Yazar:
Menekşe Toprak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Menekşe Toprak 
Peri
#peri son günlerde okuduğum yüreğime dokunan beni sarsan bir eserdi
Yazarımızın kalemiyle Peri sayesinde tanıdım ve anlatımını sevdim.İnsallah diğer eserlerini de okumak nasip olur arkadaşlar.
Peri yüreğimizin kanayan yaralarından biri.
Eseri okurken çok kızdım.Bir anne nasıl evladını daha on iki yaşındayken yabancı bir ailenin evine yollar.Resmen evladını eliyle ateşe attı.
Peri nin sessiz çığlıklarını kimse görmedi,duymadı
A nın annesi oğlunun sapıklıgına goz yumdu.Bu günahı hangi namaz affeder.Görmezden geldiği heba olan bir hayatın bedelini ödemek o kadar kolay değil.
Kesinlikle herkes anne olmamalı.
En doğrusunu Kaan ın ve Funda nın annesi yaptı.
Olan Peri ve bir cok masum çocuğa oldu
Okunması ve hazmetmesi zor bir eseri okuyup bitirdiğimde Hande ile yeniden iletişim kuran Peri yi bende kucaklamak istedim.
Rabbim sapkın düşünceli,kötü niyetli mahlukları evlatlarımızdan ve gelecek neslimizden korusun ,kollasın ,zırhıyla kuşatsın.(amin)
Kalın sağlıcakla
@dogankitap_etkinlik @dogan_kitap 
Oktay Volkan Alkaya #okuyanteraziokuyor #okuyanterazi #reklamdeğiltavsiye
PERİ / Menekşe Toprak
Peri, henüz 12 yaşında adının anlamıyla yaşadıkları asla uyuşmayan minicik bir kız çocuğuydu. Bastırılmış duyguları, korkuları, sessiz çığlıkları ve onun yaşadıklarını görmezden gelen bir anne! Çocuğunu koruyamayan yaşadıklarını fark edip ama suspus kalan zavallı bir anne tabi yaptığı annelikmidir asla!
Eşinin ölümünün ardından kaplıcaları, göl ve zeytinlik alanları bulunan bir koya yanlız yaşayan yaşlı büyük halalarının yanına iliştirmece gibi yerleştirlen Peri ve annesi artık bu koyda yaşam sürdürmeye başlarlar. Sıcak günlerden birinde Peri ve yakın arkadaşı Hande göl kenarına arkadaşlarıyla oyun oynamaya giderler. Arkadaşarı ile suda deve güreşi olarak bilinen oyunu oynarlarken kumların üzerinde tatilcilerden biri zannettiği A’nın bakışlarına maruz kalır. Her ne kadar rahatsız olsa da arkadaşı Hande ile A konuşurlarken bu konuşmaya Peri’de dahil olur. Manzara fotoğrafı çektiğini söyleyen A’dan kendi fotoğraflarınıda çekmesini ister Hande ve herşey bu konuşmadan sonra başlar. A Peri’yi tanıdığını ve önceden onların evine temizliğe giden annesiyle Peri’ninde evlerine geldiğini anımsatır. Bir kaç denk gelip konuşmanın ardından A Peri’ye annesinin annesiyle konuşmak istediğini söyler ve numarasını ister.
Peri’nin annesi o kadınla ne konuştuysa bu konuşma sonrası yaşlı kadının yani A’nın evine annesine yoldaş olarak yerleştirilir Peri.
Annesi işlerinin bitince geleceğini söyler. Ve A Peri’yi ikna etmek için ılımlı davranışları ve dönem gelip okullar açıldığında okula gidebileceğini söyleyerek arasında ki iletişimi güçlendirmeye çalışır. Bir zaman sonra İlçeden merkeze gitmek zorunda kalırlar, bu süreçte Peri okula başlar ama A’nın ona karşı bakıları, davranışı onu tedirgin etmeye başlar. Ama o ne derse yapmak sesini çıkarmamak zorunda
Puan vermedi
Suskunluğun En Gürültülü Hali: Peri
Uzun zamandır bir kitap beni bu kadar derinden sarsmamıştı. Peri, bir ölümün ardından geçmişle yüzleşen bir hikâye gibi başlıyor. Ama aslında çok daha ağır bir şeyi anlatıyor: Çocuk istismarı ve bunun etrafında örülen büyük sessizliği...
