o
Okuyor
5 üyeTakip
Ah o andaki sesim! Nasıl tanıyordum bu sesi ve hıçkıran bütün vücudumu. Bütün ömrümde kaç defa rüyalarımdan kulaklarım-da hep aynı gözyaşlarıyla ıslak bu sesle ve içimde bu korkunun ta kendisiyle uyanmıştım. Korku... Korku ve insan, korku ve insan talihi, insanin insana hücumu, o hiç yere düsmanlık.Fakat neyi aldatabilirdim, kime anlatabilirdim? Insan neyi anlatabilir? Insan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Yüzüne gülümseyip gülünü elinden aldılar... Demek insanlar alçalınca , vahşi hayvandan daha tehlikeli olabiliyor..."
"Çocukluğumda ne kadar rahattım. İçimde iki, üç kişi birden konuşmazdı. Bir tek kişiydim ve sadece kendi yaşantımdan haberdardım."
Sayfa 116
