Yazar:
Rachel Gillig
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
19 Ekim 2023
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2023
Yayınevi:
Orbit
Orijinal Adı:
Two Twisted Crowns
ISBN:
9780356519500
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
neden devam ettim? ilk kitaba iki yıldız vermişken neden? evreni ve kabus karakterini ilgi çekici bulduğum için olayın nereye bağlanacağını okumak istedim, her ne kadar beni tatmin etmeyeceğini bilsem ve %99 finali tahmin etsem de ki yanıltmadı, başka ne olabilirdi ki?
okudum ama öyle bir okuma değildi. atlayarak, boş boş yazılmış betimleme ve asla önemli olmayan ve kimsenin gram ilgilenmediği karakterlerin sahnelerini okuyarak vakit geçiremezdim. ilk yarıda yine biraz daha katlanılabilirdi çünkü kabusun diğerleriyle olan etkileşimi ilgi çekici ve yazarın yapmaya çalıştığı ama yapamadığı fakat benim anlayıp kafamda tamamladığım etkileşim ve olay ve karakter duyguları açıkçası çok hoşuma giden bir şey olduğu için biraz da katlandım ama tabii, yazar bunu becerememiş o ayrı bir mesele.
kabus karakterinin gerek kendisiyle gerek başrol kızla, gerek başrol erkekle olan etkileşimleri çok hoşuma gidiyor ama hem yetersiz hem ergence yazıldığı için istediğimi alamadım. onun haricinde kitabın büyük bir çoğunluğu gerçekten o kadar boştu ki. saray entrikası okumakla ilgilenmiyoruz çünkü bunu milyonlarca kez okuduk ve farklı hiçbir şey de olmadı. ilk kitapta aralarında etkileşim olmamış karakterleri ikinci kitapta bir arada tutup bir aşk doğacağını bize belli etmeleri ve sonra ansızın aralarında aşk doğması açıkçası benim hiç umurumda değildi ki sevdiğim karakterlerden bahsediyorum burada. herkesin arasında aşk olmak zorunda değil. her karakter tek başına kaldığında birbirlerine çekim hissetmek zorunda da değil. açıkçası sıkıldım bu aşk zorlamasından. tamam anladık, herkes birbirinden hoşlanıyor. herkes birbirine aşık. tamam.
kitabı, kabusun başrol kıza olan babasal duygularından sebep okudum ve bunu zaten yeteri kadar alamadık. kabus'u da hakkıyla okuyamadık. saçma sapan
Kitap bu ciltle birlikte sona eriyor ve aklınızdaki soruların cevaplarını bulabiliyorsunuz. Sanki biraz aceleye gelmiş gibi geldi bana ama yinede güzeldi.
this is fcking unbelievable
Kitabı süründürerek okuduğunu biliyorum ama bunun tek sebebi Beynimin kitabı bitirmek istememesiydi bence. Sonuna kadar veda etmek istemedim hala istemiyorum. 1 haftaya falan özleyip tekrar başlamazsam iyidir. O derece bağlandım. Özellikle son 25-30 sayfada kendimi öyle bi saldım ki 1 saatte falan okudum galiba. Sonuç olarak bana novella lazım. Tercihen taxusun hayatı (detaylıca).
Kitabın genelinde beğenmediğim yine çok ufak noktalar var, ona sonra gelicem. İlk olarak beğendiğim(nerdeyse hepsi) yerlerden bahsetmek istiyorum.
ELM. anlatacak kelime bile yok. Bu kitabın başrolü kesinlikle elmdi. Adam şu dünyada beğenebileceim her şeyin vücut bulmuş hali. Bi kere o asla sahibin olmıcam kısmı o kadar güzeldi ki günümüzdeki diğer kitaplara göre, bi süre sayfayla bakıştım(diğerparagraflahiçalakasıyokhayır) kişiliğini ve davranışlarını ne kadar sevdiysem, kişiliğini oluşturan geçmişinden de bi o kadar nefret ettim. Adını anmak bile istemediğim bi tane varlık yüzünden yaşadığı şeyler o kadar kötüydü ki her bahsi geçtiğinde çöküp ağlayasım geldi. VE ELM ÇOK GÜZEL SEVİYO BİLİYO MUSUNUZ, o kadar güzel ki 1.ktaptan dolayı sevmeyeceğime kendimi şartlaığım ioneyi bile onunla birlikte sevdim. Ağladığı sahneler hakkında bi şey demek bile istemiyorum, ruh halimi tahmin edersiniz.
