Yazar:
Hanne Orstavik
Çevirmen:
Ayşe Erbulak
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Temmuz 2020
Yayınevi:
Africano Kitap
ISBN:
9786050632512
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Postmodern bireyin arayışı
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2021 42. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 13 Nisan 2021 12:06
“Sen de en az benim kadar iyi biliyorsun ki hiç başlamamış bir şeyi devam ettiremezsin.”
#sevgi adının yaptığı çağrışımlara rağmen duygulardan yalıtılmış bir hikaye. Sevgi olmadığı gibi nefret de yok, insanın insana yabancılaşması, postmodern bireyin arayışı var. Ve bu süreç en kutsal atfettiğimiz anne-çocuk sevgisi üzerinden aktarılmış,bir anne ile 9 yaşına girecek oğlunun bir günleri.
.
Ørstavik anlatımında şimdiki zaman kullanmış, öncelikle en sevdiğim anlatım biçimi olabilir:)) Gizem, merak daha yoğun oluyor, bir şeyler olacak hissi tekinsiz bir atmosfer yaratıyor ve yazar bunu yalın duru bir üslupla yapmış. Anlatıcı okura mesafeli tıpkı karakterlerin arasındaki ilişki gibi anlatım da duygulardan arındırılmış. Sevdim.
.
Norveç edebiyatı birey odaklı, toplumsal sorunlar, değerler çatışması handiyse yok kültürel ilerlemenin olduğu bir toplumun sorunu da birey oluyor. Ve ben pek anlaşamıyorum Norveç edebiyatı ile ama Sevgi okuduklarım arasında en iyisiydi. Hem biçim olarak hem kadın rollerine ters açıdan yaklaşımıyla çok beğendim.
Ayrıca Norveç edebiyatının son 25 da en iyi altıncı romanı seçilmiş.
Hanne Orstavik’in “Sevgi” si , Norveç Edebiyatı’nın son 25 yılına damgasını vuran kitaplardan biri.
İsmine aldanarak dramatik ya da yumuş yumuş bir olay örgüsü bulacağınızı sanıyorsanız , yanılıyorsunuz - tatlı sert bir gerilim var içinde.
Norveç denince genelde ilk resmedilen soğuk bir atmosferde geçiyor. Bekar anne Vibeke ve oğlu Jon ‘un bir akşamüstü yaşadıklarını konu alıyor.
Satırlar sürükleyici bir film tadında, durağanlık yok. Bunun yanında minimalist yazı olma özelliğine sahip. Okudukça azın çok olduğunu kanıtlıyor metin.
Her paragrafta kişiyi değiştirmesi olağanüstü bir etki yaratmış. Heyecanı üst seviyede tutuyor.
Deneysel işleri çok seviyorum
Kuzey beni edebiyatıyla da büyülüyor.
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2022 64. kitabı
·9 saatte okudu
·Okunma: 02 Temmuz 2022 19:29
Norveç’in soğuğunda bekar bir anne ve oğlunun bir günlük hikayesi #sevgi . Adıyla çelişen, sevgiyi arayan bir anne ve oğlu. Daha çok kendini düşünen bir anne, güven ve anlaşılma ihtiyacı içinde olan 9 yaşında bir çocuk. Bir paragraf annenin anı’nı anlatırken diğer paragraf oğulu anlatmaya geçiyor. Şimdiki zamanla anlatılan bir hikaye. Soğuğu içinize kadar işliyor, gizemli ve gerilimli anlatım son sayfaya kadar devam ediyor. Aslında herşey sıradan. Sadece akşam olunca birbirinden uzaklaşan anne ve oğulun buluşmasını bekliyoruz sabırsızca. Ama öyle mesafeli bir anlatım ki her an bir şey olacak duygusu peşimizde. Ben de yazardan etkilenip onun gibi anlatıyorum, durağan ve duygusuz. Bu kadar durağan bir hikaye nasıl etkiler insanı? İsmiyle de sonuyla da tam bir ters köşe eser.
