Şinto, tanrıların yolu anlamına gelip japon halkına ait animistik ve şamanistik bir inanç biçimidir. Animisttir çünkü canlı ve cansız her şeyin bir koruyucu ruhu olduğuna inanırlar. Şamanisttir çünkü Kamiler denilen tanrılar ile iletişim kurma görevini üstlenmiş şamanlar vardır.
Kami; Şinto inancında doğa ve ata ruhlarıdır yani tanrının karşılığıdır. Japonlar kendi inançları için Şintoizm yerine aynı anlama gelen “Tanrıların yolu/Kamilerin yolu” anlamında Kami-no-Michi terimini kullanmayı tercih ederler.
Japon tarihin 6.Yüzyılında önceki antik dönemleri tanrılar çağı (Kamiyo) olarak adlandırılır.
Japonların kim olduğu, nereden ve ne zaman geldiği, ülkenin kurulması gibi bilgileri japon tarihinin ilk yazılı kaynaklarından öğrenmekteyiz. Japon mitolojisinin Tarihinin ilk ilk yazılı kaynakları iki tanedir; ilk yazılı eseri Kojiki’dir. Kojiki, japon tarihinin önemli kaynaklarından bir tanesidir. 712 yılında imparatorluğa sunulmuştur.
İkinci önemli eseri 720 yılında tamamlanmış resmi tarihi eser olarak kabul edilen Nihongi’dir.
Şintoizm göre evren üç boyuttan oluşmaktadır: Kamilerin yaşadığı Takamagahara (Göksel Ova), insanların yaşadığı Nakatsukani(Orta Dünya)
Kötü ruhların iblislerin yaşadığı Yomi-no-Kani (Yeraltı Dünyası)‘dir.
Japon bireylerin en temel özelliği; bireyin düşünce, söz ve eylemleri ailesine, atalarına, imparatora ve ülkesine bağlılığını gösterecek şekilde olmalıdır.
Bu ülkenin en açık göstergesi japon geleneğindeki Harikiri/Seppuku uygulamasıdır.
Kişi ailesine, atalarına, imparatora ve ülkesine yararlı bir birey olmadığında onurlu bir şekilde intihar yolunu seçer.
Japon ulusunun Tarihsel gelişimi ve dini kültürel olarak şekillenmesinde Budizm, konfüçyusçülük ve Şintoizmin bir araya gelerek ortak bir kültür havzası oluşturmasıdır.
Japon ulusunun milli