Yazar:
Marc Levy
Çevirmen:
Sinem Yenel
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
Basım Tarihi:
2008
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Où es-tu?
ISBN:
9789750704611
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Neredesin?1000Kitap
5 gün elimde gezmiş, ama toplasanız 2 günde bitirdim diyebilirim. Şahaneydi. Ayrılıkla beslenen bir aşk ve onun meyvesinin eşsiz bir hikayesiydi. Philip ve Susan'ın çocuklukta başlayan hikayesi, ayrılıkları ve birleşmeleri ile sürdü ve sonunda çocuklarıyla sonlandı. Honduras ve diğer Latin Amerika ülkelerinin kasırgalarla da olsa konu olmuş olması da güzeldi. Marc Levy ile ikinci buluşmam oldu bu kitap. Neden okumalısınız kısmına gelince, neden olmasın diyor ve ilk karşılaşmanızda benim gibi sevmenizi diliyorum. Günaydın, günlerden Pazar. Gün güzel geçsin ;)
Marc Levy’nin “Neredesin?” kitabı, dostluk, aşk ve hayatın insanları nasıl farklı yönlere savurduğu üzerine etkileyici bir hikaye sunuyor. Susan ve Philip’in hikayesi, birbirinden tamamen farklı hayatlar yaşamalarına rağmen, kopmayan bir bağı ve yıllar boyunca süren duygusal bir bağlantıyı gözler önüne seriyor.
Kitap, okurlara şu soruları sorduruyor: “Gerçek sevgi nedir?”, “Mesafeler ve zaman bir bağı yok edebilir mi?” ve “Bazen sevdiklerimiz için onları serbest bırakmak mı gerekir?” Susan’ın özgürlüğüne olan tutkusu ve dünyayı değiştirme arzusu, Philip’in ona olan sevgisiyle çarpışıyor. Ama bu çarpışma bir çatışmaya değil, fedakarlığın ve sevginin gücünü anlamaya dönüşüyor.
Neden okunmalı?
Duygusal derinliğiyle herkesin hayatına dokunan bir hikaye.
Dostluk ve aşkın sınırlarını sorgulayan felsefi bir yolculuk.
Akıcı diliyle okuru içine çeken, düşündüren ve hissettiren bir roman.
Eğer hayatın karmaşıklığı, ilişkilerdeki fedakarlık ve içsel çatışmalar üzerine düşündürücü bir eser arıyorsanız, “Neredesin?” mutlaka okunmalı! Bu kitap, hem kalbinize dokunacak hem de size hayat ve ilişkiler hakkında yeni bir bakış açısı kazandıracak.
Neredesin?
Marc Levy, Neredesin? romanında kendine özgü sıcak diliyle Susan ve Philip’in uzun sevda öyküsünü anlatıyor. Birbirlerini çocukluklarından beri seven bu iki insan, belli bir yaşa geldiklerinde hayatta yaptıkları seçimler nedeniyle ayrı düşerler. Susan kendini insanlığa adayarak Honduras’a, bir kasırganın ardından açlık ve yoksulluk içinde kıvranan insanların yanına gider. Philip ise meslek olarak seçtiği reklamcılıkta adım adım ilerlemektedir. Çok az görüşseler de her ikisi de bunun geçici bir ayrılık olduğunu düşünür. Ta ki Susan seçimini Honduras’tan yana yapana; Philip başka bir kadınla kendine bir aile kurana kadar. Sonra aradan yıllar geçer...
Bu yazar ne yazsa okurum diye düşünüyorum anlatım tarzı ve oluşturdugu hikayeler hep kendine özgü şahane bir roman daha . Susan, kendini insanlığa adayarak Honduras'a, bir kasırganın ardından açlık, yoksulluk içinde kıvranan insanların yanına gider. Philip ise, meslek olarak seçtiği reklamcılıkta adım adım ilerlemeye başlar. Çok az görüşseler de her ikisi de bunun geçici bir ayrılık olduğunu düşünmektedir. Yıllar sonra Susan Philiple bağlantıya geçer ve Phılıp ın hayatı degısır
Kitabın ilk yarısını aşşırı zorlanarak okudum, bu ne toksiklik bu ne saçmalık diye diye.. 90'larda toksik ilişkileri romantizm olarak iteliyormuşlar ve bize de güzel geliyormuş belli ki. 10 yıl önce okusam bana da çok güzel gelir, akardı muhtemelen ama bugün acılar içinde okudum. Yarım da bırakamadım çünkü tam bırakmaya niyetlendiğimde öyle bi şey oldu ki devam ettim okumaya.