KÂBUS. Allahım hayatımda daha önce hiç bu kadar sevmediğim hareketler yapıp da bu kadar sevdiğim bi karakter olmamıştı. Kendisinin geçmişi tam anlamıyla rezalet malesef. Kendi çocuklarınına olan davranışları, güç tutkusu, açgözlülüğü falan başka bi karakterde olsaydı kesin nefret ederdim. Ama elspethe ihtiyacı olan baba gibi davranması çok hoştu. Kızın iyi yaşaması için ülkeyi baştan kurmak istemesi çok çok ayrı seviye zaten. Elspethi kullanarak ravynle dalga geçtiği sahnelere zaten bayıldım. Ravyn ve taxus
kitapları kaçış yolum olarak görmeye başladığımdan beri daha sık kitap okur olmuştum. her sıkıntımda ilk durağım müzik ve kitap olurdu. kulaklığımı takar, kitabımı elime alır dünyadan kendimi soyutlardım. yaşananlardan, düşüncelerden, hayattan kısacası her şeyden kaçardım. o kadar alışmışım ki bunu yapmaya son birkaç aydır buna doğru düzgün vakit bulamamak zor geldi bana. kaçamamak. artık bu kolay gibi görünen şey bile zorlaştı benim için. bir türlü odaklanamadığımdan, düşüncelerim hep başka yerlere kaydığından kitaba hak ettiği değeri veremediğimi düşünüyorum, öyle ki çoğu zaman sayfanın sonunda okuduğumu anlamadığımı fark edip başa dönüyordum. o kadar parça parça okudum ki anlatmak istesem kitabı en başından anlatamam bile bu yüzden yorumlarım da yeterince iyi olmayacak gibi hissediyorum.
öncelikle ilk değinmek istediğim şey karakter gelişimleri. öyle güzel işlemiş ki yazar işte bu dedim, bana en çok keyif veren şeylerden biri bu. onlarla birlikte bütün bunları yaşamak ve onların değiştiklerini, zamanla birbirleri için ne ifade ettiklerini görmek çok hoşuma gitti. her karakterin bir derinliği vardı ve kitabın sonunda kâbus'a bile öyle çok değer verdiğimi fark ettim ki bu beni de şaşırttı. çok güzel bir seriydi. fakat bu kitapta hoşuma gitmeyen bazı şeyler oldu özellikle tüm kitap boyunca Elspeth'in aynı şekilde kalması beni sıktı, spoiler vermek istemiyorum ama çiftin bu kitapta biraz da harcandığını düşünüyorum açıkçası. diğer yandan Ione ve Elm ikilisini okumak çok keyifliydi benim için, çok güzellerdi. ilk kitapta da bu çifte kanım kaynamıştı ama burada kitabı onların taşıdığını düşünüyorum. bazı olumsuzlukları olsada favori serilerimden biri oldu kesinlikle öneriyorum. fantastik dünyası gerçekten çok güzel ve kendi açımdan sıkıldığımı hissettiğim yerler olsa bile
YENİ FAVORİ KİTABİM (AĞLAYAN EMOJİ)
Kitabı beğenenler olarak herkesin fikirlerinin ortalama aynı yere geldiğini gördüm. Bu yüzden uzun uzun yazmayacağım. Ben ilk kitabı çok begenmiştim ama ikinci kitap beni yerden yere vurdu.
Çoğunluk ilk kitabın daha iyi olduğunu söylese de ben bu kitaptan o kadar zevk aldım ki ilk kitabın çok önünde şu anda.
Karakterler muazzam ötesi. İlk kitapta da olduğu gibi o kadar iyiler ki, tavuk yemleseler ben yine de okurum. Elspeth ve Ravyn her ne kadar geri planda kalsa da yine kendilerini sevdiren karakterlerdi. Nedense sonu bana eksik gelmedi, hatta biraz havada ve acele bitmesi hoşuma bile gitti.
