Puan
8.110 üzerinden
Çağdaş Türk öykücüğü deyince gözüm kapalı sığınacağım bir yazar Kerem Işık . Benim için büyük dokunulmazlığı var öykülerinin her biri çok anlamlı dönüp dönüp okuyacağım kendimi bulduğum eşsiz bir arkadaş.. çok uzun zamandır bu kitabın üzerinde çalıştığını biliyordum ve heyecanla bekliyordum. Hiç hayal kırıklığına uğratmadı. Kitap genelinde iki bölüme ayrılmış sınırın ötesinde ve sınırın gerisinde her biri birbirine bağlı öykülerden oluşuyor.. Birinci kısım Ergöne köyünde başlıyor ve bağlı öykülerle devam ediyor işte buraya kalbimi bıraktım. Fantastik evrenin güzelliği dilin naifliği ile beraber karakterlerin ve duyguların gerçekliği tam bir 
Kerem Işık kalemi.. kitabı isimsiz olarak okusam bunu Kerem bey yazmış derdim. Tokat gibi öyküler muhteşem bir hayal gücü okurken sanki farklı bir evrendesiniz fakat bir o kadar da gerçeğin içindeymişsiniz gibi hissettiriyor. Civan karakteri üzerinden dedesinin babasının ailesinin ve köy halkının hikayesi. Sınırın gerisinde öyküleri ise fantastik evrenden ziyade gerçek dünyayada yürüyorsunuz ve öyküdeki karakterler sizin etrafınızdaki insanlar gibi hissettiriyor. Vicdan ve akıl muhakemesi yapmaktan kendimi alamadım kısacık ama düşündürücü öyküler. Çok çok lezzetliydi bir sonraki kitabı heyecanla bekliyorum emeğine sağlık Kerem Işık iyi ki sizinle aynı dönemden geçtim.
Kerem Işık kalemi.. kitabı isimsiz olarak okusam bunu Kerem bey yazmış derdim. Tokat gibi öyküler muhteşem bir hayal gücü okurken sanki farklı bir evrendesiniz fakat bir o kadar da gerçeğin içindeymişsiniz gibi hissettiriyor. Civan karakteri üzerinden dedesinin babasının ailesinin ve köy halkının hikayesi. Sınırın gerisinde öyküleri ise fantastik evrenden ziyade gerçek dünyayada yürüyorsunuz ve öyküdeki karakterler sizin etrafınızdaki insanlar gibi hissettiriyor. Vicdan ve akıl muhakemesi yapmaktan kendimi alamadım kısacık ama düşündürücü öyküler. Çok çok lezzetliydi bir sonraki kitabı heyecanla bekliyorum emeğine sağlık Kerem Işık iyi ki sizinle aynı dönemden geçtim.
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·2024 88. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 30 Temmuz 2024 00:00
İsmiyle öyle müsemma bir kitap okudum ki hem sözlük anlamıyla hudut hem alegorisiyle sınır ötesi.
Geçmiş ile gelecek, unutma ve hatırlama izlekleri arasında hem köprü hem berzah.
Mitleri, masalları, öyküleriyle sınırları genişletilebilecek ütopik bir coğrafyadan selamlıyorum sizi.
Fantastik ögeleriyle belki bir “yokyer” den.
Usta işi anlatısıyla belleğin kuytularında anıların izini süren yazar 
Sınır iki bölüme ayırdığı kitabına da bir sınır çizip “olmasını istediğimiz” ile “var olan” dünyalar arasında hayran olunası imgeleri, arketipleri, karakterleri ile kıldan ince kılıçtan keskin bir sınır çizerken aynı zamanda “yaşanmışlık palamarı “ ile bu iki dünyayı birbirine bağlıyor.
Sınır; geçmiş ile şimdi, hayal ile gerçek arasında bir pandül.
Bireyin kendini arama ve bulma yolculuğuna, hatırlama ve unutuşuna, kendisi ve ötekisine bir selam duruşu.
