Yazar:
Şebnem İşigüzel
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 60 dk.
Sayfa Sayısı:
388
Basım Tarihi:
2002
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9789752890268
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·388 syf.·
2026 4. kitabı
Sonu başından belli,dümdüz bir olay örgüsü değil de farklı bir okuma yapmak istiyorsanız size Sarmaşık’ı öneririm. Artık renkleri tanıyamayan bir ressam ve harfleri,yazıları tanıyamayan aynı nörolojik hastalıktan mustarip Nobelli bir yazarın kesişen hayatları ve birbirine dolanan sarmaşık misali kişiler ve olaylar sizi kitabın sonuna kadar şaşırtmaya devam ediyor. Karakter kadrosunun çoğu entelektüel insanlardan oluştuğu için biraz uçuk kaçık, absürt insanlar. İç dünyaları genelde huzursuz, sanata kaçan,ilişkilere tutunan insanlar. Devamlı bir anlam arayışı, yalnızlık ve zihinsel dağınıklık içindeler sanki. Tam da bu sebeple roman ne tamamen postmodern,ne klasik, ne toplumsal gerçekçi ne de bireyci. Şebnem İşigüzel insanları siyah ve beyaz olarak değil, grileriyle dosdoğru veriyor. Bu kimilerine sert ve hoyrat gelebilir. Ama tüm duygusallığımıza rağmen gerçekler acıdır. Kitabın en sevdiğim yeri de Şebnem işigüzel’in romanın içinde kendine kendi ismiyle küçük bir yan rol vermesi. Daha önce hiçbir kitapta rastlamamıştım buna. Bol,keyifli okumalar diliyorum..
Alıntılar
"Sarmaşık gibidir insan, kime dolanacağı hiç belli olmaz.
Sarmaşık gibidir hayat, nereden geçip nereye tırmanacağı hiç belli olmaz."
“Hepimiz, kendi dünyamız, bütün dünyaymış gibi yaşarız. Birbirimizle çarpışmadan, kendi gerçeklerimize doğru kayıp gideriz.”
“Aynalar nasıl göründüğümüzü göstermez. Suretimizi çizen tedirginliğimiz, güvensiz bakışlarımız, korkak yürüyüşümüz, ne kadar bağırsak da yükselmeyen sesimizdir.”
8/10
Beğendi
·2021 2. kitabı
#OkudumBitti
#SARMAŞIK
#ŞEBNEMİŞİGÜZEL
Merhaba arkadaşlar, yeni tanıştığım bir yazarın kitabıyla karşınızdayım. Niye geç kalmışım okumakta, hayıflandım kendime. Kalemi sağlam ama hakkettiği değeri bulamamış gibi geldi. Bazı yazarları cımbızla çekip almak gerekiyor.
Ali Ferah renk körlüğünden muzdarip bir ressamdır ; Nobel ödüllü ilk Türk yazarı Salim Abidin ise harfleri tanıyamaz hale gelen nörolojik bir hastadır. Aynı yaşlarda ki ressam ve yazar bir nöroloğun muayenehanesinde tanışır dost olurlar.
Ali Ferah'ın katatonik şizofren bir kız kardeşi vardır (Hayal). Yatılı okulda bir rahibenin taciz, hatta tacavüzüne maruz kalıp kafayı sıyırmıştır.( Burada göz yaşlarınıza hakim olamıyorsunuz. Hangi insan, başka bir insan evladına bunları reva görür. Küçücük bir çocuk, savunmasız. Din adı altında korkutuluyor, sindiriliyor. Din bezirganları her dinde iş başında )
Annesi ise 12 yaşında eşinin tecavüzüne uğramış, hayatı boyunca bu travmayı unutamamış bir kadındır. Herkese her daim bunu anlatır durur. İçinde ki irini böyle akıtmaktadır.
Rus Ludmilla ve Nadya kardeşlerden, Ludmilla yıllarca ailenin ortağı, Boris amcanın tecavüzüne boyun eğmiştir, oyun adı altında.
Sedef, pencere komşusu. Konservatuvar mezunu, kocası tarafından aşağılanır, ezilir hep. Ahh Sedef neler geldi başına
Kadın her yerde kadın ve taciz, tecavüz, şiddet hep onların başına gelmektedir.Bu ölümler, tecavüzler bitmedi bitmeyecek.
