Sylvie - Dizeler
Gérard de NervalYazar:
Gérard de Nerval
Çevirmen:
Erdoğan Alkan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
2000
İlk Yayın Tarihi:
1854
Yayınevi:
Cumhuriyet Kitapları
Orijinal Adı:
Les filles du feu
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·112 syf.·
2022 8. kitabı
DİPÇE :
Fransız modern şiirini kimi eleştirmenler Baudelaire'le, kimi eleştirmenler ve edebiyat tarihçileriyse Gérard de Nerval'le başlatırlar. Baudelaire ise Nerval'den "üstün bir görüş ", "çağımızın Pisagoru " şeklinde söz etmiştir.
Proust da Sylvie'yi, romantik düz yazının zirvesinde görür ve bu öyküyü çok sever.
Nerval'in yaşamına baktığımızda Sylvie'nin kurgusal bir öykü olmadığını, yazarın ilk gençlik çağlarından kopan bir yürek huzmesi olduğunu hemen fark ederiz.
Bu eserde bir aşkın bir güzelliğin parçalara ayrılarak başka yüzlerde ve kalp ağrılarında yaşadığını fakat yine tüm yolların o tek yöne aktığını ve tek bir şeyin arandığını görürüz.
Bu durum bana Gilberte'nin ektiği aşk tohumlarının Albertine' de filizlendiği bölümü ve Proust'un arayışını çağrıştırdı.
Nerval de bir Slyvie bir Andrienne'nin silüetlerini belirginleştirir, her defasında yüreğini kanatır. Asl'olanı fark ettiğinde ise artık çok geçtir.
Hikayenin bitiminden sonra Dizeler adı verilen şiir bölümü yer almaktadır.
Yumuşak dokunuşlu bir eser olduğundan kolaylıkla ve özel bir tatla okunan bu eseri yoğun okumalarınız arasına alabilirsiniz.
Keyifli okumalar dilerim. Esen kalın.
Eski yazarların şiir kitapların aşığım. Gerçekten çok aşığım. Çünkü çok hisli yazılmış eserler oluyor bunlar. Nasıl hisli? Günümüz şiir yazarlarında ya da genel olarak edebi yazılarında bazen denk geliyorum sosyal medyada ve bir cinsellik ve çıplaklıkla yazılmış eserler var bir de eski döneme yönelik eserlerde dikkatimizi çeken o saf, tamamen duygu ve hislerin kelimelere döküldüğü eserler. Yahut ben çok eskiye aşığım bilemiyorum.
Kitapta da yazarın ilk aşkına olan sevgisini ve hislerini anlattığını görüyoruz aslında. İhanet ettiğini hissettiği anlar bile var ki buraya da değinmek istiyorum. Şimdikiler ihaneti sadece biriyle yatmak olarak düşünüyor ama ben olabilir ki eski kafalıyım. Bunda bir kötülük görmüyorum. Benim bir sevdiğim varsa, ona olan saygımdan bir başkasına bakamam ki. Baktığımda, bir başkasıyla bakıştığımda bile ihanet etmiş gibi hissederim. Karşımdakine sen de böyle olacaksın demem. Diyemem tabi. Ama ben böyle yaparım. Çünkü karşımdakinin görüntüsü başka biri araya girdiği için gözümün önünden giderse diye korkarım. Bilmiyorum biz eski kafalılar biraz böyleyiz sevdiğimizde ama bir kötülük görmüyorum. Gerard da biraz böyleymiş.
Bence her kadın kendini seven erkeğin hayatının merkezinde olmasını, sadece kendine adanmasını ve yalnızca ona ait olmasını ister. Ben erkeğimi paylaşırım diyen kadın görmedim ben. Bilen varsa? Kötü anlamda söylemiyorum sonuçta bu bir adanmışlık. Hele ki kadınlar, yakın kız arkadaşları bile dışarı çıkıp kendilerini çağırmayınca bile kıskanıyor. Kıskanmayan kadın mı olurmuş? Saçmalık. :))))
Hepimize iyi okumalar dilerim..
Meleklerle kuşatılmış / mavi göklerin dibinde / şarkı söylüyorlar, ne hoş / Meryeme övgüler ile.
Köhne bir sokakta bi lamba direğinde sallanmamalıydı Nerval.
Puan vermedi·112 syf.·
2018 26. kitabı
Öncelikle kitapta bol miktarda yazarlara, şairlere ve tanrılara ithaflar bulunacak. Geçmişte yaşayıp onlarla konuşmayı seven insanlara özellikle önerebilirim sırf bu yüzden.
Gerard De Nerval'in ilk aşkına olan masum hislerini(her daim bir parça saf kalmaya devam edecek olan o tatlılığı, kirletilemezliği), çocukken ve büyüdüğü zamanki ona bakış açısıyla edebi bir dille okuyabiliriz. Sylvie'ye ihanet ettiğini hissettiği anları da alışkanlıkları da eskiye, hatta çocukluğa duyulan özlemi de buram buram. Aşkın dinamik yapısı, büyüdükçe farklılaşan ilişkilerin samimiyeti doğal yansıtılmış.
Belki aşk bu haliyle daha güzeldir. Sürekli durağan ve kararlı kalabilseydi onun coşkusuna duyulan hasretten bahsedemezdik. Hoş, en güzel şiirler de göller yerine kestirilemeyen denizlere yazılmamış mıdır ki?
gérard de nerval garip bir yazar, hem de her yönüyle. gerçeküstücü olmadığı halde ilk gerçeküstücü kabul edilen birisi gibi bir şey dersem ihtimal ki yan basmış olmam, bu benim dediğim için olan değil de zaten kendinde bir şey. fevkalade maharetinin ve zıvanasızlığının tesirleri yazılarına bayağı bir aksetmiş. kitap mazinin görüsü keyfiyetinde, pek benlik değil bu üslup; ama hoş vakit geçirdim.