Eser, toplumda "sübyancı" diye bilinen A. diye bildiğimiz bir karakterin, Peri isimli on iki yaşında bir kızla olan ilişkisini anlatıyor. Kitapta bir de Kaan var A'nın oğlu, dönüşümlü olarak Peri ile onun ağzından devam ediyor roman.
Kitapta beni en çok etkileyen şey, anlatılan olaydan çok, o olayın etrafındaki sessizlikti. Evet, ortada korkunç bir suç var. Ama asıl yıkıcı olan, bunun bile bile görmezden gelinmesi.
Failin etrafındaki kadınlar… annesi, eski eşi, kardeşi… Hepsi bir şekilde gerçeği saklamayı ya da kaçmayı seçiyor.
Peri ve Kaan, her ikisinin de çocuklukları ellerinden alınmış. Kaan daha şanslı çünkü annesi onu koruyor. Ama Peri’nin annesi…
Orada bir şey tamamen kırılıyor. Çünkü o ne korkudan ne de çaresizlikten, doğrudan kendi çıkarı için susmayı seçiyor. Bir çocuğun en güvende olması gereken yerde, tamamen yalnız bırakılması… Bunu okumak gerçekten çok ağırdı.
Lolita ile kurulan bağ da çok çarpıcıydı. Vladimir Nabokov’un Lolita'sında olayları failin gözünden okurken, burada tam tersine mağdurun sessizliğiyle yüzleşiyoruz. Her iki kitap da çocukluk ve masumiyet kavramlarını merkeze alsa da, yaklaşım ve ton bakımından neredeyse zıt iki dünya sunuyor. Peri, bir gölün derinliklerindeki sessiz bir yansıma gibiyken, Lolita, fırtınalı bir nehir gibi kontrolsüz ve yoğun bir şekilde akıp gider.
Sonuç olarak Peri, benim için sadece bir roman değil; aynı zamanda bir yüzleşme çağrısıydı. Yazar, bizlerden tek bir şey istiyor:
Görmek. Ve artık susmamak.
"Ah, beni ergenlik çağının kol gezdiği
Çocukluk, geriye dönüp yeniden yaşanamayacak bir zaman dilimidir. Her anı bir daha gelmeyecek şekilde akar.
“Peri” o çok tanıdık yıkımları anlatıyor. Hani konuşmaktan hep çekinilen, görmezden gelinen, üzeri kapatılan. Hem fiziksel hem ruhen bir i*tismar.
Zaten yoksul olan hayatları babasının ölümünden sonra daha da belirgin hale gelmesin diye belki de Münevver Hanım’ın evine yardımcı olarak giriyor Peri daha küçük yaşta. Annesinin “ genç kızsın, sakın o eve yardımcı olarak gittiğini aklından çıkarma. Evin beyiyle de fazla yalnız kalma!” uyarısının her şeyin önüne geçebileceğini düşünmesi, yaşananların yanında maalesef yeterli kalmadı. Dahası annesinin olan bitenin aslında farkında olup ses çıkarmaması da cehennemin bilinmez bir mekan olmaktan öte insanın ruhunda yarattığı his olduğunu anlıyorsunuz.
Suçu işleyen kadar farkında olup ses çıkarmayan da failin en büyük ortakçıları değildir de nedir diye düşünüyorum. Bir insan neden görmezden gelir neden, anlamak mümkün değil. Suça sessiz kalmak, o eylemi daha da derinleştirir. Görmemezlikten gelinen her gerçek, biraz daha büyür ve sahibini de içine çeker. Çünkü insan, başkasının işlediği suça değil belki, ama kendi sustuğu ana yenilir, adaletin terazisi dışarıda değil, en çok içimizde sarsılır. Dolayısıyla mağdur tek iken bizi de içine dahil edip, başka suçları doğmasına neden olur.
Çocukların kalbine bırakılan her sert iz, yıllar sonra bile kendisini gösterir. O yüzden bir çocuğu incitmemek, aslında geleceği incitmemektir.
İçim çekildi okurken, birkaç kere bırakmayı düşündüm, hatta bırakıp arkama bakmadan kaçmayı.. ama her seferinde, yine elime almış yine okurken buldum kendimi.