Erkek çocuklarını"paşam, tosunum, aslanım" diye yetiştirmeye devam. Büyük marifetmiş gibi, onlarda büyünce "ben aslanım, ben kralım" diyip kadınların canlarına düşsünler. Çocuklarımızı vicdanlı yetiştirelim lütfen Konu dağıldı toplayayım.
Nadya'nın ölümü ise kafalarda soru işareti bırakmaktadır. Cinayet kim tarafından işlendi. Kıbrıslı savcı bulabilecek mi bakalım? Yatağa
Puan vermedi·388 syf.··
Beğendi
·2024 4. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 07 Şubat 2024 10:43
Her karektere sarmaşığın bir dalı gibi yer verildiği kitap tıpkı Karadeniz fıkrası misali
her biri ötekinin benzeri satırlarda birbirlerine dolanarak yerlerini alıyorlar.
Kalabalık bir ekiple okuruna merhaba diyor yazar.
Şebnem İşigüzel tüm kitaplarıyla yazar listemde artık. Sıradaki kitabı ' Çöplük ' okunmak üzere yerini aldı bile.
Yazarın okurlarına iliklerine kadar hissettirdiği kendi sırlarımızla dolu dünyalarımızı bir ressamın yoluyla kesiştirdiği diğer karakterlerle okurunu buluşturuyor.
Kitabında bir çok renkli kişiliklere yer veren yazar dünyanın bir ucundan getirdiği bir karakterini Galatasaray meydanında Cumartesi Anneleriyle buluştururken, kendi halinde evinde kaderine razı gelmiş bir karekterini de, ressam Jan van Eyck tarafından yapılan "Arnolfini'nin Evlenmesi"adlı portreyle bütünleştirerek eserini birden zenginleştirebiliyor da.
Kitabın sonlarına doğru kendisini de dahil ettiği "Sarmaşık " ressamıyla, yazarıyla,müzisyeniyle, şizofrenisiyle, Rus karakterlerinden, istismar mağduruna,eski sevgiliden savcısına bildiğimiz,duyduğumuz ressamlar ve hayali kahramanlarda dahil kalabalık bir ekiple az polisiye,az gerilim,az aşk derken ortaya farklı bir yazımla aldığımız haz dimağlarımızda kelimelerin dans cümbüşüyle şekillenerek okura 'Acaba yazarın başka kitapları da var mı?' dedirtiyor.
Önümüzdeki gün, ay, yıl farketmeksizin kendinden emin adımlarla gelen bir yazarın ayak sesleri...
"SARMAŞIK" la tanışın.
Sarmaşık Şebnem İşigüzel
Sarmaşık Şebnem İşigüzel
Kitap uzun benzetmeler ve ayrıntılar nedeniyle yer yer akiciligini kaybediyor ne yazık ki... Kitabı genel olarak begensem de akıcılıktaki kopmalar beni yordu. Yine de okuduğum için mutlu olduğum bir kitap diyebilirim sarmaşık için
Daha önce Şebnem İşigüzel'in Kafa dergisindeki yazıları hariç bir eserini okumamıştım. Bu romana bayıldım. Kitabın arka kapağında yazdığı gibi yazar doğaüstü bir yazma yeteneğine sahip. Özellikle karakter yaratmaktaki başarısını takdir etmek lazım. Üstelik böylesini grift karmaşık bir romanı 4.5 ay gibi kısa bir sürede yazmış olması şaşırtıcı.
Mutlaka bir şans verin ve bu romanı okuyun derim.
Sarmaşık, Şebnem İşigüzel'in, Öykümü Kim Anlatacak'tan sonra okuduğum ikinci kitabı... Kitap bittikten sonra vardığım kanaat, kesinlikle bazı insanlar sadece yazmalı. Onlar bu dünyaya yazma misyonunu tamamlamak için gelmeli. Zekâsını aktarmalı satırlara, satırlar gezdirmeli insanı sayfaların arasında...
İşigüzel de bence yazma eylemini en iyi gerçekleştiren zekâya sahip yazarlardan biri... Dildeki duruluğu, kurgudaki hâkimiyeti çok etkileyici... Açıkçası bu kadar övgüyü almayı fazlasıyla hak ediyor.
