Puan vermedi·704 syf.·
2025 275. kitabı
Çok iyi bir başvuru kitabı. Tanıtımda belirtilmemiş ama bir derleme. Şiilik, modern Ortadoğu kentleri ve siyasi yapı hakkında kapsamlı yazılar var. Derleme olduğu için okumak biraz zaman aldı ama sevdiğim bir süreç oldu. Bernard Lewis’in hiçbir yere varmayan Ortadoğu’sundan sonra çok iyi geldi.
Bitti. 
Bugünün Saraylısı ben çocukken 1985 TRTde TV dizisi olarak oynadığında aklımda kalmıştı. Ahmet Mekin ve Sema Yunak baş oynculardı. O zaman tek kanal trt siyah beyaz televizyon ama inanın şimdinin bin kanalına ve en teknolojik LCD lerine değişmem..
Bugünün Saraylısı etkileyici, sürükleyici, anlaşılır akıcı bir Edebiyat diliyle yazılmış bir roman. Okuyucusunu yormuyor.. 
Refik Halid Karay olunca tabiikide…
Aynı zamanda bence psikolojik bir roman. Bu benim fikrim. İnsan aklının, ruhunun, hislerinin, zaafının, ahlakın nasıl içimizde çatışacağını, toplumda ayıp, günah, yakışıksız, ahlaksız gördüğümüz şeylerin nasıl aklımızın biryerlerinden geçiverdiğini anlatan bir roman.
Kadın-Erkek ilişkisi konulu.
Aşırı derecede güzel bir kız olan Ayşen’in bir Anadolu kasabasından uzak akrabası olan ve dayı dediği Ata efendinin yanına gelmesi, İstanbuldaki bütün nüfuzlu ve zengin işadamlarını, diplomatlarını, subaylarını güzelliğiyle büyülemesi, hepsine ayrı ayrı umut verip dalga geçmesi en sonunda Mısırlı çok zengin bir paşayla evlenip Mısıra gitmesi konu ediliyor.
Bugünün Saraylısı na kendimce tüm romanı kapsayacak anafikir alıntıyla veda ediyorum.
“Hani, ilk günü otomobilin kapı tarafına büzülerek dimdik, acemi ve ürkek, yarı ayakta duran Ayşen nerede?
“İsterseniz “Ayşe” olurum diyen gözleri dolan Düzceli kız gitmiş, yerine bu gelmiş . Bu? Rüştü’yü, Faruk Senai’yi, Mister Thomas’ı milyonerleri emir kulu vaziyetine sokan şu durgun, duygusuz fettan… Bugünün Saraylısı Refik Halid Karay sayfa 142, İnkılâp Kitabevi.
Bugünün Saraylısı ben çocukken 1985 TRTde TV dizisi olarak oynadığında aklımda kalmıştı. Ahmet Mekin ve Sema Yunak baş oynculardı. O zaman tek kanal trt siyah beyaz televizyon ama inanın şimdinin bin kanalına ve en teknolojik LCD lerine değişmem..
Bugünün Saraylısı etkileyici, sürükleyici, anlaşılır akıcı bir Edebiyat diliyle yazılmış bir roman. Okuyucusunu yormuyor.. Refik Halid Karay olunca tabiikide…
Aynı zamanda bence psikolojik bir roman. Bu benim fikrim. İnsan aklının, ruhunun, hislerinin, zaafının, ahlakın nasıl içimizde çatışacağını, toplumda ayıp, günah, yakışıksız, ahlaksız gördüğümüz şeylerin nasıl aklımızın biryerlerinden geçiverdiğini anlatan bir roman.
Kadın-Erkek ilişkisi konulu.
Aşırı derecede güzel bir kız olan Ayşen’in bir Anadolu kasabasından uzak akrabası olan ve dayı dediği Ata efendinin yanına gelmesi, İstanbuldaki bütün nüfuzlu ve zengin işadamlarını, diplomatlarını, subaylarını güzelliğiyle büyülemesi, hepsine ayrı ayrı umut verip dalga geçmesi en sonunda Mısırlı çok zengin bir paşayla evlenip Mısıra gitmesi konu ediliyor.
