Yazar:
Anatole France
Çevirmen:
Erdoğan Alkan
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
1996
Yayınevi:
İda Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
9/10
Beğendi
·2021 116. kitabı
Herkese merhaba bu akşam sizlere Anatole France’in Thais isimli eserinden söz etmek istiyorum. Bence aldığı bütün unvanları hak eden bir baş yapıt.Zaman ve mekan ne olursa olsun,insanın nasıl bir canlı olduğunun bizlere en güzel yansıması bu kitaptır.Ayrıca kitabın ilk psikolojik roman olma özelliği de göz ardı edilmemeli.Bir insanın karşı koyulamaz iç güdülerinin ve duygularının bundan daha iyi anlatıldığı bir yapıt görmedim.
Tanrı sevgisinden başka bi sevgi çeşidiyle ilgilenmediğini zannedip ona göre yaşayan, ama iş işten geçtikten sonra yanıldığını anlayan ve asıl istediğini elde edemediği gibi elindekini de kaybeden bir adamın hikayesi Thais..Aslında hiç bir insanın bir diğerinden farklı olmadığını anlatıyor. Düşündürücü ve gayet ustaca yazılmış bir kitap.
Kitabın yıldızı benim için nihilist filozof Nikias şöyle diyor: "her şey ve hiç aslında aynı şeyler. güzel ve çirkin de birbirinden farklı değil.Bunlar insanın yargılarıdır ve görecelidir. çirkin elbette güzel değildir ancak her şey güzel ya da her şey çirkin olsa, güzel ve çirkin yargıları yaratılmamış olurdu."
Çok etkileyi bir cümle de şu: "filozofların yüceleşmeyi kafalarına koyması, tanrı için büyük talihsizlik...
Bu eşsiz eseri mutlaka okuyun dostlar..
Hani ne oldum değilde ne olacağım diyeceksin derler ya o sözün hayat bulduğu bir kitap. Bir rahip ve bir hayat kadını arasında geçen hikayede siyahın aslında siyah, beyazın da aslında beyaz olmadığını daha doğrusu siyahın nasıl beyaz, beyazın ise nasıl siyaha dönüştüğünü görüyoruz.
#1001kitap~~~
"...Ruhun ilgisi olmadan, insanın vücudu şehvete mağlup olabilir..."
Fransız yazar Anatole France, klasik geleneğin önde gelen temsilcileri arasında kabul edilir. Edebiyatın her türünde eserler verip, 1921 yılında edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görülmüştür. Aslında "Thais" 1001kitap arasında olmasından dolayi okumak isteyip ve kaç kere sepete atıp çıkarttığım 1kitap olmuştu ki Proust un en sevdiği edebiyatçılar arasında olunca hemen kitabı öne aldım okumak için iyiki de okumuşum...
Anatole France, "Thais" üzerinden insanlığın sosyal ve kültürel tarihi kadar eski bir soruyu tarihsel karakter ve olaylar üzerinden soruyor: İster Tanrı adına, ister 1yaşama tarzı tercihi olarak bedensel haz ve zevklerden vazgeçmek insanı mutlu eder, ona ruh huzuru sağlar mı? Keşiş Pafnüs ruhsal huzuru bulduğunu düşündüğü an, bastırılmış olanın rüyalarında geri dönmesi üzerine, kendi maddi varoluşu ile ruhu arasına sıkışıp kalır ve 1 yola çıkar ama çıktığı yolla vardığı yer aynı olur mu, bu yol üzerinde mitoloji, din ve felsefe ( bu kısımlarda aklıma Diderot da gelmiştir o da kitabı ayrı 1 sevme durumu oluşturdu) adına edebi zevke ulaşmak istiyorsanız kesinlikle tavsiyemdir, bugüne kadar okuduğum en sıkı metinlerden 1i bence...
"...İnsanlar, dedim, 1nimet sandıkları şeyden yoksun kaldıkları için üzülür yahut da bunu elde edince tekrar kaybedecekler diye hayiflanir veya kötü sandıkları 1şeye katlanmak zorunda kaldıklarından ötürü azap çekerler..."
