Yazar:
Carlo Goldoni
Çevirmen:
Leyla Tecer
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
140
Basım Tarihi:
1993
Yayınevi:
İtalyan Kültür Heyeti
Orijinal Dil:
İtalyanca
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kısacık Yorum
Bu yazardan başka bir tiyatro daha okuyup oldukça sevmiştim. Bu tiyatronun diğerlerinden daha çok bana işlediğini söyleyebilirim. Olay örgüsü de oldukça tanıdık o yüzden her ne kadar üzmüş olsa da oldukça çok hitap etti bana. Çokça sevdim ve öneririm.
Eugenia ve Fulgenzio öyle saplantılı ve tutkulu bir aşka sahiptirler ki herkesten, herşeyden kıskanır dururlar birbirlerini. Eugenia, Fulgenzio'nun yengesini takıntı derecesinde kıskanır ve hayatı hem kendisi, hem sevgilisi için çekilmez hale getirir. Eser boyunca bu ikilinin gelgitli ilişkisini okuyoruz. Bol kaprisli, çileden çıkmalı, bu kadar da olmaz dedirten türden bir kitap.
Sevgililerin kopuk iletişimi, tatlı atışmaları, abartılı halleri çok sevimliydi.
İtalyan Edebiyatına ait bu tiyatro eseri kısa diyalogları, sıkmayan konusu ve akıcılığıyla keyifle okunabilir.
Sevgililer·122 syf.·
8/10
2021 139. kitabı
" Hey akılsız gençlik! Aşk için bu işkence niye! Tatlı aşına acı katmak niye! Çılgınlık bu, yalnızca çılgınlık. Örnek olsun size tanıtacağım bu sevgililer; onları eğlenerek izleyin, ama sakın ola, siz başkalarına eğlence olacak durumlara düşmeyin"
Bu tiyatro oyununda, hepimizin az çok yaşadığı kıskançlıklar, gelgitler, iletişim kopukluklarını mizahı bir dille anlatılmış.
Çılgın bir amca, iki yeğen,(biri dul, biri bekar) ve tek bir mekanda geçen bir tiyatro oyunu.
Tiyatro okuyun, okutun ve izleyin.
Kitapla kalın esenlikler, iyi hafta sonları.
Goldoni, eseriyle ilgili sevgililerin yer almadığı çok az oyunun olduğunu ve hemen hemen hepsinde olay örgüsünün temelini aşkın oluşturduğu söylemektedir. Bu oyun da adından anlaşıldığı üzere aşkı yansıtmaktadır. Fakat, aşkın en büyük engeli ve onu çıkmaza sokan kıskançlık kavramı ayrıntılı şekilde karşımıza çıkıyor.
Karakterimiz, Eugenia, sevgilisi Fulgenzio'yu her ne kadar çok sevse de onu herkesten ve her durumdan kıskanır bir haldedir. Kitabın, ilk iki perdesinde de bu ikilinin gelgitli ilişkisini ayrıntılı bir şekilde görüyoruz, bazı yerler beni çok bunalttı diyebilirim. Bu süre zarfında yan karakterlerin dahil olduğu başka olaylarla biraz nefes alır gibi olup tam rahatladım derken son perde de aynı şekilde buhranlı geçti benim için. Eugenia'nın keskin çıkışları aslında bize, neden böyle davrandığı konusunda bazı ipuçları veriyor, psikolojik çözümlemeler yapmaya fırsat tanıyor.
Yazar, soyluların yaşamlarına da değiniyor, paranın önemine ve aslında bazılarının olduğundan farklı görünerek toplumda iyi bir yere sahip olmaya çalışmasına da yer veriyor. Aslında kitabın vermek istediği mesaja bakılırsa yaşadığı dönemde etkisini gösteren aydınlanmacılığın izlerini görebiliyoruz. Yazar, boş işlerle uğraşmak yerine akıl ve mantığın öne çıktığı bir dünyada yaşamanın gerekliliğine vurgu yapıyor diyebiliriz.
