m
Michael Ende
0 üyeTakip
Derler ki, Michael Ende’nin hayal dünyasına girebilen kişi, onun sihirli gücüne karşı koyamazmış.
Ben de bunu deneyimlemek istediğim için okuduğum ilk Ende kitabını Dilek Şurubu olarak seçtim.
Soyu Büyük Miyavderik’e kadar uzanan, soylu bir kedi olan ( ya da öyle sanan) Fellah, Hayvanlar Yüksek Şurası tarafından büyücü İblis Şarlatan’ın yanına bir ajan olarak gönderilir. Ancak asıl görevini unutmuş, görevini Karga Yakup’la tanıştıktan sonra yeniden hatırlamıştır.
Masalsı yönüyle hoşuma giden bir kitap oldu, yeni yılın biten ilk kitabı üstelik.
MomoMichael Ende
- ya kalbim bir gün artık atmazsa
- o vakit senin için de zaman biter çocuğum. bunu şöyle de açıklayabiliriz: zaman içinde günler geceler aylar ve yıllar boyunca geriye doğru giden aslında sen kendinsin. bir gün çıkıp geldiğin o sihirli kapıya doğru yaşamın boyunca geri gidiyorsun ve sonunda da yine oradan çıkıp gideceksin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
MomoMichael Ende
bu saatler benim eğlencem. bunlar her insanın göğsünde taşıdığı şeyin basit birer taklidi yalnızca.çünkü nasıl gözleriniz görmeye,kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insana yüreği de zamanı algılamaya yarar. kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa,yürekle algılanmayan zamanda öyle boşa gider, kaybolur.ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.
MomoMichael Ende
bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor
o zaman acele etmeye başlıyorsun.her önüne baktığında yolun hiç de kısalmamış olduğunu farkediyorsun,daha hızlı ve daha gayretli çalışıyorsun sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun. ve cadde hala upuzun bir biçimde seni bekliyor.
insan caddenin tamamına bakıp bir karara varmamalı.her zaman adım adım ilerlemeli. sürekli bir adım sonrasını düşünmeli. işte o zaman hayat zevkli olur. önemli olan işini iyi yapmaktır.öyle de olmalı
Galiba ben sürrealizm sevmiyorumMichael Ende
Öncesinde 
Bitmeyecek Öykü eseriyle yazarla tanışmıştım. En son kitabı olan bu eserini de arka kapağından, yorumlardan etkilenerek okumaya karar verdim ama sadece gözlerim okudu. Beraberinde 
Virginia Woolf 
Dalgalar okuması da yaptığım için mı bilmem hiçbir şey anlamadım okuduğum sayfalardan. Kısa kısa öyküler var kitapta. Birbirinden bağımsız anladığım kadarıyla çünkü sabırla bir yerde kesişecek bunlar diye okudum ilk başlarda ama ufak benzerlikler dışında ortak bir nokta yok gibiydi. Sonu da bir yere varmıyor, öyle garip bir şekilde bitiyordu. En son öykünün sonunda ilk hikayedeki kahramanın adını görünce, galiba ben bir şey kaçırdım dedim ama yeniden okumayı da canım istemedi açıkçası. Farklı bir tarz. Hızlı okuduğumdan böyle oldu belki de, yavaş yavaş, sindire sindire okunmalıdır bu tarz kitaplar kimbilir...
Bitmeyecek Öykü eseriyle yazarla tanışmıştım. En son kitabı olan bu eserini de arka kapağından, yorumlardan etkilenerek okumaya karar verdim ama sadece gözlerim okudu. Beraberinde Virginia Woolf Dalgalar okuması da yaptığım için mı bilmem hiçbir şey anlamadım okuduğum sayfalardan. Kısa kısa öyküler var kitapta. Birbirinden bağımsız anladığım kadarıyla çünkü sabırla bir yerde kesişecek bunlar diye okudum ilk başlarda ama ufak benzerlikler dışında ortak bir nokta yok gibiydi. Sonu da bir yere varmıyor, öyle garip bir şekilde bitiyordu. En son öykünün sonunda ilk hikayedeki kahramanın adını görünce, galiba ben bir şey kaçırdım dedim ama yeniden okumayı da canım istemedi açıkçası. Farklı bir tarz. Hızlı okuduğumdan böyle oldu belki de, yavaş yavaş, sindire sindire okunmalıdır bu tarz kitaplar kimbilir...