Yazar:
Banana Yoshimoto
Çevirmen:
Ahmet Can Aşkın
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Mayıs 2026
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1988
Yayınevi:
Beyaz Baykuş Yayınları
Orijinal Adı:
キッチン[Kitchen]
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786059329354
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhaba
Bugün sizlere Banana Yoshimoto'nun "Mutfak/Kitchen" adlı eseriyle geldim.
Japon Edebiyatı'nın ödüllü kitaplarından biri olan bu eserin özel bir basımıdır.
Kitabı çok beğendim; akıcı ve sade dili beni büyüledi. Mikage'nin kimsesizliğini ve çaresizliğini derinden hissettim. Tam da en beklenmedik anda yardım eli uzatmak isteyen Yuichi'nin karşılaştığı beklenmedik durum beni derinden etkiledi. (Açıkçası, bu ikili benim favorimdi.)
Üç bölümden oluşan kitabın ilk iki bölümü, Mikage ve Yuichi'nin mutfakta başlayan sıcak hikayesinden oluşmaktadır. Yaslarını içlerine atan bu ikili, acılarını haykırmak yerine duygularını gizleyerek mutfakta teselli bulur.
Üçüncü bölümde ise Satsuki ve Hiiragi karakterlerinin ortak yaslarının işlendiği "Ay Işığı Gölgesi" yer almaktadır.Japon mitolojisinde yer alan bu dünya ile öteki dünya arasındaki geçişe de değinilmiştir.
Kitabın genel temasını ölüm, yas süreci ve yalnızlık oluştururken, aşk da bu temaların içine harmanlanmıştır.
Uzak Doğu kültürünü sevenlere kesinlikle tavsiye ederimmm.
ᴋᴇʏɪ̇ғʟɪ̇ ᴏᴋᴜᴍᴀʟᴀʀ
Sanırım daha önce hem bu kadar sessiz hem de bu kadar derin bir hikâyeye sahip bir kitap okumamıştım. Banana Yoshimoto, Mutfak'ta olaylardan çok duygulara odaklanırken, hüzün ve umudu kusursuz bir dengeyle harmanlayarak bize sade ama etkileyici bir hikâye sunmuş.
Roman, hayattaki tek yakını olan büyükannesini kaybeden genç bir kadın olan Mikage'nin yalnızlığıyla başlıyor. Yas sürecinin içindeki Mikage, teselliyi evlerin en sıcak köşesi olan mutfaklarda bulurken karşısına Yuichi ve onun sıra dışı, hayat dolu annesi Eriko çıkıyor. Bu beklenmedik dostluk sayesinde yalnızlığın yerini yavaş yavaş aidiyet ve umut almaya başlıyor.
Kitap iki hikâyeden oluşuyor. İkinci hikâye daha kısa olsa da bizi sevgilisini kaybetmiş genç bir kızın yeniden ayağa kalkma anına tanıklık ettirirken yine hem hüzünlü hem de umut dolu bir yolculuğa çıkarıyor. Bu arada ilk hikâyeyi daha çok severek okusam da kesinlikle ikinci hikâyenin duygusu ruhuma çok daha fazla dokundu.
Yoshimoto'nun dili oldukça sade, sakin ve huzur verici. Ölümün ve kaybın yarattığı boşluğu ajitasyona kaçmadan, naif ve gerçekçi bir şekilde ele almış. Yalnızlık, kayıp ve yeniden iyileşme sürecini kalbe dokunan bir şekilde sunmuş. Gündelik hayatın küçük ayrıntıları ve insan ilişkilerinin iyileştirici gücü ön plana çıkarken, okuru sessiz ama derin bir yolculuğa çıkartıyor.
Özellikle Japon edebiyatının dingin atmosferini sevenlerin mutlaka şans vermesi gereken eserlerden biridir kendisi.
Bazı kitaplar büyük olaylar anlatmaz ama insanın içine sessizce yerleşir. "Mutfak" benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Banana Yoshimoto'nun sade ama duygu yüklü anlatımı, kayıp, yas ve iyileşme üzerine unutulmaz bir okuma deneyimi sundu.
Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk iki bölüm olan "Mutfak" ve "Dolunay", aynı hikâyenin devamı niteliğinde. Bu bölümlerde ailesini kaybeden Mikage ile tanışıyoruz. Hayatta yapayalnız kalan Mikage'nin yolu Yuichi ve onun sıra dışı ama sıcacık ailesiyle kesişiyor. Özellikle Yuichi'nin annesi Eriko (Trans birey), kitapta en çok aklımda kalan karakterlerden biri oldu. Yoshimoto'nun karakterleri öyle doğal yazılmış ki sanki bir roman kahramanını değil de gerçek insanları okuyormuş gibi hissettim.