Oyun, kısa diyaloglardan oluştuğu için okuması kolay, karakterlerin isimlerine alışıldığında sanki karşınızda temsil ediliyormuş gibi hızlıca sayfaları çeviriyorsunuz. Daha önce de belirttiğim gibi beni sadece bazı diyalogların sürekli tekrarlanması rahatsız etti, sanki aynı sahneyi birden fazla okumuşum hissi yaşattığı için sıkıldım. Kıskançlık bana göre değilmiş, daha iyi anladım .:) Tabi bunu temsil şeklinde seyrettiğimde kesin o diyaloglar gözüme batmazdı.
Kitap Yorumu // Sevgililer - Carlo Goldini
•
•
•
Selamlar çok sevgili okurlar! Bugün yine hız kesmeden okuduğum İtalyan Edebiyatı'ndan bir kitap ile geldim. Öncelikle bahsetmeliyim ki kitap bir tiyatro kitabı ve türünün başarılı örneklerinden birisi. Konusundan bahsedip bahsetmemek konusunda kararsızım çünkü söylediğim en ufak şey spoiler olabilir. Fakat biraz değinecek olursam kitap; Eugenia ve Fulgenzio'nun aşkını anlatıyor bizlere. Ama bu aşk bildiğimiz aşklardan biraz karmaşık bir yapıya sahip. Bu konu üzerinden tiyatromuz karmaşıklaşıyor ve vurucu bir sonla bitiyor. Konu kısaca ve en spoilersız hali ile böyle.
•
•
Kitap benim bu yazardan hatta İtalyan Edebiyatı'ndan okuduğum ilk tiyatro örneği. Fakat şunu söyleyebilirim ki gerçekten çok fazla keyif alarak okudum kitabı. Tabi ki benim gözümde bir Shakespeare olamaz tabi ki ama kesinlikle benim gözümde kitap şu ana kadar okuduğum en iyi ikinci tiyatro oldu. Yazarın oluşturduğu diyaloglar, anlatılan hikayenin bütünlüğü her şeyi beni gerçekten kendine çekmeyi başardı. Tabi ki olayların karmaşıklaştığı noktalar da aynı şekilde... Bu kitabı ile yazar ile güzel bir tanışma yağmış oldum ve sonraki okumamı Lokantacı Kadın kitabı ile yapmayı planlıyorum. Tabi ki fikrim her an değişebilir. Neyse kitabı tiyatro türünü sevenlerin veya daha önce okumayanların hemen alıp okuması gerektiğini düşünüyorum sevgili okurlar. Hem bu sayede İtalyan Edebiyatı'na da giriş yapabilirsiniz. Çok keyifli bir tiyatro eseri sizleri bekliyor olacak...
Sevgililerin yer almadığı çok az oyun vardır. Hemen hepsinde olay örgüsünün temel devindirici gücü duru aşktır. Adı "Sevgililer" olan bu oyun doğal olarak ötekilere oranla daha şiddetli bir aşkı sergilemelidir. Birbirini bağlılıkla, içten seven iki kişinin mutlu olmaları gerekir; öyle ki marazi kıskançlığın dışında tutkularının önüne geçecek engel tanımıyorum ben. Güzel İtalya'mızda seven kalplerin felaketini oluşturan bu marazi kıskançlık dinginliği bulan dırır, durgunluk içinde fırtınalar kopartır. Tutkularının pe şinden sürüklenen gerçek sevgililerin özelliğini açıklamak için kuşkuya dayalı kıskançlıklarını oluşturan nedenlerin çoğunlukla eften püften, düş ürünü ve nerdeyse usdışı ola rak işlenmesinde yarar vardır. İşte bu, dünyayı altüst eden bir zaafı daha gülünç duruma sokmak için gereklidir. Bu zaaf, ondan zamanında korunmasını bilmeyen ya da ona sınır tanımayan birini çılgına çevirir. Saçını başını yolmak, üstündekileri parçalamak, yaşamına son vermek girişimleri bu erdemli aşk oyununun töresinde vardır. Böyle bir aşka kapılmış bir aşığın bıçakla intihara kalkışması hikaye değil. Ben kendi gözlerimle gördüm kaç tanesini. Utanmasam kimler olduğunu da söylerim. Hey akılsız gençlik! Aşk için bu işkence niye! Tatlı aşına acı katmak niye! Çılgınlık bu, yalnızca çılgınlık.