Puan vermedi·144 syf.·
2020 47. kitabı
Thais
✒Anatole France
✒Çeviri: Cevdet Perin
Tema Yay./189 sf
✍DİPÇE :
İncil'deki "Üstün bir insan olmak istiyorsan, git, neyin varsa sat, paranı yoksullara dağıt!” sözünü işiten Pafnüs , yirmi yıllık bohem hayatını sonlandırarak, parasını yoksullara dağıtır ve manastırın yolunu tutar; manastırda bulunduğu on yıl boyunca da Tanrı’dan uzak kaldığı eski günlerini düşünerek pişmanlık içinde kıvranır.Bu tahayyüller esnasında bir zamanlar ona şehvet ilham eden Thais belirir ve bu hayal bir türlü peşini bırakmaz. Thais...yaşadığı kötü aile koşullarından kurtulmanın yolunu; erkeklerinin aklını başından alan güzelliğini kullanmakta bulan düşkün bir kadındır.Bu hikaye münzevi bir keşiş ile günahkar Thais'in, dünyalarının mübadele edilişini anlatan manzum bir ağıttır.
Yazarın din, günah, arınma, Tanrı ve yaşam kavramlarını irdelediği bu eserde filozofların dilinden aktardığı büyüleyici bölüm yanı sıra kitabın sonunda uyandırdığı duygular da muazzamdır, çeldiricidir ve okuru vardırmak istediği noktaya getirir. Bastırılmış tüm duyguların insan bünyesinde yarattığı hengame ile safiyane bir teslimiyetin doruklarda yaşattığı huzur okurda rikkat uyandırır.
Anatole France'nin bu eseri mitolojik olaylardan beslenmiş din ve felsefe terazisinde demlenmiştir. İlgi duyanlara tavsiye ederim. Anatole France yolculuğuna devam ediyorum.
Huzurlu akşamlar esen kalın
Dini değerleri sorgulayan dikkatli okunması geren bir kitap. Özellikle felsefeye merak duyanların ilgisini çekebilecek nitelikte.
Değerli arkadaşım Gökhan’ın önerisiyle okuduğum bu eser daha önce okuduğum Hermann Hesse’in ‘Siddhartha’ kitabının devamı gibi aynı konuyu hatta özetini içeriyor diyebilirim. Kısa içerikli olmasına rağmen çok şeyler anlatıyor.
Zaman ve mekan ne olursa olsun insanın ruh dünyasında nasıl bir canlı olduğunu yansıtan kitap ustaca yazılmış ve ince düşündürüyor.
Thaïs; Tanrı sevgisinden başka bir sevgi çeşidiyle ilgilenmediğini zannedip ona göre yaşayan, ancak iş işten geçtikten sonra yanıldığını anlayan ve asıl istediğini elde edemediği gibi elindekini de kaybeden bir keşişin hikayesi.. Hikaye aslında hiç bir insanın bir diğerinden farklı olmadığını anlatıyor.
Boşuna dememişler; boş bir kafa şeytanın çalışma odasıdır diye. Bizim keşiş de güya inzivaya çekilmiş Tanrı’yı memnun etmenin yollarını aramaktadır. Şeytanın telkini ile etkilendiği bir fahişeyi bulunduğu ortamdan çıkartıp iyilik yapacak. Kendi şehvetine yenik düştüğünün farkında değildir. Daha sonra da Dikilitaşın tepesine çıkıp tavuk gibi günlerce kuluçkaya yatıp Tanrı’yı memnun ettiğine dair bir işaret, keramet bekliyor. Bedenini ruhunu çalıştıracak işlerle meşgul olsa, en azından günlük nafakasını çıkarsa dahi bu duruma düşmeyecek. Nimetlerden faydalanmıyor, açlığını dilenmekle gideriyor. En sonunda gurur, kibir, uçarılık ve şüphe içinde isyana sürükleniyor.
Kitap pskolojik roman olma özelliğinin yanı sıra bir insanın karşı koyulamaz içgüdülerini ve duygularını mükemmel aktarıyor.