Bugünün Saraylısı na kendimce tüm romanı kapsayacak anafikir alıntıyla veda ediyorum.
“Hani, ilk günü otomobilin kapı tarafına büzülerek dimdik, acemi ve ürkek, yarı ayakta duran Ayşen nerede?
“İsterseniz “Ayşe” olurum diyen gözleri dolan Düzceli kız gitmiş, yerine bu gelmiş . Bu? Rüştü’yü, Faruk Senai’yi, Mister Thomas’ı milyonerleri emir kulu vaziyetine sokan şu durgun, duygusuz fettan… Bugünün Saraylısı Refik Halid Karay sayfa 142, İnkılâp Kitabevi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·318 syf.·
2025 55. kitabı
Merhaba, bugün size Murat Menteş'ten Ruhi Mücerret ile geldim. (Mücerret kelime anlamı olarak 'soyut' demek.)
Başkahraman Ruhi Mücerret 100 yaşında, ölmek isteyip bir türlü öl(e)meyen, kendi tabiriyle "uzatmaları oynayan", arkadaşı Enis Binfiske'yi hayatını kurtararak ölmekten beter eden ve Binfiske tarafından ölümüne kadar bedduasını alan savaş gazisidir. Civan; ailesini, sevgilisini, her şeyini kaybetmiş, hayatın bir sağa bir sola savurduğu, binbir acı yaşamış, geçinmek için hayatının bir bölümünü sokak dövüşlerinde geçirmiş Beden Eğitimi Öğretmenidir. Roman bu iki karakter etrafında şekillense de filozofvari cümleleriyle Avni Vav, elinde bulundurduğu güçle korku salan Masum Cici, acıların kadını Serpil Silahlıperi, Serpil'in belalısı Timur Tümör de aksiyona renk katan karakterlerden.
Felsefe ve mizahın bir arada olduğu, hem güldürüp hem düşündüren, Kapitalizm'in hayatlarımızı nasıl ele geçirdiğine ve insanı nasıl çaresiz bıraktığına odaklanan postmodern kitap. Ayrıca farklı tarzıyla Murat Menteş'in okunmayı hak eden yazarlardan olduğunu düşünüyorum.
Alıntılar:
*Evlilik dediğin; kadına dırdır etme yetkisi, erkeğe de somurtma imtiyazı veren kutsal bağdır.
*Kimliği belirsiz düşman, topluma kendi karakterini vermişti. Köleliğin adı konmamış biçimleri devredeydi. Kula kulluk almış yürümüştü. Kainat bütün tuzakların toplamı olan tuzağa dönüşmüştü. Sahtelik, aldatma ve avuntuyla karılmış harç, hayatın temelini teşkil ediyordu.
*Hakikat; hayal ile hile arasındadır. Varlık; yokluk ile hiçlik arasında.
*Kadın karar verene, erkek anlayana dek ömür bitiyor.
*Biz savaşı CNN'den izleyemedik... Philips LCD televizyonlar yoktu... Muharebeyi uzaktan kumanda edemedik... Siperde bombardıman dinince Dardanel ton balığı konservesi yiyip Sütaş ayranı kafaya diktikten sonra
Köyde yaşayan ,maddi sıkıntılar çeken pek çok ailenin hayali büyükşehire göçmek rahat yaşamaktır, ama orada neler yaşayacağını bilmeden elinde avucunda ne varsa alıp büyükşehire göçerler maalesef bir çoğunun hayatı eski yaşamlarından daha kötü olur bazı aileler köylerine geri döner bazılarıysa büyükşehir de kaybolup gider.
Bu kitapda ki kahramanlarımız da maalesef böyle bir hayata merhaba diyor.
Açıkçası kitabı okurken daha önce seyrettigim filmlerdeki kahramanlar gözümün önüne geldi.
Kitap yazar #fatihtürker beyin #tüplütelevizyonkırılınca isimli kitabı.
Neyse ben daha fazla uzatmadan yorumuma geçeyim.
