Yazar:
Leonid Andreyev
Çevirmen:
Mehmet Özgül
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
Temmuz 2012
Yayınevi:
Sesle Kitap
ISBN:
9786055571306
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Leonid Andreyev daha önce kitabını okumadığım demekle kalmayacağım ismini dahi duymamıştım, bu yazarı tanıyanlar ve kitaplarını beğenenler şu an beni ayıplıyor olabilir ama gerçek bu, neyse ki geçte olsa kendisiyle tanışmış bulunuyorum.
Yazar hakkında kısacık bir araştırma yaptıktan sonra öğrendimki kendisi kısa hikaye yazarıymış, yazım dili bu yüzden bu kadar sade ve anlaşılır diye düşündüm.
Ben beğendim, gayet akıcı ve ayrıntılı betimlemelere girmeden yazmış kitabını, bu bir çok okuyucu tarafında basit yazılım olarak kabul edilsede ben aynı fikirde değilim, (tabiki bu fikrim bu kitap için geçerli).
Kitaba gelirsek, Lazarus adlı bir adam ölür ve üç gün sonra tekrar dirilir, bunun nedenini kimse gibi kendisi de bilmemektedir, bu olay dilden dile yayıldığında herkes onu görmek ister ama onu görenler büyük pişmanlık duyarlar.
Bol okumalı günleriniz olsun:)
Ölümün bilindiğini ama kimsenin umursamadığını herkesin bu dünya için çabalamasının boş olduğunu söyleyen bir kitap. Lazarus 3 gün ölü kalıyor sonra geri dönüyor ona bakan insanlar gözlerinden ölümün nasıl bir şey olduğunu anlayıp perişan bir hale düşüyorlar falan. Bilinen bir konu o yüzden fazla etkilenmedim.
Vücudu ve açılmış kolları tan kızıllığındaki bir haçı andırıyordu1000Kitap
Öncelikle 
Lazarus un hikayesini bilmeyenler için ufak bi özet geçelim.
Beytanyalı Lazarus, ayrıca Aziz Lazar ve Dört Günün Lazarı, Yuhanna İncili'nde İsa'nın mucize ile ölümünün dört gün ardından dirilttiği kişi. Doğu Ortodoks ve Roma Katolik geleneklerinde dirildikten sonraki yaşamına dair çeşitli anlatılar bulunur.
Leonid Andreyev ise bu olayı alıp genel hatlardan çok da ayrılmayacak şekilde kısa bi öykü sunmuş bizlere.
Kitaptaki Lazarus uyanmıştı uyanmasına ama aynı kişi miydi?
"Kötülükten ve kasvetten arındırılmış bu hoş ve saf neşeliliğinden dolayı hocası onu severdi. Şimdi ise o ciddi ve sessizdi. Kendisi şaka yapmıyor ve başkalarının şakalarına da kahkahayla cevap vermiyordu. Çok nadir sarf ettiği kelimeler içerik ve derinlikten yoksun, sanki hayvanların acı ve keyfi, açlık ve susuzluğu ifade ettiği çok sıradan ve zorunlu kelimeler gibiydi." ( sayfa 12)
Peki geri dönen bi insan, neredeydi? Cennet, cehennem, Araf? Kitapta bunun sorusu ilk kez şurada soruluyordu:
"Bize anlatmak istemez misin?" diye merakla sordu patavatsız birisi. "Orası çok mu korkunç?"
Normal bi şekilde insanlığın arasına karışabilecek miydi? Ölüm ondan hiçbir şeyi almamış mıydı? Her şey tam olarak o ölmeden önce gibi miydi?
"Üç gün boyunca o ölü olarak kalmıştı ve bu süre boyunca güneş üç kez doğmuş ve üç kez de batmıştı. Ve o ölüydü; çocuklar oyun oynuyorlardı, taşların arasından sular şırıldıyordu, sıcak toz, yolların üzerinden kalkıyordu, ama ölüydü o. Ve şimdi o, yeniden insanların arasında onlara dokunuyor, bakıyor ve gözbebeklerinin kara halkaları arasından, karanlık bir camın arasından bakar gibi insanlara bakıyordu. " (sayfa 20)
Lazarus eskisi gibi değildi. Herkes de bunun farkındaydı. Kimse eskisi gibi olmazdı zaten. Bununla alakalı bir sürü uyarlama var. Okuduklarımda ve
Lazarus un hikayesini bilmeyenler için ufak bi özet geçelim.