Bi süre daha güzel gitti gitmesine de.. sürpriz son yapcam diye finalde yine beni çıldırttı! Dil ve anlatımı, akıcılığı vs çok iyi ama hikayesindeki toksiklik yedi bitirdi beni Kitabın ilk yarısında duygusal ilişkide toksiklik, ikinci yarısında ebeveynlikte toksiklik okuyorsunuz
Hani dönemi olan yazarlar vardır, çıktığı döneme hitap eden ve çok satan ama o devir geçtikten sonra azalarak silinen, hah işte Marc Levy galiba öyle biri. Çünkü akıcılık, merak ettiren olay örgüsü vs açısından çok iyi, heyecanlı bi Hollywood yapımı izler gibi akıyor kitap ama içerik olarak nasıl desem.. Mesela ana karakter öyle bi şey yapıyor ki, “Bu ne saçmalık ya neden yaptı ki bunu şimdi?” diyosun, cevap olarak “Ama çok aşık..” veya “O da huyu kurusun öyle biri işte, naapsın,” falan gibi bi cevap alıyosun
Özetle sevemedim. Okumasaymışım da olurmuş.
İlk aşk mı, son aşk mı? Doğuran mı, büyüten mi? Aşk mı, sevgi mi? İhtiras mı, emek mi? Bütün bu ikilemlere kendi başına cevap veren, bence kadın erkek farketmez bencilliğin berbat yüzünü ortaya çikaran hoş bir kitaptı.
Belə söz vardır oxur üçün: "ən yaxşı kitab hansıdır?" sualı yalnışdır. Amma ən çox sizdə emosiyalar yaradan kitab desəz heç düşünmədən Mark Levi "Haradasan" kitabını deyərdim.
Baş qəhrəmanlar Suzan və Filippdir. Onlar bir-birilərini sevirlər amma həyata baxışları daha doğrusu yolları ayrı idi. Suzan öz xəyallarının ardınca gedir bu surətlə gedişlərə isə Filipp çata bilmir. O daha sakit sıradan sadəcə özü üçün yaşamaq istəyir. Suzansa başqalarına kömək etmək istəyir və buna görə də heç düşünmədən urqanlar baş verdiyi Mərkəzi Amerikaya tanımadığı insanları qurtarmaqçün yollanır. Onlar bir-birilərini sevəcəklərinə ömür boy söz vermişdilər. Sözlərində də dururlar daima yalnız bir-birilərini sevirlər. Başqa adamlara, başqa yerlərdə olsalar da.. necə deyərlər " bəzi ruhlar vardır heç qovuşmasalar da bir-birilərinə aid olurlar".
Bir neçə dəfə aerportda Suzanla sağollaşdığı kafedə, eyni masada, eyni saatda görüşmək şansları olur. İllər keçdikdən sonra Suzan bir məktubla Filippin ona verdiyi sözü tutmasını istəyir. Əslində bu çox ağır bir istək idi amma sevgin nə qədər böyükdürsə anlayışın da o qədər böyükdür. Bir qadın kimi Suzanı anlamağa çalışıram. O qızının xoşbəxtliyiçün bu addımı atır və Filippə güvəni. Məncə, əsərin adı da təsadüfi seçilməyib. Onlar daima bir-birilərində gizli idi. Xoş mütaliyələr
"O ideal sevgi arzulayırdı qız isə sadəcə onu sevirdi."