Elm ve Ione hakkında düşüncelerimi anlatmak için saatlerimi harcamam gerekir. İlk kitapta Elm harika olsa da bu kitabı kesinlikle sırtladı. Çekici erkek karakter yazmak için illa çekilmez olmasına gerek yok (keşke tüm yazarlar anlasa). Açıkçası ilk defa bir kitabı okurken romantik sahnelerde bu kadar çıldırdım. Gerçekten güzel sevdiler.
Kâbus ve Elspeth arasındaki baba kız ilişkisi genel olarak benim en sevdiğim şeydi. İlk kitabın aksine bu kitapta Kâbus'un ön planda olması benim çok hoşuma gitti. Açıkçası ilk kitap boyunca bunu beklemiştim. Ben daha kanlı bir zafer isterdim ama şu anki hali de muazzam iyi.
Bu arada kitabın son 150 sayfasında elimden bırakamadım bile. Hani akıcılıktan bahsetmiyorum, kitap çok akıcıydı. Fakat 150 sayfa boyunca beni öyle bir kitledi ki, hayatımda yaşadığım en keyifli okumaydı. Bir sayfada ağlarken diğerinde kahkaha atabildim. (genellikle Kâbus'un tepkilerineydi)
Uzun bir süre daha iyi bir kitap okuyacağımı sanmıyorum.
Vee biri en sevdiğim kitap karakterini sorduğunda aklıma bir sürü kız karakter geliyordu. Ama erkek sayısı bir(Dorian Havilliard) veya iki(Sam Cortland) dı. Bu iki karaktere bayılsamda göğsümü gere gere ben bu karaktere her
bu incelemeye güvenmeyin
çünkü duygusal hislerimin yoğun olduğu bir anda yazdım.
öf.
çok boşluktayım, kahretsin.
hepsini şimdiden özledim. o kadar bağlandım ki, anlatamıyorum bile. benim fantastik anlayışım şöyledir: romantik olacaksa geri planda kalsın, hatta isterse az olsun ve fantastik ögeler öne çıksın. baya en ön sıradaki onur konuğu olsun isterim. işte bu seri ondan.
belki de o yüzden bu kadar bağlandık.
ilk kitapta elspeth ve ravyn öne çıkarken bu kitapta ione ve elm öne çıkmıştı ve bu benim çok hoşume gitti. elm povlarını yaladım yuttum, aldım, 777 yani. ravyn'in povları da efsaneydi. kâbus'un geçmişi, orman ruhu ve o orman sahneleri... hauth ne kadar şerefsizse o kadar aşığım bu seriye.
ilk kitap > ikinci kitap bu arada
ikileme olması seriyi daha da sevmeme neden oldu. yazar ilk kitapları olmasına rağmen işini biliyor. iki kitapta düzgünce yazmış hikayesini ve uzatmamış, iyi son vermiş. ikilemeler üçlemelerden hatta sekizlemelerden bin kat iyi. kalitesi yüksekken bitirmek daha kârlı bence.
kitana 10/10 verdim. başka bir şey veremezdim. okumadan önce de onu verecektim zaten. bok gibi olsa da karakterler için verirdim.
aralarındaki bağ, hepsinin kişiliği, birbirlerine olan korumacı tavırları, erkek karakterlerin düşünceli tavırları... öleceğim.
elspeth geri planda kalmıştı maalesef ama asıl olay elspeth değildi (üzülsn herhangi bir emoji) kitabın başından beri asıl olay kartların birleşmesi, sisin kalkmasıydı ve o yüzden ikinci kitapta bir sürü pov vardı. ben çok da takılmadım ama elspeth'i özledim.
ravyn... bu nasıl bir adam. fedakar, cesur, kendini bilen ama götü kalkık olmayan, asosyal (aynı ben) ve CENTİLMEN BİR AŞIK. ravyn... beni kaçır. (beni ağlattı bu arada kitabın ortasında)
elm. RENELM ROWAN BİR MARKADIR. çok ciddiyim. birinci kitaptan beri aşığım ona ve ikinci
İki Çarpık TaçFantastik distopik
Herkese Merhaba,
Serimizin hem ikinci kitabı hemde son kitabı ile karşınızdayım. Beklentim farklıydı ama yinede beğendim, eleştirilerim tabiki olacaktır. Yazarı tebrik etmem gereken bi konu var... sevilen bir seriyi iki kitapta bittirdi. Bilirsiniz populer olunca kıtaplar anında 5-6 kitaplık seri oluyorlar. Ama bu yazarımız 2 kitapta bitirdi, iyide yaptı valla, tebrikler...
