müzik notaları ve onun dilindeki sayılarla yazılmasını yaratıcı buldum. :) Başından beri amaçları dünyalarını kurtarmak ve bunu yaparken fedakârlık yapmadan duramıyorlar :’(
Grace zaten zeki bir karakter, Rocky’nin tamir yeteneği ile de harika bir ikili oldular. Yani ikisinin uyumu HARİKAYDI. Hem güldüm hem de ağladım. :’(
SPOILER ARASI
*
*
*
*
*
*
*
Rocky’nin tüm arkadaşları öldüğü için dostunun
Kurtuluş Projesiİnceleme
kitabı bitirdikten sonra odada boş boş duvara baktııım... gerçekten o kadar iyiydi ki etkisinden hala çıkamıyorum. Andy Weir , Marslı’dan sonra çıtayı öyle bir yere taşımış ki, bilim kurgu sevmeyenlerin bile bu kitaba bayılacağına eminim.kitabı sınav okumama ramen gayet rahat bir şekilde okudum ben normalde uzay filmlerinde ve kitapların da çok gerilirim ve korkarımm ama bu kitap o kadar güzel kii...
Ne Anlatıyorr? (Spoiler İçermez)
ana karakterimiz Ryland Grace, gözlerini hiç bilmediği bir uzay gemisinde açıyor. yanındaki diğer iki mürettebat ne yazık ki ölmüş ve daha da kötüsü, Grace ilk başta kendi adını bile hatırlamıyo. hafızası yavaş yavaş yerine geldikçe çok büyük bir gerçeği fark ediyor: Güneş, "Astrofaj" adı verilen bir canlı yüzünden enerjisini kaybediyor ve eğer bir çözüm bulunamazsa Dünya buz devrine girip yok olacak. yani bizim bu hafızasını kaybetmiş tatlı bilim insanımız, insanlığın son umudu olarak uzayın derinliklerinde tek başına bir kurtuluş yolu arıyor.
Kitabı Benim İçin Unutulmaz Yapan Detaylaarr:
Kurgunun Kusursuzluğu: kitap iki farklı zaman diliminde ilerliyor. bir yandan Grace’in geçmişte bu göreve nasıl seçildiğini flashback’lerle öğreniyoruz, diğer yandan uzaydaki anlık hayatta kalma mücadelesini izliyoruz. bu tempo o kadar dengeli ki, "bir bölüm daha" derken sabahı bulabiliyorsunuz[ben bulduum].
Bilimin En Eğlenceli Hali: kitapta ciddi anlamda fizik, kimya ve biyoloji teorileri var. Ama yazar bunu o kadar samimi ve esprili bir dille anlatıyor ki, ders çalışıyormuş gibi değil de çok havalı bir deneyin parçasıymış gibi hissediyorsunuz. Ryland Grace'in iç sesleri ve esprileri şahaneydi!
Yalnızlık ve Dostluk: kitabın ortalarına doğru hikayeye öyle bir dinamik dahil oluyor ki (sürprizini kaçırmak istemiyoruuum), kalbimi sıcacık yaptı. Kitap
Andy Weir , Marslı’dan sonra çıtayı öyle bir yere taşımış ki, bilim kurgu sevmeyenlerin bile bu kitaba bayılacağına eminim.kitabı sınav okumama ramen gayet rahat bir şekilde okudum ben normalde uzay filmlerinde ve kitapların da çok gerilirim ve korkarımm ama bu kitap o kadar güzel kii...
Ne Anlatıyorr? (Spoiler İçermez)
ana karakterimiz Ryland Grace, gözlerini hiç bilmediği bir uzay gemisinde açıyor. yanındaki diğer iki mürettebat ne yazık ki ölmüş ve daha da kötüsü, Grace ilk başta kendi adını bile hatırlamıyo. hafızası yavaş yavaş yerine geldikçe çok büyük bir gerçeği fark ediyor: Güneş, "Astrofaj" adı verilen bir canlı yüzünden enerjisini kaybediyor ve eğer bir çözüm bulunamazsa Dünya buz devrine girip yok olacak. yani bizim bu hafızasını kaybetmiş tatlı bilim insanımız, insanlığın son umudu olarak uzayın derinliklerinde tek başına bir kurtuluş yolu arıyor.