Beytanyalı Lazarus, ayrıca Aziz Lazar ve Dört Günün Lazarı, Yuhanna İncili'nde İsa'nın mucize ile ölümünün dört gün ardından dirilttiği kişi. Doğu Ortodoks ve Roma Katolik geleneklerinde dirildikten sonraki yaşamına dair çeşitli anlatılar bulunur.
Leonid Andreyev ise bu olayı alıp genel hatlardan çok da ayrılmayacak şekilde kısa bi öykü sunmuş bizlere.
Kitaptaki Lazarus uyanmıştı uyanmasına ama aynı kişi miydi?
"Kötülükten ve kasvetten arındırılmış bu hoş ve saf neşeliliğinden dolayı hocası onu severdi. Şimdi ise o ciddi ve sessizdi. Kendisi şaka yapmıyor ve başkalarının şakalarına da kahkahayla cevap vermiyordu. Çok nadir sarf ettiği kelimeler içerik ve derinlikten yoksun, sanki hayvanların acı ve keyfi, açlık ve susuzluğu ifade ettiği çok sıradan ve zorunlu kelimeler gibiydi." ( sayfa 12)
Peki geri dönen bi insan, neredeydi? Cennet, cehennem, Araf? Kitapta bunun sorusu ilk kez şurada soruluyordu:
"Bize anlatmak istemez misin?" diye merakla sordu patavatsız birisi. "Orası çok mu korkunç?"
Normal bi şekilde insanlığın arasına karışabilecek miydi? Ölüm ondan hiçbir şeyi almamış mıydı? Her şey tam olarak o ölmeden önce gibi miydi?
"Üç gün boyunca o ölü olarak kalmıştı ve bu süre boyunca güneş üç kez doğmuş ve üç kez de batmıştı. Ve o ölüydü; çocuklar oyun oynuyorlardı, taşların arasından sular şırıldıyordu, sıcak toz, yolların üzerinden kalkıyordu, ama ölüydü o. Ve şimdi o, yeniden insanların arasında onlara dokunuyor, bakıyor ve gözbebeklerinin kara halkaları arasından, karanlık bir camın arasından bakar gibi insanlara bakıyordu. " (sayfa 20)
Lazarus eskisi gibi değildi. Herkes de bunun farkındaydı. Kimse eskisi gibi olmazdı zaten. Bununla alakalı bir sürü uyarlama var. Okuduklarımda veİmam osurursa cemaat s.çar.Edebiyat
Herkes bir gün celladına dönüşür.
Görkemli kıyafetlerle çıkılan sahne, boş bir tiyatro; parıltılı sözlerle doldurulan kelimeler, içi boş bir kitap; görkemli yapılar, içi karanlık bir kafes. Adı dünya. Nam-ı diğer ölüm gemisi.
Kral Agustus'un yönetimi, halkı sömürme ve baskı altında tutma üzerine kurulmuş bir iktidar rejimidir. Kendi çıkarları için halkın emeğini sömüren ve onları ezici vergilerle sıkıştıran Agustus, zenginliği ve gücü elinde tutmak için acımasızca hareket etmiştir. Halkın çoğunluğu için adalet ve refah yerine, Agustus'un saltanatı altında yaşam, güçlülerin keyfine bağlıdır ve halkın çektiği sıkıntılar ise görmezden gelinmiştir.
Her iktidar gibi Agustus da kendi eliyle kendisine karşı kitleyi yarattı. Hem de bu kitle bir zamanlar kendisini besleyen, pohpohlayan, kendisine sadakatle itaat eden halkın ta kendileriydi.
Lazarus karakteri, insanoğlunun hissizlik duygusunun topluma bağlı olduğunu ve yaşadığı içsel hayal kırıklığına bağlı olduğunu derinden hissettiği bir karakterdir. Onun için, toplumun beklentileri ve içsel değerler arasındaki çatışma, hissizlik duygusunu besleyen bir faktördür. Bu duygusal boşluk, Lazarus'un kendini yabancılaşmış ve anlam arayışında hissetmesine neden olur.