Yıldırım ve Gül iki çocuğuyla köylerinde azda olsa kendi yağlarında kavrulan bir ailedir. Yıldırım'ın abisi İstanbul da yaşamaktadır ve sürekli olarak orayı abarta abarta anlatmakta ve oraya göçmeleri için baskı yapmaktadır. Artık bu baskılardan bıkan ve daha iyi yaşarız umuduyla Büyükşehire göçerler.
Tabiki Yıldırım abisinin hiç değişmediğini, onları sürekli olarak aşağılamasından onları küçük görmesinden hemen anlar ama artık yapacak bir şey yoktur.
Çocukları ve eşiyle oda bu çarka dahil olur çoğu zaman iş bulur ama parasını alamaz artık elindeki avucunda ki paralarda bitmek üzeredir.
Yıldırım'ın abisi bir gün onları oturmaya çağırır,Yıldırım eşini ve çocuklarını alıp gider. Abisinin planının içeri girer girmez anlar yeni aldığı LCD televizyonu göstermek olduğunu anlarlar. Eşini ve çocuklarını alıp sinirli bir şekilde evine dönen Yıldırım o sinirle evdeki tüplü televizyonu camdan aşağı atar,artık tüplü televizyonları da yoktur.
Yıldırım göçtüğüne ailesini daha kötü duruma düşürdüğüne çok üzülmektedir, bunun sorumlusu olarak kendisine çok kızmaktadır. Ama ne yapacak onu bilememektedir.
Ya diğer göçenler gibi bu çarkta kaybolup gideceklerdir, yada köylerine geri
Herhalde yazarın "LCD televizyon" fetişi var. Ciddiyim!
Yine tek diyebileceğim şey diğer üç kitaptan çok çok az daha iyi gibiydi.
Hayalim Ronaldo 4
Erkan İşeri
Hayalim Ronaldo 4
Erkan İşeri
Hepimiz ölümcül bir düzene yakalandık. Kim yaşamak ister?
2023 yılında okuduğum son kitap oldu. Kitaplarımı vaktince okuduğumu düşünerekten bu kitap için de “Keşke daha önce okusaydım” demedim. Aksine tam da vakti olduğunu düşünerek okuduğum bir kitap oldu.
Çalınan Dikkat’i, şu âna değin okuduğum kitaplar arasında, farkındalık açısından en verimli, en faydalı, en çok “dikkat”e alınması gereken kitaplar arasında görüyorum. Beni en çok etkileyen mevzuu: teknolojik cihazlar ile olan irtibatımız, bu irtibatı kontrol edici ve bizi kendi hayâl ve maddî kazanç dünyalarına sosyal medya denilen insanların yaşam alanına daha yeni girmiş fakat gerçek dünyadaymış gibi gösterip bizi içerisine hapseden kirli bir düzenin dünyaya, bütün insanlara hükmedişi.
Altı yaşlarımdayken evimizde ilk kez bilgisayar görüyordum. Hem de lcd monitörlü bir bilgisayarımız vardı henüz yaygın değilken ve yeni yeni çıkmaktayken. İlk zamanlar kullanım süresine yönelik âilem bir kısıtlama yapmamıştı. Fakat sokak ve sokaktakilerle ilişkim, dersler ile olan münâsebetim çok geri planda kalmaya başlayınca ve zarar gördüğü âşikâr olunca bilgisayarı kullanma konusunda artık bana engel olunma vakti gelmişti. Bunun üzerine babam bilgisayarımıza ilk kez şifre koymuştu ve babam evde yokken artık bilgisayara girebilmem imkânsız hâle gelmişti. Bilgisayara giremesem bile aklımın sürekli onda olduğunun farkındaydım. Bu çok normaldi benim için çünkü bana yasaklanmış olan bilgisayar benim odamdaydı. Gece yatarken onu görüyor, sabah kalktığımda onu görüyor, okuldan eve geldiğimde yine görüyordum. Tıpkı anahtarı üzerinde olup da ne yapsanız hareket ettirilemeyen bir araba gibiydi benim için. Sonraları fark ettim ki bu yasak sadece bana özgü değilmiş, çevremde başka (yaşça yakın olduğum) akrabalarıma da babamın iş arkadaşlarının çocuklarına da uygulanıyormuş bu kısıtlamalar.