Əsərin əsas baş qəhrəmanları Suzan və Filipp bir-birlərini çox sevirlər. Lakin əksər cütlük kimi onlarında yolları ayrılır, Suzan güclü uraqanların olduğu Mərkəzi Amerikaya getməli olur. Bu müddət ərzində onlar sadəcə məktublaşır və cəmi bir neçə dəfə görüşürlər və bu görüşlərdə hec də ürəkacan olmur. Filipp sözarası ona həmişə dəstək olacağını nə lazım olsa ona kömək edəcəyini demişdi. Vaxt keçdikcə onun bu sözü həyatını tamamilə dəyişir Suzanın başqasından dünyaya gətirdiyi qızına atalıq edir ona ailəsindən biri kimi qəbul edir
Əsər hec gözləmədiyim sonluqla bitdi. Başda sevdiyim qəhrəmanları o cümlədən Suzan sonda hecdə elə biri olmadığını gördüm. Onun bu illər ərzində səbəb nə olursa olsun övladına bunları yaşatmağa haqqı yox idi.
Əsərdə sevdiyim yeganə obraz Mariya və Liza oldu. Mariya Flippin həyat yoldaşı olaraq başqasının özüdə onun keçmiş sevgilisinin qızını hec öz oğlundan ayırmır ona əsl analıq, Suzanın edə bilmədiyini etmişdi. Liza çox gunahsız sadəcə taleyini yaşayırdı və sonda Suzanı deyil ailəsini Filippi seçməsi məndə ona qarşl çox xoş hisslər yaratdı.
Ümumən əsərin dili olduqca axıcıdır. Oxumağa dəyər
Mark Levi - Haradasan?
Fransız yazar Mark Levinin qələmi ilə ilk tanışlığım idi. Çox sadə, axıcı bir tərzdə yazıldığı üçün bəyənərək oxuduğum kitablardan oldu.
Kitabı @origin_book_club sayəsində mart ayı müzakirəsi üçün oxumuşdum. Və təbii ki, aylar sonra şərh edirəm
Kitab sevgi romanı olmasına baxmayaraq eyni zamanda digər maraqlı mövzulara da yer verilib. Hansı ki, düzgün valideyn necə olur? Və ya mənim adını eşitdiyim ancaq haqqında bilmədiyim uraqanlarla bağlı ətraflı məlumat var idi ki, bu da mənə çox maraqlı gəldi.
Kitabdakı obrazlar bir-birilə tamamilə fərqlənirdilər:
Suzan - Digər insanların təhlükəsizliyini qorumaq üçün öz həyatını,sevgisini hətta qızını belə qoyub çıxıb gedir. Ancaq müzakirədə də vurğuladığım kimi; bir insan, bir ana öz övladını qoruyub,böyütməyi bacarmayandan sonra digər insanları necə qorusun, qorusa belə mənim üçün heç bir mənası yoxdur. Amma onu da qeyd edim ki, fədakarlıq göstərərək etdiyi iş həqiqətən təqdirə layiqdir.
Filipp - Müzakirədə Suzanın tərəfini saxlayanlar çox olsa da, mən ümumi götürsək Filippçi idim. Hər nə qədər onun da səhvləri olsa belə, hər bir halda onu atıb gedən və illərlə gözləməyinə baxmayaraq qayıtmayan insanın arxasınca baxıb göz yaşı axıtmadı,öz həyatına davam etdi deyə onu qınamaq məncə düzgün deyil.
Maria - Mənə əsl Azərbaycan qadınını xatırladan obraz. Ağıllı, fədakar, sadiq, sevdiyi üçün, ailəsi üçün daima mübarizə aparan… Ah, Maria, ah. Heç bilmirəm sənin yerində olsa idim,sənin etdiyin fədakarlığı edə bilərdim mi? :/ Fikrimcə yox..
Əslində bu elə kitablardandır ki, nə haqlı var nə də haqsız. Hərə özünə görə haqlıdır, ancaq unutmamaq lazımdır ki, etdiyimiz seçimlər həyatımızı dəyişir.