Şayet edebi bir şölen olan bu ihtişamlı anlatıyı kendimce ifade etmem gerekseydi :
#heryerdençokuzakta
#enuzağındanunutuşun
#kayıpzamanınizinde ‘yiz derdim.
Sayın Işık, edebiyata gönül vermiş, “Kaos” üzerine yaptığı tez çalışmasıyla Fizik yüksek lisanslı bir kimya mühendisi.
Donanımına, kurgusuna, anlatısına hayran olmamak elde değil.
Şayet kalemiyle henüz tanışmadıysanız bu paylaşımım vesile olsun. 
Kerem Işık
Sınır iki bölüme ayırdığı kitabına da bir sınır çizip “olmasını istediğimiz” ile “var olan” dünyalar arasında hayran olunası imgeleri, arketipleri, karakterleri ile kıldan ince kılıçtan keskin bir sınır çizerken aynı zamanda “yaşanmışlık palamarı “ ile bu iki dünyayı birbirine bağlıyor.
Sınır; geçmiş ile şimdi, hayal ile gerçek arasında bir pandül.
Bireyin kendini arama ve bulma yolculuğuna, hatırlama ve unutuşuna, kendisi ve ötekisine bir selam duruşu.
Şayet edebi bir şölen olan bu ihtişamlı anlatıyı kendimce ifade etmem gerekseydi :
#heryerdençokuzakta
#enuzağındanunutuşun
#kayıpzamanınizinde ‘yiz derdim.
Sayın Işık, edebiyata gönül vermiş, “Kaos” üzerine yaptığı tez çalışmasıyla Fizik yüksek lisanslı bir kimya mühendisi.
Donanımına, kurgusuna, anlatısına hayran olmamak elde değil.
Şayet kalemiyle henüz tanışmadıysanız bu paylaşımım vesile olsun. Kerem Işık
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi
Yokyer Ergöne'nin her hikayede bir başka yönünü gördüğünüz ilk bölüm hikayelerini Sınırın Ötesinde adlı bölümde toplamış yazarımız. Çocukluk yıllarına gittiğimiz Civan, ara ara kendi çocukluğuma götürüp bozkırın ortasindaki Ergöne'ye benzer bir kasabaya attı beni. Aklın, hayalgücünün sınırını birazcık aşan hikayeler, fantastik unsurlarla süslü ama gerçeklikten çok kopuk değil. Sınırlar; bazen bir şehrin, bazen bir insanın, bazen bir dogmanın olup onun ötesine geçen babalar, balinalar, kızıl bulutlar, deniz kabuklarıyla aşılıyor.
Bu Sınırın Gerisi'nde ise savaş var, yıkım var, savaşın ortasında kalmış çocuklar var. Gerçekliğe adım attıran bu ikinci bölümde masumiyet, düşman, işgal, mülteci, savaş kavramlarını sorguluyorsunuz. Düşman bir anda dost oluyor ya da dost düşmana dönüşüyor. Görev ve merhamet arasında kalmış bir komutanın "Artık yeter, bitsin bu savaşlar" çığlığı ile kitabı kapatıyorsunuz.
Çünkü gerceklikte yaşayan sıradan insanlar olarak sıradışı günler yaşıyoruz diyor yazar. O kadar haklı bir söylem ki... Toplumsal hafızamızı kayda geçiren Anı Toplayıcı'lar olmalı ki bu sıradışılığı unutmadan, unutturmadan anlatabilelim, yoksa her şey bu kadar hızlı olup biter, günler her gün ayrı bir olağandışılıkla akarken ve tüm bu olanlar artık sıradanmış gibi gelirken unutulacak, toz bulutuyla kaplanacak.
Gün gelecek, belki de bu garip sayılacak anları hatırlayanlar, sürekli dile getirenler artık sıradan olan günlerin içinde sıradışı sayılacak , kim bilir???
Yazarın, konuk ettiğimiz bir Kitapagacı söyleşisinde Ergöne adlı bu yokyerin haritasının oluşmaya devam edeceğini, iyice sekillenince haritalandırılıp bu yere ait hikayelerin toplu yayımlanabileceğini belirtmesi memnuniyet yarattı, çünkü sevdim ben Ergöne hikayelerini.