Kitabı Benim İçin Unutulmaz Yapan Detaylaarr:
Kurgunun Kusursuzluğu: kitap iki farklı zaman diliminde ilerliyor. bir yandan Grace’in geçmişte bu göreve nasıl seçildiğini flashback’lerle öğreniyoruz, diğer yandan uzaydaki anlık hayatta kalma mücadelesini izliyoruz. bu tempo o kadar dengeli ki, "bir bölüm daha" derken sabahı bulabiliyorsunuz[ben bulduum].
Bilimin En Eğlenceli Hali: kitapta ciddi anlamda fizik, kimya ve biyoloji teorileri var. Ama yazar bunu o kadar samimi ve esprili bir dille anlatıyor ki, ders çalışıyormuş gibi değil de çok havalı bir deneyin parçasıymış gibi hissediyorsunuz. Ryland Grace'in iç sesleri ve esprileri şahaneydi!
Yalnızlık ve Dostluk: kitabın ortalarına doğru hikayeye öyle bir dinamik dahil oluyor ki (sürprizini kaçırmak istemiyoruuum), kalbimi sıcacık yaptı. Kitap
Okuduğum en iyi bilim kurgu kitabiydi. Uzaya merakli olanlara şiddetle tavsiye ederim. Kitabin tek eksi yönü bilimsel kelimeler çok fazla ve bu yuzden fen alaninda az da olsa bilginiz olmali yoksa kitabı okurken anlamakta zorlanabilirsiniz.
Şaşırtıcı ama güzel bir son.
Nasıl Grace dünyadan onlarca ışık yılı uzakta, başka bir yıldız sisteminde yapayalnızsa; ben de kendimi bazen insanlardan o kadar uzakta hissediyorum. İletişim kurduğum insanlarla iyi anlaşamıyor ve onları her zaman kendimden uzaklaştırıyorum. Bu durum bazen beni kötü hissettirse de bazen özgürmüşüm gibi hissettiriyor. Kimseye bağımlı kalmamak, tek başınalık beni özgür bir birey yapıyor; çünkü o zaman Grace ya da Rocky gibi kurtarmam gereken ya da bağımlı olduğum kişiler olmuyor.
Kitaba gelirsek, kitap "bayağı bayağı" bilim akıyor. Ben de bilimden çok anlamadığım için kitaptaki teorik kısımları geçiyorum ve beni en çok etkileyen yere geliyorum: Rocky ve Grace’in ilişkisine. O kadar harika bir ikiliydiler ki… İkisi de bana insanın her zaman birine tutunma ihtiyacı olduğunu gösterdi. Sonu ise beni bir hayli şaşırttı; bu kitap aklımın bir köşesinde her zaman yerini koruyacak.
Görüşürüz Rocky ve Grace... Şu an “dostum” diyebileceğim biri yok. Ama kim bilir, belki ben de gerçek dostumu güneş sisteminin çok uzağında, başka bir gezegende bulurum.
Bu arada film güzeldi, tavsiye ederim.
*Her zaman dediğim gibi inceleme yazmaktan anlamam. O yüzden bende kitabın bende uyandırdığı duyguları yazıyorum. Okuyanlara çok teşekkür ederim. Hepinize keyifli okumalar.
"Ama çok uzun süre üzgün kalamayız. Sen bilimcisin. Ben mühendisim. Beraber bunu çözeceğiz."
Kitabın en güzel noktalarından biri yukarıdaki alıntıda çok net açıklanmış...
Bir insanın, başka bir gezegenden gelen canlı formuyla el ele verip yıldızları kurtarmak için çabalaması nasıl da güzel bir hikaye oluşturmuş böyle!
Bu yıl okuduğum en güzel kitaptı. Hatta abartısız söylüyorum, hayatımda okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.
Kurgusu çok zekice yazılmış, zekice yazılmasının yanında çok bilinçli bir şekilde okucuya aktarılmış, bu durum çok hoşuma gitti.
Genel olarak kıkırdayarak okudum hatta bazı yerlerde o kadar kahkaha attım ki tekrar tekrar okuyup güldüm yine de ağlamayı beklemiyordum, bir sahne vardı ki gözyaşlarımı tutamadım. Zamanla kitabın karakterleriyle bağ kurduğumu fark ettim.
Ana karakter Grace en başından beri nedensizce bağ kurduğum bir karakterdi ve uzaylı dostumuz Rocky de nedensizce bağ kurduğum bir karakter oldu.
