M.
@lirikk
74 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
ölmedim işte. ölemedim. demek ki yaşamam gerekliydi. bir gizli kuvvet olmalı bizi yaşatan. yaşamakla ölmek arasında maceramızı düzenleyen, çaresizliğimizi her yerde yüzümüze tokat gibi indiren bir büyük kuvvet olmalı.
Reklam
Belki de acı, yaşadığımızı bize his settiren bir dosttur. Onu
sevinçle kabul etmeli ya da ondan ayrı lmalıyız. Şurası kesin:
İlerleyen yaşla beraber beden ne denli düşkünleşirse,
zihin o denli keskinleşir. Öğrenme becerisi açısından deği l .
A m a kesinl ikle akı l y ürütme yetis i . B ıçak gibi! Neredeyse
insanın baş ını döndürecek kadar keskin . H andiyse ileriyi
görmeye yetecek kadar! O kadar çok deneyim ediniriz ki k i şisel
haritamızdaki beyaz alanları bile nihayet doldurabiliriz.
Hayatımızı tereddüt etmeden çizeriz buraya. Hal böyle
olunca da belimizin ağrımasına, boynumuzun tutulmasına,
parmaklarımızın kalemi kavrayamamasına ya da bir şeyleri
not etmek için evin üst katına ç ıkarken soluk soluğa kalmaya
aldırmayız.
Her zamanki megalomani mizle kendimizi ve dünyayı yeni
baştan keşfettiğimize inanır, ama aslında hep aynı kalıbı
tekrarları z. Yeni düşüncelerle düşündüğümüzü sanırız, ama
bunlar hep düşünülmüş düş üncelerdir. K üçük sapmalarl a.
Dünyayı izler, sevinç duyar, güler ya da ağlarız ve dünyayı
kendimize has bir şekilde izlediğimizi , kendimize has bir
şekilde sevinç d uyduğumuzu, kendimize has bir şekilde
güldüğümüzü ya da kendimize has bir şekilde ağladığımızı
sanırız. Ama dünyayı, bizden önceki herkesin yaptığı gibi
i zleriz. Yaşlandığımız için mutlu ol uruz, tıpkı büyümeyi
bekleyen çocuklar gibi; köpeklere güler, erkekler, kadınlar
ya da çocuklar yüzünden ağları z; anımsar ama sonra anımsayamayız;
dünyanın üzerine bir peçe i ner, sonra kalkar, ardından
yeniden iner ve kalkar. Doğarız ve ölürüz . Hepimiz.
10/10
Beğendi
·2026 15. kitabı
şimdi seni düşünüyorum biliyorsun
aklıma ellerin geliyor önce
yağmurlu bir gün hatırlıyorum
ıslanmış bir serçe kuşu hatırlıyorum
durup durup ölümü hatırlıyorum
alnıma bir ışık vuruyor karanlıkta
sonra alabildiğine bir sessizlik başlıyor
alabildiğine bir deniz
alabildiğine kum
içim ürpertilerle dolu
karanlık denizlerin ortasında
seni düşünüyorum.
Reklam