lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
1447 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
duvara vurdu kendini yalnızlık: zaman
durup durup geçiyor yelkovan akrebi tekbaşınalığın örüp örüp ağa benzettiği
bir gökte koşuyorsun durup dinlenmeden
lain
zaman inatçı yağmur, sızıyor derinlerden
indir duvardan artık şu kararsız saati
Reklam
arzu bana sensiz hayatım yok dedi. olsun istiyorum, sensiz ve hiç kimsesiz bir hayatım olsun istiyorum ama olmuyor dedi…
lain
-mürşit arzu'nun sözlerinin korkunç yakıcı olduğunu düşündü, özellikle hiç kimsesiz bir hayatım olsun istiyorum kısmının dayanılmazlığını. tanımadığı arzu'ya derin bir yakınlık duydu
sen bana kahve yap, ben de sana bu hayat yaşanabilir bir şeymiş gibi yapayım
lain
halil kahvesini getirdi. bir yudum aldı, zehir. zehir kahvede değil oysa, varlığında
mustafa kemal, kurtuluş savaşı’nı kazandıktan sonra elinde kalan türkiye hakikaten bir enkazdı. trakya’yı belki bir ölçüde bu iddianın dışında tutabiliriz ama anadolu’nun taş devrinde olduğu bir metafor değildir. anadolu’da hakikaten hiçbir şey yoktur. şu seviyeye düşmüş bir insanlık düşünelim; aşağı yukarı sekiz milyonluk bir nüfus, sürekli harp kaybederek morali sıfıra inmiş, moralini düzeltmek için de bilmediği bir dinden başka sarılabilecek hiçbir şeyi yok
lain
bilmediği dini de ona empoze edenler bizim halk tabiriyle “hacı-hoca takımı” dediğimiz, kendileri de cahil olan sözde din adamları. bunun dışında hiçbir şeyi yok anadolu’nun. hiç kimse diyemez ki anadolu’da ne cevherler vardı da sonra kayboldu. böyle bir şey yoktu