Ben, Sarmaşık kitabını bir solukta okudum. Başladığı andan itibaren sıcaklığıyla ele geçiriyor insanı. Sesli kahkahalarımla hüznüm iç içe geçti okurken.
Hikâye mi nasıl başlıyor? Ali Ferah, Londra'da, akademide okumuş portre ressamıdır. 12 yaşındayken babasının tecavüzüne uğramış bir annenin, katatonik şizofren olan Hayal'in ağbisidir. 100 yıldır hiçbir eşyanın yerinin değiştirilmediği, etrafta deli gözüyle bakılan ailenin mensubudur. Bir ressamın başına gelebilecek en büyük hastalığa yakalanmıştır: renk körüdür. Nöroloğunun muayenehanesinde Nobel ödüllü yazar Salim Abidin'le yolları kesişir. Yazar da harfleri tanıyamaz. Onunki de nörolojik bir hastalıktır. Sonrasın da mı, birçok karakter dahil olur hikâyeye ve "sarmaşık" misali dolanırlar birbirlerine...
Kursk Denizaltısı'nda hayatını kaybeden Alex'in biricik sevgilisi Nadya; küçük yaşta Boris amca diye hitap ettiği aile dostlarının tecavüzüne uğrayan Ludmilla; Ali Ferah'ın hocası Starov'un oğlu Oleg; konservatuvar mezunu Sedef, Kıbrıslı savcı vd. derken romanın kurgusu içinde kaybolup gidiveriyorsunuz.
Van Gogh'la sohbet eden Hayal'in tramvasını; Ali Ferah'ın Londra'daki sevgilisinin Galatasaray Meydanı'nda evlatlarını arayan Cumartesi Annelerinin içinde ne aradığını; Ludmilla, Nadya ve Oleg'i, yani 3 Rus vatandaşını
Garip bir roman, sonunu biraz daha iyi bağlayabilirdi. Benim kafamda cinayetin nasıl işlendiği pek oturmadı. Biraz aceleye gelmiş son kısımları, daha iyi yazılabilirdi.Yani o kadar karakter sarmaşık gibi birbirine girdi ama Sedef hariç çoğu havada kaldı. "Okuyun" der miyim, soru işareti.
Yazarla tanışma kitabım. Acaba genel tarzını yansıtan bir kitap mıydı diye merak etmedim değil.
Bir dolu ruh hastası...
Bir yazar.
Bir ressam.
Bir müzisyen.
Ama her birinin ayrı kulvarlarda dertleri, sancıları var. Her biri de birbirine dolanıyor. Hikaye gerçek manada bir sarmaşık. Rahatsız edici ögeler olduğu kesin ama hikayeye kattıkları yadsınamaz. Keyifle, merakla okudum.
nörolojik bir hastalığın kendisini yakaladığı ve renkleri tanıyamayan usta bir ressam Ali FERAH ve yine aynı hastalığın farklı bir çeşidine yakalanarak harfleri tanıyamayan Nobel ödüllü yazar Salim ABİDİN'in başından geçenlerin anlatıldığı keyifli bir okuma yaşayabileceğiniz bir roman.
Eminim okuyan herkesin kitapla duygusal bir bağ kurmasına sebep olacak şu iki dizeyi sizinle paylaşayım
Sarmaşık gibidir insan, kime dolanacağı hiç belli olmaz.
Sarmaşık gibidir hayat, nereden geçip nereye tırmanacağı hiç belli olmaz..
Puan vermedi·403 syf.·
2022 208. kitabı
Hiçbir hatıradan kaçış yoktur. Görmemek için gözleri kapatmaya benzemez unutmak.
(S: 9) Kitaptan bu sözlerle karsılıyor okuyucuyu yazarımız.. Şebnem İşigüzel
" insanlar
birbirlerini çok geç tanıyor. " diyorum bende...!!!
O kış hayatlarımız sarmaşık dalları gibi birbirine geçecek, bütün felaketler ve kötülükler bizi bulacaktı. Birbirimizin varlığından haberimiz yokken, hayatlarımızı var eden tesadüfler birleştirecekti bizi. Sarmaşıkların sırnaşık cılız gövdeleri gibi aşklarımız, kederlerimiz, kayıplarımız ve arzularımız birbirine dolanacaktı. Picasso’nun yeteneğini bizzat övdüğü ve artık renkleri tanıyamayan bir ressam olan Ali Ferah ile kitapları yok satan, dünyaca ünlü, Nobelli ama artık harfleri tanıyamayan bir yazar olan Salim Abidin’in yolları bir nöroloğun muayenehanesinde kesişir. Bu kesişme, onların ve etraflarındaki herkesin hayatını, bir sarmaşık gibi, merdiven merdiven birbirine bağlamaya ve dolandırmaya başlar. Bu roman Nobel ödüllü yazarın son romanı mı yoksa hayatı onunla tanıştıktan sonra altüst olan ressam Ali Ferah’ın coşkulu anlatısı mı?
