Korktun, kızdın, bağırdın, sustun ama hep yanımda oldun…
Söylediğin gibi “ben de anne olunca anladım”. Kızgınlığının altındaki korkularını, yüreğin ağzında pencerelerde bekleyişlerini, şimdi her şeyi anlıyorum. Sen olmak ne zormuş, ne zormuş böyle sevmek, delilikmiş annelik, şimdi anlıyorum bizi nasıl sevdiğini ve bu sevginin ötesine hiçbir şeyin geçmeyeceğini. Varlığın için şükrediyorum, seni çok seviyorum…
Hani dünyanın yedi harikası var ya, benim için dünyada bir tane harika var, o da annem.Kimse annem gibi kayıtsız şartsız, hiçbir beklentisi olmadan bu kadar çalışıp bu kadar sevemez.”