Mikage'nin mutfaklara duyduğu bağlılık da çok etkileyiciydi. Mutfak onun için sadece yemek yapılan bir yer değil; güvenin, huzurun ve yeniden başlayabilmenin sembolü gibiydi. Kayıpların ardından insanın tutunacak küçük şeyler aramasını çok güzel anlatıyordu.
"Dolunay" bölümünde ise karakterlerin yaşadığı acılar ve değişimler daha da derinleşiyor. Yasın herkeste farklı izler bıraktığını ama insanların birbirlerine tutunarak ayakta kalabileceğini görmek beni etkiledi. Kitap boyunca büyük dramatik sahnelerden çok, küçük anların yarattığı duygular ön plandaydı.
Üçüncü bölüm olan "Ay Işığının Gölgesi" ise tamamen farklı karakterlere sahip bağımsız bir hikâye. Burada da sevdiği insanı kaybetmenin ardından yaşamaya çalışırken geçmiş ile bugün arasında sıkışıp kalan Hitoshi'nin hikâyesini okuyoruz. Kısa olmasına rağmen en az diğer bölümler kadar dokunaklıydı. Özellikle kaybın ardından gelen kabullenme sürecini anlatış biçimini çok sevdim.
Kitabı okurken Japon edebiyatının o sakin ama derin atmosferini sonuna kadar hissettim. Büyük olaylardan
Bu kitabı yıllar önce sahaftan beş tlye aldığıma inanamıyorum. Kitabın önsözünde yazar "Çok uzun zamandan beri romanda anlatmak istediğim bir şey vardı ve ne pahasına olursa olsun bunu anlatıncaya kadar yazmaya devam etmeyi istiyordum." demiş. Bu cümleyi okuduğum anda fark etmiştim zaten beni ele geçirebilcek bir kitap olduğunu. Depresyon yaşamış olanlar bilir çok boktan zamanlardır ama o dönemden kurtulduğunuz ilk anda enkazın tepesinde zafer işareti yaparak hayata baktığınızda yaşamın değeri daha iyi anlaşılır. Ve geçirdiğiniz o kötü döneme küfür edemezsiniz. En azından benim için öyle oldu. Bu kitap tamda yazıp kurtulmak istediğimi anlatmış. Tekrar kurtulmak istediğim o hisleri bana hatırlattı bir yandan da orada olmak istedim. Yalnızlığı, ölümü, çaresizliği, ne yapacağını bilememe durumunu, durup dururken gelen ağlama isteğinin durmayışı, gökyüzüne bakıp bu dünyada mutsuz olmaya yer yok hissi, ara sokaklarda boşluğa bakarak sonsuza kadar yürümeyi..
Herkese tavsiyemdir okuyunuz, okutturunuz, hediye ediniz.
Hayat Bir Türlü Devam EdiyorJapon Edebiyatı
Kitaplığımda bir süredir duruyordu ve okuma zamanı gelmişti anlaşılan.
İlk hikaye de başlangıç beni şüphelere düşürse de sonlara doğru cidden çok okunabilen ve sıcak hislerle dolu bir hikaye olduğunu fark ettim ki diğer hikaye de benzerlikler içemiyordu.
Kayıplar büyük ya da küçük olsun bunlara değer verip onları yanlarında taşıyıp ve yanlarındaki insanlara da tutunup bunları aşmaya çalışıyorlar ki bir nevi kaybettikleri sevgiyi tekrardan bulup devam ediyorlar.
Çok beğendiğim bir eser oldu ve diğer kitabını da 
Elveda Tsugumi yakın zamanda okumak dileğiyle .
Elveda Tsugumi yakın zamanda okumak dileğiyle .
Hayat bazen dağıtır, ama doğru insanlar ve sıcacık bir mutfak, insanın kendini yeniden bulmasına yardım edebilir.
Mikage, hayatındaki son yakını olan büyükannesini de kaybettikten sonra kendini kocaman bir yalnızlığın içinde bulur. Onu hayata bağlayan tek şey ise mutfaklardır. Çünkü mutfak, onun için sadece yemek yapılan bir yer değil; nefes alabildiği, huzur bulduğu ve kendini yeniden toparlayabildiği bir sığınaktır.
