k
Kadın & Şiir
1 üyeTakip
Kimi der ki kadın
Uzun kış gecelerinde yatmak içindir.
Kimi der ki kadın
Yeşil bir harman yerinde
Dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir.
Kimi der ki ayalimdir,
Boynumda taşıdığım vebalimdir.
Kimi der ki hamur yoğuran.
Kimi der ki çocuk doğuran.
Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayal, ne vebal
O benim kollarım, bacaklarım, başımdır.
Yavrum, annem, karım, kızkardeşim,
Hayat arkadaşımdır.
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran
Bir kadının kendisi için şiir yazılmasından dolayı gurur duymaması ve mutlu olmaması onu hayrete düşürmüştü.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yollar yürüdüm dikenli
Ayaklarıma batan
Yüreğimi yakan
Dağlar, tepeler aştım
Düşe kalka...
Gün oldu
Denizler, deryalar aştım
Gün oldu
Bir kaşık suda boğuldum
Bayıldım, ayıldım...
Bu yolun yorgun yolcusuyum
Yürüyorum
Yürüyeceğim
Ve yolun sonunda
Yol da biter yolcu da...
⊰ yüzünde tutulmuş dilek’ler ⊱
“Delikanlı postuna bürünmüş eli kanlı adamlar tanıdık,
ve bacak arasından imge dilenen
ve çıplak ve küçük şaircik kadınlar...
Şiiri bahane edip soyunur,
kendi kalemlerini becerir de doymazlardı hani!
Biz hiçbir şiir için soyunmadık oysa,
ki soyunsak soyunsak
şiire soyunurduk.”
“Karnımda hissiz bir şiir var
İçimde durmadan bölünen şiirler
Birlikte yok olacağımız şiirler
Hiç borcu olmamış şiirler
Ve bu yüzden çok acıyan şiirler”