Kitabın sonluğu isə gözlənilməz və təsirli idi. Amma yenədə nələrsə çatmırdı sanki. Ya da mənim sevgi anlayışım bu deyil
İlk öncə adı sevgi hekayəsi kimi başlayan kitab oxuduqca məni daha da əsəbləşdirir, iki sevgilinin bir-birinə qarşı hisslərinin bu qədər adi və zəif olması, verdikləri qərarlar, danışdıqları söhbətlər hamısı əsəbimə toxunur və məndə kitabı kənara atmaq istəyi yaradırdı. Suzan çox özünübəyənmiş və ancaq öz istəkləri üçün yaşayan eqoist, Filip isə Suzana qarşı sevgisini uzun müddət davam etdirməyə gücü çatmayacaq qədər aciz idi. (Düzdür o, neçə illər gözlədi, Suzan özü də belə olmasına şərait yaratdı)
Hekayəyə Mariya daxil olduqdan sonra kitabın mövzusu daha mənalı hala düşdü, çünki istədiyim sevgini Mariyada görə bildim. Onun illər boyu Filip üçün çəkdiyi əziyyətlər, qurban verdikləri, və üstəlik Filippin hələ də Suzanş sevdiyini bilə-bilə onunla ailə qurması fədakarlıq hesab edilə bilər: özünü, sevgisini və işini fəda etməsi. İllər sonra gələn bir məktubla bütün hadisələr dəyişilir və onlar tamam başqa bir həyat tərzinə öyrəşməyə məcbur olurlar. Bu proses özü də çox ağrılı prosesdir, bu yolda ən çox əziyyət çəkən yenə Mariya oldu. Qızın o cür hərəkətləri başadüşülən idi, nə də olsa Suzanın qızıdır. Lakin, ondan daha ağıllı və daha qayğıkeş. Mariya onu bir az da olsun dəyişə bildi, onda daha humanist xarakter formalaşdıra bildi.
Kitabın ən ağır cümləsi Filippin Suzana dediyi "Bütün bunlar niyə başımıza gəldi, Suzan?" cümləsi idi. Filip hələ də onu sevirdi...
Suzan obrazından anladığım həyatda bu qədər eqoist olmaq lazım deyil. O, Filippə qarşı daha mərhəmətli olmalı və onunla yolunu ayırmalı idi. Yanlız elədə Filip daha xoşbəxt olar və çəkdiyi ağrıları çəkməzdi.
Yazar Hakkında
Marc LevyYazar · 23 kitap
Marc Levy 1963 yılında Fransa'da doğdu. 17 yaşında Kızılhaç örgütüne katıldı, altı yıl gönüllü olarak hizmet verdi ve bir yandan da Paris-Dauphine Üniversitesi'nde öğrenimini sürdürdü. Yirmi üç yaşında ülkesinden ayrılıp ikinci vatanı ABD'ye yerleşti. Yedi yıl sonra, iki arkadaşıyla birlikte bir mimarlık şirketi kurmak üzere Fransa'ya geri döndü. On yıl boyunca bu şirketi yönetti. 40 yaşına yaklaştığı günlerde, oğluna anlattığı hikayeleri kağıda dökmeye karar verince, ilk romanı Keşke Gerçek Olsa (Can Yayınları, 2001) ortaya çıktı. Dünya çapında büyük bir başarı elde eden kitap, aylarca çoksatar listelerinin başından inmedi ve otuza yakın dile çevrildi. Yazarın ikinci romanı Neredesin, ilkini aratmayacak bir başarıyla çok geçmeden 1 milyon satış rakamına ulaştı. 2003'te yayımladığı Sept jours pour une éternité (Bir Sonsuzluk İçin Yedi Gün) Fransa'da 2003'ün en çok satan romanı oldu. 2004'te yayımlanan La prochaine fois (Bir Dahaki Sefer), aşk, mizah ve masalsı öğelerle ördüğü romanlarının son halkası oldu. Bir kısa metraj filmi de (La lettre de Nabila) bulunan yazar, şu sıralar ilk uzun metraj filminin hazırlıklarıyla uğraşıyor ve Londra'da yaşıyor.
