“ Dünyanın şiire ihtiyacı yok , dünya henüz söylenmemiş şiirlere muhtaç. “
Her şeyin oluruna,kendimi şen sabaha bırakıyor, mutlu insanlar içinde ben de kaygısız, öne arkaya sallanıyordum. Bulutsuz, berraktı gökyüzü; benim de gönlüm gölgesiz.
İşin kötüsü, elbiselerimde hayır kalmamıştı: hiçbir yerde mazbut bir adam etkisi yaratamazdım artık.
Ben bu insanların içinden neler geçtiğini, benim için neler düşündüklerini görüyorum adeta. Gözlerinde yanıp sönüveren her parıltıdan bir şeyler çıkarıyorum; bazen yanaklarına kan hücum ediyor, kızarıyorlar; bir başka sefer başka tarafa bakıyormuş gibi yapıyor, yandan doğru beni göz hapsine alıyorlar. Bense oturuyor, bütün bunlara dikkat ediyorum; içlerini görüyorum, ruhu bile duymuyor hiçbirinin.
Sayfa 37