Kitaba gelirsek; 1. Kitapta cok heyecanlı bir yerde bitmişti. Ordan devam ediyoruz, cok fazla ayrıntıya giremem , kitabın her yeri spoi dolu çünkü. Kitap full aksiyon dolu, başrollerimiz malesef bu kitapta bir arada değiller, onlar için sadece savaşmak için varlar. Kitabın romantik kısmını Elm ve Ione tamamlıyor. Valla onları okumak o kadar güzeldi ki anlatmam onlara uzun uzun anlatacagım.. Elspeth ve Ravyn sadece düşünceleri okuyoruz, bir aradalar ama değiller.... kabus yüzünden... ayrıntılara girmıyorum. Çoban kralın hayatını ve kartların nasıl oluştuğunu okuyoruz devamlı, bu durum benim sıktı ve puanımı etkıledi. Ben olayların bazı kısımlarda başka olacağını düşünmüştüm ama sonuna kadar devam ettik.. okuyanlar ne demek ıstediğimi anlayacak... spoi olmazsın diye yazmıyorum. Yani Elspeth ve Ravyn bu kitapta birlikte beklemeyeyim. Ve yazar biraz harcamış, sonunu daha guzel yazabilirdi, daha duygusal bir sahne hemen bittirmiş hoşlanmadım.... Ama şunu diyim fantastık dunyası aşırı begendım, olaylar hele o kartlar oluşan güçler filan baya güzeldi.
Elm ve Ione gelirsek; ahh tüm romantızım burdan kazandık resmen kıtapta... ikisi okumak aşırı aşırı güzeldi. Zaten ilk kitapta baya ilgimi çekmişlerdi. Ve bu kitapta onların agzından okumak muhtişti. İkisine ayrı ayrı cok sevdim ve beğendim..Valla ayrı bir kitap olurdu ikisi için... Elm o sevgiye aç hallerine , ukalıkları ve sevdikleri için yaptıkları
TEMKİNLİ OLUN. AKILLI OLUN. İYİ OLUN.1000Kitap
Bu kitap 
Bir Karanlık Pencere ikinci ve son kitabıdır. Eğer ilk kitabı okumadıysanız bu incelemede spoiler yersiniz doğal olarak.
MERHABAA DOSTLAR!! Bayıldığım kitabın 2. kitabı ile geldim.
Konu: Elspeth ve Ravyn on iki Kader Kartından sadece biri eksiktir o da 'İkiz Kızıl Ağaç Kartı'. Bu desteler sayesinde Gündönümde sisten kurtulmaları gerekiyor. Bu kartın yerini tek bilen kişide. Kabus. Onları tehlikeli ve uzun bir yolculuk bekliyordu.
İçerik: İçinde kan ve şidder var. Biraz da smut sahne var. (154-157)(186)(311-314)
İncelemem: SPOİLERSIZ
Bu serinin her karakterine bayılıyorum ama bu kitapta kesinlikle favorim Elm oldu. Ione ile aralarında dinamiğe bayıldım. Elm amaçları olsun ve yaptığı davranışlar beni kendine çekti.
Ravyn sen nasıll bir adamsınnnnn yaa ♡Aşk için ve krallık için tüm kötülükleri göze aldın. Bu seride seni daha çok sevdimm.
Ione karakterine ilk kitapta çok okumuyoruz ama davranışlarına gıcık oluyordum bu kitapta değişmiş ve artık daha çok ısındım.
Elspeth okumayı daha çok isterdim ama tabiki bu biraz zordu ama onlarla beraber aramaları çok iyi olurdu. Seride beğenmediğim bir şey olmadı. Konun işlenişi olsun. Karakterliliğin gerçekliği olsun ve yazım dili olsun elimden bırakamadım. Özellikle son 70. sayfalarda heyecanı doruklarda yaşadım. Yazar sonunu çok güzel bir cümle ile bitirmiş. Etkilendim.