Bu kitap pedofili üzerine yazılmış müthiş etkileyici bir kitap. Bölümler arası geçiş, çoklu anlatıcı, anlatıcıların olayları kendi açısından anlatması, her birinin aslında belki de ne olduğunu ya da neden olduğunu anlayamadıkları ve çözemedikleri ya da bilseler bile, nasıl yapacaklarını nasıl yaşayacaklarını bilemedikleri yaşamları var. ‘Taciz’, ‘istismar’ sözcüklerinin arkasında saklanan, aslında çocuğun tüm hayatını altüst eden ve belki de bir daha doğru dürüst yaşayamammasına sebep olan ‘tecavüz’ü anlatıyor bu kitap. Ama Menekşe Toprak müthiş bir iş yapmış, nefret ede ede,iğrene iğrene ama elinizden bırakamadığınız bir kitap ortaya çıkarmış.
Bu kitabın sonunda ana karakterimiz, sanki iyileşme yolunu bulmuş, belki hayatını yaşamaya başlayabilmiş gibi. Umarım tüm pedofili kurbanları, hayatlarını düzene sokabilir ve yaşamaya başlayabilirler ..

•Franz Kafka'nın dediği gibi: "Bu kitap beni sarstı, beni fazlasıyla rahatsız etti."
•Menekşe Toprak, okuyucuya sadece bir kitap değil de sessiz bir haykırış bırakıyor sanki... Peri'yi okurken sadece o kitabın kahramanını değil; çevremizde veya haberlerde her gün gördüğümüz çocukların, kadınların yüzünü görüyor ve tekrar fark ediyoruz ki; sadece eylemi gerçekleştiren o pis zihniyet değil, susarak buna ortak olanlar da bir o kadar suçlu. Hatta bu suçluların kadın olması, kalbimizi çok daha fazla kırıp yaralıyor.
•Yazar bu kitabı, Lolita anlatısına bir başkaldırı olarak kaleme almış; failin değil mağdurun iç dünyasını anlatarak biraz da olsa anlamamızı istemiş. İstismarcı pedofil A'ya bir isim vermeyip, bu zihniyetteki herkesi o harfte toplamış. Psikolojik derinliğiyle, istismara uğrayan küçük bir çocuğun genç kızlığına kadar uzanan sarsıcı ve yaralı iç dünyasını bize göstermiş. A'nın o çürümüş, manipülatif zihninin tehlikesini; annesinin "oğlum" diyerek suça ortak olmasını; eski eşinin ve kardeşinin kendi çocuklarını alıp ülkeyi sessizce terk ederek mağdur olacak diğer çocukları göz ardı etmelerini ve Peri'nin annesinin her şeyin farkında olup susuşları...
• Peri, küçük ve savunmasız bir kız çocuğu. Felaketi, Münevver Hanım'ın yanında çalışmasıyla başlıyor. Avukat olan ve herkes tarafından saygın bir adam olarak görünen oğlu A ile aynı evin içinde yaşamasıyla, daha küçücük yaşında insanlığın o karanlık sapkın zihniyetiyle tanışıyor. Herkesten, en çok da annesi tarafından anlaşılmak ve kurtarılmak istiyor; ama A'nın ondan sıkılacağı yaşa gelene kadar ne sesi duyuluyor ne de kurtarılıyor.
•Sadece 217 sayfa olan bu kitap; kapağını kapatıp rafa kaldırabileceğiniz türden değil, her gördüğünüzde sizi rahatsız edecek ama bir o kadar da farkındalık oluşturacak bir eser.
PERİ
.
Sarsacak, etkileyecek ve boğazınızda bir yumru oluşturacak bir okumaya hazır mısınız?
Çocukluk,travmalar, sırlar, üzerinde saçlarla lastik tokalar ve acı gerçek.
Peri ve Hande, gölette yüzmeye gittiklerinde öyle saf, naif duygular içindeydiler ki, geçici süre okullarında görev yapan A 'yı bile hatırlamamışlardı. Gazete arkasından onları gözetleyen, günler sonra da ketüm Münevver Hanım ve annesinin anlaşması ile İstanbul'a uzanan bir yaşam.
Kaan'ın o odaya girdiğinde dediği gibi:
İzi silinmişti evet ama ondan geriye kalan tek şey vardı bu odada. İstanbul haritası, o haritadaki bu ev, Feriköy ve Kurtuluş mahalleleri üçgeni. Hala duvarda asılı haritada ve fosforlu kalemle duran ve kesinlikle Kaan'a ait olmayan.
