"Bir sabah kimselere bir şey söylemeden, göç vaktini kaçırmış, suskun, yorgun ve kederli bir kırlangıç gibi alıp başını uzaklaştı. Biraz daha bekleseydi kanatlarında O dermanı bulamayacaktı. Umut niyetine sırtında taşıdığı bir çift kanat, zaman geçtikçe zayıflayacak, git gide çürüyecek ve ruhunu zehirleyen bir belaya dönüşecekti."
Ve sonra, bir gün, hiçbir uyarı olmaksızın, bir an için aralarındaki uçurumun üzerinde bir köprü belirdi, uçurum varlığını sürdürüyor olsa da, daralmıştı.
Böylelikle insan zihninde belirli kalıplar oluşunca zekâ, dikkat, düşünme kabiliyeti ve muhakeme yetisi kullanılmaya kullanılmaya körelir. Eğer insan kendisine zihinsel bir uğraş bulmazsa tüm enerjisini vampir gibi emecek uyuşukluk bataklığına düşmesi kaçınılmazdır.
Fakat o andan itibaren bir ateş gibi içimde yanmaya başladı... üzerimdeki kontrolumü
kaybettim... yani yaptığım şeyin ne kadar anlamsız olduğunun gayet farkındaydım,
artık kendime hâkim olamıyordum .... artık kendimi anlamıyordum... artık tek bir şeye odaklanmıştım, hedefime varmak... Amok'un ne olduğunu biliyor musunuz?