Kesinlikle öneriyorum♡
İyi okumalarrr
SPOILER
**
*
*
*
Ya ben çok korktum Ravyn ölecek diye ama şükürler olsun iyileşti ama sisin dağılmasına rağmen onun iyileşmemesi beni duygulandırdı. sonunda Elspeth ile kavuştular ama artık bir kişi yok. Çoban kralı :') onu özleyeceğimi hiç düşünmemiştim ama bir gözlerim doldu.
ELM SANA KRAL OLMAK AŞIRI YAKIŞIYORRRR
Bir Karanlık Pencere ikinci ve son kitabıdır. Eğer ilk kitabı okumadıysanız bu incelemede spoiler yersiniz doğal olarak.
MERHABAA DOSTLAR!! Bayıldığım kitabın 2. kitabı ile geldim.
Konu: Elspeth ve Ravyn on iki Kader Kartından sadece biri eksiktir o da 'İkiz Kızıl Ağaç Kartı'. Bu desteler sayesinde Gündönümde sisten kurtulmaları gerekiyor. Bu kartın yerini tek bilen kişide. Kabus. Onları tehlikeli ve uzun bir yolculuk bekliyordu.
İçerik: İçinde kan ve şidder var. Biraz da smut sahne var. (154-157)(186)(311-314)
İncelemem: SPOİLERSIZ
Bu serinin her karakterine bayılıyorum ama bu kitapta kesinlikle favorim Elm oldu. Ione ile aralarında dinamiğe bayıldım. Elm amaçları olsun ve yaptığı davranışlar beni kendine çekti.
Ravyn sen nasıll bir adamsınnnnn yaa ♡Aşk için ve krallık için tüm kötülükleri göze aldın. Bu seride seni daha çok sevdimm.
Ione karakterine ilk kitapta çok okumuyoruz ama davranışlarına gıcık oluyordum bu kitapta değişmiş ve artık daha çok ısındım.
Elspeth okumayı daha çok isterdim ama tabiki bu biraz zordu ama onlarla beraber aramaları çok iyi olurdu. Seride beğenmediğim bir şey olmadı. Konun işlenişi olsun. Karakterliliğin gerçekliği olsun ve yazım dili olsun elimden bırakamadım. Özellikle son 70. sayfalarda heyecanı doruklarda yaşadım. Yazar sonunu çok güzel bir cümle ile bitirmiş. Etkilendim.
Kesinlikle öneriyorum♡
İyi okumalarrr
SPOILER
**
*
*
*
Ya ben çok korktum Ravyn ölecek diye ama şükürler olsun iyileşti ama sisin dağılmasına rağmen onun iyileşmemesi beni duygulandırdı. sonunda Elspeth ile kavuştular ama artık bir kişi yok. Çoban kralı :') onu özleyeceğimi hiç düşünmemiştim ama bir gözlerim doldu.
ELM SANA KRAL OLMAK AŞIRI YAKIŞIYORRRRHayal kırıklığı...·424 syf.·Edebiyat
4/10
2024 68. kitabı
Açıkcası bu kitap beni ne kadar hayal kırıklığına uğrattı anlatamam… İlk kitaba, konuya, evrene, karakterlere ve karakterlerin arasındaki iletişime bayılmamış olsam 1 puanı zor verirdim… Kitapta beni hayal kırıklığına uğratan kısım kitabın yazılmak için yazılmış olması oldu. İlk kitap ( Bir Karanlık Pencere ) o kadar güzeldi ve her kelime o kadar yerinde yazılmış her şey o kadar olması gerektiği derecede ayarlanmıştı ki bayılmıştım, en sevdiğim kitaplardan biri olmuştu yani anlayacağınız beni gerçekten etkilemişti. Ancak bu kitapta 100 sayfa olabilecek şeylerin sırf yazılmak için ve uzatılmak için yazıldığını görüyoruz. Konu gerçekten çok güzel ancak olayların nereye gideceğini tahmin etmek de zor değil. Yani ilk kitabı okuyup tadında bırakmak ve bu kitaba hiç dokunmamak da bir seçenek… Ancak ilk kitabın da giriş kitabı olduğunu ve asıl olayların ikinci kitapta gerçekleştiğini de göz önünde bulundurmak gerekiyor. Bu nedenle kendimi zorlayarak ilk kitabın hatırına belki ilerledikçe güzelleşir umuduyla bir şans vermek istedim. Kitabın konusuna yaratılan evrene bu evrendeki sihir sistemine kitabın karanlığına ve özellikle de