Nerval'le tanışma kitabımdı. Çok ilginç bir yazar. Yunan mitolojisine ve Doğu kültürüne hakim. Yahya Kemal'in ve Tanpınar'ın Nerval'den etkilendiği söylenir. Umberto Eco, Nerval'in yapıtlarının çevirmenidir. Türkçe'ye de Erdoğan Alkan çevirmiştir. Şiirlerini daha çok beğendim. Özellikle Fantezi isimli şiirini.
Yanılmıyorsam Hasan Ali Toptaş'ın çok etkilendiği, ısrarla bahsettiği bir yazar olduğu için Nerval'i merak etmiştim. Yazarın kendi şahsına münhasır bir dünyası var. Kendisi takıntılı ve huzursuz, hatta bir kaç nöbet geçirerek ruhsal tedaviler görmüş bir akıl hastası. Nihayetinde intihar.
Okuduğumuz kitaba birkaç bölümden oluşan hikayemsi günlük de diyebiliriz, en azından bana o tadı verdi daha çok. Türküler ile ilgili bölümü alakasız buldum. Kopardı beni metinden. Giriş, gelişme, sonuç odaklı derli toplu bir metin değil. Gitgellerini, garip dünyasını, rüyalarını, sembolik benzetmelerini, din ve inanç arayışlarını, aşklarını, çocukluk anılarını okuduğumuz Nerval beni çok etkilemedi ve bazı yerlerinde sıkıldım. Çok fazla efsane isimleri, yer isimleri, öykünmeler, göndermeler olunca içine giremedim. Bazı altını çizdiğim yerler var tabi edebi olarak hoşuma giden cümle ve paragraflar. Edebi açıdan Nerval'i okuyayım diyenler dışındakilere öneremem.
Düşsel Bir Eser: Ateşin KızlarıEdebiyat
Özel bir eser ve yazarıyla tanıştıracağım sizleri.
Gerard de Nerval - Sylvie & Ateşin Kızları
İki değerli öykü bir arada... Sylvie, Marcel Proust'un tutkunu olduğu bir eserdir.
Ateşin Kızları da Yahya Kemal öldüğünde, açık olarak başucunda bulunmuştur.
Yazar, bu öyküleri tımarhanede yarı-deli bir halde yazmış ve soğuk bir kış günü sokak lambasında asılı olarak bulunmuştur.
Nerval... Adamımdır.
Ağır ve düşsel bir eser olduğu konusunda sizleri uyarayım.
Yakında çıkacak yeni kitabım LEYLÂ'YA MEKTUPLAR'da da anmıştım Nerval'i: "Soğuk bir kış günü kendini sokak lambasına asan Nerval geldi aklıma. O şizofrendi, ben de şizofren değilim diyemezdim."
Reklam
Yazar Hakkında
Gérard de NervalYazar · 7 kitap
Paris'te doğan Nerval iki yaşındayken, annesi Silezya'da vefat eder. Babası, Napolyon'un ordusunda askeri doktordur. Amcası, Antoine Boucher'in yanında; Valois bölgesinin kırsal kesimi olan Mortefontaine'de yaşar. Babasının 1814 yılında savaştan dönmesi üzerine tekrarParis'e gönderilir. Birçok defa, Valois tarlalarına geri dönen Nerval, Valois şarkıları ve efsanelerini bu dönemde yaratır.
Çevirmenlik hevesi, Goethe'in Faust (1828) eseriyle başlar ve bu O'nu ünlü eder. Goethe'nin de takdirlerini alan Nerval, 1840'lı yıllarda daHeinrich Heine'nin şiirlerini Fransızca olarak sunar.
Üniversite'ye gittiği 1820'li yıllarda Theophile Gautier ve Alexandre Dumas ile dost olur. Nerval'in şiirleri Romantik Deizm içerir; bu dönemde hayranları arasında Victor Hugo da bulunmaktadır.
Dönemin Mason dünyasının önemli şahıslarından olan Nerval, uyuşturucu madde bağımlısı olmuş; 1841 yılı itibariyle birkaç kez akıl hastanesinde yatmıştır. Görevi vesilesi ile birçok ülke gezen Nerval, hiçbir şehirde yerleşik bir hayat sürememiştir. O'nun Paris'de 1820'li yıllarda, Lüksemburg ve Hollanda'da da 1830'lu ve 1840'lı yıllarda yaşadığı aşkları şiirlerine de yansımıştır.
1855 yılında, 47 yaşındayken Paris'te bir parkta ilk aşık olduğu kadını ailesi ile piknik yaparken görür. Çocuklarıyla mutlu olan babanın yaşamını kıskanarak tekrar bir bunalım içerisine girer. (Başka bir görüşe göre de; ilk aşkını, kocası ile beraber balkonda çocuklarıyla yemek yerken gördüğüdür.) Öldüğü gün, "Sıcak bir kış günü" tasviriyle dünya tarihine geçer.
Gérard Labrunie 'nin yazılarında kullandığı ismidir. Romantizmin en güçlü temsilcisi olan Fransız; şair, yazar ve gezgindir. Birçok defa Türkiye'ye de uğramış, İstanbul'un en çok mezarlıklarını beğenmiştir. Dünyaedebiyat tarihinin en önemli şairlerinden ve yazarlarından biridir.
