lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
1447 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
oysa zamanla çevre dokunun da çatlaması ve boşalmasıyla, o çatlak belirsiz —öteki çatlaklardan ayırt edilemez —hale gelecek; o boşluk da zaten yok olacaktır. ama kişiler bunu düşünmezler uğraşıp dururlar o çatlakla, o boşlukla —ama faydasızdır bu çaba: çatlak kapanmaz boşluk dolmaz; uğraşıp durur kişiler, kendileri de birer çatlak ve birer boşluk olana dek —o zaman da görevi yeni kişiler devralmış bulacaktır kendilerini…
lain
oysa, önemli olan, çatlağı açıkça görebilmek, boşluğu olduğu gibi yüklenebilmekti
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
yaşamı, demek ki, kişinin başka kişilerle ilişki içindeyken bulunduğu eylemlerden; böylece de, başka kişilere yakınlaşmaları ve başka kişilerden uzaklaşmalarından oluşur — bunların (henüz bitmemiş) toplamıdır
lain
böylesine bitmemiş toplamlar; ya da, toplanmış bitmemişlikler, nasıl, toparlanıp bitirilebilir; ya da, bitirilip toparlanabilir — burada, bu, deneniyor…
kaybolmayan şeyler vardır. onlardan biri de şiddettir. modernitenin şiddetten hazzetmediğini söyleyemeyiz. ancak şiddet kılıktan kılığa giren bir oyuncu. toplumsal durumlara bağlı olarak suretini değiştiriyor
lain
- günümüzde aşikarlıktan mahremiyete, cephesel karşılaşmadan viral bulaşmaya, kaba güçten medyatiğe, fiziksellikten ruhsallığa, olumsuzdan olumluya kayıyor ve derinin altına, satır aralarına, kılcal damarlara ve sinir uçlarına doğru geri çekiliyor- öyle ki tamamen ortadan kaybolduğu yanılsamasına kapılabiliyoruz
bir kez daha uğradığımız
cinayet yerine benziyor
unutmak istediğimiz ne varsa
meğer ne çok biriktirmişim
unutmam gereken şeyleri
lain
duruşunu, şehlasesini mesela
yatağımda kalan sıcaklığını
yastıkta başının bıraktığı çukuru
en çok da bir yolculuğa çıkarken
dönüp dönüp sarılışını
kucaklaşmak isterdik. bir kez olsun, etimizle kucaklaşmak. ama hiçbir deniz mahluku dayanamaz, bu biriktirilmiş cinai aşka. bu yüzden biz, bugün manzum dersler yazmaktayız bizden sonra gelecek olan, bizden olanlara. ve o henüz doğmamış dikenlilere, en zor soruyu miras bırakmak isteriz eserimizden:
"kucaklaşamayan bir yaratık ne der dese dese?"
lain
o ağzımız, o hiç öpülmeyecek etli ağzımız, o hiç olmayacak kucaklaşmayı der yine de, eğer bir şey diyecekse. ve böyle dikenlerimiz kadar uzakken bize dünya, işte sırf bu yüzden, kimsenin kucaklaşması, daha coşkulu olamaz bizim düşümüzden. — gerçek, her zaman daha gerçek değildir düşten