Merhaba arkadaşlar. Ya Reform Yapacağız Ya Da Devrim! Hiçbir şey yapmadan durup seyretmeyeceğimiz kesin.
Kıskançlık sizce iyi mi yoksa kötü müdür? Sevdiğimiz insanların kıymetimizi bilmediklerinde gerçekten acı çekmelerini ister miyiz yoksa sadece anlaşılmak mı isteriz? Kıskançlık adı altında insanların birbirlerini bunaltmalarından söz etmiyorum. Yazarımız ise tüm bu soruların yanında kıskançlığın nasıl amacından saptığını ve bir takıntı haline dönüşerek hastalıklı denebilecek bir duruma gelip insanları etkilediğini çok güzel sahneye koymuş.
Kitabın bir diğer güzel yanını da sizlere söylemek istiyorum. Belirli bir yaşa geldiyseniz hayatınızdan birileri mutlaka geçip gitmiştir. İçinde yaşadığımız durumla dışardan gördüğümüz benzer olaylara bakışımız bile farklıdır. İşte biz burada bir çifti kötüsüyle ve daha kötüsüyle gözlemleme şansı elde ediyoruz. Dışarıdan bu insanları yanımızda gibi seyretme imkanımız oluyor. Hatta şöyle söyleyeyim ki, aslında komik diyebileceğimiz bu sahneler canlandırılırsa tiyatroyu yalnızca okuma olarak seven ben seyretmek için de bu oyuna gidebilirim. Bu kadar başarılı bir eser olarak görüyorum. Burada eleştiri oklarını üstümüze çekmeden söyleyelim, aksiyon ve bilim kurgu dışında hiçbir görsel şölen benim ilgimi çekmediği için böyle söylüyorum. Yoksa tiyatro veya diğer sinema dallarının kötü olmasından ötürü değil.
Eugenia ve Fulgonzio ise bizim bu kitaptaki eşsiz çiftimiz. Aslında bilerek böyle söylüyorum. Her şeyin ölçülü olması ve ölçülü olmayan her ne olursa olsun ne denli zararlı olduğunun en net kanıtlarından birisi aslında bu tiyatroda bize anlatılanlar diyebiliriz. Sadece aşk olarak bakmamak lazım, arkadaşlık, aile ve hatta iş ilişkilerinde dahi karşılıklı iletişimin ne kadar yorucu ve zor olduğunu hesaba kattığımızda anlatım daha
Carlo Goldoni'den okuduğum 2. oyun oldu. Bu oyunu yazarın daha önce okuduğum Lokantacı Kadın oyunu kadar etkileyici bulmadım, ama bu oyunu yine de beğendim. Klasik bir romantik-komedi olmasına rağmen oyunu okurken hiç sıkılmadım.
Carlo Goldoni, İtalyan mizah ve tiyatro yazarı. Tiyatro ile ilgilenirken aynı zamanda avukatlık da yapmış. Moliere’in eserlerini yazıldığı dilde okuyabilmek için Fransızca öğrenmiş. O güne kadar İtalyan tiyatrosuna hakim olan doğaçlama oyun tekniğini kullanmadan oyun metnine bağlı oyunculuğun ve yönetmenliğin gelişmesini sağlamış. İtalyan tiyatrosu için önemli bir adım atmış kendisi.
Bu oyunda size çok farklı bir konuda çok farklı bir oyun okuyacağınızı vaat edemem. Ancak akıcı, sürükleyici, yalın bir üslupla kaleme alınmış eğlenceli bir eser olduğunu söyleyebilirim.