Tam her şeyini kaybettiğini düşündüğü anda yolu Yuichi ve annesi Eriko ile kesişir. Kan bağı olmayan bu insanlar, birbirlerinin eksiklerini fark etmeden tamamlamaya başlar. Aynı evde kurulan sofralar, edilen küçük sohbetler ve birlikte geçirilen sıradan anlar, zamanla derin bir bağa dönüşür.
Ancak hayat, onları bir kez daha acıyla sınar. Yeni bir kayıp yaşandığında Mikage ve Yuichi, yasın insanı nasıl değiştirdiğini yeniden deneyimler. Fakat roman, acının içinde bile yaşamın devam ettiğini gösterir. Bazen sıcak bir yemek, bazen gece sessizliğinde hazırlanan bir çay, bazen de birinin “yanındayım” demesine gerek kalmadan yanında olması, en büyük teselli olabilir.
Mutfak, yüksek tempolu olaylar anlatan bir kitap değil; insan ruhunu usul usul işleyen, satır aralarında iyileşmeyi fısıldayan bir hikâye. Banana Yoshimoto, kaybetmenin kaçınılmaz olduğunu ama sevginin ve paylaşmanın insanı yeniden ayağa kaldırabileceğini sade, samimi ve sıcacık bir dille anlatıyor.
Puan vermedi·142 syf.·
Beğendi
·2022 73. kitabı
Japon kültürünü, yemek istediğim güzel yemekleriyle ve orijinal tepkileriyle kendi içimde bütünselleştirdim galiba. Bu kitapta da o sıcaklığı ve atmosferi gördüm diyebilirim. Anlatımı çok yalın ve ilgi çekici, elimden bırakamadım. İçinde iki tane öykü var. İlk öykümüz Mutfak..
Ben de mutfakta zaman geçirmeyi, yemek yapmayı çok severim. Yemek yapmak sevgiyle olur diye düşünürüm. Kitap boyunca Mikage ile hep yemek yaptık, çay içtik. Kitabımızda tabi ki sadece yemek yok, arkadaşlık, dostluk, aşk, cinsel yönelimler ve daha nicesi var. Mikage öksüz kalmış bir kızımızdır. Bir gün Eriko ve oğlu Yuichi'nin evine misafir olur. Olaylar da gelişmeye başlar. Biz de kendimizce bir şeyler buluruz.
İkinci hikayemiz Ayışığı Gölgesi..
Ölen sevgili ve ona olan özlemi, bağlılığı çok güzel anlatan bir hikayeydi. Hikaye bir saatten sonra fantastik bir boyut aldı. Yazarın az ve öz üslubunu çok beğendim.
mutfak - banana yoshimotoEdebiyat
‘hayat çok zor olabilir’ dedim…’evet ama insan hiç gerçek üzüntü yaşamamışsa, hayatın içinde bulunduğu yerin kıymetini bilmeden, gerçek mutluluğun ne olduğunu anlamadan yaşlanır.’…
mutfak iki bağımsız hikayeden oluşuyor, bu iki hikayenin tek bir ortak noktası ise insanın duyguları ile başa çıkmasındaki zorlukları, farklı insanlar, farklı hayatlar üzerinden oldukça hayata yakın bir şekilde işliyor olması.
hemen hemen hepimizin kaybettiği anıları, duyguları ve sevdikleri var; bunlar karşısında zorlandığımız, çabaladığımız ve ayakta durmaya çalıştığımız tüm o günleri mutfak kitabını okurken daha olgunlaşmış bir biçimde anlamak kolay, daha içten. çünkü aynı yollardan aynı hislerle geçtik. tüm bu satırlar oldukça tanıdık.
kitapta kendi düşüncelerimle, kendi hislerimle karşılaştığım cümleler beni sımsıcak yaptı. sanki o satırlar zihnimden çıkmış da çok uzun zamandır orada onları okumamı bekliyormuş gibi. ama bazı satırlar ise oldukça düşük, oldukça yabancı ve basitti. tüm bu satırları aynı yazarın yazmış olduğuna hayret ettim, derin anlamlar barındıran bu iki hikayeyi çeviri ise biraz basitleştirmiş gibi, yine de içtenliği bir köşede duruyor.
mutfak, benim de yuva dediğim bir yer.
#kitapyorumu #okudumbitti #kitapönerisi
Asıl adı Manoko Yoshimoto olan Banana Yoshimoto'nun "Mutfak" adlı Modern Japon Edebiyatı örneklerinden sayılan bu eseri 1988 yılında basılmış.