Diyor bize arka kapak
Dili, konusu anlatımı farklı, ama konu okucıyu sonuca götürenedk kelimelerin ahangıyle dans ettrıyor, oda biliyor ki:“ olan
biten sadece
mümkün olanlar mıydı ?
Dedirtiyor okuyucu'ya
Hayatta hiçbir şey fazla değildir, her şey mümkündür, her şey kuşkuludur
(S: 258) kıtabın ortasındakı güzel görüş
Sarmaşık gibidir insan, kime dolanacağı hiç belli olmaz Sarmaşık gibidir hayat, nereden geçip nereye tırmanacağı hiç belli olmaz.#y
(S: 34)... Kitaptan gerisini siz okuyun sarmaşığın etrafında olan biteni sizde bırakacağı etkiyi
Kefili değilim, ama beğeneceksınız..
Buyurun okuyun..
Şebnem İşigüzel
" insanlar
birbirlerini çok geç tanıyor. " diyorum bende...!!!
O kış hayatlarımız sarmaşık dalları gibi birbirine geçecek, bütün felaketler ve kötülükler bizi bulacaktı. Birbirimizin varlığından haberimiz yokken, hayatlarımızı var eden tesadüfler birleştirecekti bizi. Sarmaşıkların sırnaşık cılız gövdeleri gibi aşklarımız, kederlerimiz, kayıplarımız ve arzularımız birbirine dolanacaktı. Picasso’nun yeteneğini bizzat övdüğü ve artık renkleri tanıyamayan bir ressam olan Ali Ferah ile kitapları yok satan, dünyaca ünlü, Nobelli ama artık harfleri tanıyamayan bir yazar olan Salim Abidin’in yolları bir nöroloğun muayenehanesinde kesişir. Bu kesişme, onların ve etraflarındaki herkesin hayatını, bir sarmaşık gibi, merdiven merdiven birbirine bağlamaya ve dolandırmaya başlar. Bu roman Nobel ödüllü yazarın son romanı mı yoksa hayatı onunla tanıştıktan sonra altüst olan ressam Ali Ferah’ın coşkulu anlatısı mı?
Diyor bize arka kapak
Dili, konusu anlatımı farklı, ama konu okucıyu sonuca götürenedk kelimelerin ahangıyle dans ettrıyor, oda biliyor ki:“ olan
biten sadece
mümkün olanlar mıydı ?
Dedirtiyor okuyucu'ya
Hayatta hiçbir şey fazla değildir, her şey mümkündür, her şey kuşkuludur
(S: 258) kıtabın ortasındakı güzel görüş
Sarmaşık gibidir insan, kime dolanacağı hiç belli olmaz Sarmaşık gibidir hayat, nereden geçip nereye tırmanacağı hiç belli olmaz.#y
(S: 34)... Kitaptan gerisini siz okuyun sarmaşığın etrafında olan biteni sizde bırakacağı etkiyi
Kefili değilim, ama beğeneceksınız..
Buyurun okuyun..Yazar Hakkında
Şebnem İşigüzelYazar · 20 kitap
İlk ve orta öğrenimini Yalova'da tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Antropoloji bölümüne girdi. Pek çok dergi, gazete ve televizyon kuruluşunda muhabirlik ve editörlük yaptı. 1993 yılında ilk kitabı olan Hanene Ay Doğacak ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü kazandı. Bu kitabı Öykümü Kim Anlatacak (1994) ve ilk romanı olan Eski Dostum Kertenkele (1996) takip etti ve Eylül 2009 da "Kevnedostê Min Gumgumok" ismiyle Ronî War tafından Kürtçeye çevirildi. Bir kız (Tamar) ve bir oğlan (Ararat) annesi olan yazar hayatını yazarak sürdürmektedir.
