hadi aldat beni
sanki hic sevmemisim gibi seni ve uyumamisiz gibi beraber
korkularima pranga gerdim
gozyaslarimdan kolye yaptim hadi
aglat beni sonra hic opmemis gibi gozlerimden
ruhumun sancisi
ruhumun sancisini ne bilirsin sen
uyursun uyumak gerek beni aglatmak
sonra gozlerimde yas kalmaz belki kururum
hepten
sen bilir misin çöller gibi
sen yoksun
deniz yok
yıldızlar arkadaşım
ya bu gece harikalı bir şeyler olsun
yahut bir bomba gibi
infilak edecek başım
ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
istanbul minareler odamda gibi
gökyüzü temiz ve parlak
işte kol kola girmiş en mesut günlerimiz
muhalif bir rüzgar karşı sahilden
fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
havada kanat sesleri
ve çılgın kokular
deniz yok
yıldızlar uzaklaşıyor
ben yine yalnız kalıyorum
istanbul minareler kaybolmuş
sen yoksun Attila İlhan