Yazar:
Şebnem İşigüzel
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
204
Basım Tarihi:
Şubat 2019
Yayınevi:
İletişim Yayınları
ISBN:
9789750526343
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·204 syf.··
Beğendi
·2025 6. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 28 Haziran 2025 00:00
Hayatı boyunca sevilmemiş, itilmiş ve hep değersiz hissedilmiş bir kadının, kanserin son evresinde olduğunu öğrenmesiyle başlıyor hikâye. Bencil ve umursamaz eşinden, hayatını adadığı ama karşılık göremediği üvey kızından, oradan da geçmişte yanında çalıştığı gaddar işvereni Mine Hanım’a uzanan bir iç hesaplaşma ve yüzleşme yolculuğuna çıkıyoruz. Vücudu kansere yenik düşerken, ağrılarla geçen son günlerinde geçmişini, hayatını ve yarım kalmış hayallerini sorguluyor. Ölüm bir adım uzağımızda, ensemizde bizi bekliyor. Kitabın sonuna kadar ismini söyleyeceği anı bekledim. Kahramanın ismi gizemle bizden saklandı. Ben, babasının koymak istediği Zambak ismiyle hatırlayacağım onu…
Puan vermedi·204 syf.··
Beğendi
·2021 37. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 06 Mart 2021 18:37
Yalanlar, ikiyüzlülükler üzerine kurulan sahte bir hayat nereye kadar devam eder?
Var mı bir sonu?
Ve son dediğimiz şey nedir ki? Kurtuluş mu? Bir ceza mı? Biten şeylerin verdiği huzur mu?
Şebnem İşigüzel basit bir hikâyeyi, öyle ustalıkla kurgulanmış ki ; hayatı, insan olabilmeyi, zaaflarımızı, yalanlarımızı, haklı yada haksızlığı, masumiyeti, sorgulattırıyor okuyucuya.
Bir kadın ; ölüme beş kala yıkılan hayatının enkazı altında, kendini, yaşadıklarını, yaşayamadıklarını, paranın satın aldıkları ile kurduğu sahte hayatını paylaşıyor bizlerle...
"Yaşamak zor bilirdim. Ölmek daha zormuş. İnsan ölürken derin bir üzüntü duyuyor sadece. Yarıda kaldığı için, herkes yaşarken o gittiği için, yaşamak istediği için. Hayatım. Bir solukta anlattıklarım. Ben. İnsan yaşadığına inanmıyor ve yaşamaya devam etmek istiyor. Yaşamak istiyor. Yaşamak istiyorum. Ama artık çok geç. Bitti. Bu arada şunu söylememe izin verin lütfen : Hiç kimseyi bağışlamadım. Kırgın geldim, kırgın gidiyorum. Son birşey daha. Burada böyle ağzım açık can çekişirken ve peşinde ışık olması umuduyla karanlığa bırakmışken kendimi, 'İyiğe!' dedim sessizce. İyiliğe! İçimde kalmasın diye söylüyorum şimdi. İyiliğe. İyiliğe. İyiliğe. "
Muazzam bir eserdi bu. Gerçek edebiyat eserlerinin verebildiği ve başka hiç bir şeyde bulamayacağınızı bildiğiniz, daha önceden tadını almış olduğunuz o şey.. satırlardan çıkıp yükselen, gözlerinizin önünde canlanan, ve duygusunu anladığınız, hissettiğiniz o şey "İyilik"te de var. Dört dörtlük.
Artık bu kitabı okumamış gibi yapamam. Bir insan bir kitabın içine girip yaşayabilir mi? Ama burada O, yaşıyor ve iyiliğe giden, sahteliklerle dolu, ama artık kendini tamamen dürüstlüğe samimiyete vermiş hayatını her okuyuşta bir kez daha tekrarlıyor. Sonu olmayan bir ağlayış gibi, bir iç çekiş, inleyiş gibi "İyilik". Belki de bu acıyı tekrar yaşamaması için kitabın kapağı açılmamalı,; O, kendi hâline bırakılmalı ve iyiliğe ulaşmasına izin verilmeli.
Keşke okumasaydım. Bu, bahçedeki kedilerimiz öldüğünde, ölümüne tanık olduğumda hissettiğim o duyguya benziyor: güneş var, sıcak var, her yer yeşil, kıpır kıpır ama sen ölüyorsun. Nasıl bana ne diyebilirim ki?
Bazen hakikaten iyi ve gerçek edebiyatı bırakıp uyduruk, saçma sapan şeyler okumaya devam etsem diyorum. Ötesi bana zarar gibi gelmeye başladı. En azından bu iğrenç sıcaklarda hafif şeyler okumaktan iyisi yok gibi. Yoksa İyilik ve benzerleri insanı yatağa dahi düşürebilir.
Puan vermedi
Kitaptan bir bölüm;Bir akşam güzelim çocukluk evimize o kötü haber ulaştığında da böyle şaşırmıştım.Eve dönerken babama araba çarpmış. Halamla annem Haliç kıyısındaki işlek yola koşmuştu: Baban yolun kenarına savrulmuş köpek ölüsü gibi yatıyordu.”Annem babamın araba çarpmış bedenini kabaca böyle tarif ediyordu...
yazarın son kitabı bir kadının gözünden yaşanan zorluklar yaşam mücadelesi ve bunun getirdiği bir çok çıkmaz alandan kurtulma çabası
Kanser hastası olduğunu öğrenen, tüm yaşamı yalanlar üzerine kurulu bir kadının hikâyesini anlatıyor Şebnem İşigüzel İyilik’te.Beni inandıramadı karakterine.İnandırmak zorunda mı? Elbette değil.Ben yine de inanmak, sahici bulmak istiyorum roman karakterlerini.
