Hetaira
@larryoes
9 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
artık sesini duymayacağım. olduğum kadını, bir zamanlar olduğum çocukla bir araya getiren onun sesi, sözleri, elleri ,tavırları gülüşü ve yürüyüşüydü. geldiğim dünyayla aramdaki son bağ da koptu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tanrı’yı isyankarlığım ve hüsranım için beni cezalandırmasın da her şeyi affeden bir sevgi ile beni ödüllendirsin diye sevmek zorunda olma yönündeki tuhaf inanç, çocuksu bağımlılığımızın ve güvensizliğimizin bir ifadesi ve tıpkı anne-babalarımız gibi, Tanrı’nın da bizim sevgimize ümitsizce muhtaç olduğu varsayımı haline gelir. Ancak bu tamamıyla tuhaf bir düşünce değil midir? Ahlakın dikte ettiği gerçek olmayan duygulara muhtaç daha üstün bir varlık, hüsrana uğramış ve yönünü şaşırmış ebeveynimizin sergilediği güvensizliği fazlasıyla andırır. Böylesi bir varlığa,ancak kendi ebeveynini hiç sorgulamamış ve onlara olan bağımlıluğı hakkında hiç düşünmemiş insanlar Tanrı diyebilir.
Sayfa 34
Çatıları ısıtan altın rengi güneş ışıklarıyla aydınlanan sokakların curcunasına katılmasınıa izin vermeyen bu mutsuzluğun, bu sessizlik içinde uyuklamasına neden olan yorgunluğun kaynağı yine kendisi miydi? neden bütün bu güzellikler onu hiç etkilemiyordu?
Sayfa 53
Yaşamakta olandır benim övmek istediğim,
o da kıvranır alevlerin ortasında ölmenin
özlemiyle.
Sayfa 40
hiç kimse bana sormazsa biliyorum da, biri sorup da ona açıklama yapmam gerektiğinde bilmiyorum.