Kerem Işık kalemiyle “Toplum Böceği” adlı öykü kitabıyla tanıştım. Güzel ve özgün öykülerdi. Sesini bulan yazar, “Sınır”daki öyküleriyle seviye atlamış görünüyor. Kerem Işık “Sınırın Ötesinde” ve “Sınırın Gerisinde” olarak ikiye ayırdığı eserinde “sınır” sözcüğünü hem coğrafî anlamda kullanıyor hem de bu sınırı zihnimizdeki geçmiş ve bugün arasındaki çizgi olarak değerlendiriyor. Yazar; betimlemeleri, söz sanatları ve dili ile okura adeta edebî şölen yaşatıyor. Birbirinin içine geçmiş öykülerde hem geçmişte kalan güzel hatıraları su yüzüne çıkarma hem de onların keyfine varma eğilimi var.
“Unutulanların boşa çıkan beklentilerin ve geçip giden her şeyin zihnimizin art alanında kendilerine ücra bir köşe tutup yeniden hatırlanacakları o büyülü ânı beklediklerini hissediyorum tıpkı onun gibi evet tıpkı kızıl bulut gibi.”s.43
İnsanların geçmişleri gibi şehirlerin, kasabaların eşyaların geçmişi olduğunun da altını çiziyor yazar.Romanda savaşın; insanları ve şehirleri yok eden bir yıkım olduğu gerçeğiyle bir kez daha karşılaşıyoruz.
Yazar, odağa aldığı çocukluk ve anılar kavramları ile arzuladığı umut dolu gelecek arasında bağ kurarken zaman zaman büyülü gerçeklikten yararlanıyor. Öykülerdeki kahramanların, bir gün güzelliklere ulaşacaklarına dair inançları tam.
“…acının kederin vicdansızlığın olmadığı çok uzak ve çok güzel bir yerde yaşayan ve hiç büyümeyen çocuklar olarak yeniden bir araya geleceğimizi içtenlikle inanıyorum.”
Kitapta efsaneye göre “doğduğumuzda dünyaya bizimle bir deniz kabuğu da düşüyordu. Hayatlarımız boyunca başımıza gelen ve bizi derinden etkileyen tüm anları kırılgan kıvrımları arasına kaydeden bu deniz kabuğunu ölmeden önce bulabilen şanslı insanlar son nefeslerini huzur içinde veriyor…”
Kitabı okuyan herkesin o deniz kabuğunu bulması
Sınır, Kerem Işık
Kerem Işık yeni tanıştığım bir yazar. Belli ki çok geç kalmışım. Sınır, usta bir yazarın elinden çıkmış çok etkileyici bir metin. Masal, öykü, novella, roman...Artık türler arası sınırlar öyle çok kesin değil. Kolayca aşılıyor, başka bir türe geçiliyor. İyi de oluyor. Zaten Sınır, sınırları sorgulayan bir kitap. "Yokyer"den "var" yerlere okura zaman ve mekan dışılık duygusu veren öykülerden oluşuyor. Hem fantastik hem de fena halde gerçekçi metinler. Hem masalı, uzakları anlatıyor hem de sınırlarla, savaşlarla, yokluklarla yazılan bugünün tarihini.
Çocukluk, çocuk kahramanlar merkezde. Çocukluk insanın hem cennetidir hem de cehennemi. Yazar bu cennet ve cehennemin kazısını yapmış. Herhalde en çok "Balina" öyküsü beni etkiledi. Hem kendine ait dünyanın, yerin, zamanın dışında olmak hem de saklanamayacak kadar büyük olmak ne kadar dramatik! Bir de son öykü, Sınır. Dino Buzzati'ye ithaf edilmiş. Tatar Çölü'nü daha iyimser bir bakış açısıyla yorumlamış yazar. O anlamsızlık, boşluk duygusuyla bırakmıyor okuru, ferah bir umutla nefes aldırıyor.