Toplumsal normlara uyum sağlama çabası, onun içsel huzursuzluğunu arttırır ve duygusal boşluğunu daha da derinleştirir. Lazarus'un hissizlik duygusu, toplumun değer yargılarına ve beklentilerine uyum sağlama çabasının bir sonucu olarak ortaya çıkar ve içsel hayal kırıklığına dayalı bir yaşam deneyimi sunar. Bu durum, onun duygusal ve zihinsel sağlığını etkiler ve toplumsal bağlamda kendini yabancılaşmış hissetmesine neden olur.
Sonuç olarak, Lazarus'un hissizlik duygusu, toplumun dayattığı normlara uyum sağlama çabası ve içsel değerler arasındaki çatışmadan
LazarusDin
Lazarus, köken olarak İncil’de geçen bir hikaye. Dolayısıyla ne derece gerçek ne derece mistik bilemem. Merakı baltalamamak adına da hiç bir detay vermeyeceğim.
Diğer taraftan tıpta Lazarus Refleksi adı verilen bir terime isim babalığı yaptığını söylemeliyim. O da neymiş derseniz araştırın, okuyun.
Leonid Andreyev’in yazdığı Lazarus öyküsü, İncil’deki diriliş hikâyesine daha karamsar ve varoluşçu bir anlatı getirir. Üç gün toprağın altında yatan ve ölümden dönen Lazarus, bedenen hayatta olsa da ruhen bambaşka biridir. Geri döndüğü dünya artık ona yabancıdır; korku, sevinç ve tutkular ona dokunmaz. Gözlerinde tarifsiz bir boşluk, yüzünde ise donuk bir ifade vardır. Ondan geriye ne eski şen şakrak, ne de vurdumduymaz gamsızlık halleri kalmıştır.
Onun geriye kalan varlığı, karşılaştığı insanları derinden sarsar. Kimileri onun gözlerinde gördüğü dehşet karşısında aklını yitirir, kimileri yaşama dair tüm anlamını kaybeder. Bu esrarengiz adamın ünü Roma’ya kadar ulaşır ve İmparator Augustus, onunla yüzleşmek ister. Ancak Lazarus’un gözleri, imparatorun içine tarifsiz bir korku salar. Kendi kudretinin ve ölümsüzlük arzusunun ne kadar anlamsız olduğunu fark eden Augustus, bu tehditkâr varlığı daha fazla taşıyamaz. Sonunda, Lazarus’un gözlerini kör ettirerek onu Roma’dan uzaklaştırır.
Ve 5. Leonid Andreyev kitabı da burada biter.
Hikayede ölümünün ardından üç gün sonra tekrar dirilen Lazarus'un ikinci yaşamı ve önceki hayatına göre yaşadığı değişimler etkileyici bir biçimde anlatılmaktadır..
Yazar Hakkında
Leonid AndreyevYazar · 13 kitap
Leonid Nikolayeviç Andreyev (Rusça: Леонид Николаевич Андреев, d.9 Ağustos 1871 - ö. 12 Eylül 1919) Ulusal edebiyatta, dışavurumcu hareketin önderlerinden olan Rus Oyun ve kısa hikâye yazarı. 1905 ve 1917 Devrimleri arasında kalan zaman diliminde etkindi.
Yaşamı
1871'de Rusya Orel'de doğdu. 1891’de St.Petersburg Üniversitesi’ne girdi, bu sırada çok yoksulluk çektiği için üniversiteyi bırakmak zorunda kaldı, intihara kalkıştı. 1897’te Moskova Üniversitesi’nde hukuk öğrenimini bitirdi fakat sadece bir sene hukukla ilgilendi. 1898’de mesleğini bıraktı. Moskova'da yayınlanan Moskovskiy Vestnik gazetesinde dikkate değer bir haber yapmaksızın mütavazi bir şekilde polis - mahkeme muhabiri olarak çalışmaya başladı. "Fakir bir öğrenci hakkında" isimli ilk hikâyesini yayımladı. Bu öykünün kendi öğrencilik yıllarını temel alan bir konusu vardı. Moskovskiy Kuryer'de James Lynch imzasıyla yayınlanan hikâyelerini Gorki keşfetmeden önce edebi kariyeri başlamamıştı. Kısa hikâyesi "Siste"yi (В тумане) 1902’de yazar.
