Her türlü şiddet, toplum tarafından makul ve uygun bir gereklilik olarak karşılandığında, her merhamet eylemi örneğin bir beraat kararı - tatminsiz, intikamcı duyguların bütünüyle bir patlak vermesine neden olduğunda adaleti düşünmek komik değil midir?
kadınsızlık
Başka anahtar sokak kapısında dönmüyor. Komik, detone, başka ses, duşta şarkı söylemiyor. Banyoda başka ıslak ayakların izleri yok. Mutfaktan hiçbir sıcak koku gelmiyor. Üzerinde başka dişlerin izi olan yarısı yenmiş elma masanın üzerinde çürümeye başlıyor. Yarısı içilmiş bir sigara, külden ölü kurtçuk, küllüğün kenarını boyuyor. Tıraş olmam gerekirdi diye düşünüyorum. Giyinmem gerekirdi diye düşünüyorum. Gerekirdi diye düşünüyorum. İçimde kirli bir yağmur yağıyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“İnsan neden acı çekiyor? Niye yiyor? Niye seviyor? Niye seviniyor? Hayat için. Birdenbire sonu gelen bir şey, ne kadar komik değil mi?”
Biz yalnızız.
Biz yapayalnızız.
Bunun çok komik olduğunu biliyorum ama bunu artık sen de öğren anne!
Aha bu ben :))
“Kendimi on kelimede tanımlayacak olursam; uslu, uyumlu, zeki, işbitirici, özgüvenli, becerikli, yaratıcı, cevval, komik ve aklı başında biri olarak tanımlarım.”
...insanın, muhatabı diğer insanların çıkarlarını gözetmesi için kendi doğasına karşı savaşmasına gerek olmadığı fikri, insanlık tarihinde olup bitenler dikkate alınınca, hadi çılgınca demeyelim ama oldukça komik görünüyor. Doğrusu şu ki, büyük bir ihtimalle insan doğa tarafından tümüyle programlanmış değildir, her defasında iyi ile kötü arasında seçim yapabilecek şekilde belli bir özgürlük payına sahiptir. Bu nedenle, kimi zaman onu en yücegönüllü varlık olarak kimi zamansa en vahşi hayvandan daha kötü bir varlık olarak görebiliyoruz. Yekdiğeri için canını feda ederken görebileceğimiz bu varlık, hiçbir hayvanın boy ölçüşemeyeceği bir zalimlikle benzerini canice öldürebiliyor veya en acımasız işkencelere maruz bırakabiliyor. İnsanlık var oldukça, varlığını bir olanaklar yelpazesi içinde sürdürecek gibi görünüyor. Bilmem hangi "doğal temeller"e dayandığı için nihayetinde iyi bir varlık olarak programlanmış bir hayvan olmaktan çok, aşkın bir varlık olarak kalacak. Felsefecilik oynamaya soyunduklarında bilimsel olmaktan çok bilimci kalan bu zihinlerden çok daha kavrayıcı bir zihne sahip olan Pascal'ın dediği gibi, yarı melek yarı hayvan bir varlıktır insan.