Çok çalakalem yazılmış bir kitap gibi geldi bana.Adına aldanmayın, kitap iyilikten çok upuzun bir kötülük listesi sunuyor.
İyiliğeDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Değersiz hisseden, hiç sevilmemiş ve hayata yenilmiş bir kadının hikâyesi…Bir gecede bitirdim ve içimi derinden acıttı.
Hoşçakal Zambak…
Eğer kitap okumakta zorlanıyorsanız, sizi içine çekecek ve elinizden bırakamayacağınız bir eser.
Sevgili Rogojin’in hediyesi. Kendisine çok sevgiler, beni bu kadar güzel bir eserle tanıştırdığı için.
Kitap her ayrıntısıyla mükemmel. Dili, üslubu, akıcılığı ve konusu. Mutlaka olumsuz eleştirilecek bir şey bulunur ancak gözüme çarpan hiçbir şey olmadı. Bu yüzden puanım: 10.
Zambak isminde bir diş hekiminin hayatını okuyoruz. Hekim hanım ölmek üzere. Evliliği kötü gidiyor, başka sığınacak yerler arıyor. Konu klişe gelebilir ancak yazarın elinde bambaşka bir yapıya bürünmüş. Bu konuyu bin defa okusanız bile yine Şebnem İşigüzel’den okuyun derim.
Hekim hanım, geçmişiyle yüzleşiyor. Aynı zamanda şimdiki zamanı okuyoruz. ara ara geçmişe dönük bilgiler veriliyor ama hiç yormadan. Evet, kitap hiç yorucu değil. Çok kolay okunuyor ancak basit değil. Yazar kelimeleri, benzetmeleri ve göndermeleri o kadar ustaca yapıyor ki altını çizmeden, tekrar tekrar okumadan duramıyorsunuz. Kitabın “Vuruculuğu” gerçekten çok iyi.
Yakın zamanda beni böylesine sarsan bir kitap okumamıştım. En çok tavsiye edeceğim eserler arasında yerini aldı bile. İyi okumalar.
Ölmek üzere olan bir kadının hikâyesi İyilik. Hayatı boyunca sadece görülmek ve sevilmek isteyen bir kadın bu. Bu yüzden olsa gerek manipülatif, marka düşkünü, kılıfın (kılığın) önemli olduğunu düşünen belki de buna sığınan bir kadın.
Romanın dili çok naif,çok sakin,durgun bir su gibi. Sakin sakin çok vurucu bir konuyu bir anlatmış yazar.Karakterler gizemli. Hiç birini çok açık etmiyor. Davranışlarından dolayı altını okurken okuyucu dolduruyor.
Yine romandaki tüm karakterlerin ortak noktası yalnızlık. Kalabalıkmis gibi görünen yalnızlık
Karakterler içinde beni çok etkileyen karakter ise ana kahramanımızın annesi oldu. Her şeye rağmen guzel yasamaya çalışması çok dokunaklıydı.
Şebnem Isiguzel'in daha önce öykülerini okumuştum. Ilk kez bir romanını okudum. Devamı gelir. Zira sevdim.
"Hayatımın değişmesine çok az zaman kalmıştı ve ben bundan habersizdim.Yaz sonu kanser olduğumu öğrenecektim. Bütün bunların ötesinde yaz kötü başlamıştı. Sebebi özel hayatımdı. Hatta bizzat kendim. Bir anlamda geçmişim."
Kötü1000Kitap
Yine bazı insanların çok kolay kitap yazabildiğine ve yayımlatabildiğine şahit olduğum kitaplardan!
Ne anlatılmak istenen var ne bir öğreti ne bir konu!
Okumasının tavsiye edilmeyenlerinden!
Selamlar;
"Herkesin her şeyi bildiği ama kimsenin kimseyi duymadığı bir dünyada, bir kadının sessiz haykırışı: İyilik."
Şebnem İşigüzel bu romanında; elimizden her şey alındığında geriye aslında neyin kaldığını sorgulatıyor. İyilik... Bu kitap; bir otel odasında tek başına geçmişiyle, anılarıyla ve tüm yaşamıyla yüzleşen bir kadının sarsıcı hikâyesini anlatıyor. Hayatı boyunca başkalarının beklentilerini karşılamaya, toplumda kendine bir yer edinmeye ve hep "iyi" olmaya çalışan bu kadın; artık kaybedecek hiçbir şeyi kalmadığında, aslında ne kadar büyük bir acı çektiğini fark ediyor.
Acı veren ama bir o kadar da hayata tutunan bir anlatı... Eğer ruhunuzda derin bir iz bırakacak, sizi kendinizle yüzleştirecek bir hikâye arıyorsanız, bu kitabı mutlaka okumalısınız
Yazar Hakkında
Şebnem İşigüzelYazar · 20 kitap
İlk ve orta öğrenimini Yalova'da tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Antropoloji bölümüne girdi. Pek çok dergi, gazete ve televizyon kuruluşunda muhabirlik ve editörlük yaptı. 1993 yılında ilk kitabı olan Hanene Ay Doğacak ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü kazandı. Bu kitabı Öykümü Kim Anlatacak (1994) ve ilk romanı olan Eski Dostum Kertenkele (1996) takip etti ve Eylül 2009 da "Kevnedostê Min Gumgumok" ismiyle Ronî War tafından Kürtçeye çevirildi. Bir kız (Tamar) ve bir oğlan (Ararat) annesi olan yazar hayatını yazarak sürdürmektedir.