Eserlerinde 1905 ile 1917 devrimleri arasındaki zor döneminin bir yansıması görülür. Çarlık yönetimine karşı 1905 devrimin başarısızlığa uğraması ruhsal bunalımlar geçirmesine neden olur. I. Dünya Savaşı‘ndan sonra, kendini tamamen Anti-Bolşevik oyunlar yazmaya verir.
Eserleri bitene kadar kahramanlarının hayatını bizzat yaşar. "Anatema" (1909) eserindeki Yahudi Layzer’i yaratırken, kendisi de bir Yahudi olur, farkında olmadan Ahdi Atik diliyle konuşmuştur. Bir başka eseri "Saşka Jegulyov" (1911) bitene kadar Volga bölgesinden Moskova’ya gelen bir derebeyi olmuştur.
Yazınsal tavrı
Andreyev’in simgeci tekniklerle yüklü temelde gerçekçi çizgide, kötümserci görüşe dayanan ve insanlık durumunu daha çok metafizik düzlemde çözmeye çalışan oyunları; kimi örnekleriyle pandomim ve müzikten yararlanışı ve grotesk bir anlatım kullanışıyla, deneysel tiyatro özellikleri de gösterir. Ama yazar olarak temel çizgisi doğaüstü, metafizik konulara rahatça yaklaşabilmesidir. Çağdaş yazarlar grubundan bu yönüyle ayrılarak kendi karakterinde bir Dram yazarı olmuştur. Kontes Wielhorska'yla evlenir. Bu evlilikten şair Daniel Andreyev doğar. Anti-bolşevik tavrından dolayı, Bolşevik entelektüellerin eleştirilerine maruz kalır. Hatta 1912’de yayımlanan Rus Fütürist Bildirisinde '“Sayısız Leonid Andreev'lerin yazdığı kitapların pis sümüklerine değen ellerinizi yıkayın.” İfadesi geçer.
İlk oyunu 1905 devrimci ruhunu yansıtan "Yıldızlara Doğru"dur (К звёздам, 1905). Bunu, metafızik sorunlan alegorik ve simgesel bir anlatımla ele aldığı çağdaş deneysel oyunlar izler: İnsan yaşamını özetleyen (ve önce Meyerhold, sonra Stanislavski tarafindan sahnelenmiş olan) "İnsanın Hayatı" (Жизнь человека, 1907), aç kitlelerin gözü dönmüş başkaldırısını ele alan "Çar Açlık" (Царь Голод, 1908); yaşam ve deliliğin boyutların zorlayan bir monodram, Çornye maski (Kara Maskeler), felsefi soyutlamalar içeren ve Faustbenzeri bir temaya dayalı bir alegori olan Anatema.
Andreyev, 1910’dan sonra aşırı simgeci deneyleri bırakarak, gerçekçiliğe dönmüşse de, karışık bir anlatımdan kurtulamamıştır. kendi öyküsünden aynı adla oyunlaştırdığı Mysl (Düşünce), bir Rus aydının son günlerini işleyen Profesör Storitsin, yarı özyaşamsal çizgiler taşıyan ve sirk soytarılığı yapmaya başlamış eski bir aydını anlatan Tot, kto poluçayet poşçeçniy (Tokadı Yiyen Soytarı). Andreyev’in oyunları Sovyet sahnelerinde hiç oynamamıştır. İlk kez 1992’de Yekaterine İvanovna adlı oyunu Moskova’da oynanmıştır.
Yedi Asılmışların Hikayesi’ni 1908’de yazar. Yaşamının sonlarında, tiyatronun kurtuluşunu panpsişizmde görür.
Ölümü
1919 Finlandiya Repino’da ölür. Savunduğu fikirlere karşı çıktığı halde O’nu en çok destekleyenlerden biri Gorki’dir. 2 ay sonra yapılan ölüm töreninde Gorki Leonid Andreyev’in anılarını okur. Anılar Rus biyografya sanatının en parlak örneklerinden biridir.