Ve günümüze geldiğimizde bulunan ceset, bitmiş bir evliliğin tanıklarını ve son kez o gece gördükleri halasını bir araya getirecekti. İntihar mı, yoksa cinayet mi sorusunun cevabını beklerken; ailenin yıllardır dile getirmediği öfkesi, utancı ve kırgınlıkları yavaş yavaş baş gösterecek ve Kaan, babasının sırlarının bir anahtar ile önüne serilmesine tanıklık edecekti.
Göl kıyısına vuran bir ceset ile
yalnızca bir olayın başlangıcı değil, aynı zamanda geçmişin gömülmüş acılarının da yüzeye çıkışı gün yüzüne çıkıyor.
Pedofili konusu yenilir yutulur değil! Suçu işleyenler kadar,bildiği hâlde susanlar da aynı bence. Kendi evladının .übyancılara olan tutumunu bilip anlayış göstermek, hatta diğer torununa olanlar ile belki de kendini namaza adamak neyin nesidir? Peki ya kızını ateşe atan anne.
Yıllarca bastırılmış duyguların, saklanmış aile sırlarının ve çocukluğun kırılgan dünyasının kapısını aralayan sessiz bir çığlık #peri . Huzursuz edecek, sarsacak ve belki de gözümüzün görmediği/görmek istemediği yaşamlara hayat olmamızı sağlayacak bir okuma.
Peri ~Menekşe Toprak
Hani bazı kitapları okumak zor gelir ya insana çünkü bu sayfalarda anlatılanların sadece bir kurgu olmadığını, bazı insanların gerçekliği olduğunu bilirsin. Peri de tam olarak böyle bir hikâye.
Peri’nin çocukluğu oldukça ağır ve sarsıcı. Küçük bir çocuğun, kendinden yaşça büyük birinin ilgisini sevgi olarak algılaması ve yaşadıklarının farkına varamaması kitabın en çarpıcı noktalarından biri. Çocuklukta yaşanan istismar, görmezden gelinenler ve duyulmayan bir ses. Yazar, hem küçük Peri’yi hem de onun büyümüş halini birlikte anlatarak bu sürecin etkilerini bize çok net hissettiriyor.
Peri’nin yalnızlık hissi ve ait olamama duygusu, onun iç dünyasını anlamamızda büyük bir yer tutuyor. Kitap boyunca altını çizecek o kadar çok cümle var ki
Karakterlerin her biri, hikâyenin karanlık atmosferini tamamlıyor resmen. Özellikle çevredeki insanların sessizliği ve bazı şeylere göz yumması, okurken insanda hem üzüntü hem de öfke uyandırıyor.
Peri’nin annesi ise bence kitabın en çok düşündüren noktalarından biriydi. Bir çocuğun korunması gerekirken yalnız bırakılması, yaşananlara kayıtsız kalınması. İsanın içinde ciddi bir sorgulama başlatıyor. Ve bir kez daha görüyoruz ki annelik, sadece doğurmakla olmuyor.
Genel olarak Peri, kolay okunan bir kitap asla değil. Ama bittiğinde geriye sadece bir hikâye değil; düşündüren, sarsan ve rahatsız eden bir farkındalık bırakıyor.
#kitapyorumu
Bu kitabı okurken kimi zaman öfkeyle, ama en çok da derin bir üzüntüyle sayfaları çevirdim. Etkilenmemek gerçekten mümkün değildi. Üstelik anlatılanların toplumumuzun kanayan yaralarından biri olması, bunların gerçek hayatta da yaşandığını düşünmeme neden oldu. Sanırım beni en çok üzen de buydu.
Münevver Hanım’ın evine yardımcı olarak giden Peri, başına gelecekleri nereden bilebilirdi ki? Daha 12–13 yaşlarında, küçücük bir çocuktu. Münevver Hanım’ın oğlu, avukat A., toplum tarafından saygı duyulan biri gibi görünse de aslında Peri gibi birçok çocuğa göz koyan, kirli arzular besleyen biriydi.