Norveç edebiyatının, son 25 yılının en önemli eserleri arasında yer almış #sevgi ve #norvecedebiyati seviyorsanız mutlaka okuyun. Ben daha önce #perpetterson #dagsolstad ve #knuthamsun dan eserler okumuştum. Bunu da çok sevdim.
10/10
2025 51. kitabı
Adı Sevgi olan bir kitaptan sıcaklık beklerken, okuru bilinçli bir soğukluğun içine bırakan bir roman. Bu soğukluk yalnızca mekâna ya da iklime ait değil; insanlar arasındaki mesafede, kelimelerin eksikliğinde ve sessizliklerde hissediliyor.
Yazarın şimdiki zamanla kurduğu anlatım, metne sürekli bir beklenti duygusu yüklüyor. Her an bir kırılma yaşanacak hissi var ama o an gelmiyor. Bu ertelenmişlik, kitabın duygusal ağırlığını daha da artırıyor. Okur, bir şeylerin eksik olduğunu hissediyor fakat bu eksiklik asla tamamlanmıyor.
Roman, sevgi kavramını varlığıyla değil, yokluğuyla düşündürüyor. İlişkilerdeki boşluklar, umursamazlık ve duygusal mesafe okuru zaman zaman rahatsız edecek kadar çıplak. Karakterlerle kurulan bağ da tam bu noktada ayrışıyor: bazılarına uzak kalırken, bazılarına istemeden fazlasıyla yaklaşıyorsunuz.
Dili sade, akışı çok güçlü. Kısa sürede bitirilebilecek bir kitap olmasına rağmen bıraktığı his uzun süre okurun içinde kalıyor. Sevgi, anlatmadıklarıyla konuşan, sessiz ama sert bir roman.
Kitabı şeyma ünal tavsiyesiyle okudum. Sonu o kadar şaşırttı ki beni. Norveçin soğunu iliklerinze kadar hissediyorsunuz. Jon’ u sarıp sarmalamak istedim. Çok güzel bir kitap su gibi akıp gidiyor
Hanne Ørstavik ile Kuzey’e doğru bir seyahate çıktım sayfalar boyunca.
Vibeke ve Jon’un hayatından bir kesiti okuyoruz aslında kitap boyunca. Birlikte yaşanan bir hayat… Bir o kadar da uzak ve kopuk
Norveçli yazar Hanne Orstavik'in Türkçeye çevrilen ilk romanı Sevgi'yi beğendim ama mutlaka okuyun diyebileceğim kadar değil. Anlatım şimdiki zamanla yapıldığı için ilk başta sıkıldığımı söyleyebilirim. Sonra alışıyorsunuz ve evet kitap akıcı olmaya başlıyor. Anne ve oğlun bir akşamüstü başlayıp gece yarisi bitiyor hikayeleri. Bir annenin yaşadıklarını bir oğlunun yaşadıklarını okuyoruz. Annenin yaşadıklarını okurken bir sonraki paragrafta çocuğun yaşadıklarını okumaya başlıyorsunuz ki bu benim hoşuma giden yani oldu kitabın. Kitap boyunca ilginç bir şekilde bir gizem ya da gerilim varmış gibi hissettim. Ama ortada hiçbir gerilim ya da gizem unsuru da yoktu. Anlatılanlara bakınca çoğu sıradan şeylerdi. Arka kapak yazısının bu konuda hakkını yememek lazım.Sonu ile de ters köşe yaptı.Okunabilir bir kitap.
