Birbirimize rastladık, otomobil kazası gibi bir olay bu, insana otomobil çarptı mı, yoluna devam edemez. Şimdi iyileşene kadar birlikte olmak zorundayız. Sonra yolumuza devam edeceğiz.
İnsan ruhunu ve insanı anlamak için illa da psikoloji okumak gerekmediğine inanıyorum. Hatta bence bazı edebi metinler insanı insana bilimden daha iyi anlatır. Bu kısa roman da öyleydi benim için. Başka insanların dünyasına bakmak, iç dünyalarını anlamaya çalışmak, monologlarını okumak çok keyifliydi. Yazarın kurgu içinde insana dair bahsettikleri şahane bir şiirsel dille ifade edilmiş. Kitap daha çok iç dünyadan ve kişinin kendine ait konuşmalarından oluşsa da, betimlemelerin çok iyi olduğunu düşünüyorum çünkü kitap sanki bir film sahnesi gibi aktı zihnimde.
Aslında her karşılaşmanın aynı zamanda bir yok olma demek olduğunu ben zaten biliyordum. Kendimin başka bir versiyonunun daha yok olma anı. Deri değiştiren bir sürüngen gibi ayrılırken içimden yeni bir şey çıkıyor, yaşamaya bununla devam ediyordum.