Hakan Ertürk
@krutrena
brecht'i, tanpınar'ı, einaudi'yi, mednyánszky'yi, caravaggio'yu, ruhi su'yu, söğüt ağacını, nwakaeme'yi, krivetz rüzgârını, hayvanı, suyu ve yıldızları severim.
avrupa emperyalizmi, dünyadaki diğer emperyal projelerden tamamen farklıydı. daha önceki imparatorluklar dünyayı zaten anladıklarını düşünüyorlar ve fetihleri sadece kendi dünya görüşlerini yaymak için gerçekleştiriyorlardı. örneğin araplar mısır'ı, ispanya'yı ve hindistan'ı bilmedikleri bir şey bulmak için fethetmediler. romalılar, moğollar ve aztekler yeni toprakları güç ve zenginlik için büyük bir hırsla fethettiler, ama bilgi için değil. buna karşın, avrupalı emperyalistler yeni topraklar yanında yeni bilgiler edinmek amacını da güderek uzak topraklara yelken açtılar.
zaman geçtikçe bilginin fethiyle toprağın fethi birbirine daha da sıkı bağlandı. 18. ve 19. yüzyıllarda avrupa'dan yola çıkan neredeyse her önemli askeri seferde, bilim insanları da mevcuttu. napolyon 1798'de mısır'ı işgal ettiğinde yanında götürdüğü 165 bilim insanı, buldukları diğer şeylere ek olarak ejiptoloji (mısırbilim) olarak bilinen yepyeni bir disiplin kurdular ve din, dilbilim ve botaniğe önemli katkılarda bulundular.
müslümanlar hindistan'ı fethettiğinde yanlarında hint tarihini sistematik olarak inceleyecek arkeologlar, hint kültürünü inceleyecek antropologlar, hint topraklarını inceleyecek jeologlar ve hint faunasını inceleyecek zoologlar getirmemişlerdi. ingilizler ise hindistan'ı fethettiklerinde bunların hepsini yanlarında getirdiler. 10 nisan 1802'de büyük hindistan incelemesi başlatıldı ve tam 60 yıl sürdü. on binlerce yerli çalışanın, akademisyenin ve rehberin de katkısıyla ingilizler, titiz bir çalışmayla tüm hindistan'ın haritasını çıkardı, sınırları belirledi, mesafeleri ölçtü; hatta everest'in ve diğer himalaya zirvelerinin yükseklikleri ilk kez tam olarak ölçüldü. ingilizler, hint eyaletlerinin askeri kaynaklarını, altın madenlerini incelediler, ama aynı zamanda nadir bulunan
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hakan Ertürk
, 2017 okuma hedefini güncelledi.2017 OKUMA HEDEFİ
31/50 kitap - %62 tamamlandı
31 kitap okudu
50 kitap
7,2bin sayfa
22 inceleme
46 alıntı
kitap, carl gustav jung'un öğrencisi olan josef lang'ın psikanalitik yolla tedavi ettiği hermann hesse'ye ait. hesse bu romanda, kişilik bölünmesini, birinci dünya savaşı'nın sarsıcı etkileriyle birlikte ele alıyor ve bunu yaparken romanın içerisinde kendisine de yer veriyor. diyaloglarda kadınsı ve erkeksi ifadeler birbiriyle iç içe geçmiş durumdadır. kitapta, var olan toplumun dışında kendine ayrı bir yer edinmiş, kendine ait olmayan özelliklere karşı insanlardan, belki de ideolojilerden, oldukça uzakta olmaya çalışan, keşfedilmiş benliği belki de dağıtılmış bir tip olan harry haller'in serüveni anlatılıyor. rüyasında goethe'den fırça yiyen, bach'ın ezgilerinden yola çıkıp metafiziğe bulanmış düşüncelere dalan, nietzsche'den 80 yıl önce söylenmiş 'acı' dolu bir söze aylarca kafa yoran bir insanın toplumun önünde bu kadar ileri olmasına rağmen topluma geri dönememesinin çatışmaları anlatılıyor. bozkırkurdu kavramı da aslında buradan geliyor. benlik içerisinde öte benlikler metaforlar üzerinden aksettiriliyor; her şeyi bilen fakat dans etmeyi bilmeyen bir entelektüel(!) aynı zamanda hiçbir kitapta rastlanılmayacak incelikte burjuvazi tasvirlerine rastlamak mümkün. hesse, okuyucuyu karamsarlığın eşiğine getiriyor ve burada aslında harry haller üzerinden 'herkesin kendi kaderini seçme' lüksünü bizlere sunuyor. bunu, kitabın son pasajlarındaki adı konulmasa da "sihirli tiyatro" kısmından anlıyoruz. yazının ilk bölümünde bahsettiğim gibi aslında hermann hesse'nin kendisinden, kendi öz benliğinden bahsettiğini biliyoruz. buna şu cümlelerden varabiliriz: "bana öyle geldi ki, bütün bunlar hermine'in değil, benim kendi düşüncelerimdi. hermine o güçlü sezgisiyle bendeki düşünceleri soluyarak kendi içine aktarmış, sonra da onları yine çıkarıp bana sunmuştu. dolayısıyla söz
