Stirner'e göre siyasi düzenin meşruiyetinin dayandığı temel ilke, bireyin kolektif için feda edilmesidir. Özellikle devlet, varlığı ve yeniden üretimi için “kendini feda eden" bireye ihtiyaç duyar. Devlet bu nedenle ancak egoizmi reddettiği ölçüde var olabilir: "Yalnızca egosundan vazgeçen, 'kendinden feragat' eden kişi insanlar tarafından kabul edilebilir." Devletin eleştirel bir bilinçle donanmış özgür düşünen bireyler yerine itaatkâr ve fedakâr öznelere ihtiyacı vardır. Bireylerin öznelliklerini şekillendirmeli, onlara devletin amaç ve çıkarlarına uygun duyguları ve düşünceleri aşılamalıdır. Stirner, kendinden yüzyıl sonra ortaya Louis Althusser tarafından konan ve devletin ideolojik aygıtlarının bireyleri özne hâline getirmedeki rolüne ilişkin ünlü argümanıyla kışkırtıcı bir paralellik sergiler: "Devlet insandan bir şey yapmak ister, bu nedenle içinde sadece yapılmış insanlar yaşar; kendi olmak isteyen herkes onun rakibidir ve bir hiçtir.”