Grace'in dünyasından ve Rocky'nin bambaşka dünyasından bakınca kendi dünyamda içselleştirdiğim pek çok konunun olduğunu fark ettim. Belki de bu kadar içselleştirdiğim için kitabı bu kadar sevmişimdir ama durun, hayır ya, bu kitap etkilenilmeyecek bir kitap değil. Okuyan herkesin bakış açısını zenginleştireceğine eminim çünkü bu kitap, EFSANE!
Bir roman değil kesinlikle. Edebilikten zaten eser yok ve beklentim de olmamıştı. Ancak bu kitap sanki izlenen bir filmin anlatılması gibi. Hem de kötü bir biçimde. Önemsiz ayrıntıların yüzlerce sayfa sürdüğü, önemli olaylarınsa paldır küldür gerçekleştiği bir anlatım, kendini tekrar eden olaylar silsilesi. Birinci kişili anlatım kitaba tahammül etmemi çok zorlaştırdı.Kitabın yazılmasındaki asıl amaç elbette ki sinema sektörüne pazarlamak. Okuduğuma çok pişmanım. Keşke bekleseydim de filmini izleseydim. Daha çok zevk alırdım kesinlikle. Kitap zaten bir düzine klişe barındırıyor. Amerikalıların dünyayı kurtardığı ucuz kahramanlık ve ucuz komedi unsurları... Vakıf serisiyle, Hyperion'la vs asla kıyaslanmamalı. Üç Cisim Serisiyle benzerlikleri olsa da o seri çok daha sürükleyici ve bu kitaba nazaran daha edebiydi.
Bilimkurgu kitap kulübünün Kasım ayı kitaplarından biri olan Kurtuluş Projesi; samimi ve mizahi bir anlatımla yazılmış etkileyici bir hikaye içermesinin yanında; fizik, astronomi, biyoloji ve kimya bilimlerini ayrıntılı işleyen, düşünce ve duyguları espirili bir ifade ile yansıtan,her bölümde merak unsurunu tetikleyerek hikayeye bağlayan bir kitaptı.Belli bölümlerde ayrıntılı hesaplamalar, fizik bilimine dair ölçümler benim için yorucu ve kavramakta güçlük çektiğim bilgiler içerse de,yazarın sürpriz unsurlarını çok etkili bir şekilde kullanması ve heyecanı canlı tutması hikayeye geri dönmemi ve keyif almamı sağladı.
Bir biliminsanı olan Irina Petrova, güneş sistemi içinde kızıl ötesi ışık saçan mikroorganizmalardan oluşan bir hat keşfeder. Petrova hattı ismini alan bu oluşumu meydana getiren mikroorganizmalar, Güneş'in enerjisinden beslenmektedir. Bu durum; güneşin hızla soğumasına, 20 sene içinde dünya nüfusunun yok olmasına ve bir buzul çağının başlamasına sebep olacaktır. Konu ile ilgilenmek için geliştirilen projede tüm Dünya ülkeleri işbirliği içinde çalışmak zorundadır.
Hikaye; ana karakterin hafızasını kaybetmiş bir şekilde, bilmediği bir ortamda uyanması ile başlıyor. Uyandığı mekanda kendisinin bakımıyla ilgilenen bir makineden başka hiç bir canlı bulunmamaktadır. Akıl yürütmeler ve sorgulamalar ile çevresini keşfetmeye başlayan bu kişi, hafızasını tetikleyen bulgular ile geri dönüşler yaşamaya başlar. Bulunduğu ortamı anlamlandırma ve nasıl bir görevi olduğunu keşfetme sürecinde kendisini neler beklemektedir?
Geçmiş yaşantılar ve şimdiki zamanın paralel anlatımla verildiği kitapta en çok hoşuma giden; geri dönüşlerle aktarılan deneyimler ile duygu ve düşüncelerin içten ve keyifli bir anlatım ile yansıtılması oldu. Bilimin başrol oynadığı, deneyimlenen
Yazar Hakkında
Andy WeirYazar · 4 kitap
Amerikalı yazar Andy Weir çıkış romanı olan Marslı ile tanınmaktadır. Kitap Goodreads okurlarına göre 2014'ün en iyi bilim-kurgu romanı seçilmiştir.
