M.
@lirikk
74 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Sese dökülüp ağızdan yayılsınlar ya da sadece düşünceler olarak kalsınlar,
kelimeler üzerinizde neredeyse hipnotik bir etki yapabilirler. Kendinizi kolayca
onların içinde kaybeder, bir kelimeyle bir şeyi bağdaştırdığınızda, ne olduğunu
bildiğiniz inancına kapılırsınız. Gerçek şu: Ne olduğunu bilmiyorsunuz. Sadece
gizemi bir etiketle örtüyorsunuz. Hiçbir şey, bir kuş, bir ağaç, hatta basit bir taş
ve hepsinden öte insan, asla tam olarak bilinemez. Bunun nedeni, zihinle
kavranamayacak bir derinliğe sahip olmasıdır. Hepimiz algılayabilir, deneyimleyebilir,
düşünebiliriz ve bunların tümü, sadece gerçekliğin yüzeydeki
katmanıdır; yani bir buzdağının görünen ucundan bile azdır.
Yüzeydeki görünüşün altına indiğinizde, her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu
görmekle kalmaz, aynı zamanda bütün hayatın başladığı Kaynak ile de
bağlantılı olduğunu görürsünüz. Bir taş, bir çiçek veya bir kuş bile, size Tanrı'ya,
Kaynağa ve kendinize uzanan yolu gösterebilir. Ona baktığınızda, elinizde
tuttuğunuzda ve isimlendirmeye kalkışmadığınızda, içinizde bir hayranlık, bir
huşu uyanır. Özüyle kendini size anlatır ve özünü size yansıtır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
seni seviyorum çünkü
çünkü "seni seviyorum" sözü
boşunalıklar dünyasından
ve eskiler ve yinelenmeler dünyasından geliyor
benimle geri dön
ben söylemekten acizim
bırak dolayım
küçücük damlalarıyla yağmurun
gelişmemiş yüreklerle
doğmamış çocukların hacmiyle dolayım bırak
belki benim aşkım
başka bir lsa'nın doğumunun beşiği olur
rüzgarın yapraklarla buluşması var
küçücük gecemde benim yıkım korkusu var
dinle
karanlığın esintisini duyuyor musun?
bakiyorum elgince ben bu mutluluğa
bağımlısıyım ben kendi umutsuzluğumun
dinle
karanlığın esintisini duyuyor musun?
şimdi bir şeyler geçiyor geceden
ay kızıldır ve allak bullak
ve her an yıkılma korkusundaki bu damda
bulutlar sanki, yaslı yığınlar misali
yağış anını bekliyorlar
bir an
ve sonrasında hiç.
bu pencerenin arkasında gece titremede
ve yeryüzü giderek durmada
bu pencerenin arkasında bir bilinmez
seni ve beni merak ediyor
ey baştan aşağı yeşil!
yakıcı anılar gibi ellerini,
bırak benim aşık ellerime
ve dudaklarını
varlığın sıcak duygusunu
benim sevdalı dudaklarımın okşayışına bırak
rüzgar bizi götürecek
rüzgar bizi götürecek.
Puan vermedi·296 syf.·
2026 16. kitabı
bir gün eldi ki bütün korkularım, endişelerim de dağılıp gittiler. artık yalnız değildim. her şeyin üzerinde bir sen vardın şimdi. sana gelinceye kadar tattığım bütün acıları, yoklukları, iki yüzlükleri, bütün aldanışları unutuverdim. insanoğlu mutluluğa ne kadar çabuk alışıveriyor? yalnızlık dahil, bütün kötülükler uzak bir anı şimdi. senden ayrı olduğum anlara bile var olduğunu düşünmek seni özlemek, seni beklemek yetiyor bana. artık yalnız değilim. çevremdeki türlü insanları davranışlarını daha hoş görüyle karşılayabiliyorum. karanlıklar korkutmuyor beni, kötülükler umutsuzluğa düşürmüyor. bir günün sonunda kendi içime eğildiğim zaman senin anlayışlı, sevgi dolu yüzünü görüyorum. ellerin bütün dostlukların üzerinde beni yaşamaya çağırıyor.