Peri’nin o eve gitmesiyle birlikte tacizler başlar. Üstelik Peri’nin annesinin ve A.’nın annesi Münevver Hanım’ın bazı şeyleri fark etmelerine rağmen sessiz kalmaları, en az A.’nın yaptıkları kadar rahatsız ediciydi. Bir anne, küçük çocuğunun yaşadıklarına nasıl sessiz kalabilir? Diğer tarafta, tüm bunları bildiği hâlde nasıl göz yumulabilir? Okurken aklım almadı.
Annelik sadece doğurmakla olmaz korumak kollamak gerekir her şeyden Ama Peri korunmadı… ve onun gibi nice çocuk da korunmadı. Bazen bir suç yalnızca onu işleyenle sınırlı kalmaz o suçu görüp de sessiz kalanlar, o karanlığı büyütür.
Yıllar geçse de Peri’nin yüreğinde açılan yara kapanmaz. Çocukluğunda yaşadığı travma peşini hiç bırakmaz. Sessiz çığlığını ise kimse duymaz. Okuduklarınız sizi derinden sarsacak üstelik böyle hayatların var olduğunu bilerek okumak, bu sarsıntıyı daha da büyütecek. Ama aynı zamanda farkındalık da kazandıracak. Çünkü bu kitap, sessiz kalmanın ne kadar yıkıcı olabileceğini çarpıcı bir şekilde gösteriyor.
Menekşe Toprak | Peri
”İnsan çocuk olduğunu bugünden bakınca görüyor. Ama o yaşta kocaman bir şey olduğunu sanıyorsun.”
Selam. Kitabın kapağını kapattıktan sonra bir süre aklınızdan silinmeyecek bir hikayeyle geldim. Maalesef sadece kitaplarda yaşanmayan, görüp susulan belki de görmezden gelinen ama bir gün mutlaka yüzleşmek zorunda olunan bir hikaye..
Göl kıyısına vuran bir cesetle başlıyor kitap. -İlk anda bir gizem hissi uyandırsa da kitap aslında bir polisiye değil.-
Geçmişin gölgeleriyle yüzleşen insanların hikayesi.
•Kaan, uzun süredir görüşmediği babasının ölümüyle birlikte istemeden de olsa geçmişine dönmek zorunda kalıyor. Yıllarca konuşulmamış şeylerin, üzeri örtülmüş anıların ve bastırılmış duyguların kapısını aralayan bir süreç başlıyor.
• Peri… Hikayenin en ağır yükünü taşıyan karakterimiz. Yaşadıklarını okudukça nefes alamıyorsunuz ama onların hepsi yaşandı. Onun çocukluğuna dair kırıntılar ortaya çıktıkça, hikayenin gerçek ağırlığını kalbimizde hissetmeye başlıyoruz. Sessizliklerin, suskunlukların içinde saklanan acıyı görüyoruz.
Herkesin bildiği ama kimsenin konuşmadığı şeyler… O garip sessizlik anlaşmaları… Bir noktada insan ister istemez düşünüyor:
Bildiğimiz halde görmezden gelmek daha kolay olduğu için mi susarız?
Yazarın kalemiyle tanışma kitabımdı ama son olmayacak. Çok ağır bir konuyu ele almış ve bu duyguları da bizlere sonuna kadar geçirdi. Bazı şeyleri açıkça söylüyor , bazılarını da açık açık söylemek yerine bizim sezmemizi istiyor.
Bir oturuşta okunabilecek, hızlı akan bir hikaye değil. Sebebi ise duygu yoğunluğu. Hikayenin ağırlığı. Sayfalar ilerledikçe kalbinize bir şey oturuyor. Yaşananların yükü sanki sizin omuzlarınıza geçiyor. Siz haykırmak, susmamak istiyorsunuz, susan herkesin yerine.
Ve bir kez daha anlıyoruz; bazı yaralar
Yazar Hakkında
Menekşe ToprakYazar · 8 kitap
Menekşe Toprak Kayseri doğumlu. İlk ve ortaöğrenimini Köln’de ve Ankara’da tamamladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdikten sonra bir süre Ankara ve Berlin’de bankacı olarak çalıştı. 2002’den bu yana Berlin ve İstanbul’da radyo gazeteciliği ve çevirmenlik yapıyor.
Öyküleriyle çeşitli dergi ve antolojilerde yer aldı. Almanca ve Fransızcaya çevrilen bazı öyküleri bu ülkelerin edebiyat dergilerinde ve öykü antolojilerinde yayımlandı.