karakterlere diyecek kesinlikle hiçbir olumsuz eleştirim yok hepsi mükemmeldi ancak ikinci kitapta bunların hepsinin harcandığını görmek gerçekten kalbimi kırdı… Tam olarak… Kitaptaki karakterlerle ilgili birkaç şey daha söylemek istiyorum çünkü karakter derinlikleri ve diyaloglar gerçekten çok güzel yazılmıştı ve bu insanların gerçek olduğuna inanıyorsunuz yani bu insanları tanıyorsunuz, onların kapasitelerini görüyor, zayıflıklarına şahit oluyor, en derin korkularını, nefretlerini, öfkelerini, iç dünyalarını çok yakından gözlemleme şansını elde ediyorsunuz gerçekten mükemmel… Ancak dediğim gibi ikinci kitapta bu kadar güzel şeylerin harcanması ve kitabın
Bir Karanlık Pencere ) o kadar güzeldi ve her kelime o kadar yerinde yazılmış her şey o kadar olması gerektiği derecede ayarlanmıştı ki bayılmıştım, en sevdiğim kitaplardan biri olmuştu yani anlayacağınız beni gerçekten etkilemişti. Ancak bu kitapta 100 sayfa olabilecek şeylerin sırf yazılmak için ve uzatılmak için yazıldığını görüyoruz. Konu gerçekten çok güzel ancak olayların nereye gideceğini tahmin etmek de zor değil. Yani ilk kitabı okuyup tadında bırakmak ve bu kitaba hiç dokunmamak da bir seçenek… Ancak ilk kitabın da giriş kitabı olduğunu ve asıl olayların ikinci kitapta gerçekleştiğini de göz önünde bulundurmak gerekiyor. Bu nedenle kendimi zorlayarak ilk kitabın hatırına belki ilerledikçe güzelleşir umuduyla bir şans vermek istedim. Kitabın konusuna yaratılan evrene bu evrendeki sihir sistemine kitabın karanlığına ve özellikle de karakterlere diyecek kesinlikle hiçbir olumsuz eleştirim yok hepsi mükemmeldi ancak ikinci kitapta bunların hepsinin harcandığını görmek gerçekten kalbimi kırdı… Tam olarak… Kitaptaki karakterlerle ilgili birkaç şey daha söylemek istiyorum çünkü karakter derinlikleri ve diyaloglar gerçekten çok güzel yazılmıştı ve bu insanların gerçek olduğuna inanıyorsunuz yani bu insanları tanıyorsunuz, onların kapasitelerini görüyor, zayıflıklarına şahit oluyor, en derin korkularını, nefretlerini, öfkelerini, iç dünyalarını çok yakından gözlemleme şansını elde ediyorsunuz gerçekten mükemmel… Ancak dediğim gibi ikinci kitapta bu kadar güzel şeylerin harcanması ve kitabın
Seri hem konu bakımından hem de işleniş bakımından çok özgün bir seriydi bence. İlk kitabı çok daha fazla sevmiştim yine de... Aslında bu kitap ilk kitaptan çok daha iyiydi ama benim beklentim bu yönde değildi, o yüzden hayal kırıklığı yaşadım biraz.
Baş karakterlerimizin ilişkisini neredeyse hiç göremedik ve bu benim için baya büyük bir sorun oldu çünkü yazar bizi bu beklentiye sokmuştu bence. Çoğu olay yerindeydi ve olmasa da olur diyeceğim çok bir olay yoktu. Bunların yanı sıra seriyi çok sevmiş olsam da bir olmamışlık vardı. Neyden kaynaklı olduğunu asla bilmiyorum ama tam olarak seriye kendimi kaptıramadım ve içine çok giremedim. Yine de keyif aldığım bir seri oldu ve iki kitap ile bitmiş olması rahatlatıcıydı.
Yazar Hakkında
Rachel GilligYazar · 0 kitap
Rachel Gillig was born and raised on the California coast. She is a writer, with a B.A. in Literary Theory and Criticism from UC Davis. If she is not ensconced in blankets dreaming up her next novel, Rachel is in her garden or walking with her husband, son, and their poodle, Wally.