Bu zamana kadar basılmış ondan fazla kitabı bulunan yazarın en meşhur kitabı “Mutfak”.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. “Mutfak" birinci kısmın ismi. İkinci kısmın ismi ise “ay ışığı gölgesi”.
İki kısmın karakterleri farklı olsa da, hem tema, hem de yaşanan travmatik olayların çok fazla benzeşmesi nedeniyle, kısımları birbirinden ayırmak çok fazla mümkün değil.
İki bölümde de bir yakınını kaybetme sonrası, ölümün kasvetiyle dolu yaşanan bir yalnızlık söz konusu. Kitapta karakterlerin bunu aşma süreçlerini daha doğrusu aşmaya cesaret etme süreçlerini okuyoruz.
Bu yalnızlıktan karakteri kurtarmaya iten şey birinci bölümde olay örgüsü ile gelişen bir farkındalık, ikinci bölümde ise spritüel bir mucize oluyor.
Ayrıca yazar son bölümde geçen bu gerçeküstü olayı o kadar gerçekçi yazmayı başarmış ki, son 30 sayfa yazara ve kitaba olan bakış açımı değiştirdi diyebilirim.
Biraz araştırma sonrası yazarın diğer kitaplarının da bu tarzda olduğunu öğrendim. Gelecekte bir kitabını daha okumayı düşünüyorum.
Okudum bitti
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2026 37. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 18 Haziran 2026 08:15
Kahvenizi, çayınızı aldıysanız gelin kitap hakkında sohbet edelim.
Kitabımızın ismi Banana Yoshımoto / #kitchenmutfak
Okuduğum tuhaf ama çokça da hüzünlü bir kitaptı.
Hani bir film izlersin baştan sona acı hissedersin, bittiğin de bu neydi diye bir off çekersin... böyle bir film izlemiştim evet, evet... tamda o film tadında hoş bir eser olmuş. Yer yer kalbiniz ağrıyacak hazır mısınız?
Kitap üç bölümden oluşuyor. Lakin ilk iki bölümle üçüncü bölümün yolları çok çok ayrı. Şöyle anlatayım:
İlk iki bölümde Mikage ve Yuichi'nin hikayesini okuduk.
Kayıplarını, yalnızlıklarını hissettik.
Sessizce, birbirlerinin yaralarını sarmalarına tanıklık ettik.
İkinci bölüm bittiğinde net bir son bulmuyorsunuz karşınızda. Eeee noldu şimdi bu çifte diye söylenebilirsiniz.
Bence yazar yarım kalmış hissi versede güzel bir yerde bırakmış onları.
Ben buradayım, hayata beraber tutunacağız dediler aslında.
Aşktan çok daha derin bir yol arkadaşlığı oldu.
Üçüncü bölüm olan Ay ışığı gölgesi ise başka karakterleri ele alıyor.
Karakterlerin ve hikayenin değişmesi kafa karıştırıcı gelebilir.
Yine burada da derin bir yas ve vedalaşmayı görüyoruz.
Yazar farklı hayatlar üzerinden mesaj vermiş.
Ölüm var evet, derin bir yas var evet ama her şeye rağmen hayat devam ediyor ve iyileşmek mümkün
Bu kitaba mutlaka şans verin.
Kalbinize dokunacağına eminim
Yazar Hakkında
Banana YoshimotoYazar · 5 kitap
Yoshimoto, 24 Temmuz 1964'te Tokyo'da doğdu ve liberal bir ailede büyüdü. Babası şair ve eleştirmen Takaaki Yoshimoto, kız kardeşi Haruno Yoiko ise Japonya'da tanınmış bir karikatürist.
Yoshimoto, Nihon Üniversitesi Sanat Koleji'nden edebiyat bölümünden mezun oldu.
Asıl adı Mahoko Yoshimoto olan Banana Yoshimoto, oldukça ünlü çağdaş Japon yazarlarından biridir. Hem çok şirin bulduğundan, hem de muz çiçeklerini çok sevdiğinden dolayı Banana ismini kullanmaktadır.
Yoshimoto, yazarlık kariyerine 1987 yılında bir golf kulübü restoranında garson olarak çalışırken başladı. Amerikalı yazar Stephen King'i ilk büyük etkilerinden biri olarak seçti ve onun korku dışı hikayelerinden ilham aldı. İlham aldığı diğer yazarlar arasında Truman Capote ve Isaac Bashevis Singer gibi yazarlar bulunmaktadır.
Yazarın Türkçeye çevrilen kitapları arasında Mutfak ve Elveda Tsugumi kitapları yer almaktadır.