Bir yanda Dünya zevklerinin çoğunu doruklarda yaşamış bir fahişe, huzurun ve gerçek mutluluğun tende değil ruhda olduğunu farkediyor bir gün. Tövbe ediyor ve kendini tamamen Tanrıya adıyor. Ölene kadar da öyle yaşıyor. Diğer yanda ise Tanrı'ya ve onun buyruklarına senelerce bağlı kalmayı başarmış bir keşiş. Onca bağlı geçirilen seneden sonra bir gün Thais'in ölüm döşeğinde olduğunu öğrenmesiyle o ana kadar bastırdığı tüm dünyevi duygularını açığa çıkartıyor ve Tanrıya isyan ediyor. Hangisi daha günahkar, hangisi cennetlik? İşte yazar bu sorunun cevabını biz okurlarının vicdanına ve kırılması güç yargılarımıza gizlemiş.
Kalemine bayıldığım Nobelli büyük yazarın bu eserinide çok beğenerek okudum. Din ve felsefe üzerine okumayı sevenlere tavsiyemdir. Thais ve keşiş Paphnuce unutulmaz iki karakter oldu benim için. Kısa ama çok şey anlatan bir kitaptı...
Son 50 sayfa kala attığın deparı unutamayacağım ey kitap.
Papnuce, gururunda boğuldun. Hafife aldığın arzularını reddinle geçirdiğin vakti, o arzuyu da insaniyete dahil kabul görsen yüzünü vampirleştiren dehşete ermezdin.
Thais; içsel arayışla korku ve aşkın kabulü. İnançla göğe kabulün temsili. Sensin mutlu sonu bu kitabın.
Arzunu tanı, onu sahiplen.
Onu yok saymanın gafletiyle boğulmak ve onu var kabul etmenin erdemiyle kuşanmak arasında bir yerdesin ey insan.
Not: Bu söylev dili kitaptan özenilmedir.
“ O şimdi ölü ama yaşadı; sana gelince, sen yaşamadan öleceksin”
‘Irade’ ve ‘Arzu’nun karşı karşıya gelmesi, kıyasıya mücadelesi ve sonunda da arzunun egemenliği..
Mısır’da bir keşişin yaşadıklarını dinsel, inanç ve felsefi açıdan sorgulayan ve sorgulatan kuşkucu bir roman.
Yazar; insan bilincini, bilinçaltını, iradesini, cinsel arzularını, inanç ve ahlak ile nasıl baskıladığını ve yalnızlaştırdığını, özünde de nefis ile yaşanan mücadeleyi ve de dönem itibariyle kadını öyle güzel işliyor ki etkilenmemek mümkün değil.
Yaşamadan ölecek olanlara..
KitaplaKalın
Hayattan elini eteğini çekip kendini tamamen Tanrıya adamış keşiş Paphnuce ile güzeller güzeli Thais'in öyküsünün anlatıldığı mistik bir masal sunuyor bizlere Anatole France bu eserinde.
Durağan bir şekilde ilerleyen kitap ilk psikolojik roman ünvanını da taşıyor aynı zamanda.
Dinsel bağnazlığın sonunda hüsran getirdiği ve yaşama sevincini yerle bir ettiğini anlatan bir hikâye diyebiliriz Thais için. Kitapta geçen olayların kurgusu ve anafikir çok güzel olmasına rağmen yazarın daha önceden okuduğum "Tanrılar Susamışlardı" ve "Kırmızı Zambak" kitaplarından aldığım tadı bu eserinde bulamadım maalesef.
Kitabın sonunda yer alan Ozan ve Oymak Beyi isimli iki hikâye de ayrıca okunmaya değer nitelikte.
Yazar Hakkında
Anatole FranceYazar · 28 kitap
Anatole France (Anatole François Thibault, d. 16 Nisan 1844 Paris, ö. 12 Ekim 1924 Saint-Cyr-sur-Loire Tours) Fransız yazar. Klasik geleneğin önde gelen temsilcileri arasında kabul edilir. Edebiyatın her türünde eserler veren yazar, 1921 yılında edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görülmüştür. 1924 yılında ölmüştür.
