Ben kendi hesabıma, bir şeyi diğer bir şeye mukayese etmekten hoşlanmamakla beraber,Hüs-ü Aşk’ın, Dante’nin meşhur İlâhî Komedya’sından daha az kıymetli olmadığına inanıyorum.
Aslolan çocuğumuzu kendi istediğimiz gibi yetiştirmek değildir, var olan hâllerine göre onlara rehberlik etmektir. Kabul olmadığında çocuklarımızı başkalarıyla ya da kardeşleriyle kıyaslarız. Kıyaslanmak hayattaki en kötü hislerden biridir. İnsanın kendini sevmemesine, yetersiz ve değersiz hissetmesine sebeb olur.
Küçük yaşlarda başlayan bu kıyaslama darbesi, çocuğun yaşı ilerledikçe sosyal ortamlardan kaçınmaya, aileden uzaklaşmaya, kendi gerçek becerilerini sergilemekte tereddüt' e yol açıyor.
Çocuğu başarılı arkadaşlarıyla kıyaslamak yerine kendisiyle kıyaslamak gerekir. Önemli olan çocuğun "dünü" ile "bugünü" arasında görülebilen somut farktır.