Hanne Ablanın Dili
Bana göre durağan bir akışa sahip olmasının yanında ("durağan bir akış" nasıl olur diyorsanız da bu kitabı tavsiye edebilirim.) yazarın kullandığı dil yapısal anlamda, anlamdan ziyade beni kendisiyle uğraştırdı. Sürekli -yor ekiyle oluşturulmuş cümleleri bağlamakta güçlük çektim. Tüm bunlar dışında yazar, dul bir annenin içsel gerilimini okura hissettirirken, sevgili oğlu Jon'un uzay savaşlarıyla da yaratılan gerilimi hafifletmek istemiş ki annenin girdiği bu duygusal yoğunlukları her seferinde taptaze hissedebilelim. Başarılı da olmuş tabiki fakat kullandığı dil, okuru fazlaca yorduğu için okuma süresini de bir miktar uzatabiliyor.
Tüm bu sebepler yüzünden benden eksi puan alan Hanne Ablamız, kurguladığı evrene yabancı olan beni dahil edebilmesiyle kaybettiği puan tablosunda yerini hızla geri kazandı.
9/10
2024 46. kitabı
Vibeke ve oğlu Jon'un bir gününe eşlik ediyoruz sayfalar boyunca. Kitap boyu 'sevgi' aratıyor yazar Hanne Ørstavik, Vibeke ve Jon'a arattığı gibi. Şu soruyu bırakıyor zihinlerde: 'Sevginin çerçevesi var mıdır?'
Bireysel yolculuklarda net ve kısa cümleleriyle gönüllere taht kuruyor bence İskandinav edebiyatı. Bireyin günlük yaşamını ve aynı zamanda içsel yolculuğunu olduğu gibi hiç tasasız anlatıyor. Dupduru fakat vurucu.
Ertesi gün 9 yaşına girecek olan Jon'un heyecanı ile 'bekar' bir anne olan Vibeke'nin kendi yaşamı ile ilgili yaşadığı heyecanın nasıl farklı olduğunu (olmalı mı olmamalı mı?), belirlenmiş rollerinin dışına çıkıldığında toplumun gözünde biçilen değeri (okuyucuya atılan bir top) tokat atar gibi anlatıyor Ørstavik.
Cümlelerin ve konusunun vuruculuğunun yanında biçimi de farklı 'Sevgi'nin. Bir paragrafta Vibeke'yi anlatırken diğer paragrafta Jon' a geçiyor ve böylelikle gün boyu an an 'neler yaptılar, neler hissettikler, ne beklediler ve ne elde ettiler' görebiliyoruz.
İki karakter için de empati hissettiriyor bu kitap. Jon ve Vibeke'nin ellerinden tutup birkaç adım sonra ellerini birleştirmek ve beraber yürürüp gittiklerini görüp mutlu olmak istiyorsunuz sonunda.
Akıp giden cümleleri okurun her daim bir köşesinde kalacak olan bir kitap Sevgi, çokça sorgulatan ve endişelendiren. Çok sevdim.
Kapak tasarımı kurgu ile o kadar ilintili ki muhteşem bir iş: Berna Biber
Norveççe aslından dupduru ve harika bir çeviri: Ayşe Erbulak
Bekar bir anne ve küçük oğlunun hikayesi anlatılıyor temelde. Anne çocuğu ile yeteri kadar ilgilenmeyen, sorumsuz ve erkeklere düşkün bir karakter. Oğlu Jon ise 9 yaşına girmesine az kalmış küçük ve sevgiye muhtaç bir çocuk. Böyle bir hikaye okuyoruz ama film izler gibi akıyor. Kitapta bir yerden sonra soluğumu tuttum sonu nereye bağlanacak, düşündüğüm gibi olmasın gibi bir duygu içerinde okudum. Yazarın anlatım gücünün etkisi olsa gerek. Bir günde okunabilecek kadar sürükleyici. Şans verin mutlaka
.
Anne ve çocuk karakterlerin her ikisi de aradıkları sevgiyi bulamıyorlar. Anne kendisini sevecek birini ararken oğlunu ihmal ediyor. Oğul ise annesinden ilgi ve sevgi bekliyor. İkisi de sevgi duygusunu başka kollarda arıyor. Sevgi kitapta yok denecek kadar az sevgisizlik ise her satırda