Eugenia ve Fulgenzio, birbirlerine tutkuyla bağlı bir çift olmalarına rağmen kıskançlıkla ilişkilerini sürekli çıkmaza sokan sevgililer. Eugenia, sevgilisini Fulgenzio’nun yengesinden feci halde kıskanıyor. Sürekli tartışmalarla çileden çıkan, bir ayrılıp bir barışan bir çift. Tatlı atışmaları okumak hoştu. Sahnede de görmek isterdim açıkçası.
Sadeliğine rağmen bir an olsun sıkmayan bu güzel tiyatro eserini sizlere de tavsiye ederim .
Carlo Goldani'nin ölümünün 200. yılı anısına Ankara ve İstanbul İtalyan Kültür Heyeti yayınevi tarafından basılmış özel sayılı eseri okudum.
Kitabın sol tarafı İtalyanca, sağ tarafında ise türkçe çevirisi mevcut. (Biz okurlar için bulunmaz fırsat)
Çeviri en ince ayrıntısına kadar titizlikle yapılmış.
Gandani'den kısaca bahsedecek olursak, Tiyatroda klasik tiplemeleri ve maskları kaldırıp, günlük yaşamda oldukça karşılaşılan karakterleri, tutku, duygu ve olayları sahneye taşımış, çeşitli toplum kesitlerinin karakteristik özelliklerini yansıtmış, bireylerin yer aldıkları toplumsal sınıfa göre davranışlarının altını çizen döneminin önde giden kalemlerinden.
Oyun, tek bir mekanda evin salonunda gerçekleşmiştir. Birbirine aşık, Eugenia ve Fulgenzio' nun fırtınalı ilişkisi konu alınıyor. Ve günlük hayatta da karşılaştığımız, hatta bazen baş kahramanının kendimiz olduğu yadsınamaz bir gerçek. Aşk, sevgi uğruna yaşadığımız duyguların inişleri, çıkışları,bu iki karakter üzerinde oldukca çarpıcı anlatılmış. Saplantılı ve tutkulu bu aşkın içinde, kıskançlıklar, birbirini dinlemeden karara varmalar, kuşkular, tripler, nazlar, kurlar.... Eeee aşk'a dair bu duygular, bu maraz kıskançlıklar, dinginliği bulandırır;durgunluklar içinde fırtınalar kopartır.
Eserin başında "Yazardan, okura" adlı bölümde, aslında tüm oyunu özetleyen kulağa küpe bir öğüt mevcut.
Şöyle diyor;
"Hey akılsız gençlik! Aşk için bu işkence niye? bu, yalnızca çılgınlık. Tatlı aşına acı katma! Çılgınlık bu, yalnızca çılgınlık. Örnek olsun size, size tanıtacagım bu Sevgilile; onları eğlenerek izleyin ama, sakın ola,siz başkalarına eğlence olacak durumlara düşürmeyin."
İyi okumalar
Yazar Hakkında
Carlo GoldoniYazar · 10 kitap
Carlo Goldoni (d. 25 Şubat 1707, Venedik - ö. 6 Şubat 1793, Paris) İtalyan tiyatro yazarı. Bir yandan tiyatro ile ilgilenirken diğer yandan avukatlık mesleğine devam etti. Komedilerinde kahramanlarını günlük hayatın içinden seçti. Fransız oyun yazarı Molière'in eserlerini okuyabilmek için Fransızca öğrendi. Tiyatroda doğaçlamayı kaldırdı. Metine bağlı tiyatronun gelişmesini sağladı.Başlıca eserleri; "Gerçek Arkadaş", "Yalancı", "Yelpaze", "Yabanlar", "Dedikoducular", "Otelci Kadın", "İki Efendinin Uşağı", "Chioggia Kavgaları", "Tatminsiz", "Üç Portakalın Aşkı", "Kahvehane" ve "Don Juan (Don Giovanni Tenorio, ossia Il